Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς: Κάθε ιερός ναός είναι και ένα κομμάτι του ουρανού επάνω στην γη.

Κάθε ιερός ναός είναι και ένα κομμάτι του ουρανού επάνω στην γη. Και όταν είσαι μέσα στον ναό, ή­δη βρίσκεσαι στον ουρανό. 
Έτσι, όταν η γη σε συν­θλίβει με την κόλασή της, τρέξε στον ναό, μπες μέσα και να, είσαι μέσα στον παράδεισο. 
Αν οι άνθρωποι σε ενοχλούν με την κακία τους, να προσφεύγεις στον ναό, να γονατίζεις μπροστά στον Θεό και Εκείνος θα σε προσλάβει κάτω από την γλυκιά και παντοδύναμη προστασία Του. 
Αν πάλι συμβεί να πέσουν επάνω σου ολόκληρες λεγεώνες δαιμόνων, εσύ τρέξε στον ναό, ανάμεσα στους Αγγέλους, επειδή ο ναός είναι πάντοτε γεμάτος από Αγγέλους και οι Άγγελοι του Θεού θα σε προστατεύσουν από όλα τα δαιμόνια του κόσμου αυτοί και τίποτα δεν μπορούν να σου κάμουν.
Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Κύριε γνώρισέ μου αυτόν τον άγνωστο εαυτό μου

Μοναχός Ιωσήφ Γρηγοριάτης: Ξέρω το όνομά μου, την ηλικία μου, το βάρος μου, το χρώμα των μαλλιών μου, όμως τον εαυτό μου δεν τον γνωρίζω. Αυτός σε μένα τον ίδιο, παραμένει κρυμμένος και άγνωστος.
Εσύ όμως Χριστέ μου, που «εξετάζεις νεφρούς και καρδιές» τον γνωρίζεις.
Εσύ γνωρίζεις κάθε άνθρωπο ερχόμενο εις τον κόσμο, «εκ κοιλίας μητρός αυτού».
Εσύ κρατάς στα πλαστουργικά σου χέρια την φωτογραφία του μυστικού και αγνώστου εαυτού μου, σε όλες τις λεπτομέρειες.
Τι δεν θα έδινα να αποκτήσω αυτή την φωτογραφία Κύριέ μου!
Να την κρατήσω μπροστά στα μάτια μου.
Να δω επιτέλους ποιός είμαι.
Μια μυστική φωνή μου λέει πως δεν θα άντεχα να δω τη φωτογραφία μου αυτή.
Και αν την έβλεπα, πως δεν θα μπορούσα να αναγνωρίσω τον εαυτό μου.
Γι’αυτό Κύριε είμαι ευχαριστημένος που Εσύ, γεμάτος αγάπη για μένα, κρατάς αποκλειστικά δική σου την φωτογραφία του πραγματικού εαυτού μου.
Γιατί ξέρω πως Εσύ θα δουλέψεις μέσα μου για να αποκαταστήσεις την πραγματική εικόνα του εαυτού μου και να την παρουσιάσεις μη έχουσα σπίλο ή ρυτίδα αλλά ίνα αγία και άμωμος.
Κύριε θέλω να σου δώσω την δυνατότητα να επεξεργασθείς μέσα μου τον εαυτό μου.[ …;]
Εαυτέ μου
Σκάβε βαθειά το πηγάδι της αυτογνωσίας, της αυτομελέτης.
Ερεύνα το θέλημα του Θεού για τη ζωή σου.
Γίνου αναζητητής για βρεις μαργαριτάρια και ψηγμάτων χρυσού από το χρυσορυχείο του λόγου του Θεού (Ματθαίος ικ΄ 44-46)
Σκάβε και άνοιξε το χώρο της υπάρξεώς σου, για να αυξάνονται ποιο πολύ μέσα σου τα αποθέματα της χάριτος του θεού.
Βάλε όλο και ποιο βαθειά μέσα σου «τον θεμέλιον …;ως έστιν Ιησούς Χριστός» (Α. Κορινθίους 3:2)
Αν θέλεις να ανέβεις «ψηλά», χαμήλωνε, σκάβε.
Σκάβε όλο και ποιο βαθειά.
Άνοιγε Κύριέ μου βαθειά το πηγάδι της αυτογνωσίας και της ταπείνωσης.
Γιατί προσεύχομαι ;
Όχι βέβαια για να απαριθμήσω στον Θεό τις αμαρτίες μου.
Όχι για να καυχηθώ για τα έργα μου.
Όχι για να ικανοποιήσω την συνείδησή μου, ότι δεν παρέλειψα το «καθήκον» της προσευχής.
Όχι για να κατακρίνω τους άλλους «αμαρτωλούς» που συνάντησα στο δρόμο μου.
Ούτε για να αρχίσω ή να τελειώσω «θρησκευτικά» τη μέρα μου.
Αλλά για να ζητήσω από τον πολυεύσπλαχνο Κύριο να καλύψει με το πολύ έλεός του, τα πολλά σφάλματά μου, τα ατελή και ελλιπή έργα μου, την έλλειψη αγάπης και κατανοήσεως των αδελφών μου, τις πολλές αμαρτίες μου.
Για αυτό προσεύχομαι!
Για να ανανεώσω τη συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μου, αλλά και την εμπιστοσύνη μου στο έλεός του Θεού.
Και όταν προσεύχομαι να νοιώθω πως είμαι μπροστά στον άγιο Θεό.

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2019

Λόγοι αφιερωμένοι εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον

Ο άγιος Νικόδημος αναφέρει για την Παναγία μας…
«Αν καθ᾽ υπόθεσιν όλα τα εννέα τάγματα των Αγγέλων ήθελαν κρημνισθή από τους ουρανούς και γίνουν δαίμονες, αν όλοι οι από του αιώνος άνθρωποι ήθελαν γίνει κακοί και όλοι να υπάγουν εις την κόλασιν χωρίς να γλυτώση τις, αν όλα τα κτίσματα, ουρανός, φωστήρες, άστρα, στοιχεία, φυτά, ζώα ήθελαν αποστατήσει κατά Θεού…
… να βγούν από την τάξιν των και να υπάγουν εις το μη ον, με όλον τούτο, όλες αυτές οι κακίες των κτισμάτων, συγκρινόμεναι με το πλήρωμα της αγιότητος της Θεοτόκου, δεν εδύναντο να λυπήσουν τον Θεόν· διότι μόνη η Κυρία Θεοτόκος ήτο ικανή να τον ευχαριστήση κατά πάντα και διά πάντα, και να μη τον αφήση να λυπηθή διά τον χαμόν και την απώλειαν των τόσων και τόσων κτισμάτων του· διότι αυτή μόνη ασυγκρίτως τον ηγάπησεν υπέρ πάντα· διότι αυτή μόνη υπέρ πάντα υπήκουσεν εις το θέλημά του».
Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς στον λόγο του «Στην πάνσεπτη κοίμηση της αειπαρθένου Μαρίας» λέγει: «Τόσο πολύ είναι πλησιέστερα από τους πλησιάζοντας τον Θεόν· τόσο μεγαλύτερα πρεσβεία από όλους αξιώθηκε η Θεοτόκος· δεν εννοώ δε μόνο τους ανθρώπους, αλλά κι᾽ αυτές τις αγγελικές ιεραρχίες όλες.  Πραγματικά για την ανώτατη ταξιαρχία τούτων γράφει ο Ησαίας “και τα Σεραφείμ ειστήκεισαν κύκλω αυτού”. Βλέπετε την διαφορά της στάσεως; Από αυτήν μπορείτε να καταλάβετε και την διαφορά της κατά την αξία τάξεως· διότι τα Σεραφείμ ήσαν γύρω από τον Θεό, πλησίον δε στον ίδιο μόνο η βασίλισσα, η οποία θαυμάζεται και εγκωμιάζεται από τον ίδιο τον Θεό. Είναι δε όχι μόνο πλησίον, αλλά και από τα δεξιά· όχι μόνο διότι ποθεί και αντιποθείται περισσότερο από όλους, και λόγω των φυσικών θεσμών, αλλά και διότι είναι αληθινά θρόνος του· όπου δε κάθεται ο βασιλεύς, εκεί στέκεται και ο θρόνος».
Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός στην αντίστοιχη ομιλία του θα πεί: « Ω πως η πηγή της ζωής μεταφέρεται στη ζωή περνώντας από τον θάνατο! Πως αυτή που ξεπέρασε στη γέννα της τα όρια της φύσης, σκύβει τώρα στους νόμους της και υποτάσσεται στο θάνατο το αθάνατο σώμα. Γιατί αυτό πρέπει να αποθέσει την θνητότητα και να ντυθεί την αφθαρσία, αφού και ο κυρίαρχος της φύσης δεν αρνήθηκε να υποβληθεί στο θάνατο.
Πεθαίνει κατά την σάρκα και με τον θάνατο καταργεί τον θάνατο και με την φθορά μας χαρίζει την αφθαρσία και κάνει την νέκρωσή του πηγή της ανάστασης. Ω πως ο δημιουργός του παντός δέχεται στα χέρια του την ιερή ψυχή τώρα που χωρίζεται από το θεοδόχο σκήνωμα, τιμώντας νόμιμα αυτήν που έχει φύση δουλική, και με ποιά ανεξιχνίαστα πελάγη φιλανθρωπίας οικονομώντας σε έκανε μητέρα Του, αυτός που έλαβε αληθινό σώμα και δεν παρουσίασε απατηλή την ενανθρώπησή του».
Ο άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας γράφει στον λόγο του για την κοίμηση της Θεοτόκου: «Όταν πάλι χρειάσθηκε να υποφέρει για μας ο Σωτήρας και να πεθάνει, πόσο μεγάλες ήσαν οι οδύνες, με τις οποίες του συμπαραστάθηκε η Παρθένος! Τι βέλη την διαπέρασαν!  Γιατί κι αν ο Υιός της ήταν μόνο άνθρωπος και τίποτε άλλο, τότε οδυνηρότερο δεν θα μπορούσε να προσθέσει κανείς σε μία μητέρα. Αλλά τώρα είναι ο μόνος Υιός της, που τον έφερε στον κόσμο μόνη της, κατά τρόπο παράδοξο, που δεν λύπησε ποτέ ούτε την ίδια ούτε κανέναν από τους ανθρώπους, που τους ευεργέτησε, αντίθετα, όλους τόσο, ώστε να ξεπεράσει όλες τις προσδοκίες τους.
Τι λοιπόν συναισθήματα είναι φυσικό να είχε η Παρθένος, όταν έβλεπε τον Υιό της σε τόσο φοβερές οδύνες; Προσωπικά πιστεύω ότι τέτοια οδύνη ποτέ σε κανέναν άνθρωπο δεν μπορεί να υπάρξει. Γιατί αυτή είδε την Σταύρωση σαν μητέρα, αλλά και σαν άνθρωπος με σωστή κρίση, σαν κάποιος που μπορεί να διακρίνει καθαρά την αδικία».
Ο άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης σημειώνει: «Να προστρέχετε, αδελφοί μου, στη Μητέρα του Θεού, όταν το σπίτι σας χάνει την ειρήνη του. Η Κυρία Θεοτόκος είναι η πηγή του ελέους και της δυνάμεως».

Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2019

Επόμενος στόχος του Τραμπ: Η Ευρώπη

Το φάντασμα της ύφεσης πλανάται απειλητικά πάνω από την Ευρώπη και ίσως δεν αργήσει να χτυπήσει την πόρτα της. Οι πληγές της Γερμανίας και των άλλων μεγάλων οικονομιών της ηπείρου κινδυνεύουν να βαθύνουν επικίνδυνα, εάν ο Ντόναλντ Τραμπ κάνει πράξη τις απειλές του για εμπορικά πυρά. Και τα τελευταία στοιχεία του δίνουν την αφορμή, που αναζητούσε, για να προχωρήσει. 
Την ώρα που οι αγορές έχουν στραμμένο το βλέμμα στη σινο-αμερικανική αντιπαράθεση, στην οποία ο Τραμπ έκανε πρόσφατα ένα βήμα πίσω, αφήνοντας εκτός της λίστας των δασμών ορισμένα προίόντα για λίγους μήνες ακόμη, ο Αμερικανός πρόεδρος φαίνεται να ετοιμάζει μία άλλη επίθεση. «Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι χειρότερη από την Κίνα, απλά μικρότερη. Μας φέρεται απαίσια: εμπόδια, δασμοί, φόροι» είπε σε πλήθος που είχε συγκεντρωθεί να τον ακούσει στο Νέο Χαμσάιρ. «Μας αντιμετωπίζουν πραγματικά πολύ άσχημα» υπογράμμισε. 
Δεν είναι η πρώτη φορά που βάζει στο στόχαστρό του τους Ευρωπαίους. Έχει επανειλημμένα εγκαλέσει την ΕΚΤ ότι με την πολιτική της κρατάει το ευρώ υποτιμημένο, έχει ασκήσει οξύτατη κριτική στη Γερμανία, επικαλούμενος και τα τεράστια εμπορικά πλεονάσματά της και έχει ξεκαθαρίσει πως η απειλή της επιβολής δασμών στις εισαγωγές ευρωπαϊκών αυτοκινήτων μένει πάντα στο τραπέζι. Ο μόνος λόγος που φαίνεται να έχει αποφύγει μέχρι στιγμής μία τέτοια κίνηση, είναι το γεγονός ότι ελπίζει πως με θα πετύχει μία συμφωνία, που θα σημάνει μεγάλη αύξηση των εξαγωγών αμερικανικών αγροτικών προϊόντων προς την αγορά της Ε.Ε. 
Ο Τραμπ θα μπορούσε μάλιστα να αξιοποιήσει ως επιχείρημα και τα τελευταία στοιχεία της Eurostat. Aυτά έδειξαν ότι το εμπορικό πλεόνασμα της Ε.Ε. έναντι των ΗΠΑ διευρύνθηκε στα 75 δισ. ευρώ το πρώτο εξάμηνο του 2019, έχοντας αυξηθεί 11% σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό διάστημα. Το πλεόνασμα της Γερμανίας (112 δισ. ευρώ έναντι του υπόλοιπου κόσμου) είναι μακράν το μεγαλύτερο στην Ευρώπη, για αυτό και το Βερολίνο δέχεται τα περισσότερα πυρά του Τραμπ. Κριτική στη γερμανική πλευρά για τα μεγάλα πλενόασματά του, που θρέφουν τις ανισορροπίες, έχουν επίσης ασκήσει το ΔΝΤ, αλλά και η Κομισιόν. 
Είναι κάτι που βεβαίως θα θελήσει να επισημάνει ο Τραμπ στη Σύνοδο του G7, που θα πραγματοποιηθεί το επόμενο Σαββατοκύριακο στη Γαλλία. Η περσινή Σύνοδος στον Καναδά είχε στιγματιστεί από σφοδρές εμπορικές αντιπαρααθέσεις, με τον σύμβουλο του Λευκού Οίκου, Πίτερ Ναβάρο, να δηλώνει ότι «υπάρχει μία ξεχωριστή θέση στην κόλαση» για τον Καναδό πρωθυπουργό, Τζάστιν Τριντό. Αυτή τη φορά η οργή των Αμερικανών μάλλον θα κατευθυνθεί στους Ευρωπαίους. 
naftemporiki.gr με πληροφορίες από Bloomberg

Eυρωζώνη: Πώς οι τράπεζες έχασαν το 84% της αξίας τους

Της Νατάσας Στασινού
Aρνητικά επιτόκια, αυστηρότερο ρυθμιστικό πλαίσιο και μία οικονομία που εκπέμπει σήμα κινδύνου για ύφεση συνθέτουν ένα εκρηκτικό σκηνικό για τις τράπεζες της Ευρώπης και οδηγούν σε ταχύτατη συρρίκνωση της αξίας των μετοχών τους. Για πολλές εξ αυτών οι μετοχικές τιμές έχουν επιστρέψει στη δεκαετία του... 1980. 
Την περασμένη Πέμπτη ο δείκτης των μεγάλων τραπεζών της Ευρωζώνης βυθίστηκε σε επίπεδα, που είχε να συναντήσει από το 2012, κατά την κορύφωση της κρίσης χρέους και πριν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πει το «ό,τι χρειαστεί» δια στόματος Μάριο Ντράγκι. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα μεγάλα πιστωτικά ιδρύματα της νομισματικής ένωσης αξίζουν σήμερα όσο και όταν η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία βρίσκονταν σε μηχανισμούς στήριξης, η Κύπρος έβλεπε τον τραπεζικό της τομέα να συρρικνώνεται απότομα και η Ισπανία πάλευε να σώσει τις δικές της τράπεζες από την κατάρρευση.΄
Αν και δεν βρισκόμαστε πια στο ναδίρ του 2008, όταν η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση γονάτιζε ακόμη και τις ισχυρότερες δυνάμεις του τομέα, ο τραπεζικός δείκτης έχει χάσει το 84% της αξίας του σε σχέση με το ζενίθ του 2007. Απέχει πλέον σύμφωνα με το Reuters λίγες μόνο μονάδες από τα επίπεδα στα οποία ήταν τη δεκαετία του 1980, όταν το ευρώ ήταν ακόμη ένα όνειρο και ορισμένες από τις χώρες που σήμερα το μοιράζονται χρησιμοποιούσαν σοβιετικό ρούβλι. 
Για να αντιληφθεί κανείς το πλήγμα στην κεφαλαιοποίηση των ευρωπαϊκών τραπεζών, αρκεί να πούμε ότι η συνολική αξία του κλάδου είναι μικρότερη από 500 δισ. δολάρια- δηλαδή περίπου στο 50% της χρηματιστηριακής αξίας της Microsoft. 
Γιατί τις χωρίζει τόσο μεγάλη απόσταση από τις αμερικανικές; 
Στο απόγειό τους το 2007, οι τράπεζες της Ευρωζώνης είχαν αξία 1,7 τρισ. δολαρίων, υπερβαίνοντας ακόμη και εκείνη των μεγάλων τραπεζών των ΗΠΑ. Σήμερα είναι στο 1/3 της αξίας των αμερικανικών ανταγωνιστριών τους. Η έκθεσή τους στα τοξικά χρεόγραφα, που βρέθηκαν στο επίκεντρο της αμερικανικής κρίσης supbrime δανείων, αλλά και οι μεγάλες τοποθετήσεις σε κρατικά ομόλογα, τα οποία είδαν την αξία τους να χάνεται όταν ξέσπασε η κρίση χρέους στη ζώνη του ευρώ, λύγισαν τον ευρωπαϊκό τραπεζικό τομέα. Ένας φαύλος κύκλος κρατικών χρεών - τραπεζικών προβλημάτων πυροδότησε μία πολυετή, οξύτατη κρίση, που με τη σειρά της γέμισε τους τραπεζικούς ισολογισμούς κόκκινα δάνεια.  
Οι ρυθμιστικές παρεμβάσεις στην περίπτωση των ευρωπαϊκών τραπεζών ήρθαν με πολύ πιο αργά βήματα στην Ευρώπη από ό,τι στις ΗΠΑ, κάτι το οποίο οφείλεται και στο γεγονός ότι έως τότε δεν υπήρχε ενιαίος μηχανισμός εποπτείας. Κάπως έτσι η κερδοφορία τους και οι δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας εξακολουθούν να απέχουν πολύ από εκείνες στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Αν ωστόσο υπάρχει κάτι που σήμερα λειτουργεί ως το μεγάλο βαρίδι, αυτό είναι η επιτοκιακή πολιτική της ΕΚΤ. Το βασικό επιτόκιο δανεισμού στο μηδέν και το καταθετικό στο -0,4% (και τον Σεπτέμβριο πιθανότατα ακόμη χαμηλότερα στο -0,5% ή και -0,6%) συμπιέζουν τα περιθώρια κέρδους. Η κεντρική τράπεζα έχει υποσχεθεί  μέτρα άμβλυνσης του πόνου, αλλά μένει να φανεί πόσο αποτελεσματικά αυτά θα είναι. 
Το σφυροκόπημα που δέχονται οι τραπεζικές μετοχές το τελευταίο διάστημα αποκαλύπτει ότι οι επενδυτές περιμένουν δραστική χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής. Το βλέμμα τους είναι πρωτίστως στραμμένο στη Γερμανία, την μεγαλύτερη οικονομία του μπλοκ, που βρίσκεται στο χείλος της ύφεσης. Τον ίδιο κίνδυνο αντιμετωπίζει και το τρίτο μεγαλύτερο μέλος του ευρώ, η Ιταλία, ενώ και οι περισσότερες από τις υπόλοιπες 17 οικονομίες είναι σε φάση αποθέρμανσης. 
Οι αναλυτές κάνουν ολοένα και περισσότερο λόγο για την ιαπωνοποίηση της Ευρωζώνης, μιλώντας για μία παγίδα ασθενικής ανάπτυξης και υποτονικού πληθωρισμού, από την οποία δεν μπορεί να ξεφύγει η οικονομία παρά τη χαλαρή πολιτική. 
Αξίζει δε να σημειώσουμε ότι από το 2012 και έπειτα οι τραπεζικές μετοχές Ευρωζώνης και Ιαπωνίας κινούνται σε απόλυτο συντονισμό, καθώς και η νομισματική πολιτική ΕΚΤ και Τράπεζας της Ιαπωνίας ακολουθούν ίδια ρότα. 
Με πληροφορίες από Reuters

Γιατί αλλάζει το όνομά του κάποιος όταν γίνεται μοναχός; (Αγ. Νεκτάριος)

Στους οσιότατους μοναχούς που υπόσχονται να ζουν ενάρετη ζωή επικράτησε η αλλαγή του ονόματός τους. Αυτό γίνεται για δύο σπουδαιότατους λόγους.
Πρώτος λόγος είναι η απάρνηση ολοκληρωτικά της προηγούμενης ζωής
και η συνεχής ενθύμηση της μεταβολής της, και δεύτερον, για να έχουμε παράδειγμα τον άγιο στην πορεία της ζωής μας, του οποίου φέρουμε το όνομα. Η αλλαγή του ονόματος, μας βοηθά να ξεχνούμε το παρελθόν και συνεχώς υπενθυμίζει την μεταβολή που έγινε σ’ αυτόν που άλλαξε τον τρόπο της ζωής του και τις ανειλημμένες υποχρεώσεις, που οφείλει να εκπληρώνει με πολλή αγάπη και προθυμία.
Το όνομα είναι τόσο πολύ συνδεδεμένο με το πρόσωπο, ώστε να μη μπορούμε να ξεχωρίσουμε την προσωπικότητά μας από αυτό. Γι’ αυτό και η ενθύμηση του ενός φέρνει στην μνήμη το άλλο και η αναφορά στο ένα γίνεται ταυτόχρονα και προς το άλλο. Εφόσον έχουμε το παλιό όνομα υπάρχει αναπόσπαστη η μνήμη του παλαιού ανθρώπου, αντίθετα όταν ακούμε το νέο όνομα υπάρχει μνήμη του νέου ανθρώπου.
Επικράτησε να γίνεται η αλλαγή του ονόματος, για την ηθική δύναμη που έχει. Η αλλαγή όμως χάνει τη δύναμή της, όταν η θέλησή μας αδρανεί να εκτελεί και να εφαρμόζει τις υποσχέσεις, που υπενθυμίζει το νέο όνομα στους μοναχούς. Αυτό δε συμβαίνει, διότι ζει μέσα τους ο παλαιός άνθρωπος και αγαπούν περισσότερο αυτόν από τον νέο, γι’ αυτό και αδιαφορούν στις συνεχείς υπομνήσεις που γίνονται σ’ αυτούς όταν τους καλούν με το νέο όνομα. Η αδιαφορία αυτή προς τις υποχρεώσεις, τις οποίες υπενθυμίζει στους μοναχούς το όνομα, μαρτυρεί την ύπαρξη ενός άλλου κακού, την αθέτηση της φωνής της συνειδήσεως.
Διότι σε κάθε αθέτηση του καθήκοντος της νέας ζωής, που υπενθυμίζει πάντοτε το νέο όνομα, η συνείδηση επαναστατεί και διαμαρτύρεται, αλλά δεν εισακούεται, διότι κυριαρχεί ο παλαιός άνθρωπος, ο οποίος περιφρονεί τις αξιώσεις του νέου ανθρώπου, που εκφράζονται από τη φωνή της συνειδήσεως. Η περιφρόνηση αυτή φθάνει μέχρι τέτοιο σημείο, ώστε και να αποδοκιμάζει τη φωνή της συνειδήσεως, ότι αξιώνει ανόητα και παράλογα, και στο τέλος της επιβάλλει τη σιωπή. Η κατάσταση αυτή μοιάζει με την πώρωση της συνειδήσεως. Ο δε μοναχός που περιφρόνησε τη φωνή για την τήρηση των υποχρεώσεών του, αυτός έπαθε, ό,τι υποφέρουν όσοι έχουν πώρωση συνειδήσεως και αλλοίμονο σ’ αυτόν. Αυτός θα κατακριθεί, διότι δεν έζησε κατά Θεόν, και έβαλε το εγώ του και τη δική του γνώση πάνω από τη γνώση των Οσίων Πατέρων, και διότι δεν έκανε καλή προσφορά.
Πρόσφεραν στον Θεό θυσίες οι αδελφοί Κάιν και Άβελ, αλλά ο Κάιν δεν έκανε καλή προσφορά και αποδοκιμάστηκε από τον Θεό. Πρόσφερε ο Οζίας θυμίαμα στο Θεό με χρυσό θυμιατήριο, αλλά κατακρίθηκε, γιατί δεν έκανε καλή προσφορά. Και ο Σαούλ πρόσφερε θυσίες στο Θεό αλλά κατακρίθηκε και αποδοκιμάστηκε αυτός και ο οίκος του, γιατί δεν έκανε καλή προσφορά. Πρόσφεραν και οι Ιουδαίοι θυσίες, αλλά ο Θεός τις αποδοκίμασε και έλεγε «μισεί αυτάς η ψυχή μου»· ώστε δεν είναι αρκετό για να ευαρεστήσει κάποιος το Θεό να προσφέρει μόνο θυσίες, δώρα και προσευχές, αλλά να κάνει καλή προσφορά δηλαδή να έχει συναίσθηση της ατέλειας και της αναξιότητάς του. Αλλά για - να υπάρχει τέτοια συναίσθηση απαιτείται τέλεια αυταπάρνηση και υποταγή στις εντολές του Θεού, και ταπείνωση και αδιάλειπτη πνευματική εργασία.
Εάν λοιπόν μόνον έτσι προσφέρουμε επάξια θυσίες στο Θεό, πρώτη δε και μέγιστη θυσία του προσφέρουμε την καρδιά μας, πώς η θυσία και η προσφορά μας θα γίνουν ευπρόσδεκτες στον Θεό, όταν δεν είμαστε άξιοι να προσφέρουμε θυσία ευάρεστη, ούτε τα προσφερόμενα είναι ως προσφορά άξια για τον Θεό; Γι’ αυτό μην επαναπαυόμαστε στις δεήσεις και προσφορές μας, εάν προηγουμένως δεν φροντίσουμε με πολλή επιμέλεια να κάνουμε τους εαυτούς μας άξιους πιστούς και τις θυσίες μας ευπρόσδεκτες στο Θεό. Γι’ αυτό βρίσκονται σε μεγάλη πλάνη όσοι νομίζουν ότι κάθε λατρεία και θυσία είναι ευάρεστες στο Θεό.
Λατρεία ευάρεστη και θυσία ευπρόσδεκτη στο Θεό είναι «πνεύμα συντετριμμένο και καρδία συντετριμμένη», και όχι πνεύμα υπερήφανο και αλαζονικό και καρδία άτεγκτη και εμπαθής.
Αυτά λοιπόν επιζητεί η αλλαγή του ονόματος κατά πρώτο λόγο. Κατά δε τον δεύτερο λόγο επιζητεί την υποχρέωση να έχει υπόδειγμα αρετής και τελειότητας τον βίο και το πολίτευμα του αγίου, του οποίου το όνομα φέρουμε, και σ’ όλη μας τη ζωή να αγωνιζόμαστε για να γίνουμε τέλειοι ακολουθώντας το παράδειγμά του. Το υπόδειγμα της αρετής του αγίου ενισχύει πάρα πολύ τον αγωνιζόμενο. Απ’ αυτό διδάσκεται, να ταπεινώνεται ακόμα και εάν κατάγεται από βασιλική οικογένεια· μαθαίνει να υπομένει και εάν τα δεινά είναι αφόρητα· μαθαίνει ν’ αγαπά και αυτούς που τον μισούν· μαθαίνει να τιμά και αυτούς που τον προσβάλουν· μαθαίνει να ζει υπέρ των αδελφών και ν’ αποθνήσκει υπέρ του νόμου του Θεού και των θείων εντολών του· μαθαίνει να αγαπά την έσχατη θέση και χαίρεται στην αφάνεια. Και τί δεν μαθαίνει; Εάν απαριθμήσω ένα-ένα όσα μαθαίνουμε από το παράδειγμα τον αγίων, δεν θα με φθάσει ούτε ο χρόνος, ούτε το χαρτί για να τα αναφέρω.
Πηγή: Αγ. Νεκταρίου, «35 Ποιμαντικές επιστολές»,σ. 87-91, εκδ. Υπακοή.

Αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβήτου: "Η αγάπη"

Αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβήτου
«Ο άνθρωπος έχει τέτοιες δυνάμεις, ώστε να μπορεί να μεταδώσει το καλό ή το κακό στο περιβάλλον του. Αυτά τα θέματα είναι πολύ λεπτά. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Πρέπει να βλέπομε το καθετί με αγαθό τρόπο. Τίποτα το κακό να μη σκεπτόμαστε για τους άλλους. Κι ένα βλέμμα κι ένας στεναγμός επιδρά στους συνανθρώπους μας. Και η ελάχιστη αγανάκτηση κάνει κακό. Να έχομε μέσα στην ψυχή μας αγαθότητα κι αγάπη. Αυτά να μεταδίδομε.
Να προσέχομε να μην αγανακτούμε για τους ανθρώπους που μας βλάπτουν, μόνο να προσευχόμαστε γι' αυτούς με αγάπη. Ό,τι κι αν κάνει ο συνάνθρωπός μας, ποτέ να μη σκεπτόμαστε κακό γι' αυτόν. Πάντοτε να ευχόμαστε αγαπητικά. Πάντοντε να σκεπτόμαστε το καλό. Όταν κακομελετάμε, κάποια κακή δύναμη βγαίνει από μέσα μας και μεταδίδεται στον άλλον, όπως μεταφέρεται η φωνή με τα ηχητικά κύματα, και όντως ο άλλος παθαίνει κακό. Γίνεται κάτι σαν βασκανία, όταν ο άνθρωπος έχει για τους άλλους κακούς λογισμούς... Δεν προκαλεί ο Θεός το κακό αλλά η κακία των ανθρώπων. Δεν τιμωρεί ο Θεός, αλλά η δική μας κακή διάθεση μεταδίδεται στη ψυχή του άλλου μυστηριωδώς και κάνει το κακό. Ο Χριστός ποτέ δεν θέλει το κακό. Αντίθετα παραγγέλλει: "Ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς...".
Άμα δοθούμε στην αγάπη του Χριστού, τότε όλα θα μεταβληθούν, όλα θα μεταστοιχειωθούν, όλα θα μεταποιηθούν, όλα θα μετουσιωθούν. Ο θυμός, η οργή, η ζήλεια, ο φθόνος, η αγανάκτηση, η κατάκριση, η αχαριστία, η μελαγχολία, η κατάθλιψη, όλα θα γίνουν αγάπη, χαρά, λαχτάρα, θείος έρως. Παράδεισος! Προσευχή είναι να πλησιάζεις το κάθε πλάσμα του Θεού με αγάπη και να ζεις με όλα, και με τ' άγρια ακόμη, εν αρμονία.
Ευχαριστώ τον Θεό που μου έδωσε πολλές αρρώστιες. Πολλές φορές του λέω: "Χριστέ μου, η αγάπη Σου δεν έχει όρια!". Το πώς ζω είναι ένα θαύμα. Μέσα στις άλλες μου αρρώστιες έχω και καρκίνο στην υπόφυση. Δημιουργήθηκε εκεί όγκος που μεγαλώνει και πιέζει το οπτικό νεύρο. Γι' αυτό τώρα πια δεν βλέπω. Πονάω φοβερά. Προσεύχομαι όμως σηκώνοντας το Σταυρό του Χριστού με υπομονή. Πονάω πολύ, υποφέρω, αλλά είναι πολύ ωραία η αρρώστιά μου. Την αισθάνομαι ως αγάπη του Χριστού. Η αρρώστιά μου είναι μια ιδιαίτερη εύνοια του Θεού, που με καλεί να μπω στο μυστήριο της αγάπης Του και με τη δική Του την χάρη να προσπαθήσω ν' ανταποκριθώ. Αλλά εγώ δεν είμαι άξιος. Θα μου πείτε: "Όλ' αυτά που σου αποκαλύπτει ο Θεός δεν σε κάνουν άξιο;". Αυτά με κατακρίνουν. Γιατί αυτά είναι της χάριτος του Θεού. Δεν είναι τίποτα δικό μου. Ο Θεός μου έδωσε πολλά χαρίσματα, αλλά εγώ δεν ανταποκρίθηκα, φάνηκα ανάξιος. Την προσπάθειά όμως ούτε μια στιγμή δεν την άφησα... Γι' αυτό δεν προσεύχομαι να με κάνει ο Θεός καλά. Προσεύχομαι να με κάνει καλό».
«Βίος και Λόγοι», Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, έκδ. Ι. Μονής Χρυσοπηγής, Χανιά, 2005

Σάββατο, 17 Αυγούστου 2019

Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου:Περί πραότητος και απλότητος

ΛΟΓΟΣ ΕΙΚΟΣΤΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ
Περί πραότητος και απλότητος
(Διά τάς αρετάς της πραότητος, της απλότητος και της ακακίας, τάς «σεσοφισμένας», όχι τας φυσικάς, καθώς και διά την πονηρίαν)
1. Της ανατολής του ηλίου προτρέχει το φως της αυγής. Παρόμοια πρίν από την ταπεινοφροσύνη τρέχει η πραότης. Ας ακούσωμε δε και το Φώς, δηλαδή τον Χριστόν, να τις τοποθετή κατ΄ αυτήν την σειρά. «Μάθετε απ΄ εμού, λέγει, ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία» (Ματθ. ια΄ 29). Λοιπόν, το φυσικό είναι πρίν λάμψη ο ήλιος να φωτισθούμε από το φως της αυγής και έπειτα να ατενίσουμε πλούσια τον ήλιο. Διότι δεν είναι δυνατόν, δεν είναι, όπως το δείχνει και η φύσις των πραγμάτων, να αντικρύση κανείς τον ήλιο, δηλαδή την ταπείνωσι, πρίν γνωρίση το φως της αυγής, δηλαδή την πραότητα.
2. Η πραότης είναι μία αμετακίνητη κατάστασις του νου, πού παραμένει η ίδια και στις τιμές και στις περιφρονήσεις. Πραότης σημαίνει, το να προσεύχεσαι ειλικρινώς για τον πλησίον σου, χωρίς να ενοχλήσαι καθόλου από τις ταραχές πού σου προξενεί. Η πραότης είναι βράχος επάνω από την αφρισμένη θάλασσα, πού εντελώς ακλόνητος διαλύει όλα τα κύματα, τα οποία τον κτυπούν.
Η πραότης είναι το στήριγμα της υπομονής, η θύρα ή καλύτερα η μητέρα της αγάπης, η προϋπόθεσις της διακρίσεως, διότι όπως λέγει η Γραφή, «διδάξει Κύριος πραείς οδούς αυτού» (Ψαλμ. κδ΄ 9)∙ η πρόξενος της αφέσεως των αμαρτιών, το θάρρος της προσευχής, η περιοχή του Αγίου Πνεύματος, διότι ο Κύριος λέγει: «Επί τίνα επιβλέψω, αλλ΄ ή επί τον πράον και ησύχιον»; (πρβλ. Ησ. ξς΄ 2).
Η πραότης είναι συνεργός στην υπακοή, οδηγός στην αδελφοσύνη, χαλινός της μανίας, κόψιμο του θυμού, μίμησις του Χριστού, ιδιότης των Αγγέλων, δεσμός των δαιμόνων, ασπίδα κατά της πικράς οργής.
3. Στις καρδιές των πράων θα αναπαύεται ο Κύριος, ενώ η ταραχώδης ψυχή είναι καθέδρα του διαβόλου. «Οι πραείς κληρονομήσουσι γήν» (Ματθ. ε΄ 5)∙ μάλλον θα γίνουν κυρίαρχοί της, ενώ οι οργίλοι και θυμώδεις άνδρες θα εξορισθούν από την γη τους.
4. Η πραεία ψυχή είναι θρόνος της απλότητος, ενώ ο νους του οργίλου δημιουργός της πονηρίας. Η ηπία ψυχή θα δεχθή μέσα της τους λόγους της σοφίας εφ΄ όσον «οδηγήσει Κύριος πραείς έν κρίσει» (Ψαλμ. κδ΄ 9) ή μάλλον στην διάκρισι. Η ευθεία ψυχή συζή με την ταπείνωσι, ενώ η πονηρά είναι υπηρέτρια της υπερηφανείας. Οι ψυχές των πράων θα γεμίσουν από γνώσι και σύνεσι, ενώ ο νους του θυμώδους συγκατοικεί με το σκοτάδι και την άγνοια.
5. Αυτός που θυμώνει και αυτός που ειρωνεύεται συναντήθηκαν μεταξύ τους. Και ήταν αδύνατο να ευρεθή ένας ευθύς λόγος στην συζήτησί τους! Αν ανοίξης την καρδιά του πρώτου, θα εύρης την μανία, και αν ερευνήσης την ψυχή του δευτέρου, θα αντικρύσης την πονηρία.
6. Η απλότης είναι μία συνήθεια και συμπεριφορά της ψυχής αποίκιλη, πού δεν κινείται σε κανέναν κακό λογισμό. Η ακακία είναι μία γλυκειά και χαρούμενη ψυχική κατάστασις, απηλλαγμένη από κάθε κακή σκέψι και υπόνοια.
7. Πρώτο γνώρισμα της παιδικής ηλικίας είναι η αποίκιλη απλότης. Όσο την είχε αυτήν ο Αδάμ δεν αντίκρυσε στον εαυτό του ούτε ψυχική γυμνότητα ούτε σωματική ασχημοσύνη.
8. Καλή βέβαια και αξιομακάριστη είναι η απλότης πού έχουν μερικοί έκ φύσεως. Όχι όμως τόσο, όσο η απλότης πού αποκτήθηκε με κόπους και ιδρώτες και με μετεγκεντρισμό της πονηράς φύσεως. Διότι η μέν πρώτη είναι σκεπασμένη και προφυλαγμένη από πολυποίκιλες μεταβολές και πάθη ενώ η Δευτέρα γίνεται πρόξενος της τελείας ταπεινοφροσύνης και πραότητος. Και η μία δεν έχει πολύ μισθό, ενώ η άλλη έχει άπειρο και απροσμέτρητο.
9. Όλοι όσοι επιθυμούμε να προσελκύσωμε προς το μέρος μας τον Κύριον, ας Τον πλησιάσωμε σαν διδάσκαλο πού κάνει μάθημα, «απλώς και απλάστως και αποικίλως και απονήρως και απεριέργως». Επειδή αυτός είναι απλούς και ασύνθετος, θέλει και οι ψυχές που Τον πλησιάζουν να είναι απλές και ακέραιες. Και δεν είναι δυνατόν να αντικρύσης ποτέ απλότητα χωρίς ταπείνωσι.
Πονηρός σημαίνει άνθρωπος πού κάνει ψευδείς προβλέψεις και πού φαντάζεται ότι αντιλαμβάνεται τους λογισμούς των άλλων από τα λόγια τους, και τα μυστικά των καρδιών τους από τις εξωτερικές κινήσεις.
10. Είδα ανθρώπους ευθείς πού έμαθαν από τους πονηρούς να πονηρεύωνται, και εθαύμασα πώς τόσο γρήγορα κατώρθωσαν να χάσουν το φυσικό τους ιδίωμα και προτέρημα.
11. Όσο εύκολα αλλάζουν και ξεπέφτουν οι ευθείς, τόσο δύσκολα μπορούν να μεταβληθούν οι αντίθετοι, οι πονηροί. Πολλές φορές η πραγματική ξενιτεία και η υποταγή και η προφύλαξις του στόματος κατώρθωσαν πολλά και επέτυχαν παραδόξως να μεταβάλουν καταστάσεις αθεράπευτες.
12. Εάν «η γνώσις φυσιοί» (Α΄ Κορ. η΄ 2) τους περισσοτέρους, σκέψου μήπως το να είναι κάποιος ανίδεος και αμαθής φέρνει κάποια σχετική ταπείνωσι, αν και υπάρχουν – σπάνιοι βεβαίως- και αυτοί που υπερηφανεύονται για την αμάθειά τους.
13. Ζωντανή απόδειξις και υπόδειγμα της μακαρίας απλότητος υπήρξε ο τρισμακάριος Παύλος ο απλούς [1]. Κανείς δεν είδε πουθενά ούτε άκουσε ούτε πρόκειται να ιδή ποτέ τόση πνευματική πρόοδο σε τόσο σύντομο χρόνο.
14. Απλούς μοναχός σημαίνει ζώον άλογο, αλλά και λογικό, πού κάνει υπακοή και αποθέτει εντελώς το φορτίο του στον οδηγό του. Το ήμερο ζώον δεν θα αντιμιλήση σ΄ εκείνον πού το δένει. Ομοίως και η ευθεία ψυχή στον ιδικό της προεστώτα. Ακολουθεί εκείνον πού την σύρει όπως θέλει και έως θυσίας δεν γνωρίζει να αντιλέγη.
15. Απονήρευτος άνθρωπος σημαίνει καθαρά φύσις της ψυχής, όπως ακριβώς επλάσθη, πού συνεργάζεται και συνομιλεί εύκολα με όλους τους ανθρώπους.
16. Ευθύτης σημαίνει απερίεργη σκέψις, ανυπόκριτη συμπεριφορά, ομιλία φυσική και ανεπιτήδευτη. Όπως ονομάζεται ο Θεός αγάπη, έτσι ονομάζεται και ευθύτης. Γι΄αυτό και ο σοφός, δηλαδή ο Σολομών, στο «Άσμα» λέγει στην καθαρά καρδία: «Ευθύτης ηγάπησέ σε» (α΄ 4). Καθώς επίσης και ο πατέρας του λέγει στους «Ψαλμούς»: «Χρηστός και ευθύς ο Κύριος» (κδ΄ 8). Λέγει ακόμη ότι σώζονται οι συνώνυμοί Του: «Του σώζοντος τους ευθείς τη καρδία» (ζ΄ 11). Λέγει επίσης: «Ευθύτητα ψυχών είδε και επεσκέψατο το πρόσωπον αυτού» (πρβλ. ι΄ 7).
17. Πονηρία σημαίνει μεταβολή της ευθύτητος, σκέψις πλάνης, ψεύδη που λέγονται κατ΄ οικονομίαν, όρκοι πού έν μέρει αληθεύουν, λόγοι πού έχουν περιπλακή, καρδία ομοία με τον βυθό της θαλάσσης, άβυσσος δολιότητος, ψευδολογία που μονιμοποιήθηκε, οίησις πού κατήντησε φυσική, αντίπαλος της ταπεινώσεως, υποκριτική μετάνοια, απομάκρυνσις του πένθους, εχθρός της εξομολογήσεως, τακτική εκείνων πού ακολουθούν την γνώμη τους, πρόξενος ηθικών πτώσεων, εμπόδιο στην ανέγερσι των πεσόντων, αντιμετώπισις των ύβρεων με φαινομενικό χαμόγελο, σκυθρωπότης ανόητη και αφύσικη, ευλάβεια επίπλαστη, ζωή ομοία με των δαιμόνων.
18. Ο πονηρός είναι συνόμιλος και συνώνυμος του διαβόλου. Γι΄ αυτό και ο Κύριος μας εδίδαξε έτσι να τον αποκαλούμε -τον διάβολο- λέγοντας: «Ρύσαι ημάς από του πονηρού» (Ματθ. ς΄ 13).
19. Η πονηρία είναι μία επιστήμη ή καλύτερα ασχημοσύνη των δαιμόνων, η οποία ενώ είναι εστερημένη από αλήθεια, προσπαθεί να το κρύπτη και να εξαπατά πολλούς.
20. Η υποκρισία είναι μία κατάστασις όπου το σώμα, οι εξωτερικές δηλαδή εκδηλώσεις, ευρίσκεται σε αντίθεσι με την ψυχή. Είναι δε η κατάστασις αυτή περιπεπλεγμένη με παντός είδους κακές σκέψεις και επινοήσεις.
21. Ας φύγωμε λοιπόν μακρυά από τον κρημνό της υποκρισίας και τον λάκκο της υπουλότητος, ακούοντας τα λόγια του Ψαλμωδού: «Ότι οι πονηρευόμενοι εξολοθρευθήσονται, και ωσεί χόρτος ταχύ αποξηρανθήσονται, και ωσεί λάχανα χλόης ταχύ αποπεσούνται» (Ψαλμ. λς΄ 2). Διότι οι τοιούτοι άνθρωποι γίνονται βοσκή των δαιμόνων.
22. Δύσκολα θα εισέλθουν οι πλούσιοι στην βασιλεία των ουρανών. Ομοίως δύσκολα θα αποκτήσουν την απλότητα οι συνετοί ανόητοι, (αυτοί δηλαδή πού ενώ είναι ανόητοι παρουσιάζονται με την πονηρία τους ως συνετοί).
23. Μία πτώσις πολλές φορές εσωφρόνισε τους κακούς και πονηρούς και τους εχάρισε χωρίς να το θέλουν την ακακία και την σωτηρία.
24. Αγωνίζου να θεωρής πεπλανημένη την λογική σου και την κρίσι σου [2], και έτσι θα εύρης σωτηρία και ευθύτητα έν Χριστώ Ιησού τώ Κυρίω ημών. Αμήν.
Όποιος κατώρθωσε να ανεβή έως εδώ, ας έχη θάρρος, διότι μιμούμενος τον διδάσκαλον Χριστόν εσώθηκε.
Ι.Μ.Παρακλήτου
πηγή:εδώ
 [1] Κατήγετο εξ Αιγύπτου. Κατ΄ αρχήν ακολούθησε τον έγγαμο βίο, αλλά η διαγωγή της συζύγου του συνετέλεσε να τον ανταλλάξη με την αναχωρητική ζωή. Διετέλεσε μαθητής του Μ. Αντωνίου και ανήλθε σε υψηλά μέτρα αγιότητος. Η υπακοή του, η απλότης και η ακακία του υπήρξαν παροιμιώδεις. Η μνήμη του εορτάζεται στις 7 Μαρτίου.
[2] Η έννοια της παραδόξου αυτής προτροπής είναι: «Μη βασίζεσαι στην ιδική σου φρόνησι, αλλά στου πνευματικού σου οδηγού». Σχετικώς συνιστά και η Αγία Γραφή: «Μη ίσθι φρόνιμος παρά σεαυτώ» (Παρμ. γ΄ 7 - Ρωμ. ιβ΄ 16). «Ουαί οι συνετοί έν εαυτοίς και ενώπιον αυτών επιστήμονες» (Ησ. ε΄ 21).

Ασφαλές ταξίδι!

Ας ανοίξουμε και ας υψώσουμε τα πανιά της πίστης, όπως ο πλοίαρχος στο πλοίο, χρησιμοποιούντες τις θείες Γραφές.
Αν αποφασίσουμε να πλέουμε διαρκώς με αυτές, όπως το πλοίο στη θάλασσα, θα είναι παρών σαν κυβερνήτης μας ο λόγος του Θεού.
Αν όμως πλέουμε στα εγκόσμια και ασχολούμαστε διαρκώς με σκέψεις βιοτικές, δεν θα τον έχουμε μαζί μας. Διότι σε ποιον απʼ αυτούς, που κατʼ αυτόν τον τρόπο πλέει, θα παρασταθεί σαν κυβερνήτης;
Ώστε είναι διπλός ο κίνδυνος. Και να μην έχουμε πλοίο και το να λείπει ο κυβερνήτης. Διότι αν το πλοίο χωρίς κυβερνήτη δεν έχει καμιά ασφάλεια, αλλά κινδυνεύει από στιγμή σε στιγμή, ποια ελπίδα σωτηρίας υπάρχει, όταν λείπουν και τα δύο, δηλαδή και πλοίο και κυβερνήτης;
Ας μην ρίχνουμε τον εαυτό μας σε φανερό κίνδυνο, αλλά ας βαδίζουμε επί του ασφαλούς .
Ας εξαρτήσουμε τον εαυτό μας από την ιερή άγκυρα. Έτσι θα καταπλεύσουμε στο ήσυχο και ατάραχο λιμάνι με πολύ κέρδος από την πνευματική εμπειρία. Αλλά και με κάθε ασφάλεια.

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2019

Γελιούνται όσοι θεωρούν την κινητοποίηση του τουρκικού στόλου απλά "τακτικισμό"

Συνεχίζονται με αμείωτους ρυθμούς οι τουρκικές προκλήσεις στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου, επιβεβαιώνοντας πως δεν είναι τακτικισμός της Άγκυρας που παρακολουθούμε αλλά μια ακόμη προέλαση της κατοχικής δύναμης. Γεωτρύπανα, σκάφη και φρεγάτες κινούνται εδώ και μήνες στην κυπριακή ΑΟΖ, αγνοώντας τις όποιες εκκλήσεις, προειδοποιήσεις για τερματισμό της παρανομίας.
Είναι πρόδηλο ότι η Άγκυρα εφαρμόζει ένα μακροπρόθεσμο σχεδιασμό για στρατηγικό έλεγχο της Κύπρου, ξηρά και θάλασσα και στα πλαίσια αυτά επιλέγει την οδό της έντασης αλλά και της προώθησης βημάτων, που οδηγούν βαθμηδόν στην υλοποίηση των στόχων της. Μετά το ρεσιτάλ αδιαλλαξίας, προκλητικότητας και εκφοβισμού από τον Τούρκο υπουργό Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ, ο οποίος επισκέφθηκε προ ημερών τα κατεχόμενα, έγινε γνωστό ότι η Τουρκία, με νέα παράτυπη Navtex, δεσμεύει μεγάλη περιοχή στην κυπριακή ΑΟΖ, ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου.
Ο Ακάρ βρισκόμενος προ ημερών στα κατεχόμενα εξήγησε τους σχεδιασμούς της κατοχικής δύναμης. «Όταν μιλάμε για Γαλάζια Πατρίδα, εννοούμε μία περιοχή 462 χλμ. στην οποία περιλαμβάνεται και η θάλασσα και ο ουρανός. Έχουμε δικαιώματα που καθορίζονται από τις διεθνείς συνθήκες και αναμένουμε από τους συνομιλητές μας και γείτονές μας να τα σεβαστούν. Σε αυτό το πλαίσιο αναμένουμε να προχωρήσουμε», είπε.
Το… μεγάλο όραμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» βρίσκεται σε τροχιά υλοποίησης. Σε αυτή τη φάση στην περιοχή της Κύπρου. Δεν αποκλείεται να επεκταθεί και προς το Αιγαίο. Ήδη υπάρχουν πληροφορίες για σεισμικές έρευνες στην περιοχή του Καστελόριζου. Σύμφωνα με πληροφορίες, αυτό το σενάριο εκφράζεται από μια μερίδα της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της Τουρκίας ενώ υπάρχει και η άποψη πως δεν είναι τώρα η ώρα για αντιπαράθεση με την Ελλάδα. Αυτή η άποψη υποστηρίζει πως υπάρχει η εύκολη οδός και είναι αυτή της επιβολής τετελεσμένων στην κυπριακή ΑΟΖ, όπου είναι περιορισμένες οι δυνατότητες αντίδρασης.
Υπενθυμίζεται συναφώς ότι επιστολή του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας Feridun H. Sinirioglu με ημερομηνία 18 Μαρτίου 2019 (δημοσιεύθηκε στις 22 Μαρτίου ως επίσημο έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ – Α/73/804), παραπέμπει σε προηγούμενες ρηματικές διακοινώσεις της στον ΟΗΕ, βάσει των οποίων δηλώνει ότι έχει ipso facto και ab initio νόμιμα και κυριαρχικά δικαιώματα σε όλες τις θαλάσσιες ζώνες της Ανατολικής Μεσογείου, που κείνται δυτικά του Μεσημβρινού 32ο 16’ 18”E (που συμπίπτει με το όριο των κυπριακών χωρικών υδάτων των 12 ν.μ.).
Η Άγκυρα καθορίζει μονομερώς
Στην επιστολή, με την οποία απαντούσε σε καταγγελία της Κυπριακής Δημοκρατίας για παραβίασης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της με την αποστολή για έρευνες του τουρκικού σεισμογραφικού σκάφους Barbaros εντός της κυπριακής ΑΟΖ και συγκεκριμένα στα οικόπεδα 1,8,9 και 12, η Άγκυρα καθορίζει μονομερώς και παράνομα τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στη συγκεκριμένη περιοχή «βάσει του διεθνούς δικαίου».
Αναφέρει πως ακολουθούν τη «μέση γραμμή μεταξύ της τουρκικής και αιγυπτιακής ακτογραμμής, μέχρι του σημείου που θα οριοθετηθεί δυτικά του Μεσημβρινού 28ο 00’ 00”, βάσει του αποτελέσματος των μελλοντικών συμφωνιών οριοθέτησης στο Αιγαίο, καθώς και στη Μεσόγειο μεταξύ των ενδιαφερόμενων κρατών, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις επικρατούσες παραμέτρους και ειδικές συνθήκες». (Ν.Μελέτης, 13.04.2019, hellasjournal.com).
Στην επιστολή αμφισβητείται για μια ακόμη φορά η οντότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναφέρεται ότι «καμιά Αρχή, είτε νομικά είτε πρακτικά, είναι αρμόδια να εκπροσωπεί τόσο τους Τουρκοκύπριους όσο και τους Ελληνοκύπριους και συνολικά την Κύπρο» και παραπέμπει στην παράνομη «Συμφωνία οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας» που υπέγραψε η Τουρκία με το ψευδοκράτος το 2011. Η Άγκυρα καλεί επίσης την Ελληνοκυπριακή Διοίκηση ( όπως αναφέρεται στην Κυπριακή Δημοκρατία) να εστιάσει πρωτίστως στην επίλυση των «μακροχρόνιων προβλημάτων με τον άμεσο γείτονά της, της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου».
Είναι σαφές πως βρισκόμαστε σε μια περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη καθώς ο ελληνισμός βιώνει μια νέα επίθεση από την κατοχική Τουρκία. Η Κύπρος βρίσκεται σε κατάσταση περικύκλωσης και η Ελλάδα δέχεται καθημερινές παραβιάσεις του εναέριου της χώρου. Όσο η επιθετικότητα αυτής της Τουρκίας αντιμετωπίζεται με φοβία και παθητικότητα τόσο θα εντείνονται οι επιθέσεις. Η Αθήνα κατά κύριο λόγο αλλά και η Λευκωσία διαθέτουν εργαλεία αντιμετώπισης. Και σίγουρα αυτά τα εργαλεία, ακόμη και να μην αποδώσουν, είναι καλύτερα από την απραξία και την βαθμηδόν παράδοση στις τουρκικές ορέξεις.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του SLpress.gr
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου από άλλες ιστοσελίδες χωρίς άδεια του SLpress.gr. Επιτρέπεται η διακίνηση του άρθρου με την προσθήκη ενεργού link.

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς: Κάθε ιερός ναός είναι και ένα κομμάτι του ουρανού επάνω στην γη.

Κάθε ιερός ναός είναι και ένα κομμάτι του ουρανού επάνω στην γη. Και όταν είσαι μέσα στον ναό, ή­δη βρίσκεσαι στον ουρανό.  Έτσι, όταν η...