«Πάντα να θυμάσαι, πως αν
ήσουν ταπεινός, δεν θα οργιζόσουν.
Η οργή είναι η πιο εκλεκτή
θυγατέρα του εγωισμού.
Όπου εμφανισθεί η ταπείνωση,
εξαφανίζεται σαν καπνός ο θυμός»!!
Άγιος Δημήτριος Μητροπολίτης Ροστώφ (1651-1709)
Αkrovolistis Hellas
«Πάντα να θυμάσαι, πως αν
ήσουν ταπεινός, δεν θα οργιζόσουν.
Η οργή είναι η πιο εκλεκτή
θυγατέρα του εγωισμού.
Όπου εμφανισθεί η ταπείνωση,
εξαφανίζεται σαν καπνός ο θυμός»!!
Άγιος Δημήτριος Μητροπολίτης Ροστώφ (1651-1709)
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Χ. ΝΑΥΠΛΙΩΤΗΣ
Το δόγμα τους περί της λεγομένης «αρπαγής» της
Εκκλησίας, μας προϊδεάζει γι’ αυτήν την πορεία των προτεσταντών και
ψευτοχαρισματικών.
Σύμφωνα με την πλανεμένη διδασκαλία τους ο
Κύριος θα «αρπάξει» την Εκκλησία Του λίγο πριν την Μεγάλη
Θλίψη ώστε να προστατέψει τα παιδιά Του από την επταετία του αντιχρίστου.
Ακολούθως θα παραμείνουν 7 χρόνια στην …γυάλα αποστείρωσης και θα επιστρέψουν
ώστε να συμβασιλέψουν με τον Χριστό για 1000 χρόνια. Σημειώνουμε ότι η δοξασία
περί χιλιετίας είναι άλλη μια πλάνη τους.
Το εδάφιο που στηρίζουν την πλάνη: (Α’ Θεσσ
δ’17) ἔπειτα ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι ἅμα σὺν
αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ κυρίου εἰς ἀέρα·
καὶ οὕτως πάντοτε σὺν κυρίῳ ἐσόμεθα. Οι Πεντηκοστιανοί
όταν διαβάζουν την φράση, και έτσι πάντα θα είμαστε μαζί με τον Κύριο,
νιώθουν… αμηχανία! Ακούστε πως θα το ήθελαν το χωρίο, θα αρπαχθούμε με
νεφέλες σε συνάντηση του Κυρίου στον αέρα, και έτσι, 7 έτη θα είμαστε μαζί με
τον Κύριο. Αλλά ο απόστολος δεν λέει 7 έτη, αλλά πάντοτε, ο
λόγος του συμφωνεί με την δική μας άποψη.
Και ενώ το εδάφιο ομιλεί περί της Β’ Παρουσίας
του Κυρίου και το τέλος της ιστορίας, αυτοί το ερμηνεύουν ως αρπαγή πριν τον
ερχομό του Αντιχρίστου. Άς δούμε όμως και πως το ερμηνεύει ο Ιερός
Χρυσόστομος που επικαλούνται τελευταία πολλοί πεντηκοστιανοί.
Από την 76η ομιλία του στο κατά Ματθαίον
Ευαγγέλιο, παρουσιάζουμε όλη την περικοπή:
Και τι δήποτε διαγγέλων αυτούς καλεί η ούτος φανερός έρχεται; Τιμών αυτούς και
ταύτη ο δε Παύλος ότι αραπαγήσονται εν νεφέλες˙ είπε δε και τούτο ότε περί
αναστάσεως διελέγετο. Αυτός γαρ φυσίν ο Κύριος καταβήσεται απ’ ουρανού εν
κελεύσματι εν φωνή Αρχαγγέλου, ώστε αναστάντας μεν συλλέξουσιν Άγγελοι,
συλλεγέντας δε αρπάζουσιν εν νεφέλαι.
Μεταφράζουμε: Και γιατί ο Κύριος λοιπόν
καλεί με αγγέλους τους εκλεκτούς αφού έρχεται τόσο φανερά; Αυτό το κάνει για να
τους τιμήσει, αλλά ο Παύλος γράφει ότι θα αρπαγούν με νεφέλες, αυτό το είπε
όταν ομιλούσε για την ανάσταση των νεκρών, λέγει δε ότι ο ίδιος ο Κύριος θα
κατεβεί από τον ουρανό με πρόσταγμα με φωνή Αρχαγγέλου, ώστε λοιπόν αφού
αναστηθούν οι εκλεκτοί θα τους συγκεντρώσουν οι άγγελοι και αφού συγκεντρωθούν
θα τους αρπάξουν οι νεφέλες.
Και στην ΟΜΙΛΙΑ Η’ (Α’ Θεσ. 4,14·18) ερμηνεύει: «Και
οι νεκροί», λέγει, «που πέθαναν με την πίστι στον Χριστό θα αναστηθούν
πρώτα. Έπειτα εμείς οι ζωντανοί οι οποίοι θα απομένωμε συγχρόνως
και μαζί με αυτούς θα αρπαχθούμε με σύννεφα να συναντήσωμε τον Κύριο στον αέρα
και έτσι πάντοτε θα είμασθε μαζί με τον Κύριο. Παρηγορείτε λοιπόν ο ένας τον
άλλο με τα λόγια αυτά».
Αφού πρόκειται να κατεβή, για ποιο λόγο θα
αρπαχθούμε; Για να μας τιμήση. Γιατί και ο βασιλεύς όταν εισέρχεται
σε πόλι, οι εκτιμώμενοι από αυτόν εξέρχονται προς συνάντησί του, οι κατάδικοι
όμως περιμένουν μέσα στην πόλι τον κριτή· και όταν πατέρας φιλόστοργος έλθη, τα
μεν παιδιά του και οι άξιοι δούλοι μεταφέρονται έξω επάνω σε όχημα για να τον
ιδούν και να τον ασπασθούν, όσοι όμως υπηρέτες είναι δυσαρεστημένοι μένουν μέσα
στο σπίτι. Φερόμασθε επάνω στο όχημα του Πατέρα μας, γιατί και αυτός με σύννεφα
συνάντησε αυτόν και με σύννεφα θα αρπαχθούμε εμείς.
Βλέπεις πόση είναι η τιμή; και συναντούμε αυτόν
όταν κατεβαίνη και το πιο μακάριο από όλα, έτσι θα είμασθε μαζί με
αυτόν. «Ποιος θα διηγηθή τα κραταιά έργα του Κυρίου, ή θα κάμη γνωστές
όλες τις αινέσεις του;». Για πόσα αγαθά έκρινε άξιο το ανθρώπινο
γένος; πρώτοι σηκώνονται οι πεθαμένοι και έτσι γίνεται μαζί η συνάντησις.
Γράφει ο μακαριστός π. Δανιήλ Γούβαλης:
Σύμφωνα με τον Ιερό Χρυσόστομο και
όλους τους Ορθόδοξους ερμηνευτές αυτά που αναφέρονται στο κατά Ματθαίον
Ευαγγέλιον κδ’30-31, 40-41, και εκείνα που έχουν γραφτεί την Α’ Θεσσ.
επιστολή δ’16-18, αφορούν την ημέρα της Β’ Παρουσίας που είναι
και η ημέρα της αναστάσεως όλων των νεκρών και ημέρα της παγκοσμίου
κρίσεως. Οι Ορθόδοξοι δεν διασπούν αυτά τα γεγονότα, δεν τα τοποθετούν σε
διαφορετικούς χρόνους, δεν δέχονται ότι έρχεται μια φορά ο Κύριος και αρπάζει
μερικούς και τους ανεβάζει στον ουρανό και ότι μετά από 7 χρόνια κατεβαίνει και
στήνει θρόνο στα Ιεροσόλυμα για 1000 χρόνια, και κατόπιν ανεβαίνει στον ουρανό,
και πάλι κατεβαίνει για να κάνει γενική κρίσι. Αυτά είναι παραμύθια των
Πεντηκοστιανών και των άλλων αιρετικών.
Ο απ. Πέτρος τι είπε στους Ισραηλίτες που είχαν
συγκεντρωθεί στην στοά του Σολομώντος στο Ιουδαϊκό ναό μετά το θαύμα της
θεραπείας του χωλού; Είπε κάτι που δεν συμφωνεί καθόλου με το εσχατολογικό
διάγραμμα των Πεντηκοστιανών: είπε ότι ο Ιησούς Χριστός αναστήθηκε και
αναλήφθηκε στον ουρανό και ο ουρανός θα τον κρατεί κοντά του μέχρι που να
εκπληρωθούν όλα όσα προφητεύθηκαν ανά τους αιώνες από τους Αγίους Προφήτες.
Πραξ γ’21 . Αυτός, ο Χριστός, είναι καθορισμένο να μείνει στον ουρανό
ώσπου να πραγματοποιηθούν όλα όσα είπε ο Θεός με το στόμα όλων των Αγίων
Προφητών του από πολύ παλαιά.
Μόλις εκπληρωθεί και η τελευταία προφητεία τότε
θα κατεβεί ο Χριστός, μια φορά θα κατεβεί, και με τη φωνή του και την Θεϊκή
σάλπιγγα, θα αναστήσει τους νεκρούς. Με τους αγγέλους του θα συγκεντρώσει
του δίκαιους και με τις θεϊκές νεφέλες θα τους βλέπει να αρπάζονται και να τον
προϋπαντούν στον αέρα και να ενώνονται αιωνίως με την δόξα Του σαν σε αιώνιο
πνευματικό γάμο.
Ας μην μας παραπλανούν λοιπόν οι
Πεντηκοστιανοί με τις μυθώδεις διδασκαλίες τους για ανεβοκατεβάσματα του
Χριστού, για πολλές αναστάσεις και πολλές κρίσεις, και ας μην ξεχνούμε το
χωρίο Πράξεις γ’21 ὃν δεῖ οὐρανὸν μὲν δέξασθαι ἄχρι
χρόνων ἀποκαταστάσεως πάντων ὧν ἐλάλησεν ὁ θεὸς διὰ στόματος
πάντων, ἁγίων αὐτοῦ προφητῶν ἀπ’ αἰῶνος, που τόσο μισούν οι
αιρετικοί που λέει ότι μια φορά θα κατεβεί ο Χριστός.
Και τώρα τίθεται το εξής ερώτημα. Όταν έρθει ο
αντίχριστος και η αναμενόμενη από αυτούς αρπαγή δεν έχει συμβεί, πόσοι από
αυτούς θα τον υπακούσουν; Πόσοι πεντηκοστιανοί και λοιποί οπαδοί της «αρπαγής»
δεν θα παγιδευτούν από τον αντίχριστο; Πόσοι θα τον εκθειάζουν; Πόσοι θα τον
προσκυνήσουν;
Ο Κύριος να τους ελεήσει και φωτίσει ώστε να
αρνηθούν την πλάνη που τους οδηγεί στον όλεθρο της απώλειας.
Βασική πηγή η ομιλία του
μακαριστού π.Δανιήλ Γούβαλη την οποία μπορείτε να διαβάσετε στη σελίδα μας.
πηγή: entaksis.gr
Παραίνεση τῶν ἁγίων πατέρων γιὰ
προκοπὴ στὴν τελειότητα
9. Εἶπε ὁ ἀββᾶς Εὐπρέπιος:
«Ἐφόσον παραδέχεσαι ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ἀξιόπιστος
καὶ δυνατός, πίστευέ Τον καὶ θὰ μετέχεις στὶς εὐλογίες Του. Ἂν ὅμως τὸ παίρνεις
ἀψήφιστα τὸ πρᾶγμα, σημαίνει ὅτι δὲν πιστεύεις».
Καὶ πρόσθεσε:
«Ὅλοι πιστεύουμε ὅτι εἶναι δυνατὸς ὁ Θεός, ἐπίσης
πιστεύουμε ὅτι τὰ πάντα μπορεῖ νὰ κάνει, ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχεις πίστη μέσα
σου καὶ γιὰ τὶς προσωπικές σου ὑποθέσεις, ὅτι δηλαδὴ καὶ σὲ σένα θὰ κάνει
θαυμαστὰ σημεῖα».
10. Ἕνας ἀδελφὸς ρώτησε τὸν ἴδιο
Γέροντα:
«Πῶς ἔρχεται στὴν ψυχὴ ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ;»
Καὶ ὁ Γέροντας εἶπε:
«Ἐάν ὁ ἄνθρωπος ἔχει τὴν ταπείνωση καὶ τὴν ἀκτημοσύνη,
ἔρχεται μέσα του ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ».
(ἀποσπάσματα)
«Γι’ αυτούς που δελεάζουν τις ψυχές προς την
ασέλγεια, λέγοντας ότι δεν είναι τίποτε το πράγμα.
Ο Θεός είπε στον προφήτη Ιεζεκιήλ· «Και εσένα,
γιέ ανθρώπου, σε έχω εγκαταστήσει φρουρό στους Ισραηλίτες, και αν ακούσεις λόγο
από το στόμα μου, θα τους απειλήσεις από μέρους μου. Όταν εγώ είπα στον ασεβή,
“Θα θανατωθείς’’, εσύ δεν διαμαρτυρήθηκες, ούτε μίλησες αυστηρά στον ασεβή για
να τον παρακινήσεις να απομακρυνθεί από τις ασέβειες του και να ζήσει. Ο ασεβής
εκείνος θα πεθάνει εξαιτίας της ασέβειας του, αλλά την ευθύνη για το θάνατο του
θα ζητήσω από σένα. Εσύ όμως αν μιλήσεις αυστηρά στον ασεβή, αλλά εκείνος δεν
επιστρέψει από τις ασέβειές του, ο ασεβής εκείνος θα πεθάνει μέσα στην ασέβεια
του, εσύ όμως θα γλυτώσεις την ψυχή σου» (Ιεζ. 3, 17-19).
Αυτά μάλιστα ακούγοντάς τα, αγαπητοί, ας
επιδιώξουμε με φόβο και τρόμο τη σωτηρία μας (πρβλ. Φιλιπ. 2, 12), χωρίς να
αδιαφορούμε να συμβουλεύουμε ο ένας τον άλλο, χωρίς να συζητούμε μεταξύ μας
αυτά που λέγονται για χάρη της ηδονής, αλλά αυτό που είναι κατάλληλο για τη
σωτηρία του καθενός μας· διότι μ’ αυτά ευαρεστείται ο Κύριος»
Απόσπασμα
Οσίου Εφραίμ του
Σύρου. Έργα. τ. Ε΄.
μετ. Κωνσταντίνου Γ. Φραντζολά.
εκδ. Το Περιβόλι της Παναγίας, εκδ. Α΄ 1994.
«Οι ανέσεις και οι ευκολίες είναι αντιστρόφως
ανάλογες της αγάπης, της πίστης και της εμπιστοσύνης στην πρόνοια του Θεού»
Κ.Ι.Κ.
«Είπε Γέρων: «Χαλιναγώγησε την περιέργεια των
ματιών για να περιορίσεις την κατάκριση»
Κ.Ι.Κ.
«Χριστιανός χωρίς εκκλησιασμό, χωρίς προσευχή,
χωρίς εξομολόγηση, χωρίς Θεία Κοινωνία, είναι ένα ξέφραγο αμπέλι, όπου ανά
πάσαν στιγμήν η πόρτα είναι ανοιχτή να μπούν μέσα οι κλέφτες, δηλαδή οι
δαίμονες, να το αλωνίσουν»
Παπα - Χαράλαμπος Διονυσιάτης
«Όποιος έχει την ταπείνωση μιμείται τον ίδιο
τον Χριστό. Ουδέποτε παρεκτρέπεται, ούτε κατακρίνει, ούτε υπερηφανεύεται. Τις
εξουσίες ποτέ δεν τις επιθυμεί. Αποφεύγει τις τιμές των ανθρώπων. Δεν φιλονικεί
για κανένα πράγμα του κόσμου τούτου.»
γ. Γερμανός Σταυροβουνιώτης
Εκ του ιστολόγιου:
Αγαπητοί, εδώ και πολύ καιρό, υπάρχουν δύο
αυτοαποκαλούμενοι ως ιερείς που είναι με το Παλαιό Ημερολόγιο που ανεβάζουν διάφορα
βίντεο με τα πεπραγμένα τους.
Πρόκειται για τους Κλεομένη και Χερουβείμ. Δε
μπορώ να τους αποκαλέσω ως Ιερείς καθώς δεν είναι. Ο Κλεομένης βρίζει. Είναι
δυνατόν ένας Ιερέας να βρίζει; Έχει δικαίωμα να Ελέγχει. Κόσμια, όχι όμως να
ξεστομίζει βρισιές και μάλιστα και βαριές.
Εκτός αυτού, δεν έχει ψυχραιμία. Η έλλειψη
ψυχραιμίας του, δεν γίνεται εμφανής μόνον από το ότι βωμολοχεί, αλλά και από το
γεγονός πως κάνει και ζημίες υλικές. Δε μπορούμε ό,τι δε μας αρέσει να το
καταστρέφουμε. Ο λόγος μας είναι αυτός που «καταστρέφει» τα όποια αποτελούν
Αντίχριστα πράγματα.
Ο εν λόγω άνθρωπος, κυκλοφορεί και με ένα
αυτοκίνητο παλαιό σε άθλια κατάσταση γιατί δεν έχει «εγκέφαλο» στον κινητήρα
του, όπως έχουν τα σύγχρονα οχήματα, οπότε δεν έχει και γραμμωτό κώδικα. Επιτρέπεται
όμως να κυκλοφορεί με ένα όχημα που θέτει την ασφάλεια του ιδίου, των
πεζών, των επιβαινόντων σε αυτό και όσο οδηγούν στο δρόμο σε κίνδυνο; Ασφαλώς
και όχι.
Σε ένα άλλο βίντεο ο κ. Κλεομένης, είχε
καβαλήσει μία μικρή μοτοσυκλέτα και την οδηγούσε και πάλι επικίνδυνα. Η
μοτοσυκλέτα αυτή κ. Κλεομένη που είναι σύγχρονη δεν έχει σε κανένα από τα
εξαρτήματά της γραμμωτό κώδικα;
Λέει πως τον προστατεύει ο Θεός. Όχι. Ο Θεός σε
προστατεύει αφού πρώτα κάνεις εσύ, ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό χωρίς να
προκαλείς και χωρίς να σκέφτεσαι πονηρά και να ενεργείς με ασέβεια. Διότι εσύ κ
Κλεομένη, δίνεις το χειρότερο παράδειγμα ειδικά στα παιδιά για το πόσο
σέβεσαι την ασφάλεια των άλλων. Μόνον εσένα σκέφτεσαι. Εγωισμός. Δεν
ξέρω αν φοράς και ζώνη αν και δεν το νομίζω. Ακόμη λοιπόν ένα παράδειγμα προς αποφυγή.
Ο Θεός θα σε βοηθήσει όταν πρώτα εσύ δείξεις
καλή πρόθεση και κάνεις ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν. Εσύ κάνεις τα αντίθετα. Η
πλάνη σου όμως δε σε αφήνει να τα δεις.
Θα μπορούσε ο κ. Κλεομένης που αρέσκεται στον
ασκητικό τρόπο ζωής, να κυκλοφορεί με ένα γαϊδουράκι και δεν το λέω ειρωνικά.
Οι βρισιές του είναι εξαιρετικά βαριές και δεν ταιριάζουν σε ιερωμένο. Η
έλλειψη ψυχραιμίας το ίδιο.
Μας λέει πως τα κινητά πρέπει να τα σπάσουμε
γιατί έχουν το γραμμωτό κώδικα. Συγνώμη κύριε Κλεομένη, τόσο εσύ όσο και ο
πατήρ Χερουβείμ η κάμερα ή το κινητό στο οποίο σας «τραβούν» με βίντεο
ΔΕΝ έχουν γραμμωτό κώδικα; Δηλαδή για τον πιστό το κινητό είναι κάτι
κακό, αλλά για να τραβάτε βίντεο δεν είναι κακό; Ακόμη και αν πρόκειται για
κάμερα;
Ο κ. Κλεομένης, χαιρόταν που έκαψε κλαδιά σε ένα
βουνό. Είναι δυνατόν; Θα μπορούσε να το βάλει φωτιά. Φυσικά το
σκεπτικό του πιθανόν να ήταν πως αν έπαιρνε φωτιά το βουνό θα εξαρτιόταν από
τον Θεό. Το ότι δεν πήρε και πάλι ήταν θέλημα Θεού. Ο Θεός όμως δεν εμπαίζεται.
Κατηγόρησε τα προϊόντα των σούπερ μάρκετ ως
επικίνδυνα για την υγεία και κάλεσε εμμέσως τον κόσμο σε αποχή από αυτά. Μα όμως
ο ίδιος μας έδειχνε κάτι ταψιά (ναι ταψιά ολόκληρα) με νηστίσιμα φαγητά. Αυτά
τα φαγητά κ. Κλεομένη από που έχουν υλικά; ΔΕΝ έχουν από τα «αναθεματισμένα»
από εσένα σούπερ μάρκετ;
Φυσικά έκανε χρήση και του διαδικτύου
για να μιλάει στον κόσμο. Μα δεν είναι και αυτό του Σατανά; Σε
ένα άλλο βίντεο όπου οδηγούσε αυτό το άκρως επικίνδυνο όχημα, έγραφε «Ιδιωτικός
Χώρος, απαγορεύεται το παρκάρισμα». Επίτηδες όπως ο ίδιος το είπε
το πάρκαρε εκεί.
Κύριε Κλεομένη, δεν σέβεστε τον χώρο που ανήκει
σε κάποιον; Όταν ο νέος πλούσιος πήγε στον Ιησού και ρώτησε τι να κάνει για να
σώσει την ψυχή του, ο Ιησούς του είπε να πουλήσει τα υπάρχοντά του και να τον
ακολουθήσει. Δεν πήρε ο Ίδιος ο Ιησούς να κάνει αυτήν την πράξη γιατί σεβάστηκε
τον πλούσιο νέο και το αυτεξούσιό του.
Εσείς γιατί δε σεβαστήκατε την Ιδιωτικότητα του
χώρου; Γιατί όταν πήγατε στην πολυκατοικία καταστρέψατε τα κουτιά με τις οπτικές
ίνες; Αυτό το δρόμο επιθυμούν να πάρουν οι άνθρωποι. Εσείς γιατί να δείξετε ασέβεια
στον ιδιωτικό χώρο του άλλου και στην περιουσία των άλλων ανθρώπων με τις οπτικές
ίνες;
Βρήκατε στο τρίγωνο σήμα του ΚΟΚ που δείχνει
πως εκτελούνται έργα το τρίγωνο των Ιλλουμινάτι
και τον εργάτη που
δείχνει το σήμα πως είναι σκλάβος. Μετά ως βάνδαλος, κόκκινες κορύνες του δήμου
που είχαν τοποθετηθεί για να μην πατηθεί το τσιμέντο στο δρόμο, τις κλωτσήσατε
και τις σπάσατε. Μα πόση αλαζονεία σας διέπει; Που θέτετε
τον εαυτό σας; Υπεράνω όλων;
Φτύνετε πολύ άσχημα. Αυτό έκαναν οι
Άγιοι Πατέρες μας; Προσέξτε τον αγαπητοί γιατί λέει δύο πράγματα σωστά και
κάνει και λέει άλλα οκτώ πλανεμένα.
Εσείς κ Χερουβείμ είχατε καταγγελίες εναντίον σας
από κάποιες γυναίκες για οικονομικά θέματα. Σας παρουσίασαν σε τηλεοπτικό
σταθμό και το μόνον που κάνατε ήταν αντί να ακούτε να φλυαρείτε
για πράγματα εκτός θέματος. Ως εκδίκηση για την επίθεση των
προσωπική που δεχτήκατε από τον τηλεοπτικό σταθμό τον αφορίσατε.
Δεν προσέβαλαν την πίστη σας, αλλά εσάς
προσωπικά. Ο Άγιος Παίσιος λέει πως δεν τον ενοχλεί αν εκείνον τον κατηγορούν. Όπως
και όλοι οι Άγιοί μας όπως ο Άγιος Παντελεήμων. Δεν προβήκανε σε εκδίκηση. Μόνον
για θέματα πίστεως οι Άγιοι Πατέρες δείχνανε την ενόχλησή τους. Εσείς όμως
λόγω εγωισμού και επειδή σας έθιξαν, εκδικηθήκατε.
Απορώ πως η πολιτεία σας αφήνει να Καίτε
μέρος του Δάσους, να οδηγείτε κ Κλεομένη μάλλον χωρίς δίπλωμα και με ένα
αυτοκίνητο που μάλλον δεν έχει περάσει ΚΤΕΟ. Απορώ ειλικρινά. Το γιατί όμως
το ξέρετε εσείς πολύ καλά, ειδικά τώρα που στραφήκατε με χυδαιολογίες κατά συγκεκριμένων
προσώπων και από τον πολιτικό χώρο.
Λες και μόνον αυτοί ευθύνονται για την κατάντια
αυτού του τόπου. Φυσικά η αναφορά σας ήταν με την κλασική απαίσια βωμολοχία σας
και εκνευρισμό σας.
Η Υποκρισία σας δεν έχει όρια όπως
και ο βίαιος χαρακτήρας σας. Όσους σας πιστεύουν λυπάμαι, γιατί
είναι ακατήχητοι και νομίζουν πως επιτελείτε Χριστιανικό έργο. Δεν επιτελείτε.
Είναι διαφορετικό να ελέγξουμε Κλήρο και
Πολιτικούς για τα πεπραγμένα τους, Χριστιανικά Ορθόδοξα, ήρεμοι και άλλο η
βωμολοχία και ο βανδαλισμός.
Είναι άλλο να πούμε πως στον αθλητισμό υπάρχει
ειδωλολατρία και δεν επιτρέπεται οι αθλητικές ομάδες να αποτελούν «θρησκεία»
και άλλο να βρίζουμε.
Αυτό κ Κλεομένη για εσένα είναι πράγμα άγνωστο
ο ήρεμος και Χριστιανικά Ορθόδοξος Λόγος του Θεού. Όμως αν νομίζεις όπως παρακολούθησα
σε ένα βίντεό σου πως θα μοιάσεις τον Άγιο
Ανδρέα το διά Χριστόν σαλό, απέχεις πολύ από την τακτική τους. Δεν ήταν βίαιοι και υβριστές. Διάβασε
για τον Άγιο Γαβριήλ τον δια Χριστόν Σαλό και τα όσα έχει πει που απέχουν στο
περιεχόμενο και το ύφος, τα δικά σου λεγόμενα και πεπραγμένα.
Σχετικά με τη φυλακή. Γιατί τη
φοβάσαι κ Κλεομένη; Οι Μάρτυρες της Ορθοδοξίας όχι μόνον φυλακίστηκαν, αλλά και βασανίστηκαν.
Θέλεις να κάνεις «ομολογία» πίστεως. Πως; Βανδαλίζοντας; Στα δύσκολα κ.
Κλεομένη. Στη φυλακή λόγω της πίστεώς σου. Η ζωή του Χριστιανού είναι μία θυσία.
Εσύ όμως που μιλάς πολύ, στην πράξη τη φυλακή την αποφεύγεις αν πρόκειται να
δικαστείς και να καταδικαστείς. Στα εύκολα δηλαδή «ομολογείς».
Είναι «στημένα» τα δικαστήρια; Ακόμη μεγαλύτερη
θα είναι τότε η ομολογία πίστεως σου. Δεν ξέρω αν γνωρίζεις για τον Άγιο Ιωάννη
τον Χρυσόστομο.
Από το Βίο του:
«Ο ιερός Χρυσόστομος κατά τη
διάρκεια της πατριαρχείας του υπήρξε αδυσώπητος ελεγκτής κάθε παρανομίας και
κακίας. Αυτό όμως έγινε αιτία να δημιουργήσει φοβερούς εχθρούς, και μάλιστα
αυτήν την αυτοκράτειρα Ευδοξία, επειδή ήλεγχε τις παρανομίες της. Αυτή μάλιστα,
σε συνεργασία με τον τότε Πατριάρχη Αλεξαδρείας Θεόφιλο (ενός μοχθηρού και
ασεβούς ανθρώπου), συγκάλεσε σύνοδο (παράνομη) από 36 επισκόπους (όλοι τους
πνευματικά ύποπτοι και δυσαρεστημένοι από τον άγιο) στο χωριό Δρυς της
Χαλκηδόνας και πέτυχε την καθαίρεση και εξορία του Αγίου σ' ένα χωριό της
Βιθυνίας. Η απόφαση αυτή όμως, τόσο εξερέθισε τα πλήθη, ώστε αναγκάστηκε
αυτή η ίδια η Ευδοξία να τον ανακαλέσει από την εξορία και να τον αποκαταστήσει
στο θρόνο με άλλη συνοδική αθωωτική απόφαση (402 μ.Χ.). Αλλά λίγο αργότερα, η
ασεβής αυτή αυτοκράτειρα, κατάφερε και πάλι να εξορίσει τον Άγιο (20
Ιουνίου 404 μ.Χ.) στην Κουκουσό της Αρμενίας και από κει στα Κόμανα, όπου μετά
από πολλές κακουχίες και άλλες ταλαιπωρίες πέθανε το 407 μ.Χ.»
https://www.saint.gr/3021/saint.aspx
Δεν αντέδρασε ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
στην αυτή «παράνομη» απόφαση. Δεν νομιζω όμως να γνωρίζεις το βίο του Αγίου Ιωάννου
του Χρυσοστόμου.
Το άλλο είναι η Σκανδαλώδης απουσία της Πολιτείας
στη Φωτιά στο δάσος και την μετακίνηση (με δίπλωμα;) με ένα αυτοκίνητο δημόσιο
κίνδυνο.
Γιατί αγαπητοί η Πολιτεία δεν κινείται όπως θα
έπρεπε; Μήπως γιατί θέλει αυτήν τη ζημία προς την Ορθοδοξία από τον κ.
Κλεομένη;
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Αγαπητοί, μακριά από πλανεμένους και ιδιοτελείς
δήθεν Ιερείς.
Κοντά (και σας το έχω επισημάνει πολλές φορές)
στα γραπτά κείμενα τα ΑγιοΠατερικά.
Αφήστε τα βίντεο
στο διαδίκτυο και στο τι κάνουν άνθρωποι πλανεμένοι.
Α.Η.
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Κ´ 28 -
36
Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς (Τῶν Ἁγίων
Πατέρων) 24 Μαΐου 2026
Ἑρμηνευτικὴ ἀπόδοση Παναγιώτη
Ν. Τρεμπέλα
28 Προσέχετε λοιπὸν εἰς τὸν ἑαυτόν σας, πῶς θὰ
συμπεριφέρεσθε καὶ τί θὰ διδάσκετε. Προσέχετε καὶ εἰς ὅλον τὸ πνευματικόν σας
ποίμνιον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου τὸ Ἅγιον Πνεῦμα σᾶς ἐτοποθέτησεν ἐπισκόπους νὰ ποιμαίνετε
τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ἔσωσε καὶ κατέστησε κτῆμα του μὲ τὸ
ἴδιον του αἷμα.
29 Σᾶς λέγω δὲ νὰ προσέχετε, διότι ἐγὼ γνωρίζω
τοῦτο, ὅτι μετὰ τὴν ἀναχώρησίν μου θὰ εἰσέλθουν μεταξύ σας ψευδοδιδάσκαλοι καὶ
πλάνοι σὰν ἄλλοι λύκοι ἄγριοι καὶ σκληροί, ποὺ ἀλύπητα θὰ διαρπάζουν τὸ ποίμνιον
βλάπτοντες καὶ ἀφανίζοντες τὰς ψυχὰς τῶν λογικῶν προβάτων.
30 Καὶ ἀπὸ σᾶς τοὺς ἰδίους θὰ ἀναφανοῦν ἄνθρωποι,
οἱ ὁποῖοι θὰ διδάσκουν διδασκαλίας, αἱ ὀποῖαι θὰ διαστρέφουν τὴν ἀλήθειαν, διὰ
νὰ ἀποσποῦν τοὺς μαθητὰς ἀπὸ τὸν εὐθὺν δρόμον τῆς ἀληθείας καὶ νὰ τοὺς παρασύρουν
ἀπὸ πίσω των ὡς ὁπαδοὺς καὶ ἀκολούθους των.
31 Δι’ αὐτὸ προσέχετε ἄγρυπνοι, ἔχοντες παράδειγμα
ἐμὲ καὶ ἐνθυμούμενοι, ὅτι ἐπὶ τριετίαν συνεχῶς νύκτα καὶ ἡμέραν δὲν ἔπαυσα μὲ δάκρυα
νὰ νουθετῶ ἕνα ἕκαστον. 32 Καὶ τώρα σᾶς ἐμπιστεύομαι, ἀδελφοί, εἰς τὸν Θεὸν καὶ
εἰς τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ἡ χάρις του μᾶς ἀπεκάλυψε, καὶ ὁ ὁποῖος λόγος του θὰ
σᾶς προφυλάξῃ ἀπὸ πᾶσαν πλάνην καὶ διαστροφήν.
Σᾶς ἐμπιστεύομαι εἰς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος δύναται
νὰ συνέχισῃ τὴν οἰκοδομήν σας καὶ νὰ σᾶς δώσῃ κληρονομίαν μεταξὺ ὅλων ἐκείνων,
ποὺ προώδευσαν εἰς τὸν ἁγιασμόν, τὸν ὁποῖον ἔλαβον διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. 33 Ἀργύριον
ἢ χρυσίον ἢ ρουχισμὸν τίποτε ἀπὸ αὐτὰ δὲν ἐπεθύμησα. 34 Σεῖς οἱ ἴδιοι γνωρίζετε,
ὅτι εἰς τὰς ἀνάγκας μου καὶ εἰς τὰς ἀνάγκας ἐκείνων ποὺ ἦσαν μαζί μου, ὑπηρέτησαν
τὰ ροζιασμένα αὐτὰ χέρια.
35 Μὲ κάθε τρόπον σᾶς ἔδωκα παράδειγμα, ὅτι ἔτσι
ἐργαζόμενοι βαρειὰ πρέπει νὰ προλαμβάνετε κάθε σκανδαλισμὸν τῶν ἀσθενῶν ἀδελφῶν
καὶ νὰ τοὺς βοηθῆτε, ὅπως γίνουν δυνατοὶ πνευματικῶς, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐνθυμῆσθε τοὺς
λόγους τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. Νὰ ἐνθυμῆσθε δηλαδή, ὅτι εἶπεν αὐτός: Εἶναι μακαριώτερον
τὸ νὰ δίδῃ κανεὶς παρὰ τὸ να λαμβάνῃ, καὶ ὅταν ἀκόμη δικαιοῦται νὰ λάβῃ. 36 Καὶ
ἀφοῦ εἶπε ταῦτα, ἐγονάτισε καὶ προσηυχήθη μαζὶ μὲ ὅλους αὐτούς.
Πρωτότυπο κείμενο:
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Κ´ 16 -
18
16 ἔκρινε γὰρ ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον, ὅπως
μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ· ἔσπευδε γὰρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν
τῆς πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα. 17 Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον
μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας. 18 ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτὸν,
εἶπεν αὐτοῖς· Ὑμεῖς ἐπίστασθε, ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἀφ’ ἧς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν, πῶς
μεθ’ ὑμῶν τὸν πάντα χρόνον ἐγενόμην,
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Κ´ 28 -
36
28 προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ, ἐν
ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου
καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος. 29 ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται
μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· 30 καὶ ἐξ
ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω
αὐτῶν. 31 διὸ γρηγορεῖτε, μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην
μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον. 32 καὶ τὰ νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοί, τῷ
Θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι καὶ δοῦναι ὑμῖν
κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν. 33 ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς
ἐπεθύμησα· 34 αὐτοὶ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσι μετ’ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν
αἱ χεῖρες αὗται. 35 πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν ὅτι οὕτω κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι
τῶν ἀσθενούντων, μνημονεύειν τε τῶν λόγων τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὅτι αὐτὸς εἶπε· μακάριόν
ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν. 36 καὶ ταῦτα εἰπὼν, θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ σὺν πᾶσιν
αὐτοῖς προσηύξατο.
Πηγή: saint.gr
«Ας μη σε εξαπατούν άνθρωποι φιλήδονοι και
απελπισμένοι για την ψυχή τους, ώστε να κάνεις πράξεις ασέβειας· διότι αυτοί
είναι απόγονοι των Σοδόμων. Όποιων δηλαδή τα έργα μιμείται κανείς, αυτών
αναγκαστικά θα ονομασθεί γιος.
Απόφευγε λοιπόν την εργασία τους και τη μίμηση,
για να ξεφύγεις μαζί με την καταδίκη και την ονομασία. Διότι οι επικίνδυνοι
αυτοί κόλακες είναι φοβεροί ως προς την προαίρεση και σκληροί στη συμπεριφορά.
Άλλοι επιδιώκουν να σε εξαπατήσουν ολοφάνερα, και άλλοι παριστάνουν τον ευλαβή
και προσποιούνται τον ταπεινό, σύμφωνα μ’ αυτό που έχει γραφεί· «Έχουν την
εξωτερική εμφάνιση της ευσέβειας, αλλά με τη ζωή τους αρνούνται τη δύναμή της»
(Β΄ Τιμ. 3, 5.).
Γι’ αυτό και για να μην ελεγχθούν από την
τεκνογονία, απολαμβάνουν με δολιότητα τις ηδονές· διότι έχει αφαιρεθεί απ’
αυτούς ο φόβος του Θεού και η αληθινή γνώση, και όχι μόνο κάνουν αυτά, αλλά και
επιδοκιμάζουν εκείνους που τα κάνουν (πρβλ. Ρωμ. 1, 32). Και αυτή τη μεγάλη και
βαριά ασέβεια την υποτιμούν πάρα πολύ, για να πιάσουν στα δίχτυα τους κάθε
άνθρωπο, ώστε να προχωρήσει στην παράβαση των εντολών του Θεού»
Απόσπασμα
Οσίου Εφραίμ του
Σύρου. Έργα. τ. Ε΄.
μετ. Κωνσταντίνου Γ. Φραντζολά.
εκδ. Το Περιβόλι της Παναγίας, εκδ. Α΄ 1994.
«Αν δεν ανέχεσαι τον πλησίον, πως θα σε ανεχθεί
ο Θεός; Αν εσύ δεν υποφέρεις αυτόν που είναι σύνδουλός σου, πως θα σε ανεχθεί
εσένα ο Κύριος.»
Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος
«Όταν σου λέει κάποιος να προσευχηθείς για
αυτόν, να το κάνεις αμέσως, εκεί που βρίσκεσαι. Θα κάνεις το σταυρό σου και θα
λες, Κύριέ μου ή Παναγία μου, δείξε, σε παρακαλώ, το έλεός σου στο δούλο σου
τάδε και δώσε του την υγεία του ή ότι άλλο. Αυτό θα λες. Δυό λέξεις και με
αγάπη.»
Σίμων Αρβανίτης
«Αν ακολουθήσετε στην ζωή σας την αυτάρκεια θα
έχετε ανάπαυση. Αν όμως επιδιώξετε την απόλαυση και την πλεονεξία, επηρεασμένοι
από τις κοσμικές φροντίδες, τον πλούτο και τις ηδονές της ζωής, τότε, θα είναι
πολύς ο κόπος και αβέβαιος ο δρόμος και ατέλειωτη η θλίψη και ανήσυχη η ζωή.»
Αγ. Εφραίμ ο Σύρος
Είπε Γέρων :
Ø Μην καταπιέζετε εγωιστικά τον
εαυτό σας, πάνω από τις δυνάμεις σας, και δημιουργείτε άγχος. Ο Χριστός είναι
στοργικός Πατέρας κι όχι τύραννος. Τον φιλότιμο αγώνα μας χαίρεται ο Χριστός.
Ø Εάν δεν μπορούμε να
αγωνιστούμε πολύ ή καθόλου, τουλάχιστον να το αναγνωρίζουμε ταπεινά και να
ζητάμε το έλεος του Θεού.
Ø Εάν θα μας βοηθούσε και η μη
αναγνώριση, ούτε και αυτή θα μας την ζητούσε ο Χριστός.
Μία μέρα απ' αυτές είδα κάτι και θέλω να σας το
πω, γιατί νομίζω ότι είναι αρκετά συμβολικό. Είδα το εξής: Όπως μία μητέρα
κρατά στην αγκαλιά της ένα νεογέννητο παιδάκι και το έχει φασκιωμένο έτσι είδα
και εγώ ένα μωρουδάκι, που ήταν φασκιωμένο και το κρατούσα στην αγκαλιά μου με
το δεξί μου χέρι πολύ σφιχτά. Ένοιωθα γι' αυτό το παιδάκι πολλή αγάπη και
ψυχικά πολύ ενωμένος μαζί του. Πότε το έβλεπα σαν μικρό κοριτσάκι, πότε σαν
πουλάκι· έτσι είχα αυτή την αίσθησι. Είχα σαν σκοπό να περπατήσω ένα δρόμο, που
ήταν δύσκολος, είχε ανηφόρες, κατηφόρες, δυσκολίες, αλλά έπρεπε οπωσδήποτε να
τον περπατήσω κρατώντας αυτό το παιδάκι στην αγκαλιά μου και προσπαθώντας να το
φτάσω στον προορισμό του.
Περπατώντας αυτόν τον δρόμο συναντούσα ληστάς
και κακούργους ανθρώπους. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είχανε στραμμένα τα μάτια τους
με πολλή κακότητα σε αυτό που κρατούσα στα χέρια μου. Σκεφτόντουσαν με τί τρόπο
να μου το πάρουν, να μου το σκοτώσουν ή να το δηλητηριάσουν. Εγώ βλέποντας
αυτούς με τόση κακότητα προσπαθούσα να το κρατώ σφιχτά να μη μου το πάρουν, να
μη μου το σκοτώσουν.
Στην συνέχεια περπατώντας έτσι τον δρόμο,
ένοιωσα πίσω μου σαν σε ημικύκλιο μία προστασία. Ένοιωσα ότι κάποιοι άνθρωποι
οπλισμένοι με φυλάγουν, με προστατεύουν. Έτσι οι λησταί παρ' όλη την κακή τους
διάθεσι και την προσπάθεια, δεν μπορούσαν να φθάσουν πλησίον μου, για να μου
αρπάξουν αυτό που κρατούσα. Σε μία στιγμή που βάδιζα, βλέπω έναν δράκοντα, σαν
αυτόν που είναι ζωγραφισμένος στην εικόνα του Αγίου Γεωργίου, με φτερά, με
κεφάλι σαν τον κροκόδειλο και τα σχετικά. Αυτός ήταν έτοιμος να ορμήση επάνω
μου, να μου αρπάξη αυτό που είχα.
Εκείνη την ώρα βλέπω από τη δεξιά πλευρά μου να
βγαίνη ένα χέρι με μία ξιφολόγχη μεγάλη και να λογχίζη το θηρίο στην κοιλιά.
Τότε το θηρίο άρχισε να βγάζη από το στόμα του σαν βρύση το φαρμάκι. Μόλις
τράβηξε αυτό το χέρι την ξιφολόγχη από το σώμα του θηρίου, αυτό έκανε δύο, τρία
βήματα, έπεσε και ψόφησε. Στην συνέχεια έβλεπα ότι προχωρούσα κρατώντας πολύ
σφιχτά αυτό, που ήταν πότε σαν κοριτσάκι και πότε σαν πουλάκι τυλιγμένο μέσα
στα πανιά. Αφού πέρασα όλες τις δυσκολίες, ξελάφρωσα λίγο, ένοιωσα κάποια άνεσι
ότι μάλλον ξεπεράσθηκαν όλα τα εμπόδια και οι κίνδυνοι. Τότε το παρατηρώ πάλι,
το κοιτάζω, για να είμαι σίγουρος ότι το κρατώ στα χέρια μου. Μάλιστα ψηλάφησα
και τα ποδαράκια του και είδα ότι το έσωσα. Όταν ήλθα στον εαυτό μου, είχα την
πληροφορία ότι αυτό το μωρουδάκι εικόνιζε την ψυχή μου ή την ψυχή κάθε
πνευματικού μου παιδιού, που έχω αναλάβει υπευθύνως.
Πράγματι, για να φθάση κάνεις στον Χριστό, σ'
αυτόν τον ύψιστο προορισμό, θα περάση απ' αυτόν τον δρόμο τον δύσκολο σ' αυτήν
τη ζωή. Οι νοητοί λησταί παραφυλάττουν κι έχουν στήσει παγίδες, ενέδρες και
τόσα άλλα κακά, για να πιάσουν τον κάθε οδοιπόρο, τον κάθε χριστιανό, να τον
βγάλουν απ' αυτόν τον δρόμο, που οδηγεί στον Χριστό. Όπως θα περάση κάθε ψυχή
τα τελώνια, για να φθάση στη Βασιλεία του Θεού, έτσι και εδώ κάτω περνούμε αυτά
τα άλλα τελώνια, τους πειρασμούς από τα δαιμόνια, μέχρι να φθάσουμε στον Χριστό.
Και αν δεν υποκύψη σε κάποιο πάθος εδώ στην γη ο άνθρωπος, αν δεν υποχωρήση σε
αμαρτίες και δεν παραδοθή στον πειρασμό, ώστε να βαρύνη πολύ την ψυχή του,
πρέπει να ελπίζη ότι θα καταφέρει να περάση και τα άλλα τελώνια.
Εάν προσέξουμε την ζωή μας, εάν κάνουμε υπακοή
σε ότι μας υπαγορεύει η συνείδησις κατά τον νόμο, πρέπει να βοηθηθούμε αρκετά
την ώρα αυτή την δύσκολη. Ας μην ξεχνούμε τον προορισμό μας. Με προσοχή, με
προσευχή και με τη μνήμη του θανάτου ας προχωρήσουμε έχοντας την βοήθεια του
Θεού και την αόρατη δύναμη του φύλακος αγγέλου και των αγίων. Κι ας ελπίσουμε
ότι θα φθάσουμε στο τέλος του δρόμου, χωρίς να πιαστούμε από κάποιο δαιμόνιο.
Είμεθα αμαρτωλοί, είμεθα αδύναμοι, είμεθα ασθενικοί άνθρωποι, είμεθα ογδοήτες.
Και γι' αυτό έχουμε κάποια ιδιαίτερη συμπάθεια από τον Θεό.
Ας παρακαλούμε συνέχεια στην προσευχή μας τον
Θεό και την Παναγία μας να μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε όλες τις παγίδες, να
νικήσουμε τον διάβολο και να φτάσουμε νικηταί στον μεγάλο προορισμό μας, όπου
θα στεφανωθούμε και θα βραβευθούμε. Αμήν. Γένοιτο.
("H τέχνη της
σωτηρίας", Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεϊτου, εκδόσεις Ιεράς μονής Φιλοθέου,
Άγιον όρος, σελ. 355-357,367)
«Αμέσως, μόλις μπήκατε στο Βαπτιστήριο βγάλατε
το χιτώνα σας. Και αυτό συμβολίζει ότι ξεντυθήκατε τον παλαιό άνθρωπο και τις
πράξεις του (πρβλ. Κολ. 3, 19). Όταν βγάζατε τον χιτώνα, παραμείνατε γυμνοί,
μιμούμενοι έτσι και μ’ αυτό τον Χριστό που γυμνώθηκε στο Σταυρό. Εκείνον, που
με τη γύμνωση του απογύμνωσε τις αρχές και τις εξουσίες του σκότους και τις
κατατρόπωσε με ολοφάνερη γενναιότητα, πάνω στο ξύλο του Σταυρού (Πρβλ. Κολ. 2,
15).
Επειδή λοιπόν στα μέλη του σώματος μας ήταν
φωλιασμένες και κατοικούσαν οι δυνάμεις του «αντικειμένου», γι’ αυτό και δεν
πρέπει πλέον, μετά το Βάπτισμα, να φοράτε τον παλαιό εκείνο χιτώνα, δεν εννοώ
βέβαια τον αισθητό, αλλά εννοώ τον παλαιό άνθρωπο, αυτόν που φθείρεται από τις
απατηλές επιθυμίες (πρβλ. Εφ. 4, 22).
Αυτόν, μη γένοιτο, να τον ξαναφορέσει εκείνη η
ψυχή, που μια φορά τον ξεντύθηκε. Αλλά να λέει πάντα, όπως η νύμφη του Χριστού
στο Άσμα Ασμάτων: «Ξεντύθηκα κι έβγαλα το χιτώνα μου, πως να τον ξαναφορέσω;»
(Ασμ. 5, 3). Ω πράγμα θαυμαστό! Στεκόσαστε γυμνοί μπροστά σε όλους και δεν
ντρεπόσαστε, επειδή πραγματικά, εκείνη τη στιγμή, είσαστε όπως ο πρωτόπλαστος
Αδάμ, ο οποίος ήταν μέσα στον Παράδεισο γυμνός και δεν ντρεπόταν (πρβλ. Γεν. 2,
25).
Γ΄.
Έπειτα αφού ξεντυθήκατε, χριστήκατε με το
επορκιστό έλαιο, απ’ την κορφή ως τα νύχια των ποδιών. Και έτσι γίνατε κοινωνοί
της ήμερης και καρποφόρας ελιάς, του Ιησού Χριστού. Γιατί, αφού από κοπήκατε
από την αγριελιά και μπολιαστήκατε στην ήμερη και καρποφόρα ελιά, γίνατε και
σεις ήμεροι και καρποφόροι, δηλαδή αποκτήσατε τα δικά της χαρακτηριστικά
γνωρίσματα (πρβλ. Ρωμ. 11, 24).
Το επορκιστό έλαιο λοιπόν, ήταν σύμβολο της
βαθύτερης και πραγματικής κοινωνίας σας με τον Χριστό. Και ακόμα ήταν
αποδιωκτικό κάθε ίχνους δύναμης του «αντικειμένου» πάνω σας. Όπως ακριβώς
λοιπόν τα εμφυσήματα των αγίων ανθρώπων και η επίκληση του Ονόματος του Θεού
καίει, σαν σφοδρή και αδυσώπητη φλόγα, και διώχνει τους δαίμονες, έτσι και το
επορκιστό αυτό έλαιο, με την επίκληση του Θεού και την προσευχή παίρνει τέτοια
δύναμη ώστε, όχι μόνο καίει και καθαρίζει τα ίχνη των αμαρτημάτων, αλλά διώχνει
μακριά και τις αόρατες δυνάμεις του πονηρού.
Δ΄.
Μετά από αυτά σας πήραν από το χέρι και σας
οδήγησαν στην άγια κολυμβήθρα, όπως κατέβασαν τον Χριστό από το Σταυρό και τον
έφεραν στο μνήμα, που βλέπουμε εδώ εμπρός μας. Στη συνέχεια, σας ρώτησαν
χωριστά τον καθένα, αν πιστεύει στο Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου
Πνεύματος. Και ομολογήσατε τη σωτήρια ομολογία και κάνατε τρεις καταδύσεις στο
νερό και τρεις αναδύσεις από το νερό, δηλώνοντας και μ’ αυτό, συμβολικά, την
τριήμερη ταφή του Χριστού.
Όπως, λοιπόν, ακριβώς και ο Σωτήρας μας, έμεινε
τρεις μέρες και τρεις νύχτες θαμμένος στα έγκατα της γης (Πρβλ. Ματθ. 12, 40),
έτσι κι εσείς. Με την πρώτη ανάδυση μιμηθήκατε την πρώτη ημέρα και την πρώτη
νύχτα της ταφής του Χριστού. Γιατί, όπως ο άνθρωπος δεν βλέπει καθόλου τη
νύχτα, ενώ την ημέρα ζει στο φως, έτσι κι εσείς κατά την κατάδυση δεν
μπορούσατε να δείτε τίποτα, κατά την ανάδυση όμως πάλι ξαναγυρίζατε στη ζωή της
ημέρας. Την ίδια στιγμή πεθάνατε και γεννηθήκατε. Κι εκείνο το σωτήριο νερό σας
έγινε τάφος και μητέρα.
Εκείνο που είπε ο Σολομώντας, σε άλλη βέβαια
περίπτωση, «υπάρχει ορισμένος καιρός για τοκετό και άλλος, ορισμένος για το
θάνατο» (Εκκλ. 3, 2), θα εφαρμοζόταν και σε σας, αλλά με την αντίστροφη σειρά.
Υπήρξε για σας καιρός κατάλληλος για θάνατο και καιρός κατάλληλος για
αναγέννηση. Με τη διαφορά, ότι στην περίπτωση σας, στον ίδιο χρόνο, έγινε και ο
θάνατος και η αναγέννηση σας (δηλαδή τον ίδιο καιρό τελεσιουργήθηκε και ο
θάνατος του παλαιού ανθρώπου και η γέννηση του καινού, του νέου), γιατί η αναγέννησή
σας την ίδια στιγμή πορεύτηκε τον ίδιο δρόμο με το θάνατο σας.
Ε΄.
Πρωτάκουστο και παράδοξο πράγμα! Ούτε πεθάναμε,
ούτε ενταφιαστήκαμε στην πραγματικότητα. Ούτε αληθινά σταυρωθήκαμε και
αναστηθήκαμε. Αλλά, ενώ έγινε συμβολικά και μυστηριακά, μυστικά, η μίμηση της
Σταύρωσης και της Ανάστασης, όμως συντελέστηκε αληθινά η σωτηρία. Ο Χριστός,
πραγματικά, σταυρώθηκε, ενταφιάστηκε και αναστήθηκε. Κι όλα αυτά τα χάρισε σε
μας ώστε, όταν συμβολικά, μυστηριακά και μυστικά μιμηθούμε τα πάθη Του, να
κερδίσουμε πραγματικά τη σωτηρία. Ω μέγεθος φιλανθρωπίας! Ο Χριστός τρυπήθηκε
στα άχραντα χέρια του με καρφιά και πόνεσε σφοδρά και σε μένα, χωρίς να πονέσω
και χωρίς να κοπιάσω, μόνο με την κοινωνία μαζί Του, μου δίνεται χάρισμα ή
σωτηρία.
ΣΤ΄.
Ας μη νομίζει λοιπόν κανείς ότι το Βάπτισμα
γίνεται πρόξενο μόνο της αφέσεως των αμαρτιών και της «εν Χριστώ» υιοθεσίας,
όπως το βάπτισμα του Ιωάννη του Προδρόμου γινότανε μόνο για να δίνει την άφεση
των αμαρτιών. Πρέπει λοιπόν να γνωρίζουμε καλά ότι όπως το Βάπτισμα γίνεται
πρόξενο του καθαρισμού των αμαρτιών μας και της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος,
έτσι είναι και αντίτυπο των παθημάτων του Χριστού.
Γι’ αυτό και ο Απόστολος Παύλος, στο χωρίο που
προ ολίγου διαβάσαμε, είπε μεγαλόφωνα: «Ή μήπως αγνοείτε ότι όσοι βαπτιστήκαμε
στο Όνομα του Ιησού Χριστού, στο θάνατο του βαπτιστήκαμε; Ενταφιαστήκαμε λοιπόν
μαζί Του, δια του βαπτίσματος» (Ρωμ. 6, 3-4). Αυτά ίσως να τα είπε για όσους
νομίζουν ότι το Βάπτισμα εξαλείφει μόνο τις αμαρτίες και μας κάνει υιούς του
Θεού, όχι όμως ότι μας κάνει συμβολικά και μυστικά και συγκοινωνούς των
πραγματικών παθημάτων του Χριστού.
Ζ΄.
Για να μάθουμε, λοιπόν, ότι όσα υπέμεινε ο
Χριστός για μας και για τη σωτηρία μας, τα έπαθε πραγματικά και όχι φανταστικά,
και ότι με το Βάπτισμα γινόμαστε και εμείς κοινωνοί στα παθήματά του, ο
Απόστολος Παύλος, πολύ χαρακτηριστικά και συγκεκριμένα, κήρυξε: «Διότι εάν, σαν
τα δέντρα, που είναι μαζί φυτεμένα και θρεμμένα, έχουμε γίνει ένα με τον Χριστό
στο Βάπτισμα, που είναι ομοίωμα του θανάτου Του, κατά φυσική συνέπεια, θα
γίνουμε ένα και στην Ανάσταση Του» (Ρωμ. 6, 5).
Καλά και εσκεμμένα χρησιμοποιείται η εικόνα των
δέντρων που είναι μαζί φυτεμένα και θρεμμένα, γιατί και εδώ έχει φυτευθεί η
Άμπελος η αληθινή, ο Χριστός. Και εμείς, επειδή μέσα στο Βάπτισμα, που είναι
ομοίωμα του θανάτου Του, κοινωνούμε στο θάνατο του, έχουμε γίνει σαν άλλα
δέντρα που φυτεύτηκαν και τράφηκαν μαζί Του. Συγκέντρωσε τώρα όλη την προσοχή
του νου σου στα λόγια του Αποστόλου. Δεν είπε ότι έχουμε γίνει σύμφυτοι με το
θάνατο του, αλλά με το ομοίωμα του θανάτου του.
Διότι ο θάνατος του Χριστού, υπήρξε πραγματικός
θάνατος. Χωρίστηκε η ψυχή από το σώμα Του, και η ταφή του ήταν πραγματική. Το
πραγματικό Άγιο Σώμα Του τυλίχτηκε στο καθαρό σεντόνι και όλα τα άλλα, όσα
διαδραματίστηκαν στα Πάθη του και στην Ταφή Του, συνέβησαν πραγματικά. Εμάς
όμως το βάπτισμα μάς κάνει συμβολικά και μυστικά κοινωνούς των παθημάτων και
του θανάτου του Χριστού, αλλά τη σωτηρία δεν μας τη χαρίζει συμβολικά και
μυστικά, αλλά πραγματικά.
Η΄.
Παρακαλώ να κρατάτε γερά στη μνήμη σας όλα αυτά
που διδαχθήκατε με σαφήνεια και πληρότητα, ώστε και εγώ ο ανάξιος να μπορώ να
λέω για σας: «Σας αγαπώ, γιατί πάντοτε με θυμάστε και διατηρείτε καθετί που σας
έχω παραδώσει» (Πρβλ. Α΄ Κορ. 11, 2). Και είναι αναμφισβήτητα δυνατός ο Θεός,
Εκείνος που σας ανέστησε από τον θάνατο της αμαρτίας και σας χάρισε τη νέα ζωή
(Πρβλ. Ρωμ. 6, 13) να σας χαριτώσει, ώστε να διανύσετε το δρόμο της νέας αυτής
ζωής, με συνέπεια και ακρίβεια (Πρβλ. Ρωμ. 6, 4), γιατί σ’ Αυτόν ανήκει η δόξα
και η δύναμη τώρα και στους αιώνες. Αμήν.
Κατηχήσεις, Αγίου Κυρίλλου
Ιεροσολύμων.
εκδ. Ετοιμασία – Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου, Καρέα.
26. Ἂς τρέξωμε πρόθυμα,
συναισθανόμενοι ὅτι μᾶς ἐκάλεσε ὁ Θεὸς καὶ Βασιλεύς, μήπως καὶ τὰ χρόνια
τῆς ζωῆς μας εἶναι ὀλίγα, ὁπότε θὰ εὑρεθοῦμε χωρὶς καρποὺς τὴν ἡμέρα τοῦ
θανάτου μας καὶ θὰ πεθάνωμε ἀπὸ τὴν πείνα. Ἂς εὐαρεστήσωμε τὸν Κύριον, ὅπως
οἱ στρατιῶτες στὸν βασιλέα. Ὁπωσδήποτε μετὰ τὴν ἐπιστράτευσι, μᾶς ζητεῖται
ἡ ἀκριβὴς ἐκπλήρωσις τῶν ὑποχρεώσεών μας.
Κλῖμαξ Aγίου Ἰωάννου Σιναïτου
Νεοελληνικὴ ἀπόδοση: Ἱερὰ Μονὴ
Παρακλήτου
Στο Άγιο Βάπτισμα κατέρχεται το Άγιο Πνεύμα ως Φως και εισέρχεται στην ψυχή
μας, το οποίο δεν θα σβήσει ποτέ, ούτε σε αυτόν ούτε και στον άλλο κόσμο, εκτός
και αν κολαστεί κανείς. Τότε εκείνη η Χάρη του Βαπτίσματος, ξαναγυρίζει στο
Άγιο Πνεύμα, διότι η Χάρις δεν συγκολάζεται.
Κατά το Μυστήριο του Βαπτίσματος, ο Χριστός νυμφεύεται την ψυχή του
βαπτισμένου. Είναι ο Νυμφίος κάθε βαπτισμένου. Οι άνθρωποι με το Βάπτισμα,
”εμβολιάζονται” μυστικά στο σώμα του Χριστού.
Χωρίς το Βάπτισμα δεν ανήκει κανείς στο σώμα του Χριστού.
Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα
Όταν μιλάμε για τη σύζυγο που υπακούει στον
σύζυγο, συνήθως σκεφτόμαστε την υπακοή με στρατιωτικούς ή πολιτικούς όρους: τον
σύζυγο που δίνει εντολές και τη γυναίκα που τις υπακούει.
Αλλά ενώ αυτού του είδους η υπακοή μπορεί να ταιριάζει στο στρατό, είναι γελοίο
στην οικεία σχέση του γάμου.
Η υπάκουη σύζυγος δεν περιμένει εντολές.
Αντίθετα, προσπαθεί να διακρίνει τις ανάγκες
και τα συναισθήματα του συζύγου της και απαντά με αγάπη.
Όταν βλέπει ότι ο άντρας της είναι κουρασμένος, τον ενθαρρύνει να ξεκουραστεί·
όταν τον βλέπει ταραγμένο, τον ηρεμεί· όταν είναι άρρωστος, τον θηλάζει και τον
παρηγορεί· όταν είναι χαρούμενος και ενθουσιασμένος, μοιράζεται τη χαρά του.
Ωστόσο, τέτοια υπακοή δεν πρέπει να
περιορίζεται στη σύζυγο· ο σύζυγος πρέπει να είναι υπάκουος με τον ίδιο τρόπο.
Όταν είναι κουρασμένη, θα πρέπει να την απαλλάξει από το έργο της· όταν είναι λυπημένη,
να την αγαπά, να την κρατάει απαλά στην αγκαλιά του· όταν είναι γεμάτη με καλή
χαρά, να μοιράζεται και την καλή της χαρά.
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Διδαχές:
—Η αμαρτία είναι εκείνη που μας εμποδίζει να πιστεύσουμε, όχι η λογική. Γι’
αυτό αν πεις σ’ έναν άπιστο να ζήσει έξι μήνες κατά την ηθική του Ευαγγελίου,
και το κάνει, θα γίνει πιστός χωρίς να το καταλάβει. Το: «Δεν υπάρχει Θεός» το
λένε συνήθως άνθρωποι φαύλοι και ανήθικοι. Ούτε βρέθηκε ούτε θα βρεθεί άνθρωπος
ηθικός, εγκρατής, ενάρετος κ.λπ. που να λέει τόσο εύκολα: «Δεν υπάρχει Θεός!
—Απογοητευμένος από την ηθική και πνευματική κατάσταση της κοινωνίας όπως
την περιέγραφε κάποιος ιεροκήρυκας, ένας νέος ζήτησε την γνώμη του Γέροντα.
Εκείνος του είπε:
Άκουσε, παιδί μου. Πολλοί ξεκινούν από λανθασμένη βάση: Πως συμβαίνουν αυτά,
αφού ζούμε σ’ ένα χριστιανικό κράτος; Ενώ πρέπει να θεωρούμε ότι εμείς οι
σημερινοί Χριστιανοί ζούμε σ’ ένα κράτος ειδωλολατρικό, αθεϊστικό, κ.λπ. και να
είμαστε ευχαριστημένοι που ακόμη δε μας έχουν πετροβολήσει και δε μας έχουν
σταυρώσει. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια.
— Η καρδιά μου, παιδιά μου, έχει μόνο εισόδους και καμιά έξοδο. Εάν κάποιος
εισέλθει σε αυτή δεν πρόκειται να εξέλθει, όσα προβλήματα και να μου
δημιουργήσει.
Πηγή: Τριμηνιαίο θρησκευτικό περιοδικό, Ιεράς
Μητροπόλεως Μονεμβασιάς και Σπάρτης, «Όσιος Νίκων ο «Μετανοείτε»», τ.191,σελ.
58-60
Αρχιμανδρίτης Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος†
«Πάντα να θυμάσαι, πως αν ήσουν ταπεινός, δεν θα οργιζόσουν. Η οργή είναι η πιο εκλεκτή θυγατέρα του εγωισμού. Όπου εμφανισθεί η ταπείνω...