Κυριακή, 1 Ιουλίου 2018

Αν όλα τα άλλα έθνη πρέπει να προχωρήσουν μπροστά, εμείς πρέπει να γυρίσουμε πίσω στις μεγάλες αξίες...

Θέκλας Μοναχής
Παρακολουθώντας τα σχετικά με την παιδεία του τόπου μας ανησυχούμε πολύ για το μέλλον του έθνους μας. Αυτού του υπέροχου έθνους που υπήρξε πηγή φωτός και γνώσης και παιδείας για όλα τα άλλα έθνη. Για το ελληνικό έθνος, και όταν βρισκόταν στην πλάνη των ειδώλων, αλλά και όταν δέχθηκε τον χριστιανισμό, η παιδεία ήταν πάντα το πρώτιστο ιδανικό.
Θά αναφέρουμε μόνο τον αγώνα του Αγίου πατρο-Κοσμά, ο οποίος περιέτρεξε τη σκλαβωμένη και θνήσκουσα Ελλάδα κηρύττοντας μετάνοια και επιστροφή στην ορθόδοξη χριστιανική πίστη, αλλά και αγωνιζόμενος να χτίσει σχολεία, τα οποία θα γίνονταν φυτώρια παιδείας. Δεν δίσταζε να προτείνει, όταν υπήρχε δεύτερη εκκλησία στο χωριό, να χρησιμοποιηθεί ως σχολείο και υποχρέωνε, κατά κάποιον τρόπο, τους χωριανούς να βρούν δάσκαλο για τα παιδιά τους, ότι «χωρίς σχολεία χάνεται το έθνος, χάνεται κι η πίστη μας».
Θά αναφέρουμε και την «ανθοδέσμη» των εθνικών μας ευεργετών, οι οποίοι έχτισαν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους, αλλά και στην Κωνσταντινούπολη και στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες ελληνικές πόλεις, σχολεία με ευμεγέθη και άρτια εξοπλισμένα διδακτήρια, που μέχρι σήμερα είναι λειτουργικά και μας εντυπωσιάζουν, γιατί πίστευαν πως αυτή είναι η σπουδαιότερη ευεργεσία για το αναγεννώμενο ελληνικό έθνος. Και βέβαια πάντα δύο ήταν οι βασικοί άξονες της παιδείας μας: ο ελληνισμός και ο χριστιανισμός, όπως πολύ καλά τους συνδύασαν οι μεγάλοι Καππαδόκες Πατέρες της Εκκλησίας μας.
Διερωτώμαι συχνά, άραγε δεν έχουμε όλοι μας κάποιο μέρος ευθύνης γι’ αυτήν την κατάντια του σήμερα; Νομίζω ότι η διαπίστωση αυτή και παράλληλα η αποδοχή της ευθύνης μπορεί να μας κινητοποιήσουν όλους για μιά κάποια επαναφορά της πνευματικής υγείας στον τόπο μας. Λέει συχνά κάποιος εκπαιδευτικός, μεταφέροντας τα λόγια του αθηναιογράφου λογοτέχνη Δημήτρη Καμπούρογλου, μιά μεγάλη αλήθεια: «Άν όλα τα άλλα έθνη πρέπει να προχωρήσουν μπροστά, εμείς πρέπει να γυρίσουμε πίσω στις μεγάλες αξίες, πάνω στις οποίες θεμελιώθηκε η Ελλάδα μας στο παρελθόν και μεγαλούργησε». Πόσο ξεθώριασαν στ’ αλήθεια μέσα μας οι έννοιες «Χριστός, Πατρίδα, Οικογένεια», καθώς κολυμπούμε επί τόσα χρόνια μέσα σε μιά υλιστική ευημερία, σε μιά εγωκεντρική αντίληψη ζωής; Και τώρα συγκεκριμένα τι μπορούμε να κάνουμε;
Πρώτα να πυροδοτήσουμε την πίστη μας στο γεγονός ότι κάθε κακό, κάθε αμαρτία προέρχεται από τον Διάβολο, είναι γέννημα δικό του και ως εκ τούτου δεν είναι δυνατό να υποσκελίσει την αλήθεια, την ομορφιά της αρετής, την εν Χριστώ ελευθερία, της αιωνιότητας τη νοσταλγία. Δεν είναι δυνατό να νικήσει τον Χριστό, την Εκκλησία μας.
Τό γεγονός αυτό το μαρτυρούν οι αιώνες, τα 2017 χρόνια των σκληρών και πρωτοφανών διωγμών κατά της Ορθοδοξίας μας. Γέμισε ο Ουρανός, ο Παράδεισος από φωτεινά αστέρια, από μύριους ήλιους που λάμπουν, τους μάρτυρες, και μας καλούν κοντά τους. Κατά δεύτερο λόγο να μεταγγίσουμε όλοι εμείς οι μεγάλοι αυτήν την πίστη μας -μάνες, γιαγιάδες, εκπαιδευτικοί που ορθοφρονούνστά παιδιά μας, στη νέα γενιά με ποικίλους τρόπους. Να βοηθήσουμε να αποκτήσουν τη βεβαιότητα στην τελική νίκη του Θεού. Είμαστε Θεόκτιστοι, μην το ξεχνούμε, και ως ορθόδοξοι έχουμε το προνόμιο να τρεφόμαστε με το Σώμα και το τίμιο Αίμα του Κυρίου μας, γεγονός που ελκύει μέσα μας τη Θεία άκτιστη Χάρη και μας Θεοποιεί. Γινόμαστε Θεάνθρωποι ή, αν θέλετε, Ανθρωπόθεοι και για τον λόγο αυτό έχουμε εξασφαλισμένη και τη νίκη 100%.
Τήν κρίση που διερχόμαστε τη βλέπουμε με τα μάτια του Μεγάλου Αγίου Αθανασίου, ο οποίος έλεγε σε παρόμοιες περιστάσεις: «νεφύδριόν εστι και θάττον παρελεύσεται». «Ο Κύριός μας εξήλθεν νικών και ίνα νικήση». Πρός τι λοιπόν αυτή η ηττοπάθεια, η απαισιοδοξία και η απελπισια.
Πηγή: enromiosini.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ανησυχία για το “balconing” στην Ισπανία: Τουρίστες πηδούν από μπαλκόνια ξενοδοχείων

Τουρίστες νεκροί ή σοβαρά τραυματίες αφού πήδηξαν από το μπαλκόνι του ξενοδοχείου τους: το φαινόμενο “balconing” προκαλεί εκ νέου θύματα ...