Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

Είπε ένας Γέροντας: «Εκείνος που φανερώνει τα καλά του έργα και τα κάνει γνωστά στον κόσμο......

Είπε ένας Γέροντας: «Εκείνος που φανερώνει τα καλά του έργα και τα κάνει γνωστά στον κόσμο, μοιάζει με τον σποριά που ρίχνει τον σπόρο στην επιφάνεια της γης και έρχονται τα πτηνά του ουρανού και τον τρώνε. Ενώ εκείνος πού κρύβει την άσκησή του, όπως βάζει ο σποριάς τον σπόρο μέσα στης γης τα αυλάκια, αυτός ακριβώς θα έχει άφθονη συγκομιδή».

Αποσπάσματα από το Μεγάλο Γεροντικό. Από το βιβλίο: «Μηδείς σου τῆς νεότητος καταφρονείτω».

Εφημερίδα «Κιβωτό της Ορθοδοξίας»

poimin.gr

(+)π. Αθανάσιος Μυτιληναίος. Εισόδια της Θεοτόκου: Το γεγονός της εορτής και τα εξ αυτού συμπεράσματα.

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 21-11-1982]  

«Την θεόπαιδα Παρθένον καί Θεοτόκον ἐν ναῷ Κυρίου προσαγομένην εὐσεβῶς ἀνευφημήσωμεν…»

Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας γιορτάζει την Είσοδον της Υπεραγίας Θεοτόκου εις τον ναόν του Σολομώντος, εις τα Άγια των Αγίων. Είναι γνωστό ότι οι γονείς της Υπεραγίας Θεοτόκου, Ιωακείμ και Άννα, ήσαν στείροι. Δηλαδή δεν έκαναν παιδιά. Και είχαν φθάσει σε μία προχωρημένη ηλικία, και παιδί δεν είχαν. Επειδή δε εθεωρείτο όνειδος, κυρίως εις την γυναίκα που δεν έκανε παιδιά, γι’ αυτό τον λόγο νυχθημερόν παρακαλούσαν τον Κύριο να τους δώσει ένα παιδί. Και ο Κύριος εισήκουσε την προσευχή τους. Και τους έδωκε ένα κορίτσι. Την Υπεραγίαν Θεοτόκον. Και στις προσευχές τους μέσα, είχαν τάξει εις τον Θεόν να προσφέρουν το παιδί εις τον ναόν. Ό,τι δηλαδή είχε κάνει παλιότερα η Άννα, η γυναίκα του Ελκανά, η δεύτερη γυναίκα του Ελκανά, που δεν είχε παιδιά, κι εκεί παρακαλούσε τον  Θεό, στον ναό να της δώσει παιδί. Διότι η άλλη γυναίκα είχε πολλά παιδιά, και ησθάνετο πολύ δύσκολα, ησθάνετο όνειδος, όπως σας είπα, ντροπή· γι’ αυτόν τον λόγο, παρακαλούσε θερμά τον Θεό, και είπε: «Θεέ μου, δώσε μου ένα παιδί, και θα Σου το αφιερώσω». Και πράγματι, έκανε τον Σαμουήλ. Και τριών ετών τον έφερε εις τον ναόν και τον αφιέρωσε τότε επί αρχιερέως Ηλί. Και έμενε εις τον ναόν. Εκεί εκοιμάτο, εκεί έτρωγε, εκεί έμενε ο Σαμουήλ.

Έτσι, το ίδιο συνέβη και με την Υπεραγίαν Θεοτόκον. Οι γονείς της, ο  Ιωακείμ και η Άννα, θερμά παρεκάλεσαν να τους δώσει παιδί, και αν τους έδινε, θα το αφιέρωναν στον Θεό. Και πράγματι, όταν εγεννήθη το παιδί τους, η Μαρία, την απεγαλάκτισαν, διότι έτσι εσυνηθίζετο τότε, εις ηλικίαν  τριών ετών. Και μόλις απεγαλακτίσθη, δηλαδή έκοψαν το γάλα το μητρικό, προσέφεραν το μικρό παιδάκι εις τον ναόν. Και οι ιερείς οδήγησαν το κοριτσάκι αυτό, των τριών ετών, την τριετίζουσα Μαρία, εις τα Άγια των Αγίων. Εκεί ουδείς εισήρχετο, ούτε ιερεύς, παρά μόνον ο αρχιερεύς, και αυτός μόνο μία φορά τον χρόνο! Και συνεπώς η παρουσία της Υπεραγίας Θεοτόκου ήτο κατ’ έμπνευση του Θεού να βρίσκεται εκεί, εις τα Άγια των Αγίων.

Το γεγονός αυτό που γιορτάζομε σήμερα, προβάλλεται και σε μας, αγαπητοί μου, με έναν έκτυπον τρόπον, που έρχεται να μας πει πολλά πράγματα.

Ας δούμε μερικά σημεία απ’ αυτό το γεγονός που γιορτάζομε σήμερα, τι έχει σε μας να πει.

Προσέξτε ένα σημείο, ένα πρώτο σημείο. Ότι οι γονείς της Θεοτόκου, δεν έκαναν παιδιά, και προσηύχοντο διαρκώς εις τον Θεόν να τους δώσει παιδί. Συνεπώς η Υπεραγία Θεοτόκος ήτο καρπός των προσευχών των. Τίθεται το ερώτημα: Όταν παντρεύονται δύο άνθρωποι, κι αποφασίζουν να κάνουν παιδιά, τα παιδιά είναι καρπός επιθυμίας ή καρπός αγίου πόθου; Τι είναι από τα δυο; Είναι καρπός προσευχών, ή καρπός, ξαναλέγω, σαρκός; Όταν είπα «καρπός επιθυμίας», δεν εννοώ απλώς και μόνον, ασφαλώς και αυτό, το στοιχείον της σαρκικής επιθυμίας, αλλά εννοώ το εξής: γενικά της επιθυμίας των ανθρώπων, από κίνητρο και ελατήριο το «εγώ» των. Δηλαδή επιθυμώ να έχω παιδιά, γιατί θέλω να έχω παιδιά; Να δημιουργήσω απογόνους; Να δημιουργήσω μίαν προέκτασιν της υπάρξεώς μου, ώστε αν εγώ πεθάνω, να υπάρχω στο παιδί μου και στον εγγονό μου; Αυτό δε, το βλέπομε πολλάκις στο όνομα, όταν οι άνθρωποι διαπληκτίζονται, χαλούν τις καρδιές των, να βγάλουν οπωσδήποτε το δικό τους όνομα, και, βάζοντας το δικό τους όνομα, να θέλουν να απαθανατισθούν στο πρόσωπο του παιδιού των, του εγγονού των, κ.ο.κ. Αυτό είναι φανερό, ότι το ελατήριο της επιθυμίας της δημιουργίας των παιδιών, είναι εγωιστικό. Μ’ αυτήν λοιπόν, την γενικήν έννοια, λέγω, τι είναι ένα παιδί, καρπός των προσευχών μας, καρπός αγίου πόθου ή καρπός μιας σαρκικής - γιατί όλα αυτά με μία λέξη, έτσι χαρακτηρίζονται - επιθυμίας;

Πάντως είναι παρατηρημένο και η Ιστορία αυτό το διδάσκει, η  Ιστορία του Θεού, ότι γονείς που έκαναν παιδιά κατόπιν προσευχών, έκαναν άγια παιδιά. Έτσι κι ο άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής, ήτο καρπός προσευχών. Γι’ αυτό αγαπητοί μου, όταν θα κάνουμε παιδιά, όταν θέλουμε να κάνουμε παιδιά, ιδίως το λέγω πιο πολύ στους νέους ανθρώπους, που θα ήθελαν να δημιουργήσουν και να φτιάξουν οικογένεια, δεν θα κάνουν την οικογένεια μόνο για να έχουν μία δική τους ψυχολογική άνεση ή και περαιτέρω άλλης φύσεως ανέσεις ή απλώς γιατί όπως λένε κατά τη συνήθη έκφραση «παντρευόμενος να μπει κανείς στο δρόμο του». Ποιο δρόμο; Ας το πούμε, τον κοινωνικόν δρόμον. Δηλαδή; Να, αυτό που κάνουν όλοι, θα το κάνουμε κι εμείς. Να μην διαφέρουμε από εκείνο που κάνουν οι άλλοι. 

Στην πραγματικότητα την έννοια των πραγμάτων την χάνουμε. Θα πρέπει να αισθανόμαστε ότι είμεθα οικονόμοι μυστηρίων Θεού, όπως και οι ιερείς· και εδώ έχουμε το μυστήριο των παιδιών, τις αθάνατες ψυχές, που πρέπει να μυσταγωγήσουμε στον Θεό. Έτσι λοιπόν πρέπει να βλέπουμε το θέμα του γάμου και τη γέννηση των παιδιών. Το στριφογυρίζω πολλή ώρα στο μυαλό μου αν πρέπει να σας το πω, αλλά θα σας το πω, γιατί «οὐ βούλομαι σεμνότητι λόγων καλλωπίζεσθαι, ἀλλά σεμνούς ποιῆσαι τούς ἀκούοντας», όπως λέγει ο Μέγας Βασίλειος. Δηλαδή εκείνη η αχαρακτήριστος έκφρασις: «Το παιδί αυτό γεννήθηκε γιατί ξέφυγε!». Ε, όχι δα..! Όχι δα…Που δείχνει ότι όλα τα ελατήρια, όλα τα κίνητρα της δημιουργίας παιδιών, δεν είναι παρά μόνον οι ηδονές μας και τίποτε άλλο. Μα, αν είναι δυνατόν ποτέ, κάτω από τέτοιες καταστάσεις, να έχει ευλογία αυτό το παιδί που θα γεννηθεί.

Γι’ αυτό λέγει ο Κύριος, το σημειώνει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης είναι εκείνοι οι οποίοι «οὐκ ἐξ αἱμάτων, οὐδὲ ἐκ θελήματος σαρκὸς, οὐδὲ ἐκ θελήματος ἀνδρὸς, ἀλλ᾽ ἐκ Θεοῦ ἐγεννήθησαν». Αναμφισβήτητα μεσολαβεί η σαρκική επιθυμία· αλλά είναι αγιασμένη. Είναι κάτω από το θέλημα του Θεού. Όταν είναι κάτι κάτω από το θέλημα του Θεού, δεν είναι αυτό το πρωταρχικόν ελατήριον, αλλ’ είναι απλώς κάτι που ακολουθεί, τότε βεβαίως κι αυτό που είναι και μοιάζει για σαρκικό, δεν είναι σαρκικό αλλά είναι πνευματικό. Αυτή η σάρκα η ίδια που φορώ αυτή τη στιγμή και που με τα μάτια αυτά σας βλέπω και με την γλώσσα αυτή σας ομιλώ, δεν είναι σάρκα με την έννοια ότι είναι κάτι απόβλητο και κάτι που δεν θα μπορεί να σταθεί στην αιωνιότητα. Θα αναστηθεί η σάρκα μου. Έχει την σφραγίδα της αιωνιότητος. Γιατί; Διότι η σάρκα μου είναι θέλημα του Θεού. Άλλο πράγμα θα πει σάρκα, κι άλλο πράγμα θα πει ζω σαρκικά. Είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Έτσι λοιπόν ασφαλώς μπαίνει ο γάμος, με όλα τα συμπαρομαρτούντα του. Αλλά πρέπει να φέρει ο γάμος τη σφραγίδα του Θεού, του θελήματος του Θεού.  Και τότε μπορώ να λέγω ότι μπορούμε να έχουμε παιδιά αγιασμένα. Έχουμε δηλαδή άγιες καταβολές. Αυτές είναι οι καταβολές, τα θεμέλια. Πολλές φορές λέμε για τα παιδιά ποιες είναι οι καταβολές των. Και συνήθως ανατρέχουμε στους προγόνους, στις λεγόμενες βιολογικές καταβολές. Μας διαφεύγει όμως ότι η μεγίστη καταβολή είναι η ευλογία του Θεού.

Έτσι, τι βλέπουμε εις αυτό το ζεύγος το αγιασμένο, τον Ιωακείμ και την Άννα; Όταν το παιδάκι τους γίνεται τριών ετών, το έταξαν και το οδήγησαν στον ναό. Εκείνο το «έταξαν» είναι μεγάλο πράγμα. Διότι δεν έταξαν απλώς να του βάλουν μαύρα, όπως μερικοί τάζουν να βάλουν μαύρα στο παιδί τους και βάζουν όταν το  παιδί γεννηθεί ή ζήσει. Είναι ίσως και λίγο ανόητο το πράγμα αυτό… Ή άλλα πράγματα. Να ανάψουνε μια λαμπάδα ή ό,τι άλλο. Αφιερώνουν ολόκληρο το παιδί τους, και φεύγει από τη δικαιοδοσία τους, το αφιερώνουν στον Θεό. Και είχανε μόνο ένα· κι αυτό καρπός των γερατειών των και των προσευχών των. Εδώ κάνουν τόσα παιδιά οι άνθρωποι, και αν υποτεθεί ένα παιδί τους,  όχι αυτοί να το αφιερώσουν, αλλά το παιδί να θέλει να αφιερωθεί, να γίνει υπηρέτης του Θεού, να γίνει μοναχός, να γίνει κληρικός, τότε ξεσηκώνουν τον κόσμον, γιατί δεν θα ήθελαν το παιδί τους να αφιερωθεί εις τον Θεόν. Τους ελέγχει το γεγονός της σημερινής γιορτής.

Αλλά αφιερώνουν αυτοί οι δύο ευλογημένοι γονείς το παιδί τους στον ναό. Πολλά έχει να μας πει αυτό. Σημειώσατε ότι αφιέρωσαν το παιδί τους στον ναό του Θεού. Αυτό για κάθε οικογένεια σημαίνει ότι οφείλουν να οδηγούν τα παιδιά τους εις τον ναόν. Έκφρασις είναι ο Εκκλησιασμός. Πρέπει τα παιδιά  μας να τα εκκλησιάζουμε. Από νήπια, από βρέφη. Διότι τριών ετών το παιδάκι - ήταν βρέφος - σημειώσατε ότι αφιερώθηκε ολοτελώς. Δεν σήμαινε ότι πιο μπροστά δεν πήγαιναν οι γονείς του να προσφέρουν τις θυσίες τους κλπ. μαζί με το νήπιό τους.

Έτσι κι εμείς οι Χριστιανοί γονείς οφείλομε, αγαπητοί μου, να οδηγούμε τα παιδιά μας τακτικώς και εγκαίρως εις τον ναόν του Θεού. Όχι Κυριακή παρά Κυριακή. Όχι Χριστούγεννα και Πάσχα. Κάθε Κυριακή και μεγάλη γιορτή. Προσέξτε, δεν θα στέλνομε το παιδί μας στην Εκκλησία· αλλά θα πηγαίνουμε με τα παιδιά μας στην Εκκλησία. Μην ξεχνάτε ότι το παράδειγμα είναι το Α και το Ω. Διότι δεν είναι επαρκές να στείλω το παιδί μου στην Εκκλησία. Πόσοι το λέγουν αυτό γονείς! «Στέλνω», λέγει , «το παιδί μου». Τρώει το παιδί σου για σένα αδελφέ μου; Κοιμάται το παιδί σου για σένα αδελφέ μου; Ο καθένας έχει το πρόσωπό του, έχει την ατομικότητά του. Το παιδί σου για το παιδί σου και σένα για σένα. Είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Λοιπόν· δεν θα στείλουμε το παιδί μας στην Εκκλησία, αλλά θα πάμε με το παιδί μας στην Εκκλησία. Ώστε το παιδί μας να λατρεύσει μαζί με μας τον Θεό, αλλά και να αντιληφθεί ότι πρέπει να μιμηθεί - μιμητικός είναι ο άνθρωπος - εκείνο που κάνουν οι γονείς του. Να βαδίσει πάνω στα χνάρια των γονιών του. Αυτό είναι πάρα πολύ σπουδαίο.

Ακόμη εις τον ναόν η Υπεραγία Θεοτόκος τι έκανε; Έμεινε, ξέρετε, 11-12 χρόνια. Δηλαδή έως 15 ετών. Από εκεί παρελήφθη και οδηγήθηκε εις τα χέρια του Ιωσήφ, δια να μνηστευθεί. Από τον ναόν παρελήφθη. Προσέξτε κάτι. Η Υπεραγία Θεοτόκος προσηύχετο, μελετούσε και έκανε δουλειές στον ναό του Θεού. Δηλαδή διακονούσε τον ναό του Θεού. Αυτό το «προσηύχετο και μελετούσε» προδίδεται από την ωδή της. Βλέπομε την ωδή της, αυτήν την οποία είπε, ότι «από ΄δω και μπρος θα με μακαρίζουν οι γενεές» κλπ. κλπ. Αυτήν την ωδή την οποία είπε όταν είδε τη συγγενή της την Ελισάβετ, η οποία εγκυμονούσε τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, και είναι ωδή εφάμιλλος από πλευράς ποιητικής και προφητικής, με τις άλλες ωδές της Παλαιάς Διαθήκης, όπως του Μωυσέως, του Αββακούμ, του Ησαΐου, δεν είναι παρά καρπός παρά μιας διαρκούς μελέτης· διότι έχει στοιχεία πολλά από την ωδή της Άννης, που έζησε 1200 χρόνια πριν από την Υπεραγίαν Θεοτόκον. Και μελετούσε εκεί εις τον ναόν. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι το παιδί μας πολύ νωρίς θα αρχίσουμε να το κατηχούμε.

Τι σημειώνει ο Απόστολος Παύλος στον Τιμόθεο; Του λέει ότι «από βρέφους γνωρίζεις τα ιερά γράμματα». Και ποιοι ήσαν που οδηγούσαν το παιδί από βρέφους εις τα ιερά γράμματα; «Η μάμμη σου», λέει, «η Λωίδα και η μητέρα σου η Ευνίκη». Το Πνεύμα του Θεού καταξίωσε να γραφούν τα ονόματα αυτών των δύο σπουδαίων γυναικών στην Αγία Γραφή. Και να ακούγονται και να μνημονεύονται παντού και πάντοτε. Δεν σημειώνεται γι’ αυτές ότι ήσαν μορφωμένες ή εργάζονταν σε γραφεία. Ή ότι ήσαν επιστήμονες. Ήξεραν την μεγίστην επιστήμην. Την πρώτην και μεγάλην και μοναδική επιστήμη. Την επιστήμη να μεγαλώνουν παιδιά! Να μεγαλώνουν και να ανατρέφουν παιδιά. Και το παιδί τους αυτό, ένα και μοναδικό, γιατί δεν είχε πατέρα, πέθανε - Έλληνας ήτο ο πατέρας του Τιμοθέου - Εβραίες αυτές· και μεγάλωσε ο Τιμόθεος όχι προσκολλημένος στην γιαγιά και στην μαμά. Δεν ήταν ένα μαμόθρεφτο παιδάκι, αλλά ήταν ένα παιδί που το πρόσεχαν να καταρτίζεται πνευματικά και να γίνει εκείνος που έγινε. Ο μεγάλος συνεργάτης του Αποστόλου Παύλου και ο πρώτος επίσκοπος Εφέσου. Αυτής της πρωτευούσης της Μικράς Ασίας, της Εφέσου.

Ναι, αγαπητοί. Έτσι πρέπει να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, με κατήχηση. Να μάθουμε τα παιδιά μας, γι’ αυτό πάνε σχολείο, να μάθουν γράμματα, να διαβάζουν την Αγία Γραφή. Γι’ αυτό είναι δυστύχημα σήμερα που κόψαμε τα Αρχαία Ελληνικά και δεν θα μπορούν τα παιδιά μας να καταλαβαίνουν τα κείμενα. Είναι κι άλλες απόψεις, εθνικές, αλλά από την άποψη τη θρησκευτική, είναι ένα αυτόχρημα δυστύχημα. Ωστόσο όμως θα σας έλεγα βοηθήστε τα παιδιά σας να προσοικειωθούν με το βιβλίο του Λόγου του Θεού. Σιγά σιγά θα γίνεται μια μύησις διαρκής. Μετά στο Κατηχητικό Σχολείο, στην Κατήχηση. Να αγαπούν την κατήχηση, το κήρυγμα, να αγαπούν πολύ τον λόγο του Θεού. Και διαρκώς να καταρτίζονται. Να αγαπούν την Εκκλησία. Ο Κύριος πού ευρέθηκε δωδεκαετής; Στον ναό. Και τι είπε όταν η Θεοτόκος τον ζητούσε; «Οὐκ οἲδατε ὅτι ἐν τοῖς τοῦ Πατρός μου δεῖ εἶναι με;». Ότι έπρεπε να βρίσκομαι εις τα σκηνώματα του Πατρός μου; Το κάθε παιδί πρέπει να αισθάνεται ότι ο οίκος του Θεού είναι οίκος δικός του. Γιατί είναι ο οίκος του Πατρός Του. Να αισθάνεται όμορφα μέσα εις τον ναό του Θεού. Γι’ αυτό, όπως στολίζουμε τα σπίτια μας, να είναι ευχάριστη η διαμονή μας, έτσι στολίζομε και τον ναό του Θεού, όχι μόνο προς τιμήν του Θεού, αλλά και δια την ευχάριστη διαμονή. Δεν είναι πολυτέλεια. Δια την ευχάριστη διαμονήν εκείνων οι οποίοι ευρίσκονται για να λατρεύσουν τον Θεό. Να μην κρυώνουν, να μην κουραστούν αλλά να έχουν όλην την άνεση και δυνατότητα να λατρεύσουν τον Θεό. Να είναι όλα πολύ ωραία. Γιατί και ο Θεός τα έκανε όλα πολύ ωραία.

Και κάτι ακόμα. Η Υπεραγία Θεοτόκος με τι ετρέφετο; Λέγει η Παράδοσις ότι άγγελοι την έτρεφαν. Αλλά ετρέφετο και με τον λόγο του Θεού. Άραγε είχε συλλάβει ότι εκείνη η  Κιβωτός, μέσα εις τα Άγια των Αγίων, ήταν η ιδία; Και ότι δεν έπαιρνε τιμή η Υπεραγία  Θεοτόκος, όπως λέγει ο Καβάσιλας, επειδή ευρίσκετο εις τα Άγια των Αγίων. Αλλά έδιδε τιμή εις τα Άγια των Αγίων! Διότι η Υπεραγία Θεοτόκος ήτο ανωτέρα από τα  Άγια των Αγίων, που ήταν υλικά, κτίσματα ήσαν, και η Υπεραγία Θεοτόκος ήτο ανωτέρα από την Κιβωτόν την οποία έβλεπε απέναντί της· και η Κιβωτός δεν ήταν παρά ο τύπος ο δικός της. Διότι εκείνη η Κιβωτός είχε τις πλάκες του Νόμου, τις πέτρινες, τις πλάκες του Λόγου του Θεού. Αλλά αυτός ο Λόγος όχι πια τυπωμένος επάνω σε πέτρες, χαραγμένος, αλλά αυτός ο Λόγος ζωντανός πια θα ενοικούσε σε μια άλλη Κιβωτό. Στην Κιβωτό των σπλάχνων της Υπεραγίας Θεοτόκου… Και θα εγίνετο η Υπεραγία Θεοτόκος, η ζωντανή, η ζώσα Κιβωτός. Και εκείνη η παλαιά Κιβωτός χάθηκε. Από τις αλλεπάλληλες συμφορές των Εβραίων χάθηκε. Και ο ναός κατεστράφη. Αλλά ο αληθής ναός του Θεού Λόγου, η Υπεραγία Θεοτόκος, είναι στον ουρανό. Και τιμάται από όλους τους αγγέλους του ουρανού κι από όλες τις γενεές των γενεών. Έτσι η Υπεραγία Θεοτόκος ετρέφετο μέσα εις τον ναό.

Αγαπητοί μου. Πώς θα οδηγήσουμε τα παιδιά μας να τραφούν; Μόνο με τον λόγο του Θεού και με την κατήχηση; Όχι. Και με τα μυστήρια του Θεού. Θα κοινωνούμε τα παιδιά μας. Δεν θα λέμε στα παιδιά μας ότι πίνουν «κρασάκι και ψωμάκι». Αλλά θα τους λέμε με όλην τη σοβαρότητα ότι κοινωνούν το σώμα και το αίμα του Χριστού. Το παιδί, ξέρετε, ηρωοποιεί και με τη φαντασία του δίδει άλλες εικόνες στον ρεαλισμό που έχει μπροστά του. Θα πρέπει όμως σιγά - σιγά να του πούμε ότι κάτω από το ψωμί και το κρασί, είναι αυτός ο Χριστός ο ίδιος. Ότι αυτό που παίρνει είναι ο Χριστός. Δεν είναι κάτι άλλο. Δεν είναι σύμβολο, αλλά είναι αυτός ο ίδιος ο Χριστός. Τον Οποίον δεν βλέπουμε. Αλλά είναι ο Ίδιος. Και συνεπώς έτσι το παιδί σιγά - σιγά θα τρέφεται. Με τον εκκλησιασμό, με τη λατρεία, με το κήρυγμα, με την κατήχηση, με τα μυστήρια της Εκκλησίας. Έτσι θα γίνει καλός άνθρωπος. Έτσι θα γίνει καλός Χριστιανός.

Και μάλιστα στην εποχή που περνάμε την πολύ δύσκολη, θα αρχίσει να αποκτά με τον τρόπον αυτόν, κι εκεί πρέπει να αποβλέπουν όλα αυτά, να αποκτηθεί εκκλησιαστικό φρόνημα, εκκλησιαστική συνείδηση. Τι είναι αυτό το εκκλησιαστικό φρόνημα; Να φρονώ εκκλησιαστικά. Να βλέπω τα πάντα μέσα στη Δημιουργία από το πρίσμα της Εκκλησίας. Διότι τα πάντα είναι Εκκλησία. Το ξέρετε ότι όλα καλούνται να γίνουν Εκκλησία; Όλη η κτιστή φύσις, ό,τι κτιστό επί της γης, αυτή αύτη η γη, όλοι οι άνθρωποι… οι άνθρωποι βέβαια δυστυχώς δεν εκκλησιοποιούνται, γιατί δεν θέλουν, αυτός ο ουρανός, με τα απειράριθμα αστέρια του, το ξέρετε ότι καλούνται να εκκλησιαστικοποιηθούν; Δηλαδή να γίνουν Εκκλησία. Να μπουν στον χώρο της αφθαρσίας και της αθανασίας, μέσα στην οποία θα βασιλεύει η δικαιοσύνη και η αγάπη και η παρουσία του Θεού; Το γνωρίζετε αυτό; Κι όλα αυτά δυνάμει αυτού του σαρκωθέντος Θεού Λόγου και αναστηθέντος; Και αφθαρτισθέντος Θεού Λόγου ως προς την ανθρώπινη φύση; Προσέξτε. Αυτό θα πει έχω εκκλησιαστικό φρόνημα. Είναι μεγάλο πράγμα αυτό.

Γι’ αυτό, αγαπητοί μου, οδηγείτε τα παιδιά σας σε αυτό το φρόνημα το εκκλησιαστικό. Θα τα στείλετε να φιλήσουν το χέρι των ιερέων. Να σηκώνονται όταν βλέπουν ιερέα. Να προσέχουν πολύ. Έχουμε κι εμείς αμαρτίες. Οι ιερείς έχουμε. Γιατί ο λαός δίνει τους ανθρώπους να γίνουν ιερείς και κατά τον λαό και οι ιερείς και κατά τους ιερείς και ο λαός. Το ίδιο πράγμα είμαστε. Αλλά παρά ταύτα πρέπει να διασώσουμε μερικά πράγματα. Για να παιδαγωγήσουμε ορθά τα παιδιά μας. Και να βγούμε από αυτήν την κατάσταση την άσχημη, την τρομακτική, τη φοβερή. Να δημιουργήσουμε μια καινούρια γενεά. Μια γενεά αναγεννημένη και που θα ευλαβείται τον Θεό, θα έχει εκκλησιαστικό φρόνημα, μια γενεά που θα αγιάζεται και μια γενεά που θα αγαπάει και τους ανθρώπους και την πατρίδα και ό,τι έχει αξία στον κόσμον αυτόν. Γιατί όλες οι αξίες σήμερα έχουν ανατραπεί. 

Ας δημιουργήσουμε λοιπόν τέτοια εκκλησιαστική αγωγή στα παιδιά μας. Και τότε πραγματικά θα βλέπουμε ευτυχισμένη γενεά. Θέλετε; Η γιορτή η σημερινή, τα Εισόδια της Υπεραγίας  Θεοτόκου, οι γονείς της Υπεραγίας Θεοτόκου, ο Ιωακείμ και η Άννα, αυτό το γεγονός της Εισόδου της Θεοτόκου εις τον ναόν, όλα αυτά δείχνουν τον δρόμο. Στέκονται ένα οροθέσιο.

+π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

ΠΗΓΕΣ:

Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

http://www.arnion.gr/mp3/omilies/p_athanasios/ueotokos/ueotokos_020.mp3

(Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος)

alopsis.gr

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς. Λόγος εις τα Εισόδια της Θεοτόκου.

…Εάν το δένδρο αναγνωρίζεται από τον καρπό, και το καλό δένδρο παράγει επίσης καλό καρπό, η μητέρα της αυτοαγαθότητος, η γεννήτρια της αιώνιας καλλονής, πως δεν θα υπερείχε ασύγκριτα κατά την καλοκαγαθία από κάθε αγαθό εγκόσμιο και υπερκόσμιο;

Διότι η δύναμη που καλλιέργησε τα πάντα, ο προαιώνιος και υπερούσιος Λόγος, από ανέκφραστη φιλανθρωπία και ευσπλαχνία γιά χάρη μας θέλησε να περιβληθεί τη δική μας εικόνα, για να ανακαλέσει τη φύση πού σύρθηκε στον άδη και να την ανακαινίσει, γιατί είχε παλαιωθεί και να την αναβιβάσει προς το υπερουράνιο ύψος της βασιλείας και θεότητός του.

Και βρίσκει αυτήν την αειπάρθενη η οποία υμνείται από μας σήμερα που γιορτάζουμε την παράδοξη είσοδό της στα άγια των αγίων και την εκλέγει ανάμεσα από όλους ανά τους αιώνες εκλεκτούς και θαυμαστούς και περιβόητους για την ευσέβεια και σύνεση και σε λόγια και σε έργα.

Ήταν αδύνατο η υψίστη και υπεράνω του νου καθαρότης, ο σαρκωθείς Λόγος, να ενωθεί με μολυσμένη φύση, γιατί ένα μόνο πράγμα είναι αδύνατο στο Θεό, το να έλθει σε ένωση με ακάθαρτο, πριν αυτό καθαρισθεί. Γι' αυτό και χρειαζόταν κατ' ανάγκη μια τελείως αμόλυντη και καθαρότατη παρθένο για κυοφορία και γέννηση εκείνου που είναι και εραστής της και δοτήρας της καθαρότητας, η οποία και προορίσθηκε και φανερώθηκε και τό σχετικό με αυτήν μυστήριο τελέσθηκε, με πολλά παράδοξα γεγονότα.

Πρώτα η γέννησή της από το ζεύγος που ζητούσε με άσκηση και προσευχή τη λήξη της ατεκνίας τους και έλαβαν την υπόσχεση και συνέλαβαν τη τωρινή Θεομήτωρα. Και επειδή οι πολυάρετοι γονείς της πέτυχαν το ζητούμενο, έσπευσαν να εκπληρώσουν την προς το Θεό υπόσχεσή τους και μετά τον απογαλακτισμό την οδηγούν στο ιερό του Θεού και στον ιεράρχη που ευρίσκετο εκεί, αλλά και αυτή μόνη της με ελεύθερη γνώμη προσήλθε στο Θεό και διέμενε στα άγια των αγίων. Τρεφόταν δε από πάνω με άγγελο με απόρρητη τροφή που δυνάμωνε καλύτερα τη φύση της και τελειοποιούσε τον εαυτό της κατά το σώμα, ώστε το κατάλληλο καιρό να ανοιχθούν οι ουράνιες μονές και να δοθούν για αιώνια κατοίκηση σε όσους πιστεύουν στη παράδοξη γέννα της.

Έχοντας πλέον από τη μητρική ακόμη κοιλιά τέτοια θεία χαρίσματα και φυσικά δώρα, δεν δέχθηκε ούτε καμιά άλλη επίκτητη φύση (διότι έτσι νομίζω ότι πρέπει να ονομάζουμε τα από τους δασκάλους αποκτήματα) να εισφέρει μέσα της φοιτώντας σε δασκάλους. Αντίθετα, αφού παρέδωσε στο Θεό τον ηγεμονικό νου ως υπήκοο σε όλα, εγκατέλειψε δε τελείως τα διδάγματα των ανθρώπων και έτσι δέχθηκε άφθονη την από τα άνω σοφία, στο σημείο της ηλικίας που οι γονείς τοποθετούν τα παιδιά χωρίς τη θέλησή τους ως νήπια κάτω από τη καθοδήγηση νηπιαγωγού και τα παραδίδουν σε γραμματοδιδασκάλους, αυτή παρακάθεται μαζί με το Θεό σε άγια άδυτα σαν θεσπέσια ανάκτορα, ως βασιλικός έμψυχος θρόνος ανώτερος από κάθε έδρα, στολισμένος ολόκληρος με αρετές που πρέπουν σε τέτοιο βασιλέα που κάθεται σε αυτόν.

Μόλις τριών ετών που μόλις είχε αποκοπεί από το θήλασμα και τη δίαιτα της αγκαλιάς δείκνυε το πρέπον σε όσους γνωρίζουν να κρίνουν αλάθευτα. Όταν έφθασε κοντά στα πρόθυρα του ιερού, ενώ νεάνιδες ευγενείς ντυμένες επάξια προς το γένος τους την περιστοίχιζαν κρατώντας λαμπάδες και έτσι με επισημότατη πομπή την προέπεμπαν με ευταξία προς το εσωτερικό, σε αυτό το σημείο φάνηκε ότι αισθανόταν καλύτερα από όλους όσα συμβαίνουν και πρόκειται να της συμβούν. Σεμνή τότε και χαρούμενη και θαυμαστή με το κατάλληλο παράστημα και ήθος και φρόνημα προχωρούσε και έρχεται σε συνάντηση με τον αρχιερέα.

Και αμέσως εγκατέλειψε όλους γονείς, τροφούς, συνομήλικες και αποχωρίσθηκε από τους συναγμένους, μόνη εντελώς, χαρούμενη προχωρεί στον αρχιερέα ο οποίος την εισήγαγε στα άγια των αγίων και έπεισε όλους τους τότε ζώντας να δέχονται το γεγονός αυτό, με τη σύμπραξη και τη συναπόφαση του Θεού. Διότι επρόκειτο να γίνει σκεύος εκλογής, όχι όπως η κιβωτός γεμάτο σκιές και τύπους, αλλά γεμάτο αλήθεια, για να βαστάσει κυοφορώντας Εκείνον τον ίδιο, του οποίου το όνομα είναι θαυμαστό. Τι σπουδαίο θαύμα;

Ας δούμε λοιπόν, πως τίθεται τέλος στους τύπους, πως πάνω σε εκείνη ακριβώς τη σκιαγραφία τελετουργείται η μορφή της αλήθειας. Εισήλθε στα πρόσκαιρα άγια των αγίων η παντοτινή αγία των αγίων. Εισήλθε η αχειροποίητη σκηνή του Λόγου, η λογική και έμψυχη κιβωτός του άρτου της ζωής που αληθινά αποστάλθηκε σε εμάς από τους ουρανούς. Εισήλθε η βίβλος της ζωής, που δεν δέχθηκε τύπους λόγου, αλλά τον ίδιο το Λόγο του Πατρός απορρήτως.
Σε αυτήν την αληθινή κιβωτό παρίστανται όχι οι τύποι των αγγέλων, αλλά οι ίδιοι οι άγγελοι και το σπουδαιότερο είναι ότι δεν επεσκίαζαν απλά, αλλά διακονούσαν και υπηρετούσαν στη διατροφή. Διατροφή που δεν είναι δυνατό να πούμε ούτε τι ήταν, τόσο ξεπερνούσε σε θαυμασμό και το πολυθρύλητο εκείνο μάννα.

Ο διακομιστής ήταν καθαρό σύμβολο της αγγελικής πολιτείας της Παρθένου σε αυτό το στάδιο της ηλικίας την υπηρετούσε συνεχώς και δεν την επεσκίαζε, υποσχόμενος σε αυτήν το μελλοντικό μεγαλείο. Αυτήν άλλωστε πρόκειτο να επισκιάσει, όχι άγγελος ούτε αρχάγγελος ούτε τα ίδια τα Χερουβίμ και τα Σεραφείμ, αλλά η ίδια η ενυπόστατη δύναμη του Υψίστου. Τούτο μάλιστα δεν είναι επισκίαση αλλά καθαρά ένωση, όχι μόνο στη γαστέρα αλλά και μόρφωση. Και το μορφωμένο από τα δύο, δηλαδή από τη δύναμη του Υψίστου και στη παναγία και παρθενική εκείνη γαστέρα ήταν ο Λόγος Θεού σαρκωμένος.

Πω πω, σε ποιό βάθος μυστηρίου κατεβάσαμε το λογο! Και έτσι ζούσε λοιπόν σαν στο παράδεισο, βίο απαράσκευο, αφρόντιστο, αμέριμνο, αμέτοχο αγενών παθών, ζώντας μόνο για το Θεό, βλεπόμενη μόνο από το Θεό, τρεφόμενη μόνο από το Θεό και γενικά αφιερωμένη συνεχώς στο Θεό.

Ζούσε την ιερά ησυχία, τη στάση του νου και του κόσμου, τη λησμονιά των κάτω, την μύηση των άνω, την απόθεση των νοημάτων προς το καλύτερο, δια της παιδείας από την ησυχία που θεωρούμε μέσα το Θεό. Αφού λύθηκε από κάθε υλικό δεσμό ανυψώθηκε πάνω και από αυτή τη συμπάθεια προς το σώμα της, σύνηψε το νου της με τη προς τον εαυτό στροφή και προσοχή και με τη αδιάλειπτο θεία προσευχή. Και δι' αυτής ερχόμενη τελείως στον εαυτό της και υπερβαίνοντας το πολύμορφο συρφετό των λογισμών, διέκρινε νέα και απόρρητη οδό στους ουρανούς, που θα την έλεγα νοητή σιγή.

Αφού έτσι μυήθηκε στα ανώτατα μυστήρια με αυτές τις ακρότατες θεωρίες και κατά το τρόπο αυτόν ενώθηκε και αφομοιώθηκε με το Θεό, μόνη Αυτή στους αιώνες επετέλεσε αυτή την υπερφυά πρεσβεία για χάρη μας και μόνη της την αποπεράτωσε, πραγματοποιώντας το μέγα και το πάνω από το μέγα κατόρθωμα. Διότι δεν έγινε μόνο καθ' ομοίωση Θεού, αλλά και έκαμε το Θεό καθ' ομοίωση ανθρώπου. Και δεν το έκανε αυτό πείθοντάς τον, αλλά και τον κυοφόρησε ασπόρως και τον γέννησε αφράστως, κατά την χάρη από το Θεό (γι' αυτό και προσαγορεύθηκε από τον αρχάγγελο, Κεχαριτωμένη).

Ποιος μπορεί να περιγράψει τα μεγαλεία σου, παρθένε; Έγινες Θεομήτωρ, ένωσες το νου με το Θεό, ένωσες το Θεό με τη σάρκα, έκανες το Θεό υιό ανθρώπου και τον άνθρωπο υιό Θεού, συμφιλίωσες τον κόσμο με τον ποιητή του κόσμου. Μας δίδαξες με έργα ότι το θεωρείν δεν προσγίνεται μόνο με αίσθηση ή και λογισμό στους πραγματικούς ανθρώπους (διότι τότε θα ήσαν λίγο μόνο καλύτεροι από τα άλογα), αλλά πολύ περισσότερο με τη κάθαρση του νου και τη μέθεξη της θείας χάριτος, κατά την οποία εντρυφούμε στα θεοειδή κάλλη όχι με λογισμούς, αλλά με άυλες επαφές. Έκαμες τους ανθρώπους ομοδίαιτους με τους αγγέλους, ή μάλλον αξίωσες και μεγαλύτερων βραβείων, αφού συνέλαβες από το άγιο Πνεύμα θεανδρική μορφή και την γέννησες παράδοξα και κατέστησες την ανθρώπινη φύση απορρήτως συμφυή και, θα λέγαμε, ομόθεη με τη θεία φύση.

Ας φυλάττουμε επομένως τη προς το Θεό και προς αλλήλους ενότητα, που έχει εντυπωθεί σ' εμάς από το Θεό θείως, δια των δεσμών της αγάπης. Ας βλέπουμε πάντοτε προς τον άνω γεννήτορα. Ας υψώσουμε άνω προς αυτόν τη καρδιά μας. Ας παρατηρήσουμε το μέγα τούτο θέαμα, τη φύση μας να συνδιαιωνίζει αύλως με το πυρ της Θεότητος, και, αποβάλλοντας τους δερμάτινους χιτώνες, που έχουμε ενδυθεί από τη παράβαση, ας σταθούμε σε αγία γη, αναδεικνύοντας ο καθένας μας τη δική του γη αγία δια της αρετής και της προς το Θεό σταθερής αφοσιώσεως, να φωτισθούμε και φωτιζόμενοι να συνδιαιωνίσουμε σε δόξα της τρισηλίας Θεότητος που πρέπει κάθε δόξα, κράτος, τιμή και προσκύνηση τώρα και στους ατέλειωτους αιώνες. Γένοιτο...».

(απόσπασμα από τις Πατερικές εκδόσεις «Γρηγόριος ο Παλαμάς», τόμος 11ος)

anavaseis.blogspot 

Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

Άγιος Δημήτριος Μητροπολίτης Ροστώφ. «ΔΟΤΕ ΤΟΠΟΝ ΤΗ ΟΡΓΗ» (Ρωμ. ΙΒ’19’).

«Ο ωργισμένος άνθρωπος είναι τυφλός και τρελλός. Δεν συναισθάνεται τί λέει και τί κάνει. Συχνά, μετά το ξέσπασμά του, μετανοεί πικρά γιά όσα άτοπα είπε και έκανε. Γιατί η οργή που δεν δαμάζεται, συγχύζει τον νου, ταράσσει την ψυχή, καταστρέφει την λογική, φυγαδεύει το Πνεύμα του Θεού και αφήνει τον άνθρωπο έρμαιο στα χέρια του διαβόλου…

Όποιος δαμάζει τον θυμό του, εύκολα θα συγκρατήσει τον εαυτόν του από όλα τα κακά! Αν λοιπόν συμβή ποτέ να οργισθής με κάποιον, μην πεις τίποτε. Σιώπησε ή φύγε, και μην επιτρέψεις να βγει από μέσα σου η φλόγα της οργής, που θα κατακαύσει και σένα και εκείνους που σε περιβάλλουν. Και όταν η καρδιά σου ειρηνεύσει, τότε πες, αν χρειάζεται, δύο λόγια αγάπης για την “οικοδομήν της χρείας”. Ένας ειρηνικός και πράος λόγος, είναι πιο καρποφόρος και πειστικός, από χίλια λόγια ωργισμένα, έστω και σωστά»!!

Άγιος Δημήτριος Μητροπολίτης Ροστώφ (1651-1709)

dromokirix.gr 

Άγ. Μακάριος ο Αιγύπτιος. Γιατί δεν μπορώ να προσευχηθώ καλά;

Η ψυχρότητα στην προσευχή οφείλεται είτε σε ψυχική κόπωση είτε σε πνευματικό κορεσμό είτε σε σωματικές απολαύσεις και αναπαύσεις είτε σε πάθη, που κυριεύουν την ψυχή, προπαντός στην έπαρση. 

Όλα αυτά είναι ενάντια στην πνευματική ζωή, μέσα στην οποία κεντρική θέση κατέχει η προσευχή. Έτσι, πρώτα και κύρια προκαλούν το στέρεμα της πηγής της προσευχής μέσα μας. Αυτό, όμως, μπορεί να oφείλεται και σε απομάκρυνση της χάριτος, που συμβαίνει με θεία παραχώρηση. Και να γιατί: Όταν η ψυχή μας φλέγεται από τον πόθο του Θεού και από την καρδιά μας ξεχύνεται ολόθερμη προσευχή, δεν έχουμε παρά ελεητική επίσκεψη της χάριτος. Εμείς όμως, όταν η ευλογημένη αυτή κατάσταση παρατείνεται για πολύ, νομίζουμε ότι κατορθώσαμε κάτι σπουδαίο με το δικό μας αγώνα και κυριευόμαστε από την κενοδοξία. Για λόγους παιδαγωγικούς, λοιπόν, απομακρύνεται η χάρη και μένει η ψυχή μας μόνη της, γυμνή και αδύναμη, ανίκανη να ζήσει πνευματικά, ψυχρή και απρόθυμη να προσευχηθεί…

Τί θα κάνουμε, λοιπόν, για να ξεφύγουμε απ’ αυτή την κατάσταση; Πρώτα-πρώτα θα φροντίσουμε να εξουδετερώσουμε τις αιτίες της. Και ύστερα, παρ’ όλη την ψυχρότητα της ψυχής μας, θα κάνουμε με επιμονή και υπομονή τον καθημερινό προσευχητικό κανόνα μας, προσπαθώντας αφ’ ενός να συγκεντρώνουμε το νου μας στα λόγια των ευχών και αφετέρου να ξεσηκώνουμε μέσα στην καρδιά μας αισθήματα φιλόθεα.

Με τον καιρό ο Θεός, βλέποντας την ταπείνωση και την καρτερία μας, θα μας ξαναστείλει τη χάρη Του, που θα διώξει το πνεύμα της ψυχρότητος, όπως ο άνεμος διώχνει την ομίχλη.

(Πηγή: agiabarbarapatras.blogspot.gr)

alopsis.gr 

Άγιος Λουκάς Κριμαίας. Μόνο ἀπό σᾶς, μητέρες καί πατέρες, τά παιδιά σας μποροῦν νά μάθουν τό νόμο τοῦ Θεοῦ, τόν ὁποῖο δέν τούς διδάσκουν στά σχολεῖα.

…..Μόνο από σας, μητέρες καί πατέρες, τα παιδιά σας μπορούν να μάθουν το νόμο του Θεού, τον όποιο δεν τους διδάσκουν στα σχολεία. Καί μόνο τότε θα μπορέσουν να τον μάθουν αν, εσείς οι ίδιοι, θα μελετάτε με προθυμία το νόμο αυτό στίς εκκλησίες του Θεού, μαθαίνοντας τον από τους υπηρέτες του Θεού, τους ιερείς καί τους επισκόπους.

Να πηγαίνετε στους ιερούς ναούς τα παιδιά σας για να αναπνέουν, έστω καί για λίγο, τον αέρα του γεμάτου όχι μόνο με θυμίαμα αλλά καί μυστική χάρη των μεγάλων μυστηρίων, πού τελούνται σ’ αυτόν, καί τις προσευχές πολλών ανθρώπων.

Δώδεκα ολόκληρα χρόνια τρεφόταν μέσα στην ιερότητα του Ναού της Ιερουσαλήμ ή Ύπεραγία καί Αχραντος Παρθένος, ή «τιμιωτέρα των Χερουβείμ, καί ενδοξότερα άσυγκρίτως των Σεραφείμ».

Οι παντοδύναμες ενώπιον του Θεού πρεσβείες Της να σας βοηθήσουν στο μεγάλο αυτό έργο της αγωγής των παιδιών σας. Αμήν.

{Λόγος Αγ. Λουκά Κριμαίας εις τα Εισόδια της Θεοτόκου}

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/12/blog-post_56.html?m=1

hristospanagia.gr 

Η ανατίναξη της Γέφυρας του Γοργοποτάμου. Ηχηρό μήνυμα αντίστασης, ηρωισμού, Ελευθερίας και Δημοκρατίας του Έλληνα αντάρτη.

Τον Απρίλιο του 1941 ο γερμανικός στρατός αφού νίκησε τον ελληνικό στα οχυρά μεταξά εισέρχεται εις την Ελλάδα και αρχίζει η γερμανοϊταλική κατοχή. Μαύρη σελίδα εις την ιστορία μας. Είμαστε υποδουλωμένοι εις τον Άξονα. Αλλά, ως γνωστόν, ο τράχηλος του Έλληνα δεν αντέχει ζυγό. Αρχίζει ο ελληνικός λαός να σκέπτεται και να οργανώνει την αντίστασή του εις τους κατακτητές που θα οδηγήσει τελικά εις την ελευθερία του. Έτσι, λοιπόν, ο στρατηγός Ναπολέων Ζέρβας την 11η Ιουνίου 1941 δημιουργεί τις βάσεις της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΔΕΣ (Εθνικός Δημοκρατικός Σύνδεσμος) ορκίζοντας τους 10 πρώτους αντάρτες και συνεργάζεται με το συμμαχικό αρχηγείο Μέσης Ανατολής που εδρεύει εις το Κάϊρο, όπου βρίσκεται και η ελληνική κυβέρνηση. Την 23η Ιουλίου 1942 αναχωρεί εις τα βουνά και αρχίζει το αντάρτικο. Δημιουργήθηκαν και άλλες ανταρτικές οργανώσεις την περίοδο αυτή. Αναφέρουμε εν τάχει: «Εθνική και Κοινωνική Απελευθέρωση» (ΕΚΚΑ) του Δημ Ψαρρού, «Εθνική Οργάνωση Κρήτης» (ΕΟΚ), «Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας» εις την Καρδίτσα, «Ελληνικός Στρατός Εθνικής Απελευθερώσεως» (ΕΣΕΑ) εις την Θεσσαλία. Η μεγαλύτερη όλων ήταν το «Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο» (ΕΑΜ) το οποίο δημιουργήθηκε αρχές του 1942. Ο ελληνικός λαός αρχίζει να γράφει σελίδες δόξης και ανδρείας. Με κάθε τρόπο αντιστέκεται εις τον Άξονα με πράξεις ηρωικές, μικρές ή μεγάλες. Κορυφαία πράξη ηρωικής αντίστασης αποτελεί η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου την 25η Νοεμβρίου 1942. Ας δούμε τα γεγονότα, συνοπτικά, από την αρχή. Το στρατηγείο Μέσης Ανατολής, για να ανακόψει τον ανεφοδιασμό του Γερμανού στρατηγού Ρόμελ εις την Αφρική αποφάσισε να ανατιναχτεί μια από τις γέφυρες Γοργοποτάμου ή Παπαδιάς. Η ανατίναξη θα γίνονταν από Άγγλους σαμποτέρ με τη βοήθεια Ελλήνων ανταρτών.

Για τον σκοπό αυτό πέφτουν με αλεξίπτωτα στα βουνά σε περιοχή που 
ελέγχεται από το ΕΑΜ ομάδα Άγγλων σαμποτέρ με τον ταγματάρχη Χριστόφορο Μοντογιούς Γουντχάους. Αφού δεν μπόρεσαν να επικοινωνήσουν με αντάρτες της περιοχής απευθύνονται εις τον Ζέρβα. Η συνάντηση έγινε εις το χωριό Αργύρι το οποίο βρίσκεται εις τα όρια τεσσάρων νομών
‧ Τρικάλων, Άρτας, Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας. Εις την ιστορική αυτή συνάντηση ο στρατηγός Ζέρβας, αφού ενημερώθηκε από τον Άγγλο απεσταλμένο αξιωματικό για τον σκοπό του ερχομού του εις την Ελλάδα και την αξία του εγχειρήματος, συμφώνησε να συμμετάσχει εις την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, που κρίθηκε ως η καλύτερη λύση.

Την 12η Νοεμβρίου αρχίζει η πορεία προς το Γοργοπόταμο με ρυθμούς εντατικούς γιατί ο αρχηγός της αποστολής  Έντυ είχε ορίσει η ανατίναξη να γίνει το αργότερο 17 του μηνός Νοεμβρίου. Στις 13 του μηνός εις το Κερασοχώρι τους συναντά απεσταλμένος του Άθω Ρουμελιώτη, ο οποίος τους πληροφορεί δυο πράγματα: ότι είναι επικίνδυνο να προχωρήσουν και ότι ο Ρουμελιώτης και ο καπετάν Άρης Βελουχιώτης βρίσκονται σε προστριβή και υπάρχει ο κίνδυνος οι δυο καπεταναίοι του ΕΛΑΣ να εμπλακούν σε πόλεμο. Οι Ζέρβας και Γουντχάους σκέφθηκαν να καλέσουν τον Άρη, αν θέλει, να βοηθήσει την προσπάθειά των. Προσκληθείς ο Άρης από τους δυο, πήγε, τους βρήκε και με κρύα καρδιά δέκτηκε την πρόταση για συμμετοχή.  Ο Ζέρβας αφού συνέλεξε πληροφορίες χρήσιμες για την σχεδιαζόμενη επιχείρηση αποφασίζει το εγχείρημα να γίνει την 20ή του μηνός. Απόφαση η οποία βρίσκει τον Άρη να ζητά την αναβολή της προσπάθειας για λίγες ημέρες για να λάβει, δήθεν, την έγκριση της κεντρικής επιτροπής γιατί χωρίς αυτή 
δεν μπορεί να συμμετάσχει. Δεκτό γίνεται το αίτημα του Άρη.

        Στις 21 του μηνός δίνεται ο όρκος των ανταρτών ενώπιον του Ζέρβα και του Έντυ. Την 23η Νοεμβρίου 1942 η έγκριση της κεντρικής επιτροπής δεν έφθασε και ο Άρης ζητά νέα αναβολή. Ο Ζέρβας απορρίπτει το αίτημα και μαζί με τον Έντυ καταστρώνουν το σχέδιο της ανατίναξης της γέφυρας σύμφωνα με τις συλλεχθείσες πληροφορίες και την εικόνα που σχημάτισαν αξιωματικοί Έλληνες που κατασκόπευσαν την περιοχή. Έγινε κατόπτευση της γέφυρας και της γύρω περιοχής λίγες ώρες πριν το εγχείρημα από τον Ζέρβα και τους Άγγλους αξιωματικούς και έγιναν οι αναγκαίες αλλαγές εις το σχέδιο δράσεως. Τότε ο Άρης ανακοίνωσε ότι διαθέτει 42 άνδρες για το εγχείρημα. Τελικά έδωσε 33 άνδρες και ζήτησε αναβολή ολίγων ωρών γιατί τα συρματοπλέγματα που προστατεύουν την γέφυρα είναι ηλεκτροφόρα. Αναβολή της επιχείρησης δεν έγινε και ο καθένας πήρε τον δρόμο της αποστολής όπου τον καλούσε το καθήκον το πατριωτικό και το δημοκρατικό. Η πορεία προς την γέφυρα είναι επικίνδυνη και κουραστική με βροχή εις τα κακοτράχαλα βουνά νυχτιάτικα. Το σχέδιο πέτυχε και την 2.30 ώρα πρωινή η γέφυρα του Γοργοποτάμου ανατινάσσεται και τίθεται εκτός λειτουργίας. Ο ανεφοδιασμός του Ρόμελ διακόπτεται και διευκολύνονται οι σύμμαχοι για την τελική εναντίον του προσπάθεια. Οι μεταφορές οπλισμού και άλλων χρήσιμων υλικών για τον στρατηγό Ρόμελ εις την Αφρική διακόπηκαν. Οι αμαξοστοιχίες που κινούντο προς τον Πειραιά και δια μέσου Κρήτης να φθάσουν εις την Αφρική δεν μπορούσαν να συνεχίσουν την πορεία λόγω της ανατίναξης της γέφυρας.

        Ο χρόνος ο οποίος χρειάστηκε για να επισκευαστεί η γέφυρα ήταν 47 ημέρες. Χρόνος πάρα πολύς και δεδομένου ότι η μεταφορά των εφοδίων προς την Αφρική δεν μπορούσε να γίνει μέσω της θάλασσας γιατί οι σύμμαχοι την ήλεγχαν. Φαντάζεται ο καθένας μας τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στον στρατό του άξονα εις την Μέση Ανατολή και συγχρόνως αντιλαμβάνεται το μέτρο της σπουδαιότητας της επιτυχίας του εγχειρήματος. Συγχρόνως το ηθικό των Ελλήνων αναπτερώθηκε μαθαίνοντας το ηρωικό  κατόρθωμα. Η ανατίναξη της γέφυρας δεν ήταν απλός περίπατος. Δόθηκαν μάχες σκληρές με τραυματίες από τις δυο πλευρές και νεκρούς από την πλευρά των κατακτητών.  Το αντάρτικο κίνημα αρχίζει να φουντώνει. Οι ευρωπαίοι πληροφορούνται ότι ο Έλληνας δεν έσκυψε το κεφάλι. Κάτω από την σιδερόφρακτη μπότα του Άξονα σήκωσε κεφάλι. Πολεμάει τον κατακτητή. Οι ευρωπαίοι ηγέτες αρχίζουν να συνειδητοποιούν την χρησιμότητα του  αντάρτικου αγώνα.

        Οι κατακτητές επικηρύσσουν τον στρατηγό Ζέρβα με εκατό εκατομμύρια δρχ και οι ραδιοσταθμοί της Ευρώπης μεταδίδουν ότι οι δυνάμεις του Ζέρβα ανατίναξαν την γέφυρα και πλέκουν το εγκώμιο του στρατηγού, των ανταρτών και των Άγγλων αξιωματικών και σαμποτέρ. Η αγγλική κυβέρνηση προάγει εις τον επόμενο βαθμό τους αξιωματικούς Μ.  Έντυ, Κρίστ και Τόμ Μπάρνες .Επίσης οι Άγγλοι παρασημοφορούν τον στρατηγό Ζέρβα με το παράσημο των αξιωματούχων της βρετανικής αυτοκρατορίας, τον λοχαγό Μυριδάκη Μιχ. με τον αγγλικό πολεμικό σταυρό και τον Μπάρμπα Νικόλαο Μπέη με πολιτικό παράσημο. Η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου ήταν σημαντική πράξη αντίστασης του αντάρτικου σώματος του υπερήφανου Ελληνικού Λαού. Πλήγωσε βαριά τον σιδερόφρακτο άξονα και βροντοφώναξε εις τα πέρατα της οικουμένης ότι η Ελλάδα, η κοιτίδα της Δημοκρατίας, δεν συμβιβάζεται με ολοκληρωτικές ιδεολογίες, απάνθρωπες και ανελεύθερες. Ο Έλληνας δεν κάνει επιλογή τυράννων. Πολεμά κάθε είδους και χρώματος φασισμό και ολοκληρωτισμό. Θεωρεί υπέρτατο χρέος και καθήκον να υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσια της φυλής. Κάθε χρόνο ο Έλλην πολίτης την 25η Νοεμβρίου ενθυμείται το ηρωικό κατόρθωμα των προγόνων του, αισθάνεται υπερήφανος για αυτούς, κλίνει ευλαβικά το γόνυ του και δίνει όρκο και υπόσχεση ότι θα μάχεται πάντα για την πατρίδα, τη Δημοκρατία, την Ελευθερία και την Ορθοδοξία.

Μυργιώτης  Παναγιώτης
Μαθηματικός

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

«ΟΡΓΗ ΓΑΡ ΑΝΔΡΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΝ ΘΕΟΥ ΟΥ ΚΑΤΕΡΓΑΖΕΤΑΙ» (Ιακώβ. Α’20’)!!!

«Πάντα να θυμάσαι, πως αν ήσουν ταπεινός, δεν θα οργιζόσουν.

Η οργή είναι η πιο εκλεκτή θυγατέρα του εγωισμού.

Όπου εμφανισθεί η ταπείνωση, εξαφανίζεται σαν καπνός ο θυμός»!!

Άγιος Δημήτριος Μητροπολίτης Ροστώφ (1651-1709)

dromokirix.gr

Πεντηκοστιανοί. Οι οπαδοί της "αρπαγής της Εκκλησίας" θα προσκυνήσουν τον Αντίχριστο;

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Χ. ΝΑΥΠΛΙΩΤΗΣ

Το δόγμα τους περί της λεγομένης «αρπαγής» της Εκκλησίας, μας προϊδεάζει γι’ αυτήν την πορεία των προτεσταντών και ψευτοχαρισματικών.

Σύμφωνα με την πλανεμένη διδασκαλία τους ο Κύριος θα «αρπάξει» την Εκκλησία Του λίγο πριν την Μεγάλη Θλίψη ώστε να προστατέψει τα παιδιά Του από την επταετία του αντιχρίστου. Ακολούθως θα παραμείνουν 7 χρόνια στην …γυάλα αποστείρωσης και θα επιστρέψουν ώστε να συμβασιλέψουν με τον Χριστό για 1000 χρόνια. Σημειώνουμε ότι η δοξασία περί χιλιετίας είναι άλλη μια πλάνη τους.

Το εδάφιο που στηρίζουν την πλάνη: (Α’ Θεσσ δ’17) ἔπειτα ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι ἅμα σὺν αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ κυρίου εἰς ἀέρα· καὶ οὕτως πάντοτε σὺν κυρίῳ ἐσόμεθα. Οι Πεντηκοστιανοί όταν διαβάζουν την φράση, και έτσι πάντα θα είμαστε μαζί με τον Κύριο, νιώθουν… αμηχανία! Ακούστε πως θα το ήθελαν το χωρίο, θα αρπαχθούμε με νεφέλες σε συνάντηση του Κυρίου στον αέρα, και έτσι, 7 έτη θα είμαστε μαζί με τον Κύριο. Αλλά ο απόστολος δεν λέει 7 έτη, αλλά πάντοτε, ο λόγος του συμφωνεί με την δική μας άποψη.

Και ενώ το εδάφιο ομιλεί περί της Β’ Παρουσίας του Κυρίου και το τέλος της ιστορίας, αυτοί το ερμηνεύουν ως αρπαγή πριν τον ερχομό του Αντιχρίστου. Άς δούμε όμως και πως το ερμηνεύει ο Ιερός Χρυσόστομος που επικαλούνται τελευταία πολλοί πεντηκοστιανοί.

Από την 76η ομιλία του στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, παρουσιάζουμε όλη την περικοπή:
Και τι δήποτε διαγγέλων αυτούς καλεί η ούτος φανερός έρχεται; Τιμών αυτούς και ταύτη ο δε Παύλος ότι αραπαγήσονται εν νεφέλες˙ είπε δε και τούτο ότε περί αναστάσεως διελέγετο. Αυτός γαρ φυσίν ο Κύριος καταβήσεται απ’ ουρανού εν κελεύσματι εν φωνή Αρχαγγέλου, ώστε αναστάντας μεν συλλέξουσιν Άγγελοι, συλλεγέντας δε αρπάζουσιν εν νεφέλαι.

Μεταφράζουμε: Και γιατί ο Κύριος λοιπόν καλεί με αγγέλους τους εκλεκτούς αφού έρχεται τόσο φανερά; Αυτό το κάνει για να τους τιμήσει, αλλά ο Παύλος γράφει ότι θα αρπαγούν με νεφέλες, αυτό το είπε όταν ομιλούσε για την ανάσταση των νεκρών, λέγει δε ότι ο ίδιος ο Κύριος θα κατεβεί από τον ουρανό με πρόσταγμα με φωνή Αρχαγγέλου, ώστε λοιπόν αφού αναστηθούν οι εκλεκτοί θα τους συγκεντρώσουν οι άγγελοι και αφού συγκεντρωθούν θα τους αρπάξουν οι νεφέλες. 

Και στην ΟΜΙΛΙΑ Η’ (Α’ Θεσ. 4,14·18) ερμηνεύει: «Και οι νεκροί», λέγει, «που πέθαναν με την πίστι στον Χριστό θα αναστηθούν  πρώτα. Έπειτα εμείς οι ζωντανοί οι οποίοι θα απομένωμε  συγχρόνως και μαζί με αυτούς θα αρπαχθούμε με σύννεφα να συναντήσωμε τον Κύριο στον αέρα και έτσι πάντοτε θα είμασθε μαζί με τον Κύριο. Παρηγορείτε λοιπόν ο ένας τον άλλο με τα λόγια αυτά».

Αφού πρόκειται να κατεβή, για ποιο λόγο θα αρπαχθούμε; Για να μας τιμήση. Γιατί και ο βασιλεύς όταν εισέρχεται σε πόλι, οι εκτιμώμενοι από αυτόν εξέρχονται προς συνάντησί του, οι κατάδικοι όμως περιμένουν μέσα στην πόλι τον κριτή· και όταν πατέρας φιλόστοργος έλθη, τα μεν παιδιά του και οι άξιοι δούλοι μεταφέ­ρονται έξω επάνω σε όχημα για να τον ιδούν και να τον ασπασθούν, όσοι όμως υπηρέτες είναι δυσαρεστημένοι μένουν μέσα στο σπίτι. Φερόμασθε επάνω στο όχημα του Πατέρα μας, γιατί και αυτός με σύννεφα συνάντησε αυτόν και με σύννεφα θα αρπαχθούμε εμείς.

Βλέπεις πόση είναι η τιμή; και συναντούμε αυτόν όταν κατεβαίνη και το πιο μακάριο από όλα, έτσι θα είμασθε μαζί με αυτόν. «Ποιος θα διηγηθή τα κραταιά έργα του Κυρίου, ή θα κάμη γνωστές όλες τις αινέσεις του;». Για πόσα αγαθά έκρινε άξιο το ανθρώπινο γένος; πρώτοι σηκώνονται οι πεθαμένοι και έτσι γίνεται μαζί η συνάντησις.

Γράφει ο μακαριστός π. Δανιήλ Γούβαλης:

Σύμφωνα με τον Ιερό Χρυσόστομο και όλους τους Ορθόδοξους ερμηνευτές αυτά που αναφέρονται στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον κδ’30-31, 40-41, και εκείνα που έχουν γραφτεί την Α’ Θεσσ. επιστολή δ’16-18, αφορούν την ημέρα της Β’ Παρουσίας που είναι και η ημέρα της αναστάσεως όλων των νεκρών και ημέρα της παγκοσμίου κρίσεως.  Οι Ορθόδοξοι δεν διασπούν αυτά τα γεγονότα, δεν τα τοποθετούν σε διαφορετικούς χρόνους, δεν δέχονται ότι έρχεται μια φορά ο Κύριος και αρπάζει μερικούς και τους ανεβάζει στον ουρανό και ότι μετά από 7 χρόνια κατεβαίνει και στήνει θρόνο στα Ιεροσόλυμα για 1000 χρόνια, και κατόπιν ανεβαίνει στον ουρανό, και πάλι κατεβαίνει για να κάνει γενική κρίσι. Αυτά είναι παραμύθια των Πεντηκοστιανών και των άλλων αιρετικών. 

Ο απ. Πέτρος τι είπε στους Ισραηλίτες που είχαν συγκεντρωθεί στην στοά του Σολομώντος στο Ιουδαϊκό ναό μετά το θαύμα της θεραπείας του χωλού; Είπε κάτι που δεν συμφωνεί καθόλου με το εσχατολογικό διάγραμμα των Πεντηκοστιανών: είπε ότι ο Ιησούς Χριστός αναστήθηκε και αναλήφθηκε στον ουρανό και ο ουρανός θα τον κρατεί κοντά του μέχρι που να εκπληρωθούν όλα όσα προφητεύθηκαν ανά τους αιώνες από τους Αγίους Προφήτες. Πραξ γ’21 . Αυτός, ο Χριστός, είναι καθορισμένο να μείνει στον ουρανό ώσπου να πραγματοποιηθούν όλα όσα είπε ο Θεός με το στόμα όλων των Αγίων Προφητών του από πολύ παλαιά. 

Μόλις εκπληρωθεί και η τελευταία προφητεία τότε θα κατεβεί ο Χριστός, μια φορά θα κατεβεί, και με τη φωνή του και την Θεϊκή σάλπιγγα, θα αναστήσει τους νεκρούς. Με τους αγγέλους του θα συγκεντρώσει του δίκαιους και με τις θεϊκές νεφέλες θα τους βλέπει να αρπάζονται και να τον προϋπαντούν στον αέρα και να ενώνονται αιωνίως με την δόξα Του σαν σε αιώνιο πνευματικό γάμο.

Ας μην μας παραπλανούν λοιπόν οι Πεντηκοστιανοί με τις μυθώδεις διδασκαλίες τους για ανεβοκατεβάσματα του Χριστού, για πολλές αναστάσεις και πολλές κρίσεις, και ας μην ξεχνούμε το χωρίο Πράξεις γ’21 ὃν δεῖ οὐρανὸν μὲν δέξασθαι ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως πάντων ὧν ἐλάλησεν ὁ θεὸς διὰ στόματος πάντων, ἁγίων αὐτοῦ προφητῶν ἀπ’ αἰῶνος, που τόσο μισούν οι αιρετικοί που λέει ότι μια φορά θα κατεβεί ο Χριστός. 

Και τώρα τίθεται το εξής ερώτημα. Όταν έρθει ο αντίχριστος και η αναμενόμενη από αυτούς αρπαγή δεν έχει συμβεί, πόσοι από αυτούς θα τον υπακούσουν; Πόσοι πεντηκοστιανοί και λοιποί οπαδοί της «αρπαγής» δεν θα παγιδευτούν από τον αντίχριστο; Πόσοι θα τον εκθειάζουν; Πόσοι θα τον προσκυνήσουν;

Ο Κύριος να τους ελεήσει και φωτίσει ώστε να αρνηθούν την πλάνη που τους οδηγεί στον όλεθρο της απώλειας.

Βασική πηγή η ομιλία του μακαριστού π.Δανιήλ Γούβαλη την οποία μπορείτε να διαβάσετε στη σελίδα μας.

πηγή:  entaksis.gr

makkavaios.blogspot

"Ἐφόσον παραδέχεσαι ὅτι ὁ Θεός εἶναι ἀξιόπιστος καί δυνατός, πίστευέ Τον καί θά μετέχεις στίς εὐλογίες Του".

Παραίνεση τῶν ἁγίων πατέρων γιὰ προκοπὴ στὴν τελειότητα

9. Εἶπε ὁ ἀββᾶς Εὐπρέπιος:

«Ἐφόσον παραδέχεσαι ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ἀξιόπιστος καὶ δυνατός, πίστευέ Τον καὶ θὰ μετέχεις στὶς εὐλογίες Του. Ἂν ὅμως τὸ παίρνεις ἀψήφιστα τὸ πρᾶγμα, σημαίνει ὅτι δὲν πιστεύεις».

Καὶ πρόσθεσε:

«Ὅλοι πιστεύουμε ὅτι εἶναι δυνατὸς ὁ Θεός, ἐπίσης πιστεύουμε ὅτι τὰ πάντα μπορεῖ νὰ κάνει, ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχεις πίστη μέσα σου καὶ γιὰ τὶς προσωπικές σου ὑποθέσεις, ὅτι δηλαδὴ καὶ σὲ σένα θὰ κάνει θαυμαστὰ σημεῖα».

10. Ἕνας ἀδελφὸς ρώτησε τὸν ἴδιο Γέροντα:

«Πῶς ἔρχεται στὴν ψυχὴ ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ;»

Καὶ ὁ Γέροντας εἶπε:

«Ἐάν ὁ ἄνθρωπος ἔχει τὴν ταπείνωση καὶ τὴν ἀκτημοσύνη, ἔρχεται μέσα του ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ».

ΤΟ ΜΕΓΑ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ

(ἀποσπάσματα)

Όσιος Εφραίμ ο Σύρος. "Γι’ αυτούς που δελεάζουν τις ψυχές προς την ασέλγεια, λέγοντας ότι δεν είναι τίποτε το πράγμα"

«Γι’ αυτούς που δελεάζουν τις ψυχές προς την ασέλγεια, λέγοντας ότι δεν είναι τίποτε το πράγμα.

Ο Θεός είπε στον προφήτη Ιεζεκιήλ· «Και εσένα, γιέ ανθρώπου, σε έχω εγκαταστήσει φρουρό στους Ισραηλίτες, και αν ακούσεις λόγο από το στόμα μου, θα τους απειλήσεις από μέρους μου. Όταν εγώ είπα στον ασεβή, “Θα θανατωθείς’’, εσύ δεν διαμαρτυρήθηκες, ούτε μίλησες αυστηρά στον ασεβή για να τον παρακινήσεις να απομακρυνθεί από τις ασέβειες του και να ζήσει. Ο ασεβής εκείνος θα πεθάνει εξαιτίας της ασέβειας του, αλλά την ευθύνη για το θάνατο του θα ζητήσω από σένα. Εσύ όμως αν μιλήσεις αυστηρά στον ασεβή, αλλά εκείνος δεν επιστρέψει από τις ασέβειές του, ο ασεβής εκείνος θα πεθάνει μέσα στην ασέβεια του, εσύ όμως θα γλυτώσεις την ψυχή σου» (Ιεζ. 3, 17-19).

Αυτά μάλιστα ακούγοντάς τα, αγαπητοί, ας επιδιώξουμε με φόβο και τρόμο τη σωτηρία μας (πρβλ. Φιλιπ. 2, 12), χωρίς να αδιαφορούμε να συμβουλεύουμε ο ένας τον άλλο, χωρίς να συζητούμε μεταξύ μας αυτά που λέγονται για χάρη της ηδονής, αλλά αυτό που είναι κατάλληλο για τη σωτηρία του καθενός μας· διότι μ’ αυτά ευαρεστείται ο Κύριος»

Απόσπασμα

Οσίου Εφραίμ του Σύρου. Έργα. τ. Ε΄.
μετ. Κωνσταντίνου Γ. Φραντζολά.
εκδ. Το Περιβόλι της Παναγίας, εκδ. Α΄ 1994.

greekdownloads.wordpress 

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

Ψυχικά Ωφέλιμα: «Χαλιναγώγησε την περιέργεια των ματιών για να περιορίσεις την κατάκριση»

«Οι ανέσεις και οι ευκολίες είναι αντιστρόφως ανάλογες της αγάπης, της πίστης και της εμπιστοσύνης στην πρόνοια του Θεού»
Κ.Ι.Κ.

«Είπε Γέρων: «Χαλιναγώγησε την περιέργεια των ματιών για να περιορίσεις την κατάκριση»
Κ.Ι.Κ.

«Χριστιανός χωρίς εκκλησιασμό, χωρίς προσευχή, χωρίς εξομολόγηση, χωρίς Θεία Κοινωνία, είναι ένα ξέφραγο αμπέλι, όπου ανά πάσαν στιγμήν η πόρτα είναι ανοιχτή να μπούν μέσα οι κλέφτες, δηλαδή οι δαίμονες, να το αλωνίσουν»
Παπα - Χαράλαμπος Διονυσιάτης

«Όποιος έχει την ταπείνωση μιμείται τον ίδιο τον Χριστό. Ουδέποτε παρεκτρέπεται, ούτε κατακρίνει, ούτε υπερηφανεύεται. Τις εξουσίες ποτέ δεν τις επιθυμεί. Αποφεύγει τις τιμές των ανθρώπων. Δεν φιλονικεί για κανένα πράγμα του κόσμου τούτου.»
γ. Γερμανός Σταυροβουνιώτης

orthodoxesnouthesies.blogspot

synaxipalaiochoriou.blogspot

Εκ του ιστολόγιου:

Αγαπητοί, εδώ και πολύ καιρό, υπάρχουν δύο αυτοαποκαλούμενοι ως ιερείς που είναι με το Παλαιό Ημερολόγιο που ανεβάζουν διάφορα βίντεο με τα πεπραγμένα τους.

Πρόκειται για τους Κλεομένη και Χερουβείμ. Δε μπορώ να τους αποκαλέσω ως Ιερείς καθώς δεν είναι. Ο Κλεομένης βρίζει. Είναι δυνατόν ένας Ιερέας να βρίζει; Έχει δικαίωμα να Ελέγχει. Κόσμια, όχι όμως να ξεστομίζει βρισιές και μάλιστα και βαριές.

Εκτός αυτού, δεν έχει ψυχραιμία. Η έλλειψη ψυχραιμίας του, δεν γίνεται εμφανής μόνον από το ότι βωμολοχεί, αλλά και από το γεγονός πως κάνει και ζημίες υλικές. Δε μπορούμε ό,τι δε μας αρέσει να το καταστρέφουμε. Ο λόγος μας είναι αυτός που «καταστρέφει» τα όποια αποτελούν Αντίχριστα πράγματα.

Ο εν λόγω άνθρωπος, κυκλοφορεί και με ένα αυτοκίνητο παλαιό σε άθλια κατάσταση γιατί δεν έχει «εγκέφαλο» στον κινητήρα του, όπως έχουν τα σύγχρονα οχήματα, οπότε δεν έχει και γραμμωτό κώδικα. Επιτρέπεται όμως να κυκλοφορεί με ένα όχημα που θέτει την ασφάλεια του ιδίου, των πεζών, των επιβαινόντων σε αυτό και όσο οδηγούν στο δρόμο σε κίνδυνο; Ασφαλώς και όχι.

Σε ένα άλλο βίντεο ο κ. Κλεομένης, είχε καβαλήσει μία μικρή μοτοσυκλέτα και την οδηγούσε και πάλι επικίνδυνα. Η μοτοσυκλέτα αυτή κ. Κλεομένη που είναι σύγχρονη δεν έχει σε κανένα από τα εξαρτήματά της γραμμωτό κώδικα;

Λέει πως τον προστατεύει ο Θεός. Όχι. Ο Θεός σε προστατεύει αφού πρώτα κάνεις εσύ, ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό χωρίς να προκαλείς και χωρίς να σκέφτεσαι πονηρά και να ενεργείς με ασέβεια. Διότι εσύ κ Κλεομένη, δίνεις το χειρότερο παράδειγμα ειδικά στα παιδιά για το πόσο σέβεσαι την ασφάλεια των άλλων. Μόνον εσένα σκέφτεσαι. Εγωισμός. Δεν ξέρω αν φοράς και ζώνη αν και δεν το νομίζω. Ακόμη λοιπόν ένα παράδειγμα προς αποφυγή.

Ο Θεός θα σε βοηθήσει όταν πρώτα εσύ δείξεις καλή πρόθεση και κάνεις ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν. Εσύ κάνεις τα αντίθετα. Η πλάνη σου όμως δε σε αφήνει να τα δεις.

Θα μπορούσε ο κ. Κλεομένης που αρέσκεται στον ασκητικό τρόπο ζωής, να κυκλοφορεί με ένα γαϊδουράκι και δεν το λέω ειρωνικά. Οι βρισιές του είναι εξαιρετικά βαριές και δεν ταιριάζουν σε ιερωμένο. Η έλλειψη ψυχραιμίας το ίδιο.

Μας λέει πως τα κινητά πρέπει να τα σπάσουμε γιατί έχουν το γραμμωτό κώδικα. Συγνώμη κύριε Κλεομένη, τόσο εσύ όσο και ο πατήρ Χερουβείμ η κάμερα ή το κινητό στο οποίο σας «τραβούν» με βίντεο ΔΕΝ έχουν γραμμωτό κώδικα; Δηλαδή για τον πιστό το κινητό είναι κάτι κακό, αλλά για να τραβάτε βίντεο δεν είναι κακό; Ακόμη και αν πρόκειται για κάμερα;

Ο κ. Κλεομένης, χαιρόταν που έκαψε κλαδιά σε ένα βουνό. Είναι δυνατόν; Θα μπορούσε να το βάλει φωτιά. Φυσικά το σκεπτικό του πιθανόν να ήταν πως αν έπαιρνε φωτιά το βουνό θα εξαρτιόταν από τον Θεό. Το ότι δεν πήρε και πάλι ήταν θέλημα Θεού. Ο Θεός όμως δεν εμπαίζεται.

Κατηγόρησε τα προϊόντα των σούπερ μάρκετ ως επικίνδυνα για την υγεία και κάλεσε εμμέσως τον κόσμο σε αποχή από αυτά. Μα όμως ο ίδιος μας έδειχνε κάτι ταψιά (ναι ταψιά ολόκληρα) με νηστίσιμα φαγητά. Αυτά τα φαγητά κ. Κλεομένη από που έχουν υλικά; ΔΕΝ έχουν από τα «αναθεματισμένα» από εσένα σούπερ μάρκετ;

Φυσικά έκανε χρήση και του διαδικτύου για να μιλάει στον κόσμο. Μα δεν είναι και αυτό του Σατανά; Σε ένα άλλο βίντεο όπου οδηγούσε αυτό το άκρως επικίνδυνο όχημα, έγραφε «Ιδιωτικός Χώρος, απαγορεύεται το παρκάρισμα». Επίτηδες όπως ο ίδιος το είπε το πάρκαρε εκεί.

Κύριε Κλεομένη, δεν σέβεστε τον χώρο που ανήκει σε κάποιον; Όταν ο νέος πλούσιος πήγε στον Ιησού και ρώτησε τι να κάνει για να σώσει την ψυχή του, ο Ιησούς του είπε να πουλήσει τα υπάρχοντά του και να τον ακολουθήσει. Δεν πήρε ο Ίδιος ο Ιησούς να κάνει αυτήν την πράξη γιατί σεβάστηκε τον πλούσιο νέο και το αυτεξούσιό του.

Εσείς γιατί δε σεβαστήκατε την Ιδιωτικότητα του χώρου; Γιατί όταν πήγατε στην πολυκατοικία καταστρέψατε τα κουτιά με τις οπτικές ίνες; Αυτό το δρόμο επιθυμούν να πάρουν οι άνθρωποι. Εσείς γιατί να δείξετε ασέβεια στον ιδιωτικό χώρο του άλλου και στην περιουσία των άλλων ανθρώπων με τις οπτικές ίνες;

Βρήκατε στο τρίγωνο σήμα του ΚΟΚ που δείχνει πως εκτελούνται έργα το τρίγωνο των Ιλλουμινάτι και τον εργάτη που δείχνει το σήμα πως είναι σκλάβος. Μετά ως βάνδαλος, κόκκινες κορύνες του δήμου που είχαν τοποθετηθεί για να μην πατηθεί το τσιμέντο στο δρόμο, τις κλωτσήσατε και τις σπάσατε. Μα πόση αλαζονεία σας διέπει; Που θέτετε τον εαυτό σας; Υπεράνω όλων;

Φτύνετε πολύ άσχημα. Αυτό έκαναν οι Άγιοι Πατέρες μας; Προσέξτε τον αγαπητοί γιατί λέει δύο πράγματα σωστά και κάνει και λέει άλλα οκτώ πλανεμένα.

Εσείς κ Χερουβείμ είχατε καταγγελίες εναντίον σας από κάποιες γυναίκες για οικονομικά θέματα. Σας παρουσίασαν σε τηλεοπτικό σταθμό και το μόνον που κάνατε ήταν αντί να ακούτε να φλυαρείτε για πράγματα εκτός θέματος. Ως εκδίκηση για την επίθεση των προσωπική που δεχτήκατε από τον τηλεοπτικό σταθμό τον αφορίσατε.

Δεν προσέβαλαν την πίστη σας, αλλά εσάς προσωπικά. Ο Άγιος Παίσιος λέει πως δεν τον ενοχλεί αν εκείνον τον κατηγορούν. Όπως και όλοι οι Άγιοί μας όπως ο Άγιος Παντελεήμων. Δεν προβήκανε σε εκδίκηση. Μόνον για θέματα πίστεως οι Άγιοι Πατέρες δείχνανε την ενόχλησή τους. Εσείς όμως λόγω εγωισμού και επειδή σας έθιξαν, εκδικηθήκατε.

Απορώ πως η πολιτεία σας αφήνει να Καίτε μέρος του Δάσους, να οδηγείτε κ Κλεομένη μάλλον χωρίς δίπλωμα και με ένα αυτοκίνητο που μάλλον δεν έχει περάσει ΚΤΕΟ. Απορώ ειλικρινά. Το γιατί όμως το ξέρετε εσείς πολύ καλά, ειδικά τώρα που στραφήκατε με χυδαιολογίες κατά συγκεκριμένων προσώπων και από τον πολιτικό χώρο.

Λες και μόνον αυτοί ευθύνονται για την κατάντια αυτού του τόπου. Φυσικά η αναφορά σας ήταν με την κλασική απαίσια βωμολοχία σας και εκνευρισμό σας.

Η Υποκρισία σας δεν έχει όρια όπως και ο βίαιος χαρακτήρας σας. Όσους σας πιστεύουν λυπάμαι, γιατί είναι ακατήχητοι και νομίζουν πως επιτελείτε Χριστιανικό έργο. Δεν επιτελείτε.

Είναι διαφορετικό να ελέγξουμε Κλήρο και Πολιτικούς για τα πεπραγμένα τους, Χριστιανικά Ορθόδοξα, ήρεμοι και άλλο η βωμολοχία και ο βανδαλισμός.

Είναι άλλο να πούμε πως στον αθλητισμό υπάρχει ειδωλολατρία και δεν επιτρέπεται οι αθλητικές ομάδες να αποτελούν «θρησκεία» και άλλο να βρίζουμε.

Αυτό κ Κλεομένη για εσένα είναι πράγμα άγνωστο ο ήρεμος και Χριστιανικά Ορθόδοξος Λόγος του Θεού. Όμως αν νομίζεις όπως παρακολούθησα σε ένα βίντεό σου πως θα μοιάσεις τον Άγιο Ανδρέα το διά Χριστόν σαλό, απέχεις πολύ από την τακτική τους. Δεν ήταν βίαιοι και υβριστές. Διάβασε για τον Άγιο Γαβριήλ τον δια Χριστόν Σαλό και τα όσα έχει πει που απέχουν στο περιεχόμενο και το ύφος, τα δικά σου λεγόμενα και πεπραγμένα.

Σχετικά με τη φυλακή. Γιατί τη φοβάσαι κ Κλεομένη; Οι Μάρτυρες της Ορθοδοξίας όχι μόνον φυλακίστηκαν, αλλά και βασανίστηκαν. Θέλεις να κάνεις «ομολογία» πίστεως. Πως; Βανδαλίζοντας; Στα δύσκολα κ. Κλεομένη. Στη φυλακή λόγω της πίστεώς σου. Η ζωή του Χριστιανού είναι μία θυσία. Εσύ όμως που μιλάς πολύ, στην πράξη τη φυλακή την αποφεύγεις αν πρόκειται να δικαστείς και να καταδικαστείς. Στα εύκολα δηλαδή «ομολογείς».

Είναι «στημένα» τα δικαστήρια; Ακόμη μεγαλύτερη θα είναι τότε η ομολογία πίστεως σου. Δεν ξέρω αν γνωρίζεις για τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο.

Από το Βίο του:

«Ο ιερός Χρυσόστομος κατά τη διάρκεια της πατριαρχείας του υπήρξε αδυσώπητος ελεγκτής κάθε παρανομίας και κακίας. Αυτό όμως έγινε αιτία να δημιουργήσει φοβερούς εχθρούς, και μάλιστα αυτήν την αυτοκράτειρα Ευδοξία, επειδή ήλεγχε τις παρανομίες της. Αυτή μάλιστα, σε συνεργασία με τον τότε Πατριάρχη Αλεξαδρείας Θεόφιλο (ενός μοχθηρού και ασεβούς ανθρώπου), συγκάλεσε σύνοδο (παράνομη) από 36 επισκόπους (όλοι τους πνευματικά ύποπτοι και δυσαρεστημένοι από τον άγιο) στο χωριό Δρυς της Χαλκηδόνας και πέτυχε την καθαίρεση και εξορία του Αγίου σ' ένα χωριό της Βιθυνίας. Η απόφαση αυτή όμως, τόσο εξερέθισε τα πλήθη, ώστε αναγκάστηκε αυτή η ίδια η Ευδοξία να τον ανακαλέσει από την εξορία και να τον αποκαταστήσει στο θρόνο με άλλη συνοδική αθωωτική απόφαση (402 μ.Χ.). Αλλά λίγο αργότερα, η ασεβής αυτή αυτοκράτειρα, κατάφερε και πάλι να εξορίσει τον Άγιο (20 Ιουνίου 404 μ.Χ.) στην Κουκουσό της Αρμενίας και από κει στα Κόμανα, όπου μετά από πολλές κακουχίες και άλλες ταλαιπωρίες πέθανε το 407 μ.Χ.»

https://www.saint.gr/3021/saint.aspx

Δεν αντέδρασε ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στην αυτή «παράνομη» απόφαση. Δεν νομιζω όμως να γνωρίζεις το βίο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Το άλλο είναι η Σκανδαλώδης απουσία της Πολιτείας στη Φωτιά στο δάσος και την μετακίνηση (με δίπλωμα;) με ένα αυτοκίνητο δημόσιο κίνδυνο.

Γιατί αγαπητοί η Πολιτεία δεν κινείται όπως θα έπρεπε; Μήπως γιατί θέλει αυτήν τη ζημία προς την Ορθοδοξία από τον κ. Κλεομένη;

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Αγαπητοί, μακριά από πλανεμένους και ιδιοτελείς δήθεν Ιερείς.

Κοντά (και σας το έχω επισημάνει πολλές φορές) στα γραπτά κείμενα τα ΑγιοΠατερικά.

Αφήστε τα βίντεο στο διαδίκτυο και στο τι κάνουν άνθρωποι πλανεμένοι.

Α.Η.

Είπε ένας Γέροντας: «Εκείνος που φανερώνει τα καλά του έργα και τα κάνει γνωστά στον κόσμο......

Είπε ένας Γέροντας: «Εκείνος που φανερώνει τα καλά του έργα και τα κάνει γνωστά στον κόσμο, μοιάζει με τον σποριά που ρίχνει τον σπόρο στην ...