Απόσπασμα:
«"Και
τί θα λέω, όταν προσεύχομαι;", θα με ρωτήσεις. Θα λες ό,τι και η Χαναναία
του Ευαγγελίου. «Ελέησέ με, Κύριε!»,
παρακαλούσε εκείνη. «Η θυγατέρα μου βασανίζεται από δαιμόνιο» (Ματθ. 15:22).
"Ελέησέ με, Κύριε!", θα παρακαλάς κι εσύ. "Η
ψυχή μου βασανίζεται από δαιμόνιο". Γιατί η αμαρτία είναι μεγάλος
δαίμονας. Ο δαιμονισμένος ελεείται, ενώ ο αμαρτωλός αποδοκιμάζεται.
"Ελέησέ με!". Μικρή είναι η φράση. Και όμως, γίνεται πέλαγος φιλανθρωπίας,
καθώς, όπου υπάρχει έλεος, εκεί υπάρχουν όλα τα αγαθά.
Και όταν βρίσκεσαι έξω από την εκκλησία, φώναζε μυστικά: "Ελέησέ
με!". Φώναζε με τη σκέψη σου, χωρίς να κινείς τα χείλη σου. Γιατί ο Θεός
μας ακούει και όταν σωπαίνουμε. Δεν απαιτείται τόσο τόπος, όσο τρόπος
προσευχής. Και στο λουτρό αν είσαι, να προσεύχεσαι. Όπου
κι αν είσαι, να προσεύχεσαι. Όλη η κτίση είναι ναός του Θεού. Εσύ ο
ίδιος είσαι ναός του Θεού, και ψάχνεις τόπο για να προσευχηθείς;»
(Πηγή: Βιβλίο «Θέματα ζωής». Κείμενα του
Αγίου Ιωάννου του Χρυσόστομου. Η επεξεργασία και μετάφραση των κειμένων καθώς
και η έκδοση των βιβλίων έχουν γίνει από τους πατέρες της Ιεράς Μονής
Παρακλήτου Ωρωπού, Τόμος Β’, σελ. 9-28)
"Θερμές ευχαριστίες στους πατέρες
της Ιεράς Μονής για την ευλογία δημοσίευσης του αποσπάσματος" Η ΑΛΛΗ ΟΨΙΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου