(+) Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος. "Η εκκαθάριση του Θεού και η αναλαμπή της Ορθοδοξίας!".

Τώρα κατά την τελευταία εκκαθάριση θα καθαριστούν μόνο τα ξερά και θα μείνουν μόνο τα χλωρά, τουλάχιστον στην Ελλάδα.

Η οποία Ελλάς χρειάζεται σαν γλώσσα σαν πίστη σαν ύπαρξις…γιατί είναι ο νέος Ισραήλ θα κηρύξει το Ευαγγέλιο σε όλον τον κόσμο.

Εμείς σαν Έλληνες πρέπει να κολακευόμεθα διότι εγεννήθημεν Έλληνες.

Διότι μας ενεπιστεύθη αυτή η κληρονομιά της γνώσης και της πίστεως.

Είμεθα Εβραίοι κατ΄ουσίαν .

Όσοι διαβάσετε το Α΄Μακαβαίων στο δωδέκατο κεφάλαιο θα βρείτε ότι είμαστε Εβραίοι αδελφοί με τους Εβραίους. 

Εμείς σήμερα θα παίξουμε ένα ρόλο και μάλιστα λείαν συντόμως.

Όλοι θα καθαρισθούν θα πάνε στην θέση τους.

Θα αδειάσει η πατρίδα μας απ΄όλα τα φρούτα μα κομουνισμός λέγεται ,μα αθεϊσμός λέγεται, μα, μα, μα, θα αδειάσει η πατρίδα μας. Θα μείνουν καθαρόαιμοι Έλληνες. Με γλώσσα ελληνική, με ήθη και έθιμα ελληνικά, και με πίστη ορθόδοξον. 

Και με βάση αυτούς θα διαδώσει το Ευαγγέλιο ο Χριστός στις μυρμηγκιές αυτές που υπάρχουν κάτω οκτακοσαριές εκατομμύρια που περιμένουν τον Ευαγγελισμό.

Δεν έχουν ακούσει περί Χριστού.

Εμείς θα τον παίξουμε τον ρόλο αυτό. Χάρη στους ανθρώπους που είθε να το καταλάβουν και να το πιστέψουν.

Είναι μερικοί άθεοι και μερικοί κοιλιόδουλοι και τρώνε για να μην παρεξηγηθούν, και λένε του Χριστού τράβα έξω γιατί έχουμε τον κόσμο. Χίλια δυο άλλα πράγματα.

Ντρέπονται να κάνουν παιδιά γιατί τους κατηγορούν στο γραφείο. Τι να σας πω ;

Όλοι αυτοί θα φύγουν από τη μέση.

Θα τιναχθεί σήμερα ο κόσμος όπως τινάζεται η ελιά.

Και θα μείνουν ορισμένες ελιές επάνω.

Όπως έχει δει ο προφήτης την κατάσταση αυτή, έτσι είναι σήμερα.

Πάντοτε την ράβδιζε την ανθρωπότητα ο Θεός……

(+) Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος 

orthodoxia.online 

(+) π. Αυγουστίνος Καντιώτης. “Κάθε παιδάκι πού φυτρώνει μέσα στήν κοιλιά τῆς μάνας, εἶναι κρίνο τοῦ οὐρανοῦ”.

Κάτι τους έλειπε…

Που αν λείπει αυτό από το σπίτι, το σπίτι δεν είναι ευτυχισμένο. Τους έλειπε το παιδί!

Δεν ήταν τα χρόνια εκείνα σαν τα σημερινά, τα μοντέρνα χρόνια, που το παιδί δεν θεωρείται πια στο σπίτι μια ευλογία, αλλά το παιδί και ιδίως τα πολλά παιδιά θεωρούνται συμφορά.

Σήμερα οι μανάδες και οι πατεράδες, με μέσα φοβερά, με σατανικά μέσα, προσπαθούν να ξεριζώσουν μέσα από τα σπλάχνα τους τη ζωή.

Κάθε παιδάκι που φυτρώνει μέσα στην κοιλιά της μάνας, είναι κρίνο του ουρανού. Δεν είναι ούτε του αντρός ούτε της γυναικός. Άμα δεν θέλει ο Θεός, δεν γεννιούνται παιδιά.

Και αυτό το κρίνο πάει η μάνα, με τους γιατρούς τους άθεους και άπιστους και με του αντρός τη συνενοχή, και το ξεριζώνει από μέσα της.

Αν πας και ξεριζώσεις ένα βασιλικό, η νοικοκυρά θα σου σπάσει το κεφάλι. Άντε να βγάλεις ένα βασιλικό από τη γλάστρα της γειτόνισσας… Δεν τολμάς. Η ίδια όμως εκείνη γυναίκα που δεν τολμάει άλλος να πειράξει το βασιλικά της, πάει και με Τα χέρια της και ξερριζώνει μέσα από τα σπλάγχνα της βασιλικά και κρίνο ουράνιο, το παιδί της. Ποια; Η μάνα!

Εγώ δεν ξέρω μεγαλύτερο αμάρτημα από αυτό στη γενεά μας. Και αν καταστρέψει ο Θεός τον κόσμο, απ΄ αυτό θα τον καταστρέψει.

Κι όμως αυτό τώρα έγινε μόδα! Προτού να παντρευτούνε, συμφωνάνε: Θα γεννήσουμε ένα, θα γεννήσουμε δύο, και μετά στοπ!

Κάποτε, που η πατρίδα μας ήταν πολύ φτωχότερη, τρέφανε τότε και πέντε και δέκα παιδιά. Άμα δεν έχεις την ευλογία του Θεού, ένα παιδί να ΄χεις, δεν θα χαρείς. Αν έχεις την ευλογία του Θεού, και πέντε και δέκα και δεκαπέντε και είκοσι παιδιά, θα τα αναστήσεις. Δεν είναι αυτά παραμύθια. Αλλά τώρα η απιστία διατάζει: ένα παιδί εδώ, ένα εκεί, δύο κάπου- κάπου. Τα άλλα πάνε τώρα να τα εξοντώσουν.

(απόσπασμα από ομιλία στην Σύλληψη του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου,

του μακαριστού π. Αυγουστίνου Καντιώτου)

http://inpantanassis.blogspot.co.at

http://epanosifi.blogspot.gr/2016/10/blog-post_929.html

hristospanagia.gr 

Να θυμᾶσαι πάντοτε…

Να θυμάσαι πάντοτε,

ότι το σήμερα είναι δικό σου, το αύριο είναι στο χέρι του Θεού. Και Εκείνος που σου έδωσε το πρωί, δεν σου υπόσχεται και το βράδυ.
Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Χωρίς νερό είναι αδύνατο να πλυθεί το λερωμένο ρούχο, και χωρίς δάκρυα μετανοίας είναι πολύ πιο αδύνατο να πλυθεί και να καθαριστεί από τις κηλίδες και τους μολυσμούς η ψυχή.
Όσιος Συμεών ο νέος Θεολόγος

Η ψυχή του ταπεινού μοιάζει με πέλαγος. Ρίξε μια πέτρα στο πέλαγος. Θα ταράξει για λίγο την επιφάνεια και μετά καταδύεται αμέσως στα βάθη. Έτσι κα­ταβυθίζονται στην καρδιά του ταπεινού οι θλίψεις, γιατί η δύναμη του Κυρίου είναι μαζί του.
Όσιος Σιλουανός 

Στον καιρό της θλίψεως να προσέχεις την προσβολή της ηδονής, γιατί εύκολα γίνεται παραδεκτή, επειδή παρηγορεί τη θλίψη.
Άγιος Μάρκος ο Ασκητής 

Απλοποίησε τη ζωή σου όσο μπορείς, για να ελευθερωθείς από το κοσμικό άγχος και για να έχει νόημα η ζωή σου.
Γέροντας Παΐσιος 

Όσο πιο επιθετικό είναι ένα παιδί, τόσο πιο ευαίσθητο είναι.
Γέροντας Πορφύριος 

Μη νομίζεις ότι τις προσευχές, τη Θεία Μετάληψη και τους άλλους πνευματικούς σου αγώνες, τα χρησιμοποιείς για να πετάξεις το σταυρό από πάνω σου, αλλά για να τον σηκώνεις με περισσότερη δύναμη και για μεγαλύτερη δόξα του Χριστού.
Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Εγώ θα φύγω. Πού θα πάω; Όπου κι αν πάω, αν δω ότι η ορθοδοξία κινδυνεύει, θα κάνω επανάσταση θα χτυπήσω συναγερμό. Δεν θα αφήσω την εκκλησία του Χριστού ούτε στους αθέους, ούτε στους μασόνους, ούτε στους οικουμενιστάς…. 
π. Αυγουστίνος Καντιώτης 

Εκείνος που με κάθε τρόπο επιδιώκει την φιλία των ανθρώπων, απομακρύνεται εντελώς από την φιλία του Θεού.
Αββάς Ποιμήν 

Όποιος βλέπει και ίχνος μόνο μίσους μέσα στην καρδιά του για οποιονδήποτε άνθρωπο και για οποιοδήποτε φταίξιμό του, αυτός έχει αποξενωθεί τελείως από την αγάπη στο Θεό. Γιατί η αγάπη στο Θεό δεν ανέχεται καθόλου το μίσος εναντίον του ανθρώπου.
Άγιος Μάξιμος

http://inpantanassis.blogspot.co.at

http://epanosifi.blogspot.gr/2016/10/blog-post_34.html

hristospanagia.gr 

Εκπαίδευση - Ορθοδοξία.

Την πρώτη Σεπτεμβρίου έχουμε δυο ¨πρωτοχρονιές¨. Την έναρξη της σχολικής χρονιάς και του εκκλησιαστικού έτους. Η κοινή ημερομηνία πρέπει κάτι να λέει και πολλά να συμβολίζει. Για τον ορθόδοξο ελληνικό λαό παιδεία και Ορθοδοξία συμβαδίζουν. Το ένα και το άλλο αποτελούν τις δυο όψεις του ιδίου νομίσματος. 

Πάντα η έναρξη συνοδεύεται από αισιοδοξία. Καλλιεργούνται ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο. Προφανώς δεν είναι κακό αυτό αλλά δεν φθάνει η αισιοδοξία και οι ευχές για καλή χρονιά .Απαιτείται προσπάθεια και αγώνας. Συνεργασία μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων με αμοιβαία εμπιστοσύνη και ο καθένας με τον ρόλο του. Ο καθένας να αποδίδει το μέγιστο των δυνατοτήτων του με πραγματικό ενδιαφέρον για τον μαθητή. Η έναρξη των μαθημάτων να βρίσκει τα σχολεία χωρίς ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό. Η επομένη ημέρα του αγιασμού να είναι ημέρα πλήρους προγράμματος το οποίο θα έχει καταρτιστεί με γνώμονα το συμφέρον του παιδιού και μόνο. Η κοινή ,στο μέτρο του δυνατού, γραμμή στην αντιμετώπιση των μαθητικών παρεκτροπών βοηθάει στην ομαλή λειτουργία της σχολικής μονάδας. Η εκπαίδευση είναι ¨ομαδικό αγώνισμα¨ και όχι ατομικό. Ο ένας να κτίζει πάνω στην προσπάθεια του άλλου, να μη γκρεμίζει ο ένας αυτό που δημιούργησαν οι άλλοι.

Οι εποχές αλλάζουν ,τα ενδιαφέροντα της κοινωνίας δεν μένουν ίδια. Τα παιδιά δέχονται πολλαπλά ερεθίσματα και παραστάσεις. Βομβαρδίζονται (και όλοι μας) 24 ώρες στο 24ωρο με γνώσεις άχρηστες για να μη γράψω επιβλαβείς. Προβάλλονται μοντέλα εύκολης ζωής στη χλιδή και στον πλούτο χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Τα γράμματα ,η μόρφωση και η προσπάθεια απαξιώνονται θεωρούνται τροχοπέδη στην ανέλιξη. Οι προαιώνιες αρχές και οι πατροπαράδοτες αξίες που πρέπει να κοσμούν κάθε άνθρωπο, και ιδιαιτέρως τον νέο, χλευάζονται και πυροβολούνται. Η πίστη στον Θεό, ο σεβασμός στα ιερά και στα όσια της φυλής και του γένους θεωρούνται περασμένων εποχών. Για να αισθάνονται απαλλαγμένα από τον ¨μεσαίωνα¨ του χρηστού ήθους και του (αυτο)σεβασμού μένουνε προσκολλημένα μπροστά σε μια οθόνη. Το τετράδιο ή το στυλό μπορεί να τα ξεχάσουνε στο σπίτι‧ το κινητό αποκλείεται, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι απαγορεύεται να το έχουν στο σχολείο.

Είναι κακός ο εκπαιδευτικός που θα πράξει το καθήκον του όταν δει μαθητή με κινητό και είναι άξιος επαίνου ο εκπαιδευτικός που θα αδιαφορήσει ως προς την αποστολή του. Τα φαινόμενα βίας εύκολα περνούν και στη σχολική αυλή και αίθουσα. Τα παιδιά διδάσκονται περισσότερο από το παράδειγμα που βιώνουν παρά από τη θεωρία. Αυτά που βιώνουν είναι εύκολα. Δεν τους χαλάμε κανένα χατήρι. Δεν λέμε όχι στα αιτήματά τους για να μη τα απογοητεύσουμε και όλοι μας μιλάμε για δικαιώματα των παιδιών και κανένας μας για υποχρεώσεις. Εικόνες του Θεού είναι. Έχουν δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις. Δημιουργούμε παιδιά εγωιστικά με υπερηφάνεια κούφια. Εισπράττουν κάθε μέρα εικόνες βίας, ασέβειας και ύβρεως της ανθρώπινης υποστάσεως. Εύκολα γίνονται επιθετικά, βίαια και παραβατικά. Υπάρχουν τα τελευταία χρόνια κοινωνικοί λειτουργοί και ψυχολόγοι στα σχολεία. Εκεί οδηγηθήκαμε. Δεν επαρκούν. Χρειάζονται βοήθεια.

Δεν εννοώ να διοριστούν και άλλοι. Εννοώ να ακουστεί η φωνή του Χριστού μέσα στα σχολεία. Η φωνή του Θεολόγου στη δευτεροβάθμια με τις λίγες ώρες μάθημα τι να πρωτοδιδάξει;; Στην πρωτοβάθμια που δεν υπάρχει θεολόγος τι γίνεται;; Ο δάσκαλος προσπαθεί και κάνει ό,τι μπορεί. Χρειάζεται λοιπόν σε ολόκληρο το φάσμα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης να υπάρχει στα σχολεία ο κατάλληλος άνθρωπος να επιλαμβάνεται παράλληλα με τον παιδαγωγό και ψυχολόγο περιπτώσεων μαθητών και οικογενειών με πρόβλημα. Πολλά από τα προβλήματα που εμφανίζονται στα σχολεία και στην κοινωνία γενικότερα έχουν πνευματικό υπόβαθρο και αίτια καθαρά πνευματικά-διδακτικά. Κατάλληλοι για μια τέτοια διακονία ειδικά εκπαιδευμένοι κληρικοί ή θεολόγοι, πού θα επιλέγονται με κριτήρια αυστηρά και πολύπλευρα (πνευματικά, παιδαγωγικά κλπ) και μετά από σχετική επιμόρφωση. Θα υπάρχουν οι δικλείδες, προφανώς, που θα εξασφαλίζουν την άρτια συνεργασία με τον σχολικό ψυχολόγο και πρωτίστως την ελευθερία των μαθητών.

Πολλά προβλήματα θα λύνονται κάθε μέρα και μάλιστα σε ορατό ορίζοντα θα μηδενιστούν. Κατανοούμε ότι η παραπάνω πρόταση χρήζει επεξεργασίας και οργάνωσης ως προς τις λεπτομέρειές της. Επίσης, είναι για πολλούς λόγους τολμηρή, στις ημέρες μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι ρεαλιστική, με γνώμονα το καλό των παιδιών μας. Πολλές δεκαετίες περάσανε χωρίς η εκπαίδευση και οι εκπαιδευτικοί να αξιολογούνται από επίσημο φορέα για να φαίνονται οι αδυναμίες ή οι αστοχίες όλων των παραγόντων και παραμέτρων για να διορθώνονται. Για να ανεβαίνει το επίπεδο της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Η καθημερινή πρακτική μας δείχνει τι δεν πάει καλά και κάτι πρέπει να αλλάξει. Εκπαιδεύεται η νεότητα, το μέλλον του λαού και του γένους. Οι προκλήσεις κάθε μέρα μεγαλώνουν και απαιτούν υπεύθυνους και μορφωμένους, όχι απλά εγγράμματους πολίτες. Αυτούς ποια σχολεία θα τους δώσουν εφόδια;; τα σχολεία χωρίς Χριστό;; Αν είναι δυνατόν. Η Ελλάδα και η Ορθοδοξία είναι έννοιες στενά συνδεδεμένες και έτσι θα παραμείνουν. Η εκπαίδευση και οι εκπαιδευτικοί καλούμαστε από την ιστορία να αναλάβουμε ρόλο πρωτοπόρο και με οδηγό τον Χριστό να φέρουμε την πατρίδα μας Ελλάδα στην πρωτοπορία του κόσμου.

Καλή Χρονιά.

Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός

Διδαχές Αγίου Πορφυρίου: «Εκεί που απελπίζεσαι…»

«Έχει ο Θεός. Εκεί που απελπίζεσαι, σου στέλνει κάτι που δεν το περιμένεις… αρκεί να Τον πιστεύεις και να Τον αγαπάς.

Όπως και Εκείνος μας αγαπά και φροντίζει για εμάς, όπως ο κάθε πατέρας για τα παιδιά του.

Και όλοι μας είμαστε παιδιά Του Θεού. Και ό,τι καλό έχουμε, το έχουμε από Τον Θεό. Είναι δικό Του το δώρο.

Δεν έχεις ακούσει στην Εκκλησία ότι: “Πάσα δόσις αγαθή και πάν δώρημα τέλειον άνωθεν έστι κατά βαίνον, εκ σου του Πατρός των φώτων;” [Κ 111]

synaxipalaiochoriou.blogspot 

ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΠΙΣΚΟΠΟ. Από τον Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγουστίνο.

Ερώτηση από την «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ»

Αύγουστος 1958, αρ. φυλ. 208

Σεβασμιώτατε! Πρὶν ἤ ἐκφωνήσητε τὸν ἐνθρονιστήριον λόγον σας καὶ ζητήσητε τὴν ὑπακοὴν τοῦ ποιμνίου εἴπατέ μας, παρακαλοῦμεν, κατὰ ποῖον τρόπον ἀνήλθετε τὰς βαθμίδας τοῦ ἀρχιερατικοῦ θρόνου; Σᾶς ἐψήφισεν ὁ κλῆρος τῆς ἐπαρχίας; Σᾶς ἐζήτησεν ὁ εὐσεβὴς λαός; Ἤ εἰς τὴν πλάτην σας βαρύνει ὡς ὄρος καιόμενον ἐκεῖνο τὸ ἀλλαχόθεν;

(Γλύφοντας τους μεγάλους και ισχυρούς της ημέρας καί έρποντας έγιναν πολλοί επίσκοποι και τα αποτελέσματα είναι σε όλους γνωστά).

ΤΟ ΨΗΦΟ ΚΛΗΡΟΥ ΚΑΙ ΛΑΟΥ, Ο ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΕΚΛΟΓΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΝΕΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΘΥΡΑΣ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΡΟΠΟ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ, ΑΛΛΑ «ΑΛΛΑΧΟΘΕΝ».

Απόσπασμα της «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΣΠΙΘΑΣ»

Αυγούστου 1958, αρ. φυλ. 208

«’Οταν κάποιος Ἐπίσκοπος τῆς Ἐπαρχίας ἀπέθνησκεν, ὁ Κλῆρος καὶ ὁ λαὸς ἐκλεγαν τὸν πλέον ἐνάρετον καὶ πεπαιδευμένον ἐκκλησιαστικόν, ἐπεκυρώνετο πρῶτον ἀπὸ Μητροπολίτην καὶ τοὺς ἄλλους Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐπαρχίας, καὶ ἔπειτα ἐχειροτονεῖτο ἀπʼ αὐτὲς (Κανὼν Δ΄ τῆς Α΄ Οἰκουμ. Συνόδου). Αὐτὸς ἧτο ὁ θαυμάσιος τρόπος καὶ ἡ οὐράνιος σύστασις τῆς Ἐκκλησίας ἐπὶ τόσους αἰῶνας. Μέχρι ποὺ διεφυλάττετο μὲ ἀκρίβειαν αὕτη ἡ τάξις, ἐκυβερνᾶτο θεαρέστως.

Ὅσον δὲ ἐσυνάζωντο πιστῶς αὕται αἱ τῶν Ἐπαρχιῶν Ἱεραὶ Σύνοδοι, αἱ καταχρήσεις ἀδιακόπως ἐδιορθόνοντο, καὶ δὲν τας ἄφιναν ποτὲ νὰ ριζώσωσιν. Οἱ ἄτακτοι, οἱ σκανδαλοποιοί, οἱ ταραχοποιοί, καὶ οἱ ἀπειθεῖς ἐκκλησιαστικοὶ νομίμως πάντοτε ἐτιμωροῦντο ἀπὸ τοὺς συνάδελφούς των».

ΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΘΥΡΑ ΕΚΛΕΙΣΕ

Δυστυχῶς! Ἐφʼ ὅσον ἡ μόνη κανονικὴ θύρα, ἡ διὰ ψήφου κλήρου καὶ λαοῦ τῆς ἐπαρχίας ἐκλογή, κακούργως ἐκλείσθη, εἶνε ἐπόμενον οἱ ὑποψήφιοι διὰ τοὺς ἐπισκοπικοὺς θρόνους νὰ τραποῦν πρὸς τὸ «ἀλλαχόθεν».

Ἐὰν δὲ τὸ «ἀλλαχόθεν» αὐτὸ εἰς μίαν ἑκάστην περίπτωσιν πληρώσεως ἐπισκοπικῆς ἔδρας ἠδύνατο νὰ γίνη ἀντικείμενον ἐξονυχιστικῆς μελέτης καὶ νὰ ἤρχοντο εἰς τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος ὅλαι αἱ λεπτομέρειαι τῆς ἐκλογῆς τῶν μέχρι σήμερον ἐκλεγέντων τῆς λεγομένης αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὁποῖον αἴσθημα λύπης, ἀηδίας, ἀγανακτήσεως θὰ κατελάμβανε τὴν ψυχὴν παντὸς Ὀρθοδόξου, ὁ ὁποῖος εἰς τὰ βάθη τῆς ψυχῆς του διατηρεῖ ἕναν κόκκον εἰλικρινοῦς ἀγάπης διὰ τὴν Ἐκκλησίαν!

Τὶς τῶν οὕτω πως ἐκλεγέντων ἐπισκόπων δύναται νὰ καυχηθῆ ἐν Κυρίω διὰ τὴν ἐκλογήν του; Ἐὰν εἶνε εἰλικρινής, καὶ αὐτὸς θὰ ὁμολογήση ἐν τῶ βάθει τῆς καρδίας του ὅτι ἔρχονται στιγμαὶ ποὺ ἀηδιάζει ἑαυτόν, ὅταν ἐνθυμῆται τὰς παραμονὰς τῆς ἐκλογῆς του, κατὰ τὰς ὁποίας «ἰδρῶτι περιρρεόμενος» ἐκινεῖτο πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν, παρεκάλει, ἱκέτευεν, ἔπιπτεν εἰς τοὺς πόδας ἰσχυρῶν πολιτικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν παραγόντων διὰ νὰ προαχθῆ.

Ὑπερβολικῶς ἐκθέτομεν τὴν ἀλήθειαν; Νομίζομεν ὄχι. Ἀλλʼ ἐὰν ὑπάρχη κάποιος ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ἐξαίρεσιν τοῦ κανόνος καὶ ἔγινε χωρὶς νὰ κινήση ἀμέσως ἤ ἐμέσσως τὸν μηχανισμὸν τῆς ἐκλογῆς, ἄς μᾶς τὸ ἀποδείξη, καὶ εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ φιλήσωμεν ὄχι μόνον τὰς χεῖρας ἀλλὰ καὶ τοὺς πόδας του.

augoustinos-kantiotis.gr

agiosioannisprodromos.blogspot

Άγιος Παΐσιος: «Άκουσε, πάτερ, εν ημέρα Κρίσεως ο Θεός εκτός από μοναχούς πως ζήσαμε, θα μας κρίνει και για το τι κάναμε για την πατρίδα μας την Ελλάδα – βρε τι κάνουν προδίδουν τα πάντα».

Από το βιβλίο: «ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ: Ιστορικό – οδοιπορικό – Αναβίωση»

«Δεν παύουμε να το βροντοφωνάζουμε και να το διακηρύττουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι είμαστε υπερήφανοι και δοξάζουμε τον Πανάγαθο Τριαδικό Θεό μας, που εν τη απείρω ευσπλαχνία Του ευδόκησε να γεννηθούμε σ’ αυτή την ευλογημένη Πατρίδα, την Ελλάδα μας, την τόσο δοξασμένη μα και τόσο πονεμένη και προδομένη.

Να γεννηθούμε Έλληνες και Ορθόδοξοι, Ρωμιοί, σε μια Πατρίδα, που κάθε σπιθαμή της γης αλλά και κάθε κύμα των θαλασσών της είναι ποτισμένα με τα ιερά αίματα και ευλογημένα με τα άγια λείψανα πολυάριθμων μαρτύρων, ιερομαρτύρων και εθνομαρτύρων, τα οποία τα όρια της πατρίδος γης φυλάττουσι και το δένδρο της ελευθερίας αρδεύουσι, όπως λέει και η ευχή της Εκκλησίας».

Ο πατήρ Αθανάσιος συνεχίζει: Χαρακτηριστικό και εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι ο Άγιος Παϊσιος θεωρούσε πως θα κριθούμε από τον Θεό και για το τι κάναμε για την πατρίδα μας την Ελλάδα και το έλεγε μάλιστα αυτό όχι σε έναν λαϊκό, αλλά σε μοναχό, τον π. Φιλόθεο Κουτλουμουσιανό:
«Το 1985-1990 περίπου, γράφει ο π. Φιλόθεος, τότε που η προπαγάνδα για την Μακεδονία ήταν μεγάλη, ο Άγιος Παϊσιος ήταν πολύ στενοχωρημένος και αγανακτισμένος με την συμπεριφορά των πολιτικών μας και των ανθρώπων που έπαιζαν άσχημο παιχνίδι εις βάρος της πατρίδος μας».

Με πόνο μου έλεγε αυτά που γίνονταν. Κάποια στιγμή με σοβαρό ύφος μου λέει:
«Άκουσε, πάτερ, εν ημέρα Κρίσεως ο Θεός εκτός από μοναχούς πως ζήσαμε, θα μας κρίνει και για το τι κάναμε για την πατρίδα μας την Ελλάδα – βρε τι κάνουν προδίδουν τα πάντα» (Μαρτυρία Φιλόθεου Κουτλουμουσιανού, από το βιβλίο «Ο Όσιος Παϊσιος, Εκδ. Ενωμένη Ρωμηοσύνη, 2015, σελ. 125).

Ο π. Αθανάσιος Αναστασίου συνδέει στη συνέχεια την πίστη και την πατρίδα με την εωσφορική Νέα Τάξη Πραγμάτων:
«Επιβάλλεται ταυτόχρονα με την συνεχή, έμπονη και εν μετανοία προσευχή, σθεναρή και άκαμπτη αντίσταση σε όλα τα επίπεδα και προς κάθε κατεύθυνση. Αντίσταση στον αφελληνισμό και στην παραχάραξη της ιστορίας μας, αντίσταση στην περιθωριοποίηση και τον υποβιβασμό των αρχών της πίστεως και της πατρίδος μας, αντίσταση στην ποδηγέτηση και τον έλεγχο των επιλογών και της συνειδήσεως μας, αντίσταση στους σχεδιασμούς και τις επιβολές της Νέας Τάξεως Πραγμάτων και της Νέας Εποχής. Αντίσταση παντί σθένει και πάση δυνάμει. Αντίσταση μέχρις εσχάτων».

*Απόσπασμα από την ομιλία του Αρχιμ. Αθανάσιου Αναστασίου, Προηγούμενου της Ιεράς Μονής Μεγάλου Μετεώρου, στις 14 Φεβρουαρίου 2016.

simeiakairwn.wordpress 

Η μελέτη των θείων Γραφών.

Ό,τι διαβάζεις στις θείες Γραφές, πρόσεξε να διακρίνεις το σκοπό των λόγων, για να εμβαθύνεις και να καταλάβεις καλά το βάθος των αγίων νοημάτων. Αυτοί που οδηγούνται από τη θεία χάρη, για να φωτισθούν στη ζωή τους, πάντοτε αισθάνονται κάτι σαν νοητή ακτίνα, που περνάει μέσα από τους στίχους και ξεδιαλύνει το βαθύτερο περιεχόμενο των απλών λόγων, για ν’ αποκτήσει η ψυχή πνευματική σύνεση.

Ο άνθρωπος που διαβάζει σοφούς στίχους, χωρίς να καταλαβαίνει το θαυμάσιο νόημά τους, έχει και την καρδιά του απογυμνωμένη, και σβήνει την αγία δύναμη των λόγων των Γραφών, που χαρίζει στην καρδιά γλυκύτατη γεύση.(5)

Αν ο μοναχός σταματήσει για ένα μικρό διάστημα να διαβάζει τις θείες Γραφές, και να σκέφτεται τα θεία νοήματά τους, δυναμώνοντας έτσι στην αναζήτηση της αλήθειας του Θεού ανάλογα με τα πνευματικά του μέτρα· και αν δεν προφυλάξει τον εαυτό του από την επήρεια των πραγμάτων του κόσμου, ώστε να έχει και την καρδιά του φυλαγμένη και την εργασία των αρετών ευλογημένη, στην περίπτωση αυτή ο μοναχός θα παρασυρθεί στα πάθη.

Καλό είναι, λοιπόν, να αυξήσει το φυσικό του πόθο για τις αρετές, και να μην παύσει να αναζητεί και να ερευνά, στις θείες Γραφές, το θέλημα του Θεού, και να ποθεί το Θεό, που τον αισθάνεται ακόμη μακριά του· και, ακόμη, καλό είναι, αν δεν εγνώρισε μέσα του την αποκάλυψη του Θεού, και μόνο με την απλή ανάγνωση των θείων Γραφών να τρέφει τους καλούς λογισμούς του και να τους συγκρατεί, για να μην κλίνουν προς τα πάθη, και να μη δεχθεί διαβολικό σπόρο με τη μορφή του καλού, αλλά να φυλάξει την ψυχή του με τον πόθο του Θεού. Εάν λοιπόν, κάνει όλα αυτά, και ζητήσει την ευλογία του Θεού με έμπονη προσευχή και με υπομονή, ο Θεός θα του δώσει ό,τι ζητάει, και θα του ανοίξει τη θύρα της ευσπλαχνίας Του, και μάλιστα για την ταπείνωσή του. (45)

Ο σωματικός κόπος και η μελέτη των θείων Γραφών φυλάσσει την καθαρότητα του νου· τον κόπο πάλι, τον ενισχύει η ελπίδα και ο φόβος του Θεού. Την ελπίδα και το φόβο στηρίζουν μέσα μας η φυγή από τους κοσμικούς ανθρώπους και η αδιάλειπτη προσευχή. Μεχρι να δεχθεί ο άνθρωπος τη χάρη του Παρακλήτου, χρειάζεται να μελετά τις θείες Γραφές, για να εντυπωθεί μέσα του η μνήμη του καλού, και για να ανακαινισθεί, με τη συνεχή ανάγνωση, η κίνηση της ψυχής του προς το αγαθό, και για να φυλάξει την ψυχή του από τους επικίνδυνους δρόμους της αμαρτίας.

Διότι ο αρχάριος αγωνιστής δεν απέκτησε ακόμη την πνευματική δύναμη που αποδιώκει την πλάνη: αυτή την πλάνη, που αιχμαλωτίζει τις ψυχωφελείς ενθυμήσεις και επιφέρει ψυχρότητα σκορπίζοντας εδώ κι εκεί το νου μας. Διότι, όταν η δύναμη του αγίου Πνεύματος κυριαρχήσει στην ψυχή και την καθοδηγεί, τότε, αντί των γραπτών εντολών και των νόμων των θείων Γραφών, πιάνουν ρίζες και βλασταίνουν στην καρδιά οι εντολές του αγίου Πνεύματος. Και τότε διδάσκεται ο άνθρωπος μυστικά, από το άγιο Πνεύμα, και δε χρειάζεται πια τη βοήθεια των γραμμένων λόγων των θείων Γραφών, οπότε η μνήμη των λόγων του Θεού παραμένει αβλαβής, μακριά από τον κίνδυνο της πλάνης και της λήθης. (227)

Διηγούνται για ένα πουλί που το λένε σειρήνα, ότι όποιος ακούσει τη μελωδική φωνή του, τόσο πολύ αιχμαλωτίζεται, ώστε το ακολουθεί στην έρημο και ξεχνάει εξαιτίας του και τις ανάγκες της ίδιας του της ζωής και, στερούμενος τα απαραίτητα, πέφτει και πεθαίνει. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στην ψυχή. Όταν δηλαδή εμπέσει μέσα της η ουράνια γλυκύτητα, τότε, από τη γλυκιά μελωδία των λόγων του Θεού, που τα αισθανόμαστε στο νου μας, ολόκληρη η ύπαρξή μας ακολουθεί το δρόμο της μελωδίας αυτής, με αποτέλεσμα να ξεχάσει τις σωματικές ανάγκες αυτής της ζωής, και ακόμη, να χάσει και την όρεξη για φαγητό, και να υψωθεί, από τούτη τη ζωή, προς το Θεό. (287)

Από το βιβλίο: Κωνσταντίνου Καρακόλη, Ανθολόγιο από την ασκητική εμπειρία του Αγίου Ισαάκ του Σύρου. Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη», σελ. 62.

(Οι αριθμοί στο τέλος κάθε λήμματος αντιστοιχούν στις σελίδες του ελληνικού κειμένου: «Του Οσίου Πατρός ημών Ισαάκ, Επισκόπου Νινευΐ, του Σύρου, Τα Ευρεθέντα Ασκητικά», Λειψία 1770, Ανατυπούμενα επιμελεία Ιωακείμ Σπετσιέρη, Ιερομονάχου. Αθήναι.)

πηγή

Εκ του ιστολόγιου: Πολλοί λένε. «Δεν τα διαβάζω τα Αγιοπατερικά κείμενα γιατί αυτά είναι για του Μοναχούς». Όχι αγαπητοί. Τα Αγιοπατερικά κείμενα είναι για όλους μας.

Αυτό που χρειάζεται είναι η επιθυμία να τα μελετήσουμε, να τα διαβάσουμε με προσοχή. Ανάλογα με την ικανότητα κατανόησής τους, θα επιλέξουμε εκείνα που μπορούμε να κατανοήσουμε. Θα επιλέξουμε επίσης και εκείνα που σχετίζονται με τα προβλήματά μας, με τις πνευματικές μας αναζητήσεις.

Δε χρειάζεται να διαβάσει κάποιος Αγιοπατερικά κείμενα με πολλές και δύσκολες έννοιες. Μπορεί να διαβάσει απλά Αγιοπατερικά κείμενα. Από τα απλά θα ξεκινήσει και αργότερα αν το επιθυμεί θα προχωρήσει σε δυσκολότερα.

Δεν είναι κακό να ξεκινήσουμε από τα απλά. Όταν πάμε στο σχολείο δε διαβάζουμε αυτά που διαβάζουν οι φοιτητές στο πανεπιστήμιο. Αν είναι δυνατόν να κάνουμε κάτι τέτοιο.

Το θέμα είναι να τρέφουμε την ψυχή μας με τη σωτήρια τροφή των Αγιοπατερικών Κειμένων. Είναι Θεόπνευστα. Δεν είναι αποτέλεσμα της ανθρώπινης σοφίας που σκοτίζει τον νου και την ψυχή. Είναι για να μας φωτίσουν την ψυχή, να μας αλαφρύνουν από βάρη και άγχη.

Οπότε, διαβάστε εκείνα τα Αγιοπατερικά Κείμενα, που θα σας βοηθήσουν, που σας είναι κατανοητά και διαβάστε τα για εσάς. Όχι για να πείτε στους άλλους πως έχετε διαβάσει τα κείμενα του τάδε ή του δείνα Αγίου Πατέρα μας.

Χωρίς άγχος, μελετήστε τα. Για εμάς είναι γραμμένα. Από τους Μοναχούς μέχρι τον απλό πιστό. Είναι οδηγός σωτηρίας της ψυχής μας που μπορεί να βασανίζεται μέσα στην καθημερινότητα. Είναι στήριγμα, φάρος και λιμάνι μας.

Με καλή προαίρεση μείνετε κοντά στους Άγιους Πατέρες της Ορθοδοξίας μας. Φυσικά πρώτα από όλα στο Λόγο του Θεού, στο Ευαγγέλιο, όμως, για να το κατανοήσετε χρειάζεται η μελέτη των κειμένων των Αγίων Πατέρων μας.

Αν πάμε εντελώς μόνοι να ερμηνεύσουμε το Λόγο του Θεού θα οδηγηθούμε στην πλάνη και στην αίρεση και θα γίνουμε σαν τους Αιρετικούς που έχουν όχι αυθεντικά και φωτισμένα ερμηνεύσει το Ευαγγέλιο, αλλά σκοτισμένα το έχουν Παρερμηνεύσει.

Α.Η.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης. "Ἐμεῖς οί μοναχοί, ἀλλά καί οί κληρικοί, σκορποῦμε ἀθεΐα, ὅταν δέν ζοῦμε σύμφωνα μέ τό Εὐαγγέλιο".

Ἐμεῖς οἱ μοναχοί, ἀλλὰ καὶ οἱ κληρικοί, σκορποῦμε ἀθεΐα, ὅταν δὲν ζοῦμε σύμφωνα μὲ τὸ Εὐαγγέλιο. Ὁ κόσμος ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ τὶς ἀρετές μας ὄχι ἀπὸ τὰ χάλια μας. Ἰδίως τὸ παράδειγμα τῶν μοναχῶν στούς κοσμικούς εἶναι πολύ μεγάλο πράγμα! 

Οἱ κοσμικοί ἀφορμή ζητοῦν, γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὶς ἁμαρτίες τους. Γι’ αὐτὸ θέλει πολλή προσοχή. Βλέπεις, ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ ποῦμε αὐτὸ ποῦ λέει ὁ Χριστός, «τὶς ἐλέγχει μὲ περί ἁμαρτίας;»159 ἀλλὰ «τὶς ἐλέγχει μὲ περί σκανδάλου», αὐτὸ πρέπει νὰ μποροῦμε νὰ τὸ ποῦμε.

Ὁ Χριστός τὸ εἶπε ἐκεῖνο, γιατί ἦταν τέλειος Θεὸς καὶ τέλειος ἄνθρωπος. Ἐμεῖς εἴμαστε ἄνθρωποι. Ἔχουμε ἀτέλειες, ἔχουμε πτώσεις, τέλος πάντων, ἀλλὰ δὲν κάνει νὰ γινώμαστε αἰτία νὰ σκανδαλίζεται ὁ ἄλλος.

159. Βλ. Ἰω. 8, 46.

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Α’ «Μὲ Πόνο καὶ Ἀγάπη»  

Όλοι οι Χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται ακατάπαυστα.

«Βλέπετε, αδελφοί μου, πώς όλοι οι Χριστιανοί, από τον μικρό ως τον μεγάλο, οφείλουν να προσεύχονται παντοτινά με τη νοερά προσευχή, το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με»; Και πάντοτε να το συνηθίσει να το λέει ο νους τους και η καρδιά τους. Και στοχαστείτε, πόσο ευαρεστείται ο Θεός με αυτό και πόση ωφέλεια προέρχεται από αυτό, ώστε από την άκρα Του φιλανθρωπία έστειλε και ουράνιο Άγγελο για να μας το αποκαλύψει, έτσι πού να μην έχουμε πλέον καμία αμφιβολία γι΄ αυτό.

Μα τι λένε οι κοσμικοί; «Εμείς είμαστε μέσα σε τόσες υποθέσεις και φροντίδες του κόσμου· πως είναι δυνατό να προσευχόμαστε ακατάπαυστα;» Κι εγώ τούς αποκρίνομαι, ότι ο Θεός δεν παρήγγειλε σ΄ εμάς κάτι το αδύνατο, παρά μας παρήγγειλε όλα εκείνα πού μπορούμε να κάνομε. Επομένως και αυτό είναι δυνατό να το κατορθώσει κανένας πού ζητά επιμόνως τη σωτηρία της ψυχής του. Γιατί αν ήταν αδύνατο, θα ήταν για όλους γενικά τούς κοσμικούς και δε θα είχαν βρεθεί τόσοι και τόσοι μέσα στον κόσμο να το κατορθώσουν· από τούς οποίους ας είναι ως παράδειγμα ο πατέρας του αγίου Παλαμά, ο θαυμάσιος εκείνος Κωνσταντίνος, για τον οποίο κάνει λόγο ο πατριάρχης Φιλόθεος στο Βίο του αγίου Γρηγορίου, του γιου του.»

+++

«Λοιπόν, αδελφοί μου Χριστιανοί, σας παρακαλώ κι εγώ μαζί με τον θείο Χρυσόστομο, για τη σωτηρία της ψυχής σας, μην αμελήσετε αυτό το έργο της προσευχής. Μιμηθείτε αυτούς πού είπαμε και όσο το δυνατόν ακολουθήστε τους. Κι αν σας φαίνεται δύσκολο το πράγμα στις αρχές, ας είστε βέβαιοι και πληροφορημένοι, ως εκ προσώπου του παντοκράτορα Θεού, ότι αυτό το ίδιο το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, επικαλούμενο καθημερινά και ακατάπαυστα από μας, θα ευκολύνει όλες τις δυσκολίες. Και με την πολυκαιρία, αφού το συνηθίσομε και γλυκαθούμε μ΄ αυτό, θα γνωρίσομε με τη δοκιμή πώς δεν είναι αδύνατο ούτε δύσκολο, αλλά δυνατό και εύκολο.»

orthodoxia.online 

Άγιος Πορφύριος: «Τι να σου κάνουν οι πολιτικοί;».

Γέροντας Πορφύριος 

– Τι θα ψηφίσουμε, Γέροντα;

Ρώτησε κάποιος τον Γέροντα, τι πρέπει να ψηφίσει στις βουλευτικές εκλογές.

Κι εκείνος του απήντησε παραβολικά:
«Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι σαν την κλώσσα:
Κάτω από τα φτερά της σκεπάζει και άσπρα πουλάκια και μαύρα πουλάκια».

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν πολιτικοποιείται και πολύ περισσότερο δεν κομματικοποιείται.

Σκεπάζει με την αγάπη όλους, χωρίς να ταυτίζεται με φατρίες.

Κάποτε ο Γέροντας με ρώτησε πώς πάνε τα πολιτικά πράγματα. Του απήντησα ότι γενικά δεν πάνε καλά.
Κι ο Γέροντας είπε:
«Τι να σου κάνουν οι πολιτικοί;

Είναι μπερδεμένοι με τα ψυχικά πάθη τους. Όταν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να βοηθήσει τον εαυτό του, πώς θα μπορέσει να βοηθήσει τους άλλους;

Φταίμε κι εμείς για την κατάσταση αυτή.
Αν ήμασταν αληθινοί χριστιανοί, θα μπορούσαμε να στείλουμε στη Βουλή, όχι βέβαια χριστιανικό κόμμα,
αλλά χριστιανούς πολιτικούς, και τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά»

Γέροντας Πορφύριος – ΗΛΙΑΣ ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ 18 ΑΠΡ 2012

πηγή

simeiakairwn.wordpress

Εκ του ιστολόγιου: Στις προηγούμενες εκλογές, ήρθαν κάποιοι και μου είπαν να ψηφίσω και όσο μπορώ να βοηθήσω το κόμμα του κ. Νατσιού. Μου είπαν πως θα είναι η φωνή της Ορθοδοξίας, πως θα θα θα.

Τους είπα, αυτό που είπε ο μακαριστός Επίσκοπος Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης: Η Βουλή δε θέλει Αγιασμό, θέλει Εξορκισμό. Δεν περιμένω από κανέναν να κάνει κάτι μέσα σε εκείνο το κατάντημα.

Με παρεξήγησαν. Δε με ένοιαξε. Με πόνεσε που εναπόθεσαν τις ελπίδες τους σε ανθρώπους. Τι έκανε αγαπητοί το εν λόγω κόμμα; Έλαμψε δια της απουσίας του.

Πριν καιρό και λυπάμαι αν είναι αλήθεια πως και πολλοί στο Άγιον Όρος πήραν θέση υπέρ της κ. Καρυστιανού, πάλι κάποιοι αν και ήξεραν πλέον τη θέση μου, με πλησίασαν να βοηθήσω το κόμμα αυτό.

Όχι μόνον δεν το έκανα, αλλά πριν τις αποκαλύψεις και τα εσωκομματικά μαχαιρώματα, έγραψα για το 300ίων ευρώ πουκάμισο (όταν πολλοί πεινάνε), για τους δύο επικοινωνιολόγους (αν είσαι με το λαό, μιλάς τη γλώσσα του και δε θες επικοινωνιολόγους) και έγραψα πως δεν πρέπει ο κόσμος να παρασύρεται αλλά να απέχει από τις εκλογές που γεννούν διαφθορά.

Πολύ παλιότερα, που ήτανε να βάλει ο Τραμπ πρώτη φορά για πρόεδρος της Αμερικής, δυστυχώς και θρησκευτικά blog λέγανε για τον Τραμπ πως θα σταματήσει της Παγκοσμιοποίηση.

Δεν τους ακολούθησα και δεν τα έγραφα αυτά που έγραφαν. Αντίθετα έγραφα πως η κατάστασή μας η Παγκόσμια και η Εθνική μόνον με επέμβαση του Θεού θα λυθεί και να μην περιμένουμε τίποτα από κανέναν πολιτικό και όσους είναι κοντά στην πολιτική και σε κόμματα.

Μετά από έναν χρόνο διακυβέρνησης του Τραμπ που έδειξε πως είναι ο ποιο κοντινός φίλος των Εβραίων, τα blogs τα θρησκευτικά αναθεώρησαν.

Όμως δεν ζήτησαν συγνώμη από τους επισκέπτες τους, για τα όσα πλανεμένα έγραφαν.

Θα μείνω σε αυτό που έγραφα και τότε και τώρα. Η κατάστασης είναι τέτοια και τόσο βρώμικη, που τη λύση θα τη δώσει ο Θεός.

Η συμμετοχή στις εκλογές αποτελεί συμμετοχή σε ένα σύστημα που δημιουργεί διαφθορά και τυραννία.

Α.Η.

Άγιος Παΐσιος: Αν η Εκκλησία δε μιλάει, για να μην έρθει σε ρήξη με το κράτος…

Ἂν οἱ Χριστιανοί δὲν ὁμολογήσουν, δὲν ἀντιδράσουν, αὐτοὶ θὰ κάνουν χειρότερα. Ἐνῶ, ἂν ἀντιδράσουν, θὰ τὸ σκεφθοῦν. Ἀλλὰ καὶ οἱ σημερινοὶ Χριστιανοὶ δὲν εἶναι γιὰ μάχες. Οἱ πρῶτοι Χριστιανοὶ ἦταν γερὰ καρύδια· ἄλλαξαν ὅλο τὸν κόσμο. Καὶ στὴν βυζαντινὴ ἐποχὴ μιὰ εἰκόνα ἔβγαζαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ ἀντιδροῦσε ὁ κόσμος. Ἐδῶ ὁ Χριστὸς σταυρώθηκε, γιὰ νὰ ἀναστηθοῦμε ἐμεῖς, καὶ ἐμεῖς νὰ ἀδιαφοροῦμε!

Ἂν ἡ Εκκλησία δὲν μιλάη, γιὰ νὰ μὴν ἔρθη σὲ ρήξη μὲ τὸ κράτος, ἂν οἱ μητροπολίτες δὲν μιλοῦν, γιὰ νὰ τὰ ἔχουν καλὰ μὲ ὅλους, γιατὶ τοὺς βοηθᾶνε στὰ Ἱδρύματα κ.λπ., οἱ Ἁγιορεῖτες πάλι ἂν δὲν μιλοῦν, γιὰ νὰ μὴν τοὺς κόψουν τὰ ἐπιδόματα, τότε ποιός θὰ μιλήση;

Εἶπα σὲ κάποιον ἡγούμενο: «Ἂν σᾶς ποῦν ὅτι θὰ σᾶς κόψουν τὰ ἐπιδόματα, νὰ πῆτε: “Θὰ κόψουμε καὶ ἐμεῖς τὴν φιλοξενία”, γιὰ νὰ προβληματισθοῦν». Οἱ καθηγητὲς τῆς Θεολογίας κ.λπ. δὲν φωνάζουν, γιατὶ λένε: «Εἴμαστε ὑπάλληλοι· θὰ χάσουμε τὸν μισθό μας, καὶ μετὰ πῶς θὰ ζήσουμε;».

Τὰ μοναστήρια ἐν τῷ μεταξὺ τὰ ἔπιασαν μὲ τὶς συντάξεις. Γιατί ἐγὼ δὲν θέλω νὰ πάρω οὔτε αὐτὴν τὴν ταπεινὴ σύνταξη τοῦ Ο.Γ.Α.; Ἀκόμη καὶ ἀσφαλισμένο σὲ μιὰ ἀσφάλεια τοῦ Ο.Γ.Α. νὰ τὸν ἔχουν τὸν μοναχό, καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι τίμιο. Νὰ τὸν ἔχουν ἀσφαλισμένο ὡς ἄπορο, ναί· αὐτὸ τὸν τιμᾶ. Ἀλλὰ νὰ τὸν ἔχουν ἀσφαλισμένο στὸν Ο.Γ.Α., γιατί;

Ὁ μοναχὸς ἄφησε μεγάλες συντάξεις, ἔφυγε ἀπὸ τὸν κόσμο καὶ ἦρθε στὸ μοναστήρι, καὶ νὰ πάρη πάλι σύνταξη!

Καὶ νὰ φθάνουμε γιὰ τὴν σύνταξη νὰ προδώσουμε τὸν Χριστό!

proseuxi.gr