«Γιατί οι εντολές του Νόμου είναι δέκα, ενώ οι μακαρισμοί εννιά;».

Ο ίδιος έλεγε: «Τα αμαρτήματα των δικαίων είναι γύρω στα χείλη, ενώ των ασεβών σε όλο το σώμα. Γι’ αυτό ο Δαβίδ ψάλλει· “Βάλε, Κύριε, φρουρά στο στόμα μου, και στα χείλη μου θύρα που θα τα φράζει” (Ψαλμ. 140:3), και· “Είπα· θα προσέξω πώς πορεύομαι, ώστε να μην αμαρτάνω με τη γλώσσα μου” (Ψαλμ. 38:2)».

Αυτόν τον ρώτησαν: «Γιατί οι εντολές του Νόμου είναι δέκα, ενώ οι μακαρισμοί εννιά;»

Και αποκρίθηκε: 

«Ο Δεκάλογος έχει τον ίδιο αριθμό με τις πληγές των Αιγυπτίων, ενώ ο αριθμός των μακαρισμών είναι τριπλό σύμβολο της αγίας Τριάδος».

Απόσπασμα

Αποφθέγματα τοῦ ἁγίου Ἐπιφανίου

Από το βιβλίο: Το Γεροντικό, τόμος Α’, μετάφραση. Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 2013, σελ. 96 (Άγιος Επιφάνιος επίσκοπος Κύπρου 9-17).

Πηγή:https://www.koinoniaorthodoxias.org/pateriko-anthologio/apofthegmata-tou-agiou-epifaniou/

hristospanagia.gr 

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης. Γλυκύτερο πράγμα ἀπό τήν ἀδικία δέν ὑπάρχει!

Στην πνευματική ζωή είναι ανάποδα τα πράγματα. Άμα κρατάς εσύ το άσχημο, τότε νιώθεις όμορφα. Άμα το δίνης στον άλλον, τότε νιώθεις άσχημα.

Όταν δέχεσαι την αδικία και δικαιολογείς τον πλησίον σου, δέχεσαι τον πολυαδικιμένο Χριστό στην καρδιά σου. Τότε ό Χριστός μένει με το ενοικιοστάσιο μέσα σου και σε γεμίζει με ειρήνη και αγαλλίαση

Για δοκιμάστε, βρε παιδιά, να ζήσετε αυτήν την χαρά!Να μάθετε να χαίρεσθε με αυτήν την πνευματική χαρά, όχι με την κοσμική. Πάσχα θα έχετε τότε κάθε μέρα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από την χαρά πού νιώθεις, όταν δέχεσαι την αδικία. Μακάρι να με αδικούσαν όλοι οι άνθρωποι!

Ειλικρινά σας λέω, την γλυκύτερη πνευματική χαρά την ένιωσα μέσα στην αδικία. Ξέρετε πόσο χαίρομαι, όταν κάποιος με πει πλανεμένο; ¨Δόξα Σοι ό θεός, λέω, από αυτό έχω μισθό, ενώ αν με πουν άγιο, χρωστάω

Γλυκύτερο πράγμα από την αδικία δεν υπάρχει!

Άγιος Παΐσιος

hristospanagia.gr

Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης: Ἀναρίθμητα τά ἐλέη τοῦ Θεοῦ!

«Πλήρης πάσα η γη της δόξης Αυτού» (Ησ. 6:3). Για εκείνον που πιστεύει αληθινά στον Θεό, όλα τα γήινα υλικά πράγματα και όλοι οι υλικοί κόσμοι εξαφανίζονται· αυτός δεν μπορεί να φαντασθεί ούτε ένα σημείο χωρίς τον Θεό. Πιστεύει ότι αναπνέει τον Θεό μαζί με τον ατμοσφαιρικό αέρα· γι’ αυτόν ο Κύριος είναι παντού και στα πάντα. Τα δημιουργήματα είναι σαν να μην υπάρχουν, και αυτός ο ίδιος εξαφανίζεται, τρόπον τινά, για να δώσει μέσα του τόπο στον ένα Θεό, που μόνο Αυτός υπάρχει και εργάζεται μέσα του.

+++

Όταν θεωρώ τον κόσμο του Θεού, παντού βλέπω την εξαιρετική γενναιοδωρία του Θεού στα δώρα της φύσης: η επιφάνεια της γης, σαν τραπέζι πλουσιότατο, είναι ετοιμασμένο με αφθονία και ποικιλία από έναν πολύ φιλόστοργο και γενναιόδωρο οικοδεσπότη. Και τα βάθη του ωκεανού ακόμη χρησιμεύουν στην διατροφή του ανθρώπου. Και τι να πει κανείς για τα ζώα, τετράποδα και πτηνά; Και τι γενναιοδωρία εκδηλώνεται για την προμήθεια τροφής και ενδυμάτων για τον άνθρωπο;

Αναρίθμητα είναι τα ελέη του Θεού! Παρατηρήστε πόσα δίνει η γη στον άνθρωπο το καλοκαίρι και το φθινόπωρο! Κάθε χριστιανός, και ιδιαίτερα ο ιερέας, οφείλει να μιμείται την γενναιοδωρία του Θεού. Ας είναι το τραπέζι σας σε όλους ανοικτό, όπως είναι η τράπεζα του Κυρίου. Ο φιλάργυρος είναι εχθρός του Θεού.

+++

Καθώς ο ήλιος, μολονότι είναι στον ουρανό, φθάνει όμως στην γη και σε ολόκληρη την επιφάνειά της με τις ακτίνες του και μεταδίδει στα οργανικά σώματα την ζωτικότητά του, θερμαίνοντάς τα και δίνοντάς τους ζωή και ανάπτυξη, και διαπερνά τα διαφανή σώματα ή αντανακλάται σε αυτά – υπάρχουν τόσες εικόνες του ηλίου, όσα είναι και τα διαφανή σώματα –, και θερμαίνει τα πυκνά, στερεά και ανόργανα σώματα, έτσι και ο πνευματικός Ήλιος, ο Θεός, μολονότι κατοικεί κυρίως στους ουρανούς, με το ζωοπάροχό Του όμως Πνεύμα επικοινωνεί με όλα τα λογικά δημιουργήματα, τους αγγέλους και τους ανθρώπους, μπαίνοντας στην πνευματική τους ύπαρξη, αγιάζοντάς τα, ζωοποιώντας τα, και τα ενδυναμώνει και τα αυξάνει, καθώς οι ακτίνες του ηλίου εισδύουν στα οργανικά σώματα και τα φυτά δίνοντάς τους ζωή και ανάπτυξη. Και καθώς ο ήλιος, αν και βρίσκεται στον ουρανό, φωτίζει όλη την γη και μεταδίδει ζωή σε όλα τα δημιουργήματα και πράγματα όσο ασήμαντα κι αν είναι· έτσι και ο Κύριος, με το φως της Τριάδος φωτίζει όλους τους ανθρώπους, διότι Αυτός είναι το αληθινό φως «ο φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον» (Ιω. 1:9).

+++

Η σκέψη μου, συγχρόνως φαεινή ή σκοτεινή· η συνείδηση μου αθώα ή ένοχη· η καρδιά μου ήσυχη ή χαρωπή, ή λυπημένη και πιεζόμενη· ο οργανισμός του σώματός μου, ο οργανισμός των κόσμων και της γης, στην οποία κατοικούμε με όλα όσα υπάρχουν πάνω και γύρω της, ακατάπαυστα μαρτυρούν τη διαρκή παρουσία μέσα μου, μαζί μου, παντού, του Δημιουργού μου.

Ας φύγει για πάντα μακριά μου η σκοτεινή και ανόητη σκέψη ότι ο Θεός μου μ’ εγκατέλειψε και ότι δεν είναι μαζί μου!

Από το βιβλίο: Αγίου Ιωάννου πρωθιέρεως της Κρονστάνδης, Η ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗ. Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 2003, σελ. 34.

Γλωσσική προσαρμογή για την Κ.Ο.

Πηγή:https://www.koinoniaorthodoxias.org/

hristospanagia.gr 

Ἀποφθέγματα τοῦ ἁγίου Ἐπιφανίου. «Το να αγνοεί κανείς εντελώς τους θείους νόμους είναι μεγάλη προδοσία της σωτηρίας».

Ο άγιος Επιφάνιος είπε: «Η ανάγνωση των Γραφών πολύ μας προφυλάγει από το να αμαρτάνουμε».

Είπε επίσης: «Η άγνοια των Γραφών είναι μεγάλος γκρεμός και βαθύ βάραθρο».

Είπε και αυτό: «Το να αγνοεί κανείς εντελώς τους θείους νόμους είναι μεγάλη προδοσία της σωτηρίας».

Ο ίδιος έλεγε: «Τα αμαρτήματα των δικαίων είναι γύρω στα χείλη, ενώ των ασεβών σε όλο το σώμα. Γι’ αυτό ο Δαβίδ ψάλλει· “Βάλε, Κύριε, φρουρά στο στόμα μου, και στα χείλη μου θύρα που θα τα φράζει” (Ψαλμ. 140:3), και· “Είπα· θα προσέξω πώς πορεύομαι, ώστε να μην αμαρτάνω με τη γλώσσα μου” (Ψαλμ. 38:2)».

Αυτόν τον ρώτησαν: «Γιατί οι εντολές του Νόμου είναι δέκα, ενώ οι μακαρισμοί εννιά;» Και αποκρίθηκε: «Ο Δεκάλογος έχει τον ίδιο αριθμό με τις πληγές των Αιγυπτίων, ενώ ο αριθμός των μακαρισμών είναι τριπλό σύμβολο της αγίας Τριάδος».

Ο ίδιος ρωτήθηκε αν αρκεί ένας δίκαιος για να εξευμενίσει τον Θεό, και απάντησε: «Ναι, γιατί ο ίδιος ο Θεός είπε· “Βρείτε έναν που να πράττει το σωστό και το δίκαιο, και θα φανώ σπλαχνικός σε όλο τον λαό” (Ιερ. 5:1)».

Ο ίδιος είπε: «Στους αμαρτωλούς, όταν μετανοούν, ο Θεός χαρίζει και το κεφάλαιο, όπως έκανε στην πόρνη και στον τελώνη. Από τους ενάρετους όμως απαιτεί και τόκους. Αυτό σήμαινε ο λόγος που είπε στους αποστόλους· “Αν η αρετή σας δεν ξεπεράσει την αρετή των γραμματέων και των Φαρισαίων, δεν θα μπείτε στη βασιλεία των ουρανών” (Ματθ. 5:20)».

Έλεγε και το εξής: «Ο Θεός πουλά πάρα πολύ φτηνά τη δικαίωση σ’ εκείνους που φροντίζουν να αγοράσουν: για ένα μικρό κομμάτι ψωμί, ένα ευτελές ρούχο, ένα ποτήρι κρύο νερό, έναν οβολό».

Πρόσθετε και αυτό: «Ο άνθρωπος που δανείζεται από άνθρωπο είτε γιατί είναι φτωχός είτε γιατί θέλει περισσότερη ευπορία, όταν επιστρέφει τα δανεικά, εκφράζει βέβαια την ευγνωμοσύνη του, αλλά τα επιστρέφει κρυφά, επειδή ντρέπεται. Ο Κύριος όμως, ο Θεός, κάνει το αντίστροφο· ενώ δανείζεται (πρβ. Παροιμ. 19:17) κρυφά, τα επιστρέφει μπροστά σε αγγέλους και αρχαγγέλους και δικαίους (πρβ. Ματθ. 6:4)».

Από το βιβλίο: Το Γεροντικό, τόμος Α’, μετάφραση. Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 2013, σελ. 96 (Άγιος Επιφάνιος επίσκοπος Κύπρου 9-17).

Πηγή:https://www.koinoniaorthodoxias.org/pateriko-anthologio/apofthegmata-tou-agiou-epifaniou/

hristospanagia.gr 

Κατά το γάμο, ποιος συνοδεύει τη νύφη στην εκκλησία; Γάμος σε μοναστήρι δεν γίνεται.

Ένα έθιμο σχετιζόμενο με το μυστήριο του γάμου είναι και η συνοδεία της νύφης στην Εκκλησία. Συνήθως τη νύφη συνοδεύει ο πατέρας της και ο πρώτος αδελφός της. Εν απουσία του πατέρα, ο μεγαλύτερος αδελφός ή κάποιος ανύπανδρος αδελφός. Αυτό το έθιμο σημαίνει πολλά στην ορθόδοξη Ελλάδα μας. Ο πατέρας παραδίδει τη νύφη στο γαμπρό. Αυτό είναι μια συμβολική πράξη, που σημαίνει ότι η νύφη από τα χέρια του πατέρα της, παραδίδεται καθαρή και αγνή στον γαμπρό. Παλαιότερα το έθιμο αυτό είχε την πραγματική του σημασία.

Σήμερα τείνει το έθιμο αυτό να ξεχασθεί. Σήμερα άλλες νύφες για πρωτοτυπία, άλλες καταφθάνουν στο ναό με τους κουμπάρους ή τις κουμπάρες τους, άλλες καταφθάνουν μαζί με τους γαμπρούς, άλλες κατεβαίνουν με αλεξίπτωτα! και κάποιες άλλες με κάποιο άλλο τρόπο.

Γάμος σε μοναστήρι δεν γίνεται.

Κάτι που πολλές φορές δεν το γνωρίζει ο ορθόδοξος ακατήχητος λαός μας, είναι ότι γάμοι σε επανδρωμένα μοναστήρια δεν τελούνται. Οι γάμοι επιτρέπεται να τελούνται μόνο στους ενοριακούς ναούς. Σήμερα όμως πολλοί μελλόνυμφοι εκ της μανίας της πρωτοτυπίας για το γάμο τους, αποφασίζουν να τελέσουν το μυστήριο τους σε μοναστήρι. Αυτό δεν γίνεται και ούτε επιτρέπεται. Τα μοναστήρια έχουν άλλο προορισμό.

Οι μονάχοι και οι μοναχές ασχολούνται με την προσευχή και όχι με μυστήρια γάμων,  τα οποία λόγω του πανηγυρικού χαρακτήρος των σκορπίζουν την περισυλλογή και την αδιάλειπτη προσευχή.  Δυστυχώς σήμερα κάποια μοναστήρια συναγωνίζονται το έργο των ενοριών και φυσικά κάποιες ενορίες προσπαθούν λανθασμένα να υποκαταστήσουν τα μοναστήρια. Ο καθείς όμως εφ' ω ετάχθη. Τέλος οι πιστοί μας, το ξανατονίζουμε, πρέπει να έχουν δεσμούς με τις ενορίες τους.

Ποια είναι τα απαραίτητα σκεύη για την τέλεση του γάμου;

Απαραίτητα σκεύη για το μυστήριο του γάμου είναι ένα ευτρεπισμένο τραπέζι στο κέντρο του ναού. Επάνω στο τραπέζι σήμερα τοποθετείται ένας επάργυρος δίσκος, συνήθως στολισμένος με μικρά άνθη. Μέσα σ' αυτόν τοποθετούνται ρύζι και κουφέτα λευκά. Επάνω στο στολισμένο δίσκο τοποθετεί ο λειτουργός ιερέας το ιερόν Ευαγγέλιον. Επίσης απαιτείται ένα ποτήριο και ένα μπουκάλι με κρασί γλυκό κόκκινο. Απαραιτήτως στο γάμο χρειάζονται δύο λαμπάδες και τα στέφανα. Οτιδήποτε άλλο στο γάμο θεωρείται δευτερεύον και όχι ιδιαίτερα απαραίτητο.

www.orthmad.gr

hristospanagia3.blogspot.gr  

«Και ο έκτος άγγελος εσάλπισε και ήκουσα φωνήν μια εκ των τεσσάρων κεράτων του θυσιαστηρίου του χρυσού του ενώπιον του Θεού…»

από το βιβλίο: «Ερμηνεία της Ιεράς Αποκαλύψεως κατά την Αγία Γραφή και τους Αγίους Πατέρες» – Μοναχού Μάξιμου Γαβριήλ Αγιορείτου.

~ Όταν σάλπισε ο έκτος άγγελος, ο Ιερός Ευαγγελιστής Ιωάννης ακούει μια φωνή να βγαίνει από τα τέσσερα κέρατα του ουρανίου θυσιαστηρίου. Το οποίο βρίσκεται ενώπιον του Θεού.

…Η λύση των τεσσάρων αγγέλων στον ποταμό Ευφράτη, που στέλλονται για να σκοτώσουν το ένα τρίτο των ανθρώπων είναι καθαρά μία συμβολική, οπτασιακή εικόνα, που θέλει να μας δηλώσει κάτι.
Τον Γ’ Παγκόσμιο πόλεμο δεν θα το κάνουν οι άγγελοι και οι αρχάγγελοι του ουρανού, χρησιμοποιώντας μάλιστα και πολυάριθμο ιππικό – τεθωρακισμένα, αλλά θα είναι παγκόσμιο ανθρώπινο μακελειό πολλών εθνών, όπως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτός βέβαια θα είναι πιο φρικτός, διότι σήμερα έχουμε σύγχρονα, πυρηνικά όπλα, που δύναται να σκοτώσουν όντως το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού.

Συνεπώς, εδώ ο Θεός δια του Ευαγγελιστού Ιωάννου, ίσως θέλει να μας πει ότι αιτία του πολέμου αυτού θα είναι ο Ευφράτης ποταμός και τα νερά του ή ίσως ο χώρος και το κέντρο, που θα λάβει μέρος ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα είναι τα μέρη που εκπηγάζει και περνά ο Ευφράτης ποταμός, δηλαδή η Τουρκία, η Μ. Ασία, η Συρία, το Ιράκ, ίσως και το Ιράν, διότι ο Ευφράτης χύνεται στον Περσικό κόλπο, που συνορεύει με το Ιράν.

…Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός λέγει ότι τα στρατεύματα του Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου θα φθάσουν μέχρι τη Συρία και το Ισραήλ. «Θα έρθει καιρός, που θα κατέβει το ρωσικό για να πηγαίνουν στους Εβραίους εκεί που θα γίνει πόλεμος και θα πλέξει το τριότικο δαμάλι. Θα είναι τακτικός στρατός. Απ’ αυτόν δεν θα πάθετε τίποτα. Αλλά από το ρέμπελο θα πάθετε πολλά. Αν περάσει από την Αυλώνα, χαρά στην Μακεδονία. Αν περάσει από την Μακεδονία, δηλαδή από την Εγνατία οδό, αλλοίμονο στην Μακεδονία. Θα γίνει μεγάλο κακό».

Ο Όσιος Παϊσιος έλεγε ότι: «Η Μέση Ανατολή θα γίνει γήπεδο πολέμων, στους οποίους θα λάβουν μέρος και οι Ρώσοι[…] Στην Κωνσταντινούπολη θα γίνει μεγάλος πόλεμος μεταξύ των Ρώσων και των Ευρωπαίων (ΝΑΤΟ) και θα χυθεί πολύ αίμα. Η Ελλάδα δεν θα έχει πρωτεύοντα ρόλο σε αυτόν τον πόλεμο, αλλά θα της δοθεί η Κωνσταντινούπολη, όχι γιατί μας ευλαβούνται οι Ρώσοι, αλλά γιατί δεν θα βρίσκουν άλλη καλύτερη λύση και θα καταλήξουν σ’ αυτή την συμφωνία με την Ελλάδα, μια και θα τους πιέζουν οι δύσκολες τότε περιστάσεις».

Επίσης ο Όσιος Παϊσιος έλεγε ότι «θα οικονομήσει ο Θεός σ’ αυτό τον πόλεμο όλοι να γυρίσουν ηττημένοι. Ο ελληνικός στρατός θα είναι θεατής. Δεν θα γυρίσει κανένας νικητής. Γήπεδο θα είναι η Παλαιστίνη, τάφος η Νεκρά Θάλασσα. Αυτό θα είναι το πρώτο ημίχρονο, αλλά θα υπάρχει και δεύτερο ημίχρονο. (Ίσως με αυτά τα προφητικά λόγια ο Γέροντας Παϊσιος να θέλει να μας πει ότι ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα ξεκινήσει από τα μέρη της Συρίας και της Παλαιστίνης και μετά θα επεκταθεί και στην Μ. Ασία και την Κων/πολη). Μετά τα γεγονότα αυτά ο άνθρωπος θα φθάσει σε αδιέξοδο και τότε όλοι θα ζητούν να μάθουν για το Ευαγγέλιο και τις Γραφές. Ο Χριστός θα λυπηθεί τόν κόσμο και θα δείξει ένα σημείο για να πιστέψουν. Τότε θα ψάχνει κανείς να βρει άπιστο». 

Επίσης ο Προφήτης Ιεζεκιήλ αναφέρεται στον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο και λέει ότι η Ρωσία θα κατέβει από τα έσχατα όρια του βορρά και θα πάει μέχρι το Ισραήλ.

… Επίσης, πρέπει να αναφέρουμε ότι κατά την Αγία Γραφή, όλα τα σύνορα των εθνών διαφυλάττονται από διατεταγμένους αγγέλους δια να μην αλλοιώνονται από τις διαμάχες και τους πολέμους. Εδώ φαίνεται ότι ο Θεός δίνει εντολή να φύγουν οι άγγελοι να λυθούν από την περιοχή αυτή για να ξεκινήσει η αιτία του μεγάλου πολέμου.

… Στο Δευτερονόμιο αναφέρονται τα εξής: «Όταν ο Θεός ώριζε εις κάθε έθνος το μέρος της χώρας, όπου θα έμεναν, όταν διέσπειρε τους απογόνους του Αδάμ, τους ανθρώπους εις τας διάφορας χώρας, καθόριζε τα σύνορα των λαών σύμφωνα με τον αριθμό των αγγέλων, οι οποίοι ετίθεντο ως φύλακες αυτών»…

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: ⇒     ΕΔΩ

simeiakairwn.wordpress

Του μακαριστού πατρός Ευσεβίου Βίττη. Ἀγάπη γιά ὅλους θ’ ἀποκτήσετε, ἄν….

Ἀγάπη γιά ὅλους θ’ ἀποκτήσετε:

α. ἄν τό σκέπτεστε αὐτό τακτικά.

β. ἄν ποτίζετε τήν ψυχή σας μέ τό λόγο τοῦ Θεοῦ.

γ. ἄν προσεύχεσθε γιά ὅσους σᾶς ἀγαποῦν καί γιά ὅσους σᾶς λύπησαν καί γιά ὄσους σᾶς ἐχθρεύονται.

δ. ἄν προσπαθεῖτε νά συγχωρεῖτε ὅλους ὅσους σἀς βλάπτουν ἤ κακολογοῦν.

ε. ἄν κάνετε τό καλό καί σέ ὅσους δέν νιώθετε συμπάθεια.

στ. ἄν ἀποφεύγετε τό κουτσομπολιό καί δέν βγάζετε στό φανερό τά ἐλαττώματα καί ὅτι κακό ἔκαναν οἱ ἄλλοι.

ζ. ἄν φροντίσετε νά θυσιάζετε τήν ἄνεσή σας καί ἄν ἀκόμη εἶσθε κατάκοποι.

η. ἄν μάθετε νά κάνετε εὐχαρίστως κάποιες θυσίες δικαιωμάτων σας ὅπως π.χ ἀνάπαυση, ὕπνος, ψυχαγωγία, εὐχάριστη συνάντηση κλπ, γιά νά ἐξυπηρετήσετε κάποιον ὄχι εὐχάριστον ἄνθρωπον, ἴσως ἀπαιτητικόν, ἐγωιστήν ἤ ἀχάριστον.

θ. Νά ζητᾶτε τό δῶρο τῆς ἀγάπης ἀπό τόν Κύριον!

Του μακαριστού πατρός
Ευσεβίου Βίττη.

hristospanagia.gr 

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης. Η εμπιστοσύνη στον Θεό ελκύει την βοήθεια Του!

~ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ~

Μεγάλη υπόθεση να αφήνεται κανείς στα χέρια του Θεού! 

Οι άνθρωποι βάζουν στόχους και προσπαθούν να τους επιτύχουν, χωρίς να αφουγκράζονται ποιο είναι το θέλημα του Θεού και χωρίς να συμμορφώνονται προς αυτό.

Πρέπει να αφεθούμε με εμπιστοσύνη στον Θεό, να κατευθύνει τα πράγματα, κι εμείς να κάνουμε το χρέος μας με φιλότιμο. Αν ο άνθρωπος δεν εμπιστευτεί στον Θεό, ώστε να εγκαταλείψει τελείως τον εαυτό του στα χέρια Του, θα βασανίζεται.

Οι άνθρωποι συνήθως καταφεύγουν πρώτα στην ανθρώπινη παρηγοριά και, όταν απογοητευθούν από τους ανθρώπους, τότε καταφεύγουν στον Θεό.

Αν όμως θέλουμε να μη βασανιζόμαστε, να ζητούμε την θεία παρηγοριά, γιατί αυτή είναι και η μόνη αληθινή παρηγοριά. Δεν φτάνει η πίστη στον Θεό· χρειάζεται και η εμπιστοσύνη στον Θεό. Η εμπιστοσύνη στον Θεό ελκύει την βοήθεια Του!

Ο Χριστιανός πιστεύει και εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Θεό μέχρι θανάτου, και τότε βλέπει καθαρά το χέρι του Θεού που τον σώζει.

Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι πίστη είναι να πιστεύουμε στα μη βλεπόμενα, όχι απλώς στα βλεπόμενα (Έβρ. 11, 1). Όταν αναθέτουμε το μέλλον μας στον Θεό, Τον υποχρεώνουμε να μας βοηθήσει. Η απόλυτη εμπιστοσύνη στα χέρια του Θεού έχει μητέρα την πίστη, με την οποία προσεύχεται κανείς μυστικά και απολαμβάνει τους καρπούς της ελπίδος. Η εμπιστοσύνη στον Θεό προϋποθέτει βαθιά πίστη και μεγάλη αγάπη προς Εκείνον που θυσίασε τη ζωή Του για χάρη της δικής μας σωτηρίας!

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

ΛΟΓΟΙ  Β΄ , ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ

 «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»

ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ  

anthologioxr.blogspot 

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Ὁ Διάβολος πρέπει νά φοβῆται τούς Χριστιανούς, καί ὄχι οἱ Χριστιανοί τόν διάβολον.

Ὅτι ὁ Διάβολος πρέπει νὰ φοβῆται τοὺς Χριστιανούς, καὶ ὄχι οἱ Χριστιανοὶ τὸν διάβολον. - Ὅτι ἂν θέλουν οἱ Χριστιανοί, ὁ διάβολος γίνεται μέγας ἢ μικρός.

 Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτη

Πλὴν καὶ αὐτὴν τὴν ληστρικὴν καὶ μερικὴν ἀρχήν, ὁποῦ τώρα ἔχει ὁ διάβολος, καὶ τὴν ἀπάτην ὁποῦ μεταχειρίζεται, κατὰ ἄλλον τρόπον δὲν εἰμπορεῖ νὰ τὴν ἐνεργήσῃ, πάρεξ μὲ τὴν θέλησιν τὴν ἰδικήν μας καὶ συγκατάθεσιν, καὶ μὲ τὴν συγχώρησιν καὶ ἄδειαν τὴν ἐκ Θεοῦ, διότι ὁ μὲν διάβολος προσβάλλει καὶ πολεμεῖ τὸν ἄνθρωπον μὲ τοὺς κακοὺς λογισμούς, ὅμως εἰς τὴν θέλησιν τοῦ ἀνθρώπου στέκεται, ἢ νὰ δεχθῇ τὴν προσβολὴν τῶν λογισμῶν, ἢ νὰ μὴ τὴν δεχθῇ, χωρὶς κᾀμμίαν βίαν· ὅθεν λέγει ὁ Δαμασκηνὸς Ἰωάννης·
«προσβάλλειν μὲν τῷ ἀνθρώπῳ συνεχωρήθησαν, (οἱ δαίμονες δηλαδὴ) βιάζεσθαι δὲ τινα οὐκ ἰσχύουσιν· ἐν ἡμῖν γάρ ἐστι δέξασθαι τὴν προσβολήν, ἢ μὴ δέξασθαι» (Θεολογικ. Βίβλ. β´ Κεφ. ιθ´)· τί φοβεῖσθε λοιπὸν Χριστιανοὶ τὸν διάβολον; Όποῦ δὲν εἰμπορεῖ νὰ σᾶς κάμῃ κᾀμμίαν βίαν; ὁ διάβολος μᾶλλον πρέπει νὰ φοβᾶται ἐσᾶς, καὶ ὄχι ἐσεῖς τὸν διάβολον, διότι ἐσεῖς εἶσθε ἐνδεδυμένοι μὲ ὅλην τὴν ἁμαρτωσίαν, καὶ πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ·
ἐσεῖς ἔχετε τὴν σφενδόνην τὸ σημεῖον τοῦ τιμίου Σταυροῦ, μὲ τὸ ὁποῖον καὶ ἀπὸ μακρόθεν σφενδονίζετε ὅλους τοὺς δαίμονας· ἐσεῖς φορεῖτε, ὡς μάχαιραν δίστομον, τὸ φοβερὸν ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὸ ὁποῖον φοβοῦνται καὶ τρέμουν οἱ δαίμονες· καὶ ἐσεῖς ἐὰν θέλητε νὰ φυλάττητε τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου, καὶ νὰ εἶσθε φίλοι, καὶ στρατιῶται ἀληθεῖς τοῦ Οὐρανίου Βασιλέως, οὔτε μαγικὰ ἔχετε χρείαν, οὔτε κᾀμμίαν ἄλλην ἐπιβουλὴν τοῦ διαβόλου, ἀλλὰ καταπατεῖτε τοῦτον μὲ τοὺς πόδας σας ὡσὰν κνώδαλον, ὡσὰν ἕνα μικρὸν στρουθίον καὶ ὡσὰν ἕνα σκορπίον καὶ μύρμηκα·
«ἰδοὺ δέδωκά φησι ἡμῖν τὴν ἐξουσίαν, τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσει» (Λουκ. ι´ 19)· ὥστε, ἂν ἐσεῖς θελήσητε, τόσον σμικρύνεται καὶ ταπεινώνεται ὁ διάβολος, ὁποῦ γίνεται ὡσὰν ἕνα νήπιον· καὶ πάλιν ἂν ἐσεῖς θελήσητε, τόσον μέγας γίνεται ὁ διάβολος κατ᾿ ἐπάνω σας, ὥστε ὁποῦ βρυχᾶται ὡσὰν λέοντας φοβερός, καὶ ζητεῖ νὰ σᾶς καταπίῃ· διὰ τοῦτο ὀρθότατα εἶπε καὶ ὁ Χρυσόστομος περὶ τούτου· «καταπάτημα αὐτῶν τῶν ἡμετέρων ἐποίησε ποδῶν, ἂν βουλώμεθα· ὅρα τοίνυν πόσος γέλως, πόση ἀθλιότης· ὃν ἐλάβομεν πατεῖν, ὁρᾷν ὑπὲρ κεφαλῆς ἑστῶτα τῆς ἡμετέρας· πῶς δὲ τοῦτο γίνεται; παρ᾿ ἡμῶν· ἂν ἡμεῖς βουλώμεθα, μέγας ἐστίν· ἂν ἡμεῖς βουλώμεθα, γίνεται μικρός· ἐὰν προσέχωμεν ἑαυτοῖς, καὶ μετὰ τοῦ Βασιλέως ὦμεν τοῦ ἡμετέρου, συστέλλεται, καὶ παιδίου μικροῦ οὐδὲν ἄμεινον, διακείσεται ἐν τῇ πρὸς ἡμᾶς μάχῃ· ὅταν ἀποστῶμεν αὐτοῦ, μεγάλα φυσᾷ καὶ βρυχᾶται, τρίζει τοὺς ὀδόντας· ἅτε ἐρήμους ἡμᾶς τῆς μεγάλης συμμαχίας λαβών» (Λόγ. στ´ εἰς τὴν πρὸς Φιλιππ.).

nektarios.gr 

anavaseis.blogspot 

Φώτης Κόντογλου. Η βυζαντινή ορθόδοξη αγιογραφία.

Η βυζαντινή ορθόδοξη αγιογραφία (Φώτης Κόντογλου)

[ΔΕΥΤΕΡΑ 18/12/2023 -ΩΡΑ 5.00 μ.μ.
~ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΚΜΑΘΗΣΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ-ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ, ΣΤΗΝ «ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΚΑΤΑΦΥΓΗ» ΜΑΣ,
ΓΙΑ ΑΡΧΑΡΙΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟΥΣ. ~ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΣ-ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΣΜΙΤΗ.]

~Φώτης Κόντογλου

Η βυζαντινή ορθόδοξη αγιογραφία δεν είναι απλά μια «τέχνη», είναι ιερή τέχνη. Δεν είναι «ζωγραφική», είναι θεολογία. Δεν είναι «καλλιτεχνική έκφραση», είναι προσδοκία σωτηρίας. Δεν είναι «στολίδι», είναι συνάντηση με το θείο. Δεν είναι «φωτογραφία», είναι «εις Χριστόν παιδαγωγία». Δεν είναι «αντικείμενο», είναι ιερό σκεύος. Δεν είναι «υλική αξία», είναι υπέρβαση. Δεν είναι «συλλεκτικό είδος», είναι παρηγοριά, παραμυθία και ανάπαυση των Ορθοδόξων Χριστιανών κοντά στον Τριαδικό Θεό.

Χαρακτηριστικά της Βυζαντινής Αγιογραφίας

Ο χαρακτήρας της Ορθόδοξης αγιογραφίας είναι σεμνός, κατανυκτικός, με πνευματικό και όχι σωματικό κάλλος. Τα άγια πρόσωπα εικονίζονται «εν αφθαρσία», με πνευματική και σωματική ρωμαλεότητα, με ανδρείο και γενναίο φρόνημα, με ευθύτητα. Η εικόνα είναι η σκάλα που μας ανεβάζει στον Ουρανό, αλλά και κατεβάζει τον Ουρανό στη γη. Είναι ένα σημείο συναντήσεως κτιστού και ακτίστου, παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος, του «νυν» και «αεί».

Ιδιότητες της Βυζαντινής Αγιογραφίας

1.Καταργεί το κοσμικό φως. Σε καμμία Ορθόδοξη εικόνα δεν αποδίδεται σκιά. Όλα ειναι φωτεινά και ευδιάκριτα, επειδή φωτίζονται από τον Ανέσπερο Ήλιο της Δικαιοσύνης, τον Χριστό.

2.Καταργεί τον κοσμικό χώρο και χρόνο. Η εικόνα διατηρεί τα ιστορικά στοιχεία και πλαίσια αυτού που απεικονίζει, αλλά δε δεσμεύεται από αυτό. Ο Τριαδικός Θεός είναι άχρονος και αχώρητος. Ο χώρος και ο χρόνος είναι ανθρώπινα μεγέθη. Έτσι, η ορθόδοξη αγιογραφία δε διστάζει να αποδεσμευτεί από τη φυσιοκρατική αντίληψη της κοσμικής τέχνης.

3.Καταργεί την προοπτική. Δεν τηρείται η φυσική τάξη των πραγμάτων. Αυτή η αντίστροφη προοπτική, δηλώνει το μυστικό βάθος της εικόνας, που είναι το σωτηριώδες έργο του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού.

Φώτης Κόντογλου

megalipanagiathivon.gr  

Εκ του ιστολόγιου:

Παρατηρώ να υιοθετούν πολλοί πιστοί την Δυτική – Καθολική και πλανεμένη Αγιογραφία. Λάθος.

Εμείς οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι έχουμε τη Βυζαντινή Αγιογραφία που δείχνει Πνευματικά στον Ιησού Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους και όχι Κοσμικά, Σαρκικά.

Δυτική Κοσμική – Πλανεμένη Αγιογραφία

Βυζαντινή ορθόδοξη αγιογραφία

Δυτική Κοσμική – Πλανεμένη Αγιογραφία

Βυζαντινή ορθόδοξη αγιογραφία

Α.Η.

Αββάς Μάρκος. "Τον αμετανόητο όμως ούτε ο Θεός τον συγχωρεί".

«Θανάσιμη αμαρτία είναι εκείνη για την οποίαν ο άν­θρωπος μένει αμετανόητος. Κανένας δεν είναι τόσο αγαθός και σπλαχνικός όσον ο Θεός. Τον αμετανόητο όμως ούτε ο Θεός τον συγχωρεί.»

Αββάς Μάρκος 

orthodoxesnouthesies.blogspot

synaxipalaiochoriou.blogspot  

Άγιος Παΐσιος: "Το άγχος είναι του διαβόλου...."

Γιὰ τίποτε νὰ μὴν ἔχετε ἄγχος. Τὸ ἄγχος εἶναι τοῦ διαβόλου.

Ὅταν βλέπετε ἄγχος, νὰ ξέρετε ὅτι ἐκεῖ ἔχει βάλει τὴν οὐρὰ του τὸ ταγκαλάκι.

Ὁ διάβολος δὲν πηγαίνει κόντρα. Ἂν ὑπάρχη μία τάση, σπρώχνει καὶ αὐτός, γιὰ νὰ ταλαιπωρήση καὶ νὰ πλανήση τὸν ἄνθρωπο.

Τὸν εὐαίσθητο λ.χ. τὸν κάνει ὑπερευαίσθητο.

Ὅταν ἔχης διάθεση νὰ κάνης μετάνοιες, σπρώχνει καὶ ὁ διάβολος νὰ κάνης περισσότερες ἀπὸ τὴν ἀντοχή σου καί, ἂν οἱ δυνάμεις σου εἶναι περιορισμένες, δημιουργεῖται μία νευρικότητα, γιατί δὲν τὰ βγάζεις πέρα, καὶ στὴν συνέχειά σου δημιουργεῖ ἄγχος μὲ ἐλαφρὰ ἀπελπισία κατ’ ἀρχὰς καὶ μετὰ συνεχίζει…

Θυμᾶμαι, ὅταν ἤμουν ἀρχάριος μοναχός, ἕνα διάστημα, μόλις ἔπεφτα νὰ κοιμηθῶ, μοῦ ἔλεγε ὁ πειρασμός: “Κοιμᾶσαι; Σήκω! Τόσοι ἄνθρωποι ὑποφέρουν, τόσοι ἔχουν ἀνάγκη…”

Σηκωνόμουν καὶ ἔκανα μετάνοιες, ὅ,τι μποροῦσα. Μόλις ἔπεφτα νὰ κοιμηθῶ, ἄρχιζε ξανά: “Οἱ ἄλλοι ὑποφέρουν κι ἐσὺ κοιμᾶσαι; Σήκω!” Σηκωνόμουν πάλι.

Μέχρι ποὺ ἔφθασα νὰ πῶ: “Ἄχ, νὰ μοῦ κόβονταν τὰ πόδια, τί καλά! Θὰ ἤμουν τότε δικαιολογημένος, ἀφοῦ δὲν θὰ μποροῦσα νὰ κάνω μετανοιες”.

Μία Μεγάλη Σαρακοστὴ τὴν ἔβγαλα μὲ τὸ ζόρι, γιατί πήγαινα νὰ στριμώξω τὸν ἑαυτό μου περισσότερο ἀπὸ τὴν ἀντοχή μου.

Ὅταν νιώθουμε στὸν ἀγώνα μᾶς ἄγχος, νὰ ξέρουμε ὅτι δὲν κινούμαστε στὸν χῶρο τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεὸς δὲν εἶναι τύραννος νὰ μᾶς πνίγη..

romfea.gr 

Του Αρχιμ. Ανανία Κουστένη. Η εμπιστοσύνη στην Θεία Πρόνοια μας ελευθερώνει από τα βάσανα.

Τρίτη Κυριακή του Ματθαίου σήμερα, αγαπητοί, και το Ευαγγέλιο είναι ένα μέρος από την ομιλία του Χριστού επάνω στο όρος, και προσπαθεί ο φιλάνθρωπος και πάνσοφος Ιησούς να μας απαλλάξει από την αγωνία, την μέριμνα και την ανασφάλεια.

Χάνοντας ο άνθρωπος το Θεό του τα έχασε όλα και έγινε μια πληγή, και γέμισε άγχος και ανασφάλεια και στενοχώρια.

Έχει ανασφάλεια για τη ζωή του και το μέλλον του. Και ο Κύριος προσπαθεί να μας πείσει ότι η δική Του πρόνοια και αγάπη είναι εκείνη η οποία μας φροντίζει μέχρι λεπτομέρειας.

Και φέρνει παραδείγματα και απ’ τη ζωή, και από τη φύση, και από τον ίδιο τον εαυτό μας, θέλοντας να μας πει πως ο νους και η καρδιά του ανθρώπου είναι φως· φως που φωτίζει και που οδηγεί τον άνθρωπο κοντά στο Θεό και μέσα στο Παράδεισο.

Μας φέρνει παράδειγμα το μάτι το ανθρώπινο, που όταν είναι υγιές λάμπει όλο το σώμα. Κι όταν χαλάσει το μάτι, τότε όλο το σώμα βυθίζεται στο σκοτάδι.

Έτσι και η ψυχή και η συνείδηση και ο νους αν σκοτισθούν, τότε ο άνθρωπος βρίσκεται σε μεγάλο ηθικό και πνευματικό σκοτάδι, μέσα στην ίδια την κόλαση.

Κι αν μερικοί φαντάζονται πως μπορούν να υπηρετούν και τον πλούτο και το Θεό, ο Χριστός λέει πως κάνουνε λάθος.

Η καρδιά του ανθρώπου είναι φτιαγμένη να αγαπά το Θεό και να ζητά το Παράδεισο. Όλα τα άλλα είναι μέσα.

Και στη συνέχεια ο Κύριος μας φέρνει στη φύση, και μας λέει να κοιτάξομε τα πετεινά του ουρανού, τα θεοπούλια, που ούτε κοπιάζουν, ούτε συγκεντρώνουν στις αποθήκες, κι όμως ο Πατέρας ο ουράνιος τα τρέφει. Δεν τους το βάνει στο στόμα, αλλά υπάρχει τροφή. Κι εκείνα τρέχουν και τη βρίσκουν και τη λαμβάνουν.

Και λέει ακόμη ο Χριστός: «Κι αν μεριμνήσετε πολύ, δεν πρόκειται τίποτα να κερδίσετε· ούτε έναν πήχη, ούτε έναν πόντο στο μπόι σας να προσθέσετε».

Και ακόμη «…η ψυχή είναι ανώτερη απ’ την τροφή, και το σώμα είναι ανώτερο από το ένδυμα». Φέρνει ωραία παραδείγματα, πειστικά, ο Χριστός.

Και στη συνέχεια μας πηγαίνει στα κρίνα του αγρού, στα αγριολούλουδα, τα οποία ο Κύριος τόσο πολύ φροντίζει που ξεπερνούν στην ομορφιά και τον ένδοξο Σολομώντα όταν φορούσε την καλύτερη στολή του και έλαμπε.

Στις ήμερες μας οι άνθρωποι, οι περισσότεροι, ξεφύγαμε από την αγάπη και τον πλούτο του Θεού, από την καλοσύνη, την ηρεμία και τον πνευματικό βίο, και μπήκαμε στον τροπικό του σκοταδιού, του πλούτου, της απάτης και της φθοράς.

Και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε κάθε στιγμή, και μέσα μας και γύρω μας.

Και μας λέει ο Χριστός ότι: «μέριμνα έχουν οι εθνικοί, οι μη έχοντες Θεόν. Εσείς έχετε Θεό πατέρα, στοργικό, και ξέρει και τί θέλετε και τί χρειάζεστε». Μας συμφέρει να αφηνόμαστε στη χάρη Του. Δεν λέει «μην εργάζεστε», λέει: «μη μεριμνάτε», γιατί η μέριμνα είναι μεγάλο αγκάθι.

Το άγχος δημιουργεί τόσα κακά. Κι ο Χριστός μας θέλει να μας απαλλάξει. Γι’ αυτό μας είπε τόσα παραδείγματα και μας προέτρεψε με τόσο υπέροχα λόγια να αφηνόμαστε στην Πρόνοια, στην αγάπη και στη στοργή Του, και να ’χουμε μία προτεραιότητα· αυτήν με την οποία κλείνει το σημερινό κομμάτι του Ευαγγελίου: «Να ζητάμε πρώτα τη βασιλεία του Θεού…», γι’ αυτήν είμαστε φτιαγμένοι· «. ..και την δικαιοσύνην αυτού και την αγιότητα».

Αυτός είναι ο σκοπός μας· να γεμίσουμε με τη Θεία Χάρη, να θεωθούμε, να αγιάσουμε, να γίνουμε «τέκνα φωτόμορφα της Εκκλησίας» και «του Παραδείσου οικήτορες». Αυτό μας χρειάζεται, αυτό μας συμφέρει κι αυτό με τη Χάρη του Χριστού μας ας προσπαθούμε να κάνουμε.

Του Αρχιμ. Ανανία Κουστένη

Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 17/06 00:39

romfea.gr

Άγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς. Ζῶμεν εἰς ἐποχήν καί κοινωνίαν εἰδωλολατρικήν!

ΠΟΙΟΣ μποροῦσε νὰ φανταστεῖ πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια ὅτι θὰ εἴχαμε δυναμικὴ παλιννόστηση τῆς εἰδωλολατρίας, ὕστερα ἀπὸ εἴκοσι αἰῶνες χριστιανικῆς ἐπικράτησης; Ὁ ἀείμνηστος π. Σεραφεὶμ Ρόουζ (+1982) προεῖδε αὐτὴ τὴν κατάντια, γράφοντας: «Ζοῦμε σὲ μία κοινωνία πιὸ εἰδωλολατρικὴ καὶ πιὸ ἐχθρικὴ πρὸς τὸ Χριστό, ἀπὸ ἐκείνη στὴν ὁποία ὁ ἴδιος γεννήθηκε. 

Πρόσφατα ἕνας καθολικὸς Ἱερέας, στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Καλιφόρνιας στὸ Λὸς Ἄντζελες, τόλμησε νὰ πεῖ ὅτι τὸ πανεπιστήμιο εἶχε παγανιστικὴ ἀτμόσφαιρα καὶ οἱ ἰθύνοντες τοῦ πανεπιστημίου τὸν χαρακτήρισαν “φανατικὸ” καὶ “παράφρονα”… Ἔλεγε τὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ οἱ ἄνθρωποι μισοῦν τὴν ἀλήθεια καὶ γι’ αὐτὸ εὐχαρίστως θὰ ξανασταύρωναν τὸ Χριστό, ἂν ἐρχόταν ἀνάμεσά τους. Εἶμαι Χριστιανὸς καὶ θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι ἕνας ἔντιμος Χριστιανός. Μπορῶ μόνο νὰ ἀκολουθήσω τὴ συνείδησή μου. Δὲν μπορῶ νὰ κοροϊδέψω τὸν ἑαυτό μου… Ξέρω ὅτι κάνω τὸ σωστό. Ἂν αὐτὸ ποὺ κάνω μοιάζει ἀνόητο στὰ μάτια τοῦ κόσμου, μπορῶ μόνο νὰ ἀπαντήσω μὲ τὰ λόγια τοῦ ἀποστόλου Παύλου: ὅλη ἡ σοφία αὐτοῦ τοῦ κόσμου, δὲν εἶναι παρὰ μωρία στὰ μάτια τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ εἶναι κάτι ποὺ ξεχνᾶμε πολὺ εὔκολα… Μόνο ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ κατέχει καὶ μεταδίδει τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ»!

Ἡ παλιννόστηση τῆς εἰδωλολατρίας καὶ ἡ ἔνθερμη ὑποδοχή της ἀπὸ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο ἀποτελεῖ ἀπόδειξη τῆς ἐχθίστης κατάντιάς του καὶ φανερώνει ὅτι βιώνουμε τὴν τραγικὴ ἐποχὴ τῶν ἐσχάτων, νὰ ἀρνεῖται τὸ Χριστὸ καὶ νὰ λατρεύει τοὺς εἰδωλικοὺς  ἄθλιους «θεούς», ὡς «ἄλλοθι» γιὰ τὸν ἄκρατο ἡδονισμό του!

Τί εἶναι εἰδωλολατρία;

Ο ΑΓΙΟΣ Ἰουστῖνος Πόποβιτς, μᾶς ὁρίζει τὴν ἀληθινὴ διάσταση τῆς σύγχρονης εἰδωλολατρίας:

«Ὁ Θεάνθρωπος εἶναι ὁ μόνος ποὺ νίκησε τὸ θάνατο μὲ τὴν Ἀνάστασή Του. Γι’ αὐτὸ εἶναι ὁ ἀληθινὸς Θεὸς καὶ ἡ αἰώνια ζωή. Ὅλα τ’ ἄλλα εἶναι ψεύτικοι θεοί. Ἡ ἀναγνώριση, ἡ ὁμολογία, τὸ κήρυγμα ὁποιουδήποτε ἄλλου θεοῦ, ἐκτὸς τοῦ Χριστοῦ, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἀσέβεια καὶ εἰδωλολατρία.

Κάθε εἰδωλολατρία στὴν πραγματικότητα εἶναι ἀσέβεια, ἐφόσον τὸ προσκύνημα σ’ ὁποιοδήποτε εἴδωλο εἶναι ἀσέβεια. Στὴν εἰδωλολατρία ἀνήκουν ὅλα: ἀπὸ τὸν πιὸ χονδροειδῆ φετιχισμὸ μέχρι τὸ πιὸ λεπτὸ συμβολισμό. Ἡ εἰδωλολατρία εἶναι ὄχι μόνο προσκύνημα σὲ ψεύτικους Θεούς, ἀλλὰ καὶ στὶς πέτρες, στὰ δέντρα, στὰ ζῷα, στοὺς πλανῆτες, στὰ ἀγάλματα, ἀλλὰ καὶ στοὺς ἀνθρώπους καὶ στοὺς ἥρωες καὶ στοὺς ἰδιοφυεῖς καὶ στὶς ἐφευρέσεις καὶ στὶς ἰδέες καὶ στὰ πάθη καὶ στὴν κουλτούρα καὶ στὸν πολιτισμὸ καὶ στὴν ἐπιστήμη καὶ στὴ φιλοσοφία, καὶ στὴν τέχνη, ἤ σὲ ὁ,τιδήποτε ἄλλο ποὺ θέλει νὰ ἀντικαταστήσει μὲ τὸν ἑαυτό του τὸν ἀληθινὸ Θεὸ καὶ Κύριο Ἰησοῦ Χριστό.

Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ ἅγιος Θεολόγος τελειώνει τὴν ἐπιστολή του μὲ τὰ λόγια:
“Τεκνία, φυλάξατε ἑαυτοὺς ἀπὸ τῶν εἰδώλων”, νὰ φυλάγεστε ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρία, νὰ φυλάγεστε ἀπὸ τὴν ἀσέβεια»!

Ὁ θεοφώτιστος Γέροντας «φωτογράφισε» μὲ ἀκρίβεια τὴν σύγχρονη εἰδωλολατρικὴ πραγματικότητα, ἡ ὁποία ἔχει ἁλώσει ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη, ἀπεμπολώντας τὸ Θεό, χωρὶς νὰ σημαίνουν «συν­αγερμὸ» οἱ «καθεύδοντες» ἐκκλησιαστικοὶ ἄρχοντές μας! Δυστυχῶς!

orthodoxostypos.gr

Γέρων Ιουστίνος Πίρβου. Αυτήν την ώρα ο κόσμος διευθύνεται από μια μοναδική παγκόσμια κυβέρνηση, η οποία κατευθύνει όλες τις “κυβερνήσεις” των κρατών.

«Πιστεύετε ότι οι διεθνείς οργανισμοί, όπως ΟΗΕ και ΝΑΤΟ θέλουν στ’ αλήθεια την ειρήνη των λαών; Αυτές είναι ανοησίες, για να αποβλακώνονται οι μάζες! Μόνον αφελείς αναγνώστες των εφημερίδων μπορούν να πιστεύουν πλέον αυτές τις κουταμάρες. Αυτοί οι οργανισμοί κάνουν πόλεμο στο όνομα της ειρήνης ώστε, μετά, αυτοί πάλι να φαίνονται ως “σωτήρες του κόσμου”· ενώ στην πραγματικότητα μετά τον πόλεμο πάλι αυτοί θα κερδίζουν, δρέποντας τους καρπούς και τη δόξα, μοιράζοντας μεταξύ τους τα κέρδη, όπως επιθυμούν.

Να ξέρετε όμως ότι και τις “Μεγάλες Δυνάμεις” ο Θεός θα τις παιδαγωγήσει κατάλληλα. Θα τις πατάξει, όταν δεν θα το περιμένουν και τότε θα ηττηθούν. Τι απέγινε η Ιταλία με τον Μουσολίνι; Τι απέγινε η Γερμανία με τον Χίτλερ; Όλους τους διαίρεσε ο Θεός. Ο Θεός και αυτούς θέλει μετανοιωμένους, όχι μόνον τους χριστιανικούς λαούς. Ο Θεός προνοεί έτσι ώστε πολλοί ειδωλολάτρες να επιστρέψουν στην Ορθοδοξία.

Ο πόλεμος ποτέ δεν έρχεται από τους χριστιανούς, πάντα από τους ειδωλολάτρες. Ένας ηγέτης που είναι μέλος της Εκκλησίας δεν συμμαχεί ποτέ με τους ειδωλολάτρες, ούτε εναντίον ορθοδόξων κρατών.

Αυτήν την ώρα ο κόσμος διευθύνεται από μια μοναδική παγκόσμια κυβέρνηση, η οποία κατευθύνει όλες τις “κυβερνήσεις” των κρατών. Εμείς κατηγορούμε τους κυβερνήτες μας αλλά αυτοί, σαν μαριονέτες, δεν έχουν σχεδόν κανένα δικαίωμα. Ό,τι τους λέει ο αρχηγός αυτό εκτελούν».

Γέρων Ιουστίνος Πίρβου

(Ζωή Θυσιαζόμενης Αγάπης-Γέρων Ιουστίνος Πίρβου, εκδόσεις «Άθως», Αθήνα 2019, σελίδες 182-183) 

πηγή:  http://yiorgosthalassis.blogspot.com

makkavaios.blogspot 

Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ. [Πορεία προς τον Ουρανό]. Οι αμαρτίες μετά το βάπτισμα.

4. Οι αμαρτίες μετά το Βάπτισμα

Δεν είναι δυνατόν να περιγράψει κανείς και να κλάψει όπως πρέπει την κατάσταση του χριστιανού που παραδόθηκε μετά το άγιο Βάπτισμα σε ανομίες. Στερείται όλες εκείνες τις μακαριότητες πού καταξιώθηκε να λάβει στο Βάπτισμα του από τη χάρη του Θεού, και πέφτει σ΄ ακόμα μεγαλύτερο όλεθρο από εκείνον πού είχε γλυτώσει. Γιατί, αν και γνώρισε την αλήθεια, ωστόσο δεν θέλησε να ζήσει σύμφωνα μ΄ αυτήν.

Γνώρισε τον Θεό, αλλά δεν θέλησε ν΄ ανήκει σ΄ Αυτόν.

Γνώρισε το δρόμο πού οδηγεί στην αιώνια ευτυχία, αλλά δεν θέλησε να τον βαδίσει.

Έμαθε και υποσχέθηκε να υπηρετεί τον Κύριο, αλλά δεν τήρησε την υπόσχεση του.

Λούστηκε, φωτίστηκε, δικαιώθηκε, αλλά έπειτα τα στερήθηκε όλα.

Έγινε παιδί του Θεού, αλλά στη συνέχεια έχασε αυτή την υπερένδοξη καταγωγή.

Έγινε κληρονόμος της αιώνιας ζωής και βασιλείας, αλλά κατέστρεψε αυτή την κληρονομιά.

Γι’ αυτόν, ακριβώς, και τους ομοίους του είναι που θρηνεί ο Απόστολος: «Κρεῖττον γὰρ ἦν αὐτοῖς μὴ ἐπεγνωκέναι τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης ἢ ἐπιγνοῦσιν ἐπιστρέψαι ἐκ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἁγίας ἐντολῆς» (Β΄ Πετρ. 2, 21).

Βλέπεις, αδελφέ μου, τι καταστροφή είναι ν΄ αμαρτήσει ο βαπτισμένος χριστιανός; Και σκέψου πώς η καταστροφή αυτή δεν φαίνεται τώρα, γιατί δεν διακρίνεται με τα σωματικά μάτια, αλλά με τα πνευματικά. Θα γίνει όμως αντιληπτή τότε, όταν τα κρυφά και φανερά έργα μας θα παρουσιαστούν μπροστά σ΄ όλον τον κόσμο, δηλαδή στη Δευτέρα παρουσία του Χριστού.

Τότε ο δυστυχής αυτός χριστιανός θα δει και θα καταλάβει τη μεγάλη του συμφορά και καταστροφή.

Αλήθεια, πολλά δάκρυα και θρήνοι χρειάζονται για να κλάψει κανείς την κατάσταση ενός τέτοιου ανθρώπου.

Όπως αυτός που βγήκε από το λουτρό, αλλά ξανακυλίστηκε στη λάσπη, είναι πάλι λερωμένος, έτσι και ο χριστιανός, ο λουσμένος στο λουτρό του Βαπτίσματος, με τις αμαρτίες πάλι μολύνεται.

Όποιος αμαρτάνει μετά το άγιο Βάπτισμα, μοιάζει με κάποιον κουρελή πού, ενώ τον έντυσαν με ρούχα πορφυρά, μεταξωτά, ολόλαμπρα, αυτός πέταξε τη λαμπρή εκείνη στολή και ξαναφόρεσε τα ελεεινά του κουρέλια. Ο χριστιανός, μετά τα κουρέλια της αμαρτίας, ντύθηκε τη στολή της δικαιοσύνης του Χριστού, αλλά πετώντας αυτή τη λαμπρή στολή, φόρεσε πάλι τ΄ αμαρτωλά του κουρέλια.

Σαν εκείνον που βγήκε από το σκοτάδι στο φως, αλλά ξαναγύρισε πάλι στο σκοτάδι, έτσι μοιάζει αυτός που βγήκε από το σκοτάδι της αμαρτίας στο φως του Χριστού, στο αληθινό φως, και γυρίζει πάλι εκεί.

Σαν τον ελευθερωμένο που γυρίζει από τη σκλαβιά και την αιχμαλωσία στην ελευθερία, και πάλι επιστρέφει σ΄ εκείνη την πικρή δουλεία, έτσι και ο χριστιανός που αμαρτάνει, ενώ είχε ελευθερωθεί με τη χάρη του Χριστού από την πικρή δουλεία και αιχμαλωσία του διαβόλου, πάλι γυρίζει σ΄ εκείνη την ολέθρια κατάσταση.

Σαν τον άνθρωπο πού τον αρπάζουν από βαθύ γκρεμό κι εκείνος πάλι ξαναπέφτει, έτσι ακριβώς και ο χριστιανός πού παρανομεί, ενώ ήταν απομακρυσμένος από το βάραθρο της αιώνιας καταστροφής, εντούτοις ρίχνει πάλι τον εαυτό του εκούσια σ΄ εκείνο το βάραθρο.

Σ΄ αυτούς «συμβέβηκε δὲ αὐτοῖς τὸ τῆς ἀληθοῦς παροιμίας, κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα, καί, ὗς (χοίρος) λουσαμένη εἰς κύλισμα βορβόρου» (Β΄ Πετρ. 2, 22).

Στην ολέθρια αυτή κατάσταση ανήκουν:

1. Οι άσωτοι, οι μοιχοί και όλοι όσοι μολύνουν το σώμα τους.
2. Οι κλέφτες, οι άρπαγες, οι ληστές και όσοι με οποιονδήποτε τρόπο σφετερίζονται τα ξένα αγαθά.
3. Οι κακοί και όσοι επιβουλεύονται τη ζωή του πλησίον τους.
4. Οι ύπουλοι, οι υποκριτές, οι πανούργοι και όσοι συμπεριφέρονται δόλια στους άλλους.
5. Οι βλάσφημοι, οι φιλόνικοι και οι συκοφάντες.
6. Όσοι δικαστές κρίνουν ανάλογα με την αμοιβή και τις δωροδοκίες και όχι σύμφωνα με τον όρκο πού έδωσαν και με την αλήθεια.
7. Τα άσπλαχνα αφεντικά.
8. Όσοι έμποροι πουλάνε το χαλασμένο πράγμα για καλό, το φτηνό για ακριβό, το σάπιο για γερό ή παίρνουν υπέρογκα ποσά, περισσότερα από την κανονική αξία.
9. Όσοι κάνουν μαγείες, όσοι καταφεύγουν σε μάγους ή τους φωνάζουν στα σπίτια τους.
10. Όσοι γενικά καταπατούν τη συνείδηση τους και χωρίς φόβο παραβαίνουν τις εντολές του Θεού.

+++

Αγαπητοί Χριστιανοί, λουσμένοι με το λουτρό του αγίου Βαπτίσματος! Ας ανακρίνουμε τον εαυτό μας, μήπως απομακρύνθηκε κανένας μας από τον Χριστό κι έπεσε στην ολέθρια κατάσταση που περιγράψαμε. Όποιος έρχεται σε αντίθεση με το θείο νόμο, δουλεύει στο διάβολο και απομακρύνεται από τον Χριστό.

Αλλοίμονο στους χριστιανούς που αμαρτάνουν μετά το Βάπτισμα! «Ἀνεκτότερον ἔσται γῇ Σοδόμων καὶ Γομόρρας ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἢ τῇ πόλει ἐκείνῃ» (Ματθ. 10, 15), παρά σε τέτοιους χριστιανούς!

Φτωχέ χριστιανέ, ξέχασε τον εαυτό σου και πρόσεχε να μη γίνεις παντοτινός αιχμάλωτος του διαβόλου και της καταστροφής. «Ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται» (Μάρκ. 9, 48).

Θεέ μου, λυπήσου το λογικό σου δημιούργημα, το «κατ’ εικόνα» σου πλασμένο …

Απόσπασμα από το βιβλίο: [Άγιος Τύχων Αρχιεπίσκοπος Βορονέζ καί Ζαντόνσκ]. Πορεία προς τον ουρανό. εκδ. Ιεράς Μονής Παρακλήτου, Ωρωπός.

Μπορείτε  να διαβάσετε τα υπόλοιπα κεφάλαια του βιβλίου εδώ: Πορεία προς τον Ουρανό

greekdownloads.wordpress