Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Γέροντας Παίσιος: “Στην εποχή μας σπανίζει η θυσία” – Μέρος Δεύτερο

“Σπάνια βρί­σκεται κανένας άνθρωπος νά πή: «’Ας δώσω τήν σειρά μού στόν άλλον καί άς καθυστερήσω έγω». Λίγες είναι αυτές οί ψυχές οί εύλογημένες πού σκέφτονται τόν άλλον. ‘Ακόμη καί στούς πνευματικούς ανθρώπούς ύπάρχει να άντϊθετο πνεύμα, τό πνεύμα τής αδιαφορίας. Το καλό είναι καλό, μόνον όταν αυτός που το κάνει θυσιάζει κάτι από τον εαυτό του, ύπνο, ανάπαυση κλπ.
Γι’ αυτό είπε ό Χριστός «έκ του υστερήματος…»1. “Οταν είμαι ξεκούραστος καί κάνω τό καλό, αυτό δέν έχει άξία. “Οταν όμως είμαι κουρασμένος καί ζητά κάποιος π.χ. νά τού δείξω τόν δρόμο, καί τό κάνω, τότε έχει άξία. “Η, όταν είμαι χορτάτος άπό ύπνο καί πάω νά ξενυχτήσω με  κάποιον πού χρειάζεται βοήθεια, αυτό δέν έχει μεγάλη άξία. ‘Εάν μού άρέση μάλιστα καί ή κουβέντα, μπορεί νά τό κάνω, γιά νά χαρώ τήν συντροφιά, νά διασκεδάσω λίγο. ‘Ενώ, όταν είμαι κουρασμένος καί κάνω μιά θυσία, γιά νά βοηθήσω τόν άλλον, αίσθάνομαι παραδεισένια  χαρά. Τότε ή ευλογία τον Θεού μέ βομβαρδίζει!
Οταν κανείς βαριέται όχι μόνο νά κάνη μιά έξυπηρέ­τηση, άλλά ακόμη καί νά κάνη μιά δουλειά γιά τόν έαυτό  του, αυτός κουράζεται καί μέ τήν ξεκούραση. Ενας πού βοηθάει, ξεκουράζεται μέ τήν κούραση. Αυτός πού έχει πνεύμα θυσίας, άν δή λ.χ. κάποιον πού δέν έχει σωματικές  δυνάμεις νά δουλεύη καί νά κουράζεται, θά του πή «κάτσε λίγο να ξεκουρασθείς» και θα κάνει εκείνος την δουλειά.
Ο αδύναμος θά ξεκουρασθή σωματικά, ό άλλος όμως θά      νιώση πνευματική ξεκούραση. “Ο,τι κάνει κανείς, νά τό κάνη μέ τήν καρδιά του, αλλιώς δέν αλλοιώνεται πνευμα­τικά. “Ό,τι γίνεται μέ τήν καρδιά, δέν κουράζει. `Η καρδιά είναι σάν μιά μηχανή που φορτίζεται. Όσο δουλεύει, τόσο φορτίζεται. Βλέπεις, τά αλυσοπρίονα, όταν βρουν κού­τσουρο μαλακό, κάνουν «βρού…» καί σταματούν, όταν όμως βρουν κούτσουρο γερό, ζορίζονται έκεί πέρα, φορ­τίζονται καί δουλεύουν.
Καί όχι μόνο στό νά δίνουμε, άλλά καί όταν πρόκειται νά πάρουμε κάτι, νά μή σκεφτώμαστε      τόν έαυτό μας, καί νά κοιτάμε πάντα τί αναπαύει καί τήν άλλη ψυχή. Νά μήν ύπάρχη μέσα μας άπληστία, νά μήν  έχουμε τόν λογισμό ότι δικαιούμαστε νά πάρουμε όσα θέ­λουμε, καί άς μή μείνη τίποτε γιά τόν άλλον…
– Γέροντα, πάλι τό πνεύμα τής θυσίας μπαίνει.
– Μά στήν πνευματική ζωή όλη ή βάση έκεί είναι. Καί   ξέρεις τί χαρά νιώθει ό άνθρωπος, όταν θυσιάζεται; Δέν μπορει νά έκφράση τήν χαρά που νιώθει. `Η ανώτερη χαρά βγαίνει άπό τήν θυσία. Μόνον όταν θυσιάζεται, συγγενεύει μέ τόν Χριστά, γιατί ό Χριστός είναι θυσία.
`Ο άνθρωπος άπό ‘δώ ζή τόν Παράδεισο ή τήν κόλαση. ‘Οποιος κάνει τό καλό, αγάλλεται, διότι αμείβεται μέ θε­Ϊκή παρηγοριά. “Οποιος κάνει τό κακό, υποφέρει.”
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΙΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β σελ 196 ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γέροντας Παΐσιος: Η ιστορία και η σημασία του κομποσχοινιού

- Γέροντα, ποιά σημασία έχει το κομποσχοίνι; - Το κομποσχοίνι είναι μια κληρονομιά, μια ευλογία, που μας έχουν αφήσει οι Άγιοι Πατέρες μ...