Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

Τι σημαίνει ''κοσμικό φρόνημα'';

Και είπε ο αδελφός: "Τι σημαίνει κόσμος;

Κόσμος είναι - απάντησε ο Γέροντας, το να διασπάται κανείς σε πολλές και διάφορες υποθέσεις. Κόσμος είναι το να ενεργούν οι άνθρωποι τα αντίθετα προς την ανθρώπινη φύση, και να ικανοποιούν τα σαρκικά τους θελήματα....

Κόσμος είναι το να νομίσει κανείς ότι μένει παντοτινά στη ζωή αυτή.
Κόσμος είναι να φροντίζει για το σώμα προς βλάβην της ψυχής. Και να καυχιέται γι΄ αυτά που αφήνει πίσω του....

Κι αυτά δεν τα είπα από μόνος μου, αλλά ο Απόστολος Ιωάννης είναι που τα λέει: ''Μην αγαπάτε τον κόσμο μήτε όσα είναι του κόσμου. Αν κάποιος αγαπάει τον κόσμο, δεν έχει μέσα του την αγάπη για τον Πατέρα..." Α΄ Ιωάννου 2:15

Απόσπασμα από το μεγάλο Γεροντικόν

in-agiounikolaoutouneou.gr 

«Δεν συμφωνώ. Δεν τα κάνεις καλά».

Η Αισιοδοξία είναι καρπός της Πίστεως στην Αγάπη και στην Προστασία του Θεού.

Ένας φωτισμένος Μοναχός έλεγε:

-Προσέξτε μη σας φορέσει ο Σατανάς τα μαύρα γυαλιά της απαισιοδοξίας και μετά τα βλέπετε όλα μαύρα.

Προσέξτε μη γκρινιάζετε. Η γκρίνια κουράζει αυτούς που ζουν κοντά σας και δυσαρεστεί τον Θεό, γιατί είναι ολιγοπιστία και μαζί αχαριστία. Και πρόσθετε:

-Αρχίζετε την ημέρα σας με προσευχή και με χαμόγελο! Θυμηθείτε ότι αυτό έκαναν οι παλαιότεροι. Στους καθρέπτες και στα προσόψιά τους γράφανε το «Καλήμερα» και το «Δόξα Σοι ο Θεός»! Ξέρανε να ζήσουνε! Μήπως δεν είχανε και τότε βάσανα, αρρώστιες και φτώχεια; Κι όμως τα περνούσαν όλα με ψυχική λεβεντιά!

Ήταν φτωχοί, αλλά αξιοπρεπείς, άρχοντες, έλεγε άλλος μεγάλος σύγχρονος Γέροντας. Είχαν συνεχώς στο στόμα τους και στην καρδιά τους το «Έχει ο Θεός»…!

Γνώριζαν να προσεύχονται, να καρτερούν και να νικούν! «Και να θέλω δεν μπορώ να στενοχωρηθώ. Όταν στενοχωριόμαστε είναι σαν να λέμε στον Θεό:

«Δεν συμφωνώ. Δεν τα κάνεις καλά».

…..Ύστερα είναι κι αχαριστία…….

Από Αγιορείτη Μοναχό

in-agiounikolaoutouneou.gr 

Συζήτηση με τον Γέροντα Αμβρόσιο περί Παραδείσου!

- Γέροντα, πως είναι ο Παράδεισος;

- Είναι ένα ευλογημένο μέρος, χαρούμενο, έχει ποτάμια με νερά μέσα. Τόπος απέραντος, χωρίς κόπο, χωρίς στενοχώρια. Ανάπαυση ψυχής, ελευθερία πνεύματος. Και θα χαίρεσαι εκεί, δεν θα κλαις, δεν θα πονάς. Χαρά, αγαλλίαση, ευφροσύνη ψυχών. Εκεί μέσα μπαίνουν όσοι φύλαξαν εδώ τη ζωή τους στην καθαρότητα.

- Και τί είναι η Χάρις του Θεού;

- Δύναμις! Απέραντος δύναμις! Είναι εδώ στη γη και καλύπτει τον Ουρανό. Η Χάρις του Θεού μπορεί να χτίσει τη γη και εν ριπή οφθαλμού να την γκρεμίσει, να χαθεί. Γιατί η Χάρις είναι δύναμις και αλλάζει το Σύμπαν.

- Γι’ αυτό βλέπουμε τις μεγάλες καταστροφές από τη μία στιγμή στην άλλη;

- Αυτά να τα προσέχετε, γιατί, όταν ο Κύριος τραβήξει το βλέμμα Του από μία περιοχή, αλλάζει λειτουργία.

- Και θα γίνουν και άλλα κακά;

- Και άλλα ακόμα...

- Γιατί, Γέροντα;

- Γιατί αυτό είναι θεϊκό πράγμα. Γι' αυτό πρέπει να προσέχουμε τη ζωή μας να μη πέφτουμε σε λάθη απρόσεκτα, ακανόνιστα.

- Δηλαδή;

- Να μη φεύγει ο άνθρωπος από τον εαυτό του του και πέφτει στη σάρκα.

- Μα γέροντα σάρκα είμαστε.

- Σάρκα είσαι μα πρέπει αν κανονίσεις ποιος θα μπει σε αυτή τη σάρκα.

- Δηλαδή για την μοιχεία και τη πορνεία μου λες;

- Ναι στα παράλογα.

- Εκεί έρχεται ο θυμός του Θεού;

- Ακριβώς! Ακριβώς εκεί έρχεται ό θυμός του θεού.

- Αν κάποιος δεν πέφτει στα σαρκικά, αλλά τα κάνει με το μυαλό του, τί γίνεται;

- Είναι πιο ελαφρύ και τον συγχωρεί ό Θεός. Αλλά, αν μπει στο μυαλό, τότε σίγουρο είναι ότι θα κατεβεί στην καρδιά και τότε θα κάνουμε την πράξη. Είναι πολύ δύσκολο να μη γίνει, αν κάτσει στο μυαλό. Γι’ αυτό πρέπει να προσέχουμε τους φεγγίτες της ψυχής [τα μάτια], γιατί από εκεί μπαίνει ή αμαρτία.

- Γέροντα, τώρα τί συμβαίνει;

- Τώρα είναι κρίση, δεν ακούνε οι άνθρωποι. Κλίνουν περισσότερο στην κακία, είναι δύσκολο να συμμαζευτούμε πάλι, να έχουμε ένα παράθυρο, μια πόρτα στην καλοσύνη, στην Αγάπη. Βλέπεις, είναι πρόβλημα σοβαρό.

- Έρχεται κανένα μεγάλο κακό;

-Οπωσδήποτε θα φανούν καί ουαί καί αλίμονο.

-Και σε μας, στην Ελλάδα;

- Ναι, στην Ελλάδα, θα ’χουμε συμφορά. Αρρώστιες. Μέσα στις πόλεις θα σαρώσουν αρρώστιες.

- Μόνο; Τίποτε άλλο;

- Προς το παρόν. Δεν θέλεις άλλο χειρότερο από αρρώστια.

- Πες μου κάτι ακόμη, σε παρακαλώ. Αυτή η διάθεση, να συγχωράμε τους εχθρούς, έρχεται σιγά - σιγά, με την προσευχή;

- Έρχεται. Πρέπει να λες: «Αφού ο Κύριος το βάζει μέσα στην καρδιά μας και μας διατάσσει, πρέπει να το εφαρμόζουμε εμείς ανάλογα, δηλαδή να το θεωρούμε κτήμα της καρδιάς μας».

Ότι απρόοπτο και να συμβεί, εσύ να μην πάρεις ποτέ απόφαση να κάνεις του άλλου κακό, ούτε κουβέντα ούτε βρισιά να μην του πεις, γιατί πέφτει «ξύλο» μετά την απόφαση αυτή και ηρεμία δεν βρίσκεις. Και Εκείνος τότε θα θεραπεύσει.

- Αν δεν του κάνουμε κακό, αλλά το κρατάμε μέσα μας και ας μάς πικραίνει, δεν είναι συγχωρητικότητα αυτό;

- Όχι, πρέπει να βγει από μέσα μας. Να πούμε: «Θεέ μου, συγχώρησε εμένα πρώτα, γιατί και εγώ έχω κάτι και φταίω, και συγχώρησε και τον Αμβρόσιο, που μου έκανε κακό. Μην τον πονέσεις και συγχώρησε τις αμαρτίες του. Αν το πεις αυτό με την ψυχή σου, τότε συντελείται ένα Μυστήριο. Μυστήριο ολόκληρο! Γιατί αυτό θέλει ο Θεός, να καθαρίσει η δική σου καρδιά και να συγχωρεθεί και ο άλλος.

- Δηλαδή, ή συγχώρεση πρέπει να είναι από καρδιάς;

- Ακριβώς! Με επίγνωση. Αν το καταλάβεις και το κάνεις, σώθηκες. Γιατί μπορεί να λες «εγώ δεν θέλω να του κάνω κακό», αλλά μέσα σου να μένει το μίσος και η κακία να λες ότι συγχωρείς, αλλά μέσα σου να τον μισείς τον άλλον. Αυτό είναι το χειρότερο. Κατάλαβες; θα πεις: «Θεέ μου, βγάλε από μέσα μου το μίσος». Τέρμα.

- Αυτή η κατάσταση είναι το πιο καλό που μπορεί να γίνει στον άνθρωπο;

- Βεβαίως! Μέσα στη ζωή οπωσδήποτε θα έρθουν τέτοια πράγματα κακίας. Αλλά εμείς αμέσως θα τα ρυθμίζουμε αλλιώς.

- Γέροντα, αν κάποια στιγμή κάποιος μάς κάνει ένα κακό, δεν είναι ανθρώπινο για κάποιο διάστημα - μία ώρα ή μία εβδομάδα - να νιώθουμε άσχημα απέναντι του;

- Μπορεί εκείνη την ώρα να μην έχεις τη δύναμη να τον συγχωρέσεις, αλλά, άμα περάσει η μπόρα του θυμού, θα βρεις τον δρόμο και θα πεις: «Ο Κύριος τι λέει; Να αγαπήσεις τον συνάνθρωπό σου που σου έκανε κακό και να τον συγχωρήσεις». Αυτό είναι εντολή, παράγγελμα από τον Ουρανό.

Να συγχωρήσουμε! Δεν σου λέω, εκείνη την ώρα είσαι εξαγριωμένος από θυμό, αλλά, άμα περάσει μία μέρα, περάσουν δύο μέρες και ειρηνεύσει μέσα το πράγμα και έρθεις και δεις τον εαυτό σου, τότε θα πεις:

«Αφού ό Κύριος παραγγέλλει καλοσύνη και Αγάπη, αυτό θα βαδίσω». Όχι στην εκδίκηση! Όχι, άμα σου κάνει ένα κακό, να πας να του κάνεις δέκα κακά. Όχι! Συγγνώμη και συγχώρεση, και εμείς θα βρεθούμε μέσα στην ανάπαυση της ψυχής, θα μας δικαιώσει ο Θεός. Δεν είναι δύσκολο αυτό, αλλά δεν μπορούμε να το συλλάβουμε. Δεν είναι δύσκολο. Επειδή είμαστε μπλεγμένοι μέσα στα πράγματα της γης, δεν συγχωρούμε εύκολα. Κατάλαβες; Αν μαλώνεις, παιδάκι μου, πας το βράδυ και λες: «Συγχώρεσε με, πού σου έκανα κακό, πού σέ έβρισα, είπα λόγια για σένα». Εκεί είναι το μυστικό, αυτό να καταλάβεις. Αν δεις που θα πας, θα τρίβεις τα μάτια σου από εδώ και πέρα. Εσύ δεν θα κλαις καθόλου μετά. Ανάπαυση τής ψυχής σου από εδώ, και μέσα στον Παράδεισο τραβάει η ψυχούλα σου.

- Όταν γίνεται κάτι βαρύ και δεν αντέχω, είναι καλό να πω: «Θεέ μου, δεν μπορώ, βοήθα με»;

- Ναι, αυτό θα πεις: «Θεέ μου, βοήθησέ με». Και θα σε βοηθήσει ή Χάρις του θεού και θα βρεις τον δρόμο. Μόνος σου δεν μπορείς να κάνεις τίποτα χωρίς τη Χάρη του Θεού. Πες: «Έλα, Κύριε, γιατί έχω αυτή την ώρα τρικυμία μέσα στα πάθη μου». Άμα είναι σοβαρό το θέμα, ο εχθρός, πού είναι εκεί, σου λέει στον λογισμό: «Πήγαινε, κάνε του κακό! Σκότωσέ τον!» Άμα τον ακούσεις, καταστράφηκες. Έχασες τον στόχο σου.

- Πες μου κάτι για την φιλανθρωπία.

Πας κάτω στην Αθήνα σε κάποιον και του προσφέρεις ένα φύλλο από το δέντρο. Και του λες: «Πάρε αυτό το φύλλο». Τούτο να είναι βγαλμένο μέσα από την καρδιά σου, γιατί αλλιώς δεν έχει άξια. Κατάλαβες; Σου λέει να εκτελείς την εντολή του Θεού, που είναι η εντολή της αγάπης. Δεν έχει άξια αν είναι μία δεκάρα, αλλά η διάθεση εκείνου που κάνει την κίνηση, η διάθεση της καρδιάς.

- Δηλαδή, όλα έχουν ουσία, όταν γίνονται καρδιακά;

- Ναι, από την καρδιά, δηλαδή από τον Θεό ξεκινά. Και να, γι’ αυτό το πορτοκάλι που μας έφερε αυτός, ο Θεός θα του δώσει εκατό πορτοκάλια. Για σκέψου, παιδί μου!

- Πάτερ μου, να σου δώσω με την καρδιά μου ένα εκατομμύριο, να βρω εκατό;

- Ακριβώς, εκατό θα σου δώσει ο Κύριος, αν δώσεις ένα με την καρδιά σου. Όμως χωρίς την αίσθηση συμφέροντος, να το θυμάσαι. Δεν είναι ψέματα, ούτε παραμύθια. Όχι! Όχι!

- Η Γερόντισσα Παρθενία αυτά τα ήξερε;

- Τί ήταν αυτή! Είχε τόση επίγνωση, για να βοηθήσει τον συνάνθρωπό της, πού δεν λέγεται. Εγώ δεν την έφτανα ούτε στα νύχια της. Αλλά αυτή είχε έργο. Την ήξερα την πορεία της.

- Γέροντα, ποιός άκουγε πιο πολύ τον άλλο και έκανε υπακοή, εσύ ή εκείνη;

- Εγώ πιο πολύ, τις περισσότερες φορές. Είχε ένα πνεύμα σοφίας, πού σπάνια μέσα στους χριστιανούς να βρεις τέτοια κατάσταση, να ταιριάζει η Θεότης με τον άνθρωπο. Δεν είχε δεκάρα στην τσέπη της, αλλά δεν πέρασε φτωχός πού να μην του δώσει. Και να σου πω ένα πράγμα μυστήριο; Ποτέ δεν της έλειψαν τα λεφτά. Τα σκορπούσε, αλλά είχε καλοσύνη, φιλανθρωπία, ελεημοσύνη. Έτσι ήταν από παιδί ή ψυχή της. Αυτά είναι γεγονότα, την έχω ζήσει σαράντα χρόνια! Ποτέ δεν είχε λεφτά, αλλά κάθε μέρα ήταν φορτωμένη. Πίστευε τόσο πολύ, πού δεν λέγεται ή πίστη της στον Χριστό και στη χριστιανική πορεία.

- Γέροντα, υπάρχουν σήμερα Άγιοι;

- Ναι, παιδί μου, και βέβαια υπάρχουν. Υπάρχουν λίγοι. Αυτοί μόνο μας κρατάνε με τις προσευχές τους.

- Και ποιος είναι Άγιος;

- Άγιος είναι αυτός που συγχωρεί από καρδιάς. Γιατί οι Άγιοι, που τους έχουμε μέσα στην εκκλησία και τους προσκυνούμε, ξέρεις αυτό το έργο της συγχώρεσης πώς το μεταχειρίζονταν; Δεν λέγεται. Αυτοί συγχωρούσανε και αγωνίζονταν κιόλας, κάνανε προσευχή και αγώνα συμφιλίωσης με επίγνωση θεϊκή, όχι ανθρώπινα πράγματα. Άμα ξέρεις γιατί γίνεται η διόρθωση, απαλλάσσεσαι εσύ από όλα τα γήινα πράγματα της κακίας και έρχεται η Χάρις και αγιάζει.

- Αν σκοτώσουν τον αδελφό σου, πώς γίνεται να συγχωρείς τον φονιά από καρδιάς;

- Είναι πολύ δύσκολο. Αλλά έχουμε παραδείγματα στην εκκλησία προς μίμηση: τον Άγιο Διονύσιο.

- Ναι, αλλά αυτός ήταν Άγιος. Εμείς;

- Ναι, αυτός ήταν προχωρημένος πνευματικά. Αλλά και εμείς εκεί πρέπει να βλέπουμε. Όχι, επειδή είμαστε σέ πιο κάτω επίπεδο, αν ένας έκανε κακό, εμείς να μη θέλουμε να συγχωρήσουμε και να θέλουμε εκδίκηση. Όχι εκδίκηση! Ακούς; Θέλεις να εκδικηθείς; Άσε στον Θεό το έργο αυτό. Χωρίς όμως να του το ζητήσεις, γιατί τότε περιέχει την κακία. Απλά, άσε τον Θεό. Ο Κύριος θα το τακτοποιήσει και θα σέ βγάλει εσένα κύριο της κατάστασης. Και σου λέει: «Άστο εσύ και εγώ είμαι εδώ». Αν πιστεύεις, βέβαια, γιατί, αν δεν πιστεύεις… Έ! Τόσο είναι λεπτά τα πράγματα αυτά. Βέβαια, ταράσσεσαι εσύ από το μίσος, όμως όχι, θα το βγάλεις από μέσα σου, γιατί εσύ κανονίζεις αυτό για την ψυχή σου. Κατάλαβες; Να δεις πόση είναι ή διαφορά μεταξύ καλοσύνης και μίσους.

- Εκείνος πού συγχωρεί πραγματικά τί αισθάνεται μέσα στην καρδιά του;

- Αγαλλίαση ψυχική. Δεν λέγεται η ικανοποίηση. Σαν να του δώσανε πεντακόσια εκατομμύρια και τον Παράδεισο να μπει. Εκείνος πού συγχωρεί τον πταίοντα, αυτό γίνεται. Ακούς; Δοκίμασέ το και θα το δεις. Αλλά με την καρδιά σου. Γιατί ό Κύριος είναι μες στην ψυχή μας, ό Δημιουργός ό ίδιος πού μάς έπλασε και ξέρει αν είναι αλήθεια ότι θέλεις να συγχωρήσεις. Άμα έχεις κρυφό εγωισμό και λες «θέλω να τον συγχωρέσω, αλλά δεν μπορώ», εκεί είσαι μπερδεμένος ακόμα μέσα σου, κατάλαβες; Θέλει καθαρά να συγχωρήσεις τον εχθρό σου. Ο άγιος Νεκτάριος ήταν ένας. Συγχωρούσε τους πάντες. Αυτός έτσι ήταν. Συγχωρούσε πραγματικά τους πάντες!

(+)Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης

anthologioxr.blogspot 

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026

Κλῖμαξ Aγίου Ἰωάννου Σιναïτου. Ὅλοι ὅσοι ἐγκατέλειψαν πρόθυμα τά βιοτικά.

12. Ὅλοι ὅσοι ἐγκατέλειψαν πρόθυμα τὰ βιοτικά, τὸ ἔπραξαν ἀναμφιβόλως ἢ γιὰ τὴν   μέλλουσα βασιλεία ἢ γιὰ τὰ πολλὰ τοὺς ἁμαρτήματα ἢ γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. 

Ἐὰν   κανεὶς ἀπὸ τοὺς τρεῖς αὐτοὺς σκοποὺς δὲν τοὺς παρακίνησε, τότε ἡ ἀναχώρησίς   τους εἶναι παράλογος. Παρ᾿ ὅλα αὐτὰ ὁ καλός μας Ἀγωνοθέτης περιμένει νὰ ἰδῆ   ποιὸ θὰ εἶναι τὸ τέρμα τοῦ δρόμου.

Κλῖμαξ Aγίου Ἰωάννου Σιναïτου

Νεοελληνικὴ ἀπόδοση: Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου

imaik.gr 

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ. «Ἀκόμα πιό δύσκολη θά κάνει τότε τή θεάρεστη ζωή καί ἡ γενική ἀποστασία…».

«Ακόμα πιο δύσκολη θα κάνει τότε τη θεάρεστη ζωή και η γενική αποστασία.

Οι αποστάτες, που όλο και θ’ αυξάνονται, θα αυτοαποκαλούνται και θα παρουσιάζονται στους άλλους ως χριστιανοί. Ωστόσο, θα καταδιώκουν τούς αληθινούς χριστιανούς και θα τους επιβουλεύονται ακατάπαυστα, βάζοντας αναρίθμητα εμπόδια στην καλή τους επιθυμία να υπηρετούν τον Κύριο και να σωθούν, όπως επισημαίνει ο άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ. (Έπιστολή 67)

Θα κάνουν πολλά εναντίον των δούλων του Θεού. Θα χρησιμοποιήσουν και τη βία της εξουσίας και τη συκοφαντία και τις καλοστημένες σκευωρίες και τις πολύμορφες απάτες και τους σκληρούς διωγμούς..».

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

(Προσφορά στον σύγχρονο Μοναχισμό Ά Τόμος 9 σελ. 209)

πηγή: ixthis3

choratouaxoritou

simeiakairwn.wordpress

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

Μοναχός (+)Μωυσής, αγιορείτης. Η Παναγία «κατέχει τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος».

Η Παναγία, κατά τον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, τον μεγαλύτερο δογματικό πατέρα της Εκκλησίας μας, «κατέχει τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος».

Δηλαδή εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί μετά την Αγία Τριάδα τιμάμε την Παναγία. Μεγάλη όντως τιμή. Στο πρόσωπο της Παναγίας τιμάται το γυναικείο φύλο. Ο πιστός ελληνικός λαός τιμά ιδιαίτερα κι ευλαβείται πολύ την Παναγία.

Αυτό φαίνεται και στο ότι από τις 30.000 εκκλησίες, παρεκκλήσια κι εξωκλήσια όλης της Ελλάδος οι 6.000 είναι αφιερωμένες σε εορτές της Παναγίας και οι περισσότερες στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Μάλιστα από τα 1.000 μοναστήρια της Ελλάδος τα 300 τιμώνται σ’ εορτές της Παναγίας· Γέννηση, Ευαγγελισμός, Ζωοδόχος Πηγή, Τιμία Ζώνη, Κοίμηση. Τα στοιχεία αυτά λαμβάνουμε από τα επίσημα Δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος του 2008.

Στο Άγιον Όρος, τα ωραία προσωνυμούμενο «Περιβόλι της Παναγίας», από τον πολύπλαγκτο Σκοπελίτη Ξηροποταμηνό μοναχό Καισάριο Δαπόντε, ονομασία που επεκράτησε, η τιμή της Παναγίας πλησιάζει τα όρια της λατρείας.

Από τις 20 μονές οι 5 τιμώνται στην Παναγία. Από τις 12 σκήτες οι 3 είναι αφιερωμένες στην Παναγία. Από τα 300 κελιά περίπου τα 50 πανηγυρίζουν σ’ εορτές της Παναγίας.

Κέντρο του θεομητορικού εορτασμού τον Αύγουστο στον ιερό Άθωνα είναι ο πάνσεπτος ναός του Πρωτάτου στις Καρυές. Αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

Η πολυπρόσωπη και κατανυκτική μεγάλη εικόνα του τέμπλου παρουσιάζει κατά τη βυζαντινή παράδοση τη σύνταξη των αποστόλων και πρώτων επισκόπων γύρω από τη νεκρική κλίνη της Θεοτόκου. Ο Χριστός ψηλά μετά αγγέλων να παραλαμβάνει την ψυχή της. Η ίδια εικόνα σε μικρό μέγεθος στο προσκυνητάρι.

Μεγάλη και ωραιότατη ίδια παράσταση σε τοιχογραφία από τον χρωστήρα του Θεσσαλονικέως Πανσέληνου και της συνοδείας του στα τέλη του 13ου αιώνος.

Η θαυματουργή εικόνα του Άξιον Εστί δεσπόζει και λάμπει στο προσκυνητάρι της, με την κεντητή ποδιά, τα’ ασημένια καντήλια, τα άνθη, τα θυμιάματα, τα’ αφιερώματα, τις λαμπάδες, τις μετάνοιες, τους μύριους ασπασμούς. 15 Αυγούστου   και όλο το Άγιον Όρος αγρυπνεί εκ βαθέων ψάλλοντας: «Και σε μεσίτριαν έχω προς τον φιλάνθρωπον Θεόν μη μου ελέγξη τας πράξεις ενώπιον των αγγέλων· παρακαλώ σε Παρθένε βοήθησόν μοι εν τάχει».

Η θεοτοκοφιλία μοναχών και λαϊκών είναι δικαιολογημένη, δίκαιη, πηγαία, αυθόρμητη και ειλικρινής. Η Παναγία είναι το καλύτερο που είχε να δώσει όλη η ανθρωπότητα στη θεότητα. Είναι η ωραιότερη, σεμνότερη, ταπεινότερη και ιερότερη γυναίκα του κόσμου.

(+)Μοναχός Μωυσής, αγιορείτης

psigmataorthodoxias3.wordpress 

Τά Φυλακτά - Ὄψεις ἀποκρυφισμοῦ.

Πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

Τά φυλακτά εἶναι μία πανάρχαια πρακτική, πού χρησιμοποιοῦνταν σέ πλῆθος παγανιστικῶν λατρειῶν καί χώρων ὡς μέσα προστασίας, ὑποτιθέμενου ἐλέγχου τῶν πνευμάτων ἤ καί αὐτῶν τῶν φυσικῶν δυνάμεων.
Στήν ἀρχαία Αἴγυπτο λ.χ. τό πλέον διαδεδομένο φυλακτό ἦταν τό λεγόμενο ”Μάτι τοῦ Ὥρου”, ἐνῶ στήν ἀρχαία Ἑλλάδα ἦταν γνωστά ὡς περιάμματα καί περίαπτα. Τά φυλακτά ὅμως σήμερα εἶναι παρόντα καί στόν ἀποκρυφιστικό χῶρο καί μάλιστα μέ πολλές μορφές.
Διαφημίζονται, προβάλλονται καί πωλοῦνται ὡς ἀντικείμενα πού ἐμπεριέχουν μαγικές δυνάμεις, οἱ ὁποῖες προφυλάσσουν, δῆθεν, ὅποιον τά ἔχει, ἀπό ἀρρώστιες, βάσκανο μάτι, ἐμπόδια κάθε εἴδους, ἀπό μαγεία καί κάθε μορφή κακοδαιμονίας.
 Ἄλλοτε προωθοῦνται ὡς μέσα, τύχης, ἐπιτυχίας, ἀπόκτησης πλούτου, γονιμότητας, κ.ἄ. Τό πρόβλημα μάλιστα γίνεται ἀκόμα πιό σύνθετο καί μεγαλύτερο, ὅταν τέτοιου εἴδους πεποιθήσεις συνδυάζονται μέ προκαταλήψεις καί δεισιδαιμονίες, πού ἐπίσης εἶναι παροῦσες καί βασανίζουν πλῆθος ἀνθρώπων πού τίς πιστεύουν.
Στόν εὐρύτερο ἀποκρυφιστικό χῶρο διαφημίζονται φυλακτά ἀπό διάφορα ὑλικά, σέ πολλά καί ποικίλα σχήματα, μεγέθη, χρώματα κ.λπ. Φοροῦνται, συνήθως, στό λαιμό ἤ στό χέρι. Ἄλλοτε τοποθετοῦνται σέ εὐδιάκριτο σημεῖο στά σπίτια, σέ δωμάτια, ἀλλά καί σέ ἐπαγγελματικούς χώρους.
Δέν εἶναι μάλιστα τυχαῖο τό γεγονός, ὅτι ἀποκρυφιστικά σύμβολα, ὅπως ὁ λε γόμενος Αἰγυπτιακός σταυρός (Ankh) νά παρουσιάζεται ὡς ἐξαιρετικό φυλακτόσύμβολο δύναμης καί προστασίας.
Μία ἐπιπλέον κατηγορία τέτοιων φυλακτῶν στόν ἀποκρυφιστικό χῶρο περιέχουν ἐπιγραφές, ξόρκια, φράσεις θρησκευτικοῦ περιεχόμενου, λ.χ. ὀνόματα ἀγγέλων συνήθως λαμβανόμενα ἀπό ἀπόκρυφιστικές πηγές, σύμβολα, φιγοῦρες ἤ καί σχέδια, ὡς μέσα ἄμυνας καί προστασίας ἀπό ἀρνητική ἐνέργεια.
Τά φυλακτά στό χῶρο τοῦ ἀποκρυφισμοῦ εἶναι παρόντα καί στόν πλέον σκληρό πυρήνα του, σέ τελετές, δηλαδή, μαγείας ὡς μέσα, ὑποτίθεται, προφύλαξης τοῦ μάγου ἀπό μή ἐλεγχόμενες ἐνέργειες τῶν πνευμάτων πού ἐπικαλεῖ ται. Σέ νεοεποχίτικους χώρους θά συναντήσουμε ἐπίσης τήν παρουσία καί τή χρήση φυλακτῶν.
Ἐδῶ ὅμως ἡ διαφήμισή τους καί ἡ ἑρμηνεία τοῦ τρόπου λειτουργίας τους ἔχει νεοποχίτικη λεκτική ἐπένδυση, ὅπως λ.χ., ὅτι τά φυλακτά εἶναι ἐνεργειακά μέσα προστασίας, ἐνεργειακοί ἀγωγοί, συσσωρευτές θετικῆς ἐνέργειας, ὄργανα προστασίας μέσῳ δονήσεων, πού ἐκπέμπουν ἤ συντονισμῶν. Ἀπέναντι σʼ αὐτή τήν ἀποκρυφιστική ζοφερή καί θλιβερή πραγματικότητα ὑπάρχει ἡ χριστιανική πραγματικότητα.
Ἡ ἀποκρυφιστική περί φυλακτῶν ἀντίληψη σέ συνδυασμό μέ τίς δεισιδαιμονίες καί τίς προκαταλήψεις ἀνήκουν σʼ αὐτά πού, σύν τοῖς ἄλλοις, ὁ πιστός ἀποτάχθηκε ὡς ἔργα καί λατρεία τοῦ διαβόλου τήν ἱερή στιγμή τοῦ ἁγίου βαπτίσματός του.
Ὁ χριστιανός γεύεται τόν πλοῦτο καί τήν εὐλογία τῆς ἐλευθερίας, πού τοῦ δώρησε ὁ Χριστός. Στή συνάφεια αὐτή μποροῦμε νά ἀντιληφθοῦμε τήν χριστιανική κριτική κατά τοῦ φαινόμενου, ἤδη ἀπό τά ἀρχαῖα χρόνια, ὅπως αὐτή καταγράφεται σέ ἀπόσπασμα πού ἀποδίδεται στόν Μέγα Ἀθανάσιο. Ἐπισημαίνει σχετικά ὁ ἱερός πατέρας: «Τά γάρ περίαπτα καί αἱ γοητεῖαι μάταια βοηθήματα ὑπάρχου σιν. Εἰ δέ τις αὐτοῖς κέχρηται, γινωσκέτω τοῦτο σαφῶς, ὅτι ἑαυτόν ἐποίησεν ἀντί πιστοῦ ἄπιστον, ἀντί χριστιανοῦ ἐθνικόν, ἀντί δέ συνετοῦ ἀσύνετον, ἀντί δέ λογικοῦ ἀλόγιστον» (PG 26, 1320A).

Ἐπιπλέον, σέ ἀντίθεση μέ τόν ἀποκρυφιστικό συμφυρμό περί φυλακτῶν, ὁ χριστιανός ἔχει ὡς ἀκατάλυτο ὅπλο τόν Τίμιο Σταυρό τοῦ Κυρίου.
 Ὁ ἱερός Δαμασκηνός, συνοψίζοντας τή διαχρονική πίστη τῆς Ἐκκλησίας, μᾶς ὑπενθυμίζει, μέ τήν ἀξεπέραστη θεολογική του ἀκρίβεια, σχετικά μέ τόν Τίμιο Σταυρό ὅτι: «Οὗτος θυρεός καί ὅπλον καί τρόπαιον κατά τοῦ Διαβόλου.
 Οὗτος σφραγίς, ἵνα μή θίγη ἡμῶν ὁ ὀλοθρεύων, ὥς φησιν ἡ Γραφή. Οὗτος τῶν κειμένων ἀνάστασις, τῶν ἑστώτων στήριγμα, ἀσθενῶν βακτηρία, ποιμαινομένων ράβδος, ἐπιστρεφόντων χειραγωγία, προκοπτόντων τελείωσις, ψυχῆς σωτηρία καί σώματος, πάντων κακῶν ἀποτρόπαιον, πάντων ἀγαθῶν πρόξενος, ἁμαρτίας ἀναίρεσις, φυτόν ἀναστάσεως, ξύλον ζωῆς αἰωνίου»

(Ἔκδοσις Ἀκριβής Ὀρθοδόξου Πίστεως, 4, 11).

Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύλ. 1952, 30 Νοεμβρίου 2012

anavaseis.blogspot 

(+)π. Γεώργιος Καψάνης. «Σχεδιάζεται λοιπόν μια παγκοσμιοποίησις όχι μόνο χωρίς Χριστό αλλά και κατά του Χριστού».

Σχεδιάζεται λοιπόν μια παγκοσμιοποίησις όχι μόνο χωρίς Χριστό αλλά και κατά του Χριστού, όπου το υπερκράτος, η υπεροικονομία, η υπερθρησκεία δεν θα υπηρετούν τον Χριστό και τον άνθρωπο, ως εικόνα του Θεού, αλλά τον αντίχριστο και όσους προσκυνήσουν τον αντίχριστο!

Σ΄ αυτήν τη παγκοσμιοποίηση οι διάφοροι θεσμοί θα αφαιρούν τις ελευθερίες των ανθρώπων προκειμένου οι άνθρωποι να γίνουν πιόνια στα χέρια των ισχυρών της γης!

Κάτι τέτοιο άρχισε να γίνεται και στην πατρίδα μας, όπου θεσμοί έξωθεν ερχόμενοι επιβάλλονται στον λαό μας!

Του Μακαριστού Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγ. Όρους. ΑΡΧΙΜ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΨΑΝΗ.

vimaorthodoxias.gr 

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026

Ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς. Νά εἶστε προσεκτικοί !…Έτσι θά βρεῖτε τήν χαρά πού ποθεῖ ἡ ψυχή σας καί γιά τήν ὁποῖα διψᾶ ἡ καρδιά σας!

Νά εἶστε προσεκτικοί! Νά εἶστε σέ ἐπιφυλακή γιά τήν ψυχή σας!

Νά στρέφετε τούς λογισμούς σας μακριά ἀπό ἐκεῖνα πού γρήγορα παρέρχονται καί νά τούς προσηλώνετε σέ ἐκεῖνα πού εἶναι Αἰώνια!

Έτσι θά βρεῖτε τήν χαρά πού ποθεῖ ἡ ψυχή σας καί γιά τήν ὁποῖα διψᾶ ἡ καρδιά σας!

Τήρησε σθεναρά τήν πνευματική ἐπιφυλακή ἐπειδή δέν γνωρίζεις πότε θά σέ καλέσει ὁ Κύριος κοντά Του!

Κατά τήν ἐπίγειο ζωή σου, νά εἶσαι ἔτοιμος ἀνά πάσα στιγμή νά Τοῦ δώσεις λογαριασμό!

Πρόσεχε νά μήν σέ πιάσει στά δίχτυα του ὁ ἐχθρός ἤ νά σέ ξεγελάσει προκαλώντας σε νά πέσεις σέ πειρασμό!

Καθημερινά ἐξέταζε τήν συνείδησή σου καί δοκίμαζε τήν καθαρότητα τῶν λογισμῶν σου, τίς προθέσεις σου!

Ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς

orthmad.gr 

"Νίκησε τους εχθρούς στο μυαλό σου με το όνομα του Ιησού".

Μελέτημα 9ο

Εάν επιθυμείς πραγματικά ν’ αποδιώξεις κάθε αντιχριστιανική σκέψη και να εξαγνίσεις το νου σου, αυτό θα το καταφέρεις με την προσευχή. Τίποτε δεν μπορεί να ρυθμίσει τις σκέψεις μας όσο η Προσευχή!…

Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος λέει τα εξής:
«Νίκησε τους εχθρούς στο μυαλό σου με το όνομα του Ιησού. Δεν θα εύρεις άλλο όπλο δυνατότερο απ’ αυτό! Ομοίως και τα πάθη σου θα κατασιγάσεις μέσα σου και θα τα εξαλείψεις με την προσευχή»!…

«Αδιαλείπτως προσεύχεσθε:

31 εντρυφήματα για την προσευχή»

Αγιορείτη Μοναχού

synaxipalaiochoriou.blogspot  

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Πόσην ὕβριν ἔχουν νά προξενήσουν εἰς τόν Χριστόν ἐν τῇ κρίσει οἱ τούς μάγους καλέσαντες.

Ἐὰν ὅμως νικηθῆτε ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν, καὶ φιλοζωΐαν, καὶ καταφρονήσετε μὲν τὸν Χριστόν, καὶ τοὺς Ἁγίους αὐτοῦ, καὶ ἀθετήσετε τὴν πίστιν, καὶ τὴν εὐσέβειαν, προστρέξετε δὲ εἰς τοὺς δαίμονας, καὶ μάγους, καὶ μάγισσας, διὰ νὰ σᾶς ἰατρεύσουν, ἢ ἄλλην βοήθειαν νὰ σᾶς κάμουν, νὰ εἰξεύρετε ὅτι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, ἔμπροσθεν εἰς ὅλο τὸ πλῆθος τῶν Ἀγγέλων καὶ τῶν ἀνθρώπων, ἔχετε νὰ γενῆτε καύχημα μὲν εἰς τὸν διάβολον, ὀνειδισμὸς δὲ καὶ ὕβρις εἰς τὸν Χριστόν· διότι ὁ διάβολος τότε ἔχει νὰ καυχηθῇ ἐναντίον τοῦ Κυρίου, καὶ νὰ εἰπῇ· ἰδοὺ οὗτοι οἱ Χριστιανοὶ διὰ παραμικρὰν ἀσθένειαν, ὁποῦ τοὺς ἠκολούθησε, καὶ διὰ ὀλίγην ἀνάγκην ὁποῦ ἔλαβον, ἀθέτησαν μὲν ἐσένα, καὶ τὴν ἰδικήν σου πίστιν, καὶ ἀγάπην, ὅστις τοὺς ἔπλασες, καὶ τοὺς ἀνέπλασες καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ὑπέμεινας θάνατον, ἐπρόστρεξαν δέ, καὶ κατέφυγον εἰς ἐμένα, καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μου βοήθειαν, ὁποῦ οὔτε τοὺς ἔπλασα, οὔτε θάνατον διὰ λόγου τους ἔλαβον, καὶ ἐπροτίμησαν περισσότερον τὴν ἰδικήν μου ἀγάπην, ἀπὸ τὴν ἰδικήν σου· ἔτσι τὸ βεβαιοῖ ὁ Οὐρανοφάντωρ Βασίλειος· «ὁ νῦν ἀπατῶν ἡμᾶς, καὶ διὰ τῶν κοσμικῶν δελεαμάτων λήθην ἐμποιεῖν ἡμῖν τοῦ εὐεργέτου μηχανῇ πάσῃ σπουδάζων, ἐπ᾿ ὀλέθρῳ τῶν ψυχῶν ἡμῶν ἐναλλόμενος ἡμῖν καὶ ἐπεμβαίνων, εἰς ὀνειδισμὸν τότε προσοίσει τῷ Κυρίῳ τὴν ἡμετέραν καταφρόνησιν, καὶ ἐγκαυχήσεται τῇ ἀπειθείᾳ καὶ ἀποστασίᾳ ἡμῶν, ὥστε, οὔτε κτίσας ἡμᾶς, οὔτε ἀποθανὼν ὑπὲρ ἡμῶν, ὅμως ἔσχεν ἡμᾶς ἀκολουθοῦντας αὐτῷ ἐν τῇ ἀπειθείᾳ καὶ ἀμελείᾳ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ». (Ὅρα κατὰ πλάτ. β´) ὢ συμφοράν! ἢ δυστυχίαν, ὁποῦ θέλετε νὰ πάθετε ἀδελφοί! διότι αὐτὸ τὸ ὄνειδος, καὶ αὐτὸ τὸ καύχημα, ὁποῦ ἔχει νὰ κάμῃ τότε ὁ Διάβολος κατὰ τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ διὰ λόγου σας, εἶναι βαρύτερον εἰς ἐσᾶς ἀπὸ τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον, ἀπὸ τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον, ἀπὸ τὸν βρυγμὸν τῶν ὀδόντων· εἶναι βαρύτερον εἰς ἐσᾶς, ἀπὸ ὅλους τοὺς ταρτάρους, ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀκοιμήτους σκώληκας, καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀφεγγεῖς, καὶ φοβεροὺς τόπους τοῦ Ἅδου.

Μὲ ἕνα λόγον, εἶναι βαρύτερον ἀπὸ ὅλας ὅλας ὁμοῦ τὰς κολάσεις, ὁποῦ ἔχουν αἰωνίως νὰ σᾶς κολάζουν· ἔτσι ἀκολούθως τὸ λέγει ὁ αὐτὸς μέγας Βασίλειος· «τοῦτο τὸ ὄνειδος τὸ κατὰ τοῦ Κυρίου, καὶ τοῦτο τὸ καύχημα τοῦ ἐχθροῦ, βαρύτερον ἐμοὶ τῶν ἐν τῇ γεέννῃ κολάσεων φαίνεται· τῷ ἐχθρῷ τοῦ Χριστοῦ, ὕλην γενέσθαι καυχήματος, καὶ ἀφορμὴν ἐπάρσεως, κατ᾿ αὐτοῦ τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανόντος, καὶ ἐγερθέντος» (Αὐτόθι) τὸ ὁποῖον διὰ νὰ μὴ πάθετε ἀδελφοί, φυλαχθῆτε, φυλαχθῆτε, σᾶς λέγω καὶ τρίτον, φυλαχθῆτε, δι᾿ ἀγάπην Θεοῦ, καὶ διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς σας, ἀπὸ τὸ νὰ μεταχειρίζεσθε κᾀνένα εἶδος μαγείας, ἢ νὰ προστρέχετε εἰς μάγους, καὶ μάγισσας, ἀλλ᾿ εἰς ὅλας σας τὰς περιστάσεις καὶ ἀνάγκας προστρέχετε εἰς τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, εἰς τὴν προστασίαν τῆς Θεοτόκου, καὶ εἰς τὰς πρεσβείας τῶν Ἁγίων, ἵνα καὶ τῶν ἀσθενειῶν, καὶ τῶν ἀναγκῶν σας ἐλευθερωθῆτε, καὶ τῆς αἰωνίου κολάσεως λυτρωθῆτε, καὶ τῆς οὐρανίου βασιλείας ἀξιωθῆτε· ἧς γένοιτο ἀξιωθῆναι πάντας ἡμᾶς, χάριτι τοῦ Χριστοῦ.

Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης

nektarios.gr 

anavaseis.blogspot 

(†) Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης Παρθενία - γάμος - ἐκτρώσεις.

«Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας· χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτηρίας» (Ἀκάθ. ὕμν. Τ1)

Χαίρω, ἀγαπητοί μου, ποὺ σᾶς βλέπω συγκεντρωμένους στὸ ναό. Ἡ ἀκολουθία αὐτὴ τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Παναγίας, παρὰ τὴν ἀποστασία τῶν ἡμερῶν μας ἀπὸ τὴν ἁγία πίστι τῶν πατέρων μας, ἐξακολουθεῖ – εἰς πεῖσμα τῶν δαιμόνων καὶ τῶν ἀθέων – νὰ συγκινῇ καὶ νὰ ἑλκύῃ· κι αὐτὸ εἶνε παρήγορο.

Κάθε Παρασκευὴ βράδυ τῶν ἑβδομάδων αὐτῶν τῶν Νηστειῶν προσπαθοῦμε, ἀποβλέποντας στὴν ὠφέλεια τῶν πιστῶν, νὰ ἑρμηνεύουμε κάποιο ἀπὸ τὰ νοήματα τοῦ Ἀκαθίστου ὕμνου. Ὁ ὕμνος αὐτὸς ἔχει τώρα μεγαλύτερη ἀνάγκη ἑρμηνείας λόγῳ τοῦ κοσμικοῦ πνεύματος ποὺ ἐπικρατεῖ λόγῳ ἐλλείψεως ἐκκλησιαστικῆς ἀγωγῆς ἀλλὰ καὶ λόγῳ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τὴν ὡραία ἑλληνική μας γλῶσσα.

Ὁ Ἀκάθιστος ὕμνος εἶνε ἕνα ἀθάνατο μνημεῖο τῆς ὀρθοδόξου λατρείας μας. Ἔχει ὡς βάσι τὸ πρῶτο ἐκεῖνο «Χαῖρε», ποὺ εἶπε ὁ ἀρχάγγελος Γαβριὴλ στὴν Παρθένο Μαρία στὴ Ναζαρέτ (Λουκ. 1,28), καὶ τὸ ὁποῖο ἐπαναλαμβάνει 144 φορές· «Χαῖρε…», «Χαῖρε…», «Χαῖρε…».

Ὁ ποιητὴς τοῦ ὑπέροχου αὐτοῦ ποιήματος, παρ᾽ ὅλο ὅτι παραμένει ἄγνωστος σ᾽ ἐμᾶς, κατορθώνει, μὲ τὰ διάφορα λογοτεχνικὰ μέσα ποὺ χρησιμοποιεῖ (ὅπως εἶνε οἱ ὁμοιοκαταληξία στὸ στίχο, οἱ παρηχήσεις στὸ ἄκουσμα, οἱ ἀντιθέσεις στὰ νοήματα καὶ ἄλλα), κυρίως ὅμως μὲ τὴ θερμὴ πίστι του στὸν Κύριο καὶ τὴν εὐλάβειά του στὴν ὑπεραγία Θεοτόκο, νὰ μαγνητίζῃ τὶς ψυχὲς τῶν ὀρθοδόξων καὶ νὰ τὶς φέρνῃ σὲ διάθεσι προσευχῆς.

Γιὰ τὸ ἱστορικὸ τοῦ Ἀκαθίστου ὕμνου εἴπαμε καὶ ἄλλοτε. Τὸ 626 π.Χ. ἡ πόλις τῶν ὀνείρων μας, ἡ Κωνσταντινούπολις, ἐπολιορκεῖτο ἀπὸ βαρβάρους καὶ ἡ θέσι τῶν Χριστιανῶν ἦταν πολὺ δύσκολη. Διότι ὁ αὐτοκράτορας ἀπουσίαζε στὰ βάθη τῆς Ἀσίας πολεμώντας τοὺς βαρβάρους καὶ εἶχε ἀφήσει τὴ φροντίδα γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῆς Πόλεως σὲ ἐλάχιστο στρατὸ καὶ στὸν πατριάρχη. Οἱ ἐχθροὶ ἦταν ἀσυμβίβαστοι καὶ ἰταμοί. «Μόνο ἂν γίνετε πουλιὰ νὰ πετάξετε στὸν οὐρανὸ ἢ ψάρια νὰ κολυμπήσετε στὸ Βόσπορο, θὰ σωθῆτε», ἔλεγαν στοὺς Βυζαντινούς.

Ἀλλὰ ὁ Θεὸς διὰ πρεσβειῶν τῆς Παναγίας ἔκανε τὸ θαῦμα του. Τὴ νύχτα - τὰ μεσάνυχτα φύσηξε ἄνεμος σφοδρός, ὁ ὁποῖος ἔπνιξε τὰ καράβια τῶν ἐχθρῶν, κι αὐτοὶ διέλυσαν τὴν πολιορκία καὶ ἔφυγαν. Τὴν ἑπομένη ἡμέρα οἱ λυτρωμένοι Χριστιανοὶ συνέθεσαν τὸ θρυλικὸ «Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια…». Καὶ τὸ βράδυ μαζεύτηκαν στὸ ναὸ κι ὅλη τὴ νύχτα ἔψαλαν ὄρθιοι ἀπὸ εὐγνωμοσύνη στὴν Παναγία τὸν Ἀκάθιστο ὕμνο. Ἑρμηνεύσαμε ἄλλοτε ἄλλους στίχους ἀπὸ τοὺς Χαιρετισμούς. Τώρα ἂς προσπαθήσουμε νὰ ποῦμε λίγα λόγια ἐπάνω στὸ «Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας· χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτηρίας» (Ἀκάθ. ὕμν. Τ1).

+++

● Τὰ λόγια αὐτά, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἕνας ὕμνος τῆς παρθενίας στὸ πρόσωπο τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἡ Παναγία γέννησε τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ καὶ Θεό, τὸ δεύτερο πρόσωπο τῆς ἁγίας Τριάδος, χωρὶς ἄνδρα, κατὰ τρόπο ὑπερφυσικό, ἐκ Πνεύματος ἁγίου. Γι᾽ αὐτό, ἐνῷ ἔγινε Μητέρα τοῦ Θεοῦ, ἔμεινε καὶ Παρθένος.

Οἱ πρόγονοί μας τιμοῦσαν τὴν παρθενία ὄχι μόνο μὲ ὕμνους στὴν Παναγία ἀλλὰ καὶ μὲ τὴ ζωή τους. Τιμὴ τῆς κόρης ἦταν νὰ διατηρῇ τὸν ἑαυτό της ἁγνὸ καὶ καθαρὸ στὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα μέχρι τὸ γάμο. Πολλοὶ μάλιστα ἔπαιρναν τὴν ἀπόφασι νὰ μείνουν καὶ διὰ βίου ἄγαμοι. Ἀλλὰ καὶ ὅσοι ἀκολουθοῦσαν τὸν ἔγγαμο βίο ζοῦσαν μὲ σωφροσύνη καὶ δημιουργοῦσαν ὑγιεῖς οἰκογένειες. Δὲν λέμε ὅτι ἔλειπαν οἱ παρεκτροπές, ὄχι. Ὑπῆρχαν καὶ ἠθικὰ παραπτώματα καὶ σαρκικὲς πτώσεις, πορνεία καὶ μοιχεία. Ἀλλ᾽ αὐτὰ τότε ἦταν ἐξαιρέσεις. Καὶ μιὰ κοινωνία, ποὺ κατὰ κανόνα τιμοῦσε τὴν παρθενία, εἶνε αὐτονόητο ὅτι βρισκόταν σὲ ὑψηλότερο ἐπίπεδο ἀπὸ τὴ δική μας.

Σήμερα τὰ πράγματα ἄλλαξαν. Δὲν εἶνε πλέον ὅπως τὰ χρόνια ἐκεῖνα, ποὺ ἡ τιμὴ τῆς παρθενίας βρισκόταν σ᾽ ἕνα ὕψος. Σήμερα ἡ παρθενία ὄχι μόνο ἐγκαταλείπεται, ὄχι μόνο δὲν τιμᾶται, ἀλλὰ καὶ χλευάζεται, τόσο σὲ κατ᾽ ἰδίαν συνομιλίες ὅσο καὶ δημοσίως· ἡ τηλεόρασι φθείρει βαθειὰ καὶ σαπίζει τὰ ἤθη τοῦ λαοῦ.

● Οἱ συνέπειες τῆς φθορᾶς φαίνονται στὸ γάμο καὶ τὴν οἰκογένεια, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ κύταρο τοῦ σώματος τῆς κοινωνίας. Σήμερα δυστυχῶς ὁ γάμος κλονίζεται καὶ πάσχει.

Οἱ προγαμιαῖες σχέσεις καταστρέφουν τὴν ἁγνὴ ἀγάπη. Γι᾽ αὐτὸ οἱ νέοι διστά ζουν ν᾽ ἀνοίξουν οἰκογένεια καὶ ἀναβάλλουν τὸ γάμο.

Ἀλλὰ καὶ οἱ γάμοι ποὺ γίνονται δὲν ἔχουν ἀντοχὴ καὶ διάρκεια. Μεγάλο ποσοστὸ γάμων διαλύονται σύντομα. Ἐνῷ οἱ πρόγονοί μας δὲν ἤξεραν τί θὰ πῇ διαζύγιο, τώρα ἔχουμε πλῆθος διαζύγια· τόσα διαζύγια ὅσα ποτέ ἄλλοτε· οἱ δικηγόροι βρίσκουν συνεχῶς δουλειά.

Τὸ ἄλλο κακὸ μέσα στὸ γάμο εἶνε ἡ ἀποφυγὴ τῆς τεκνογονίας· κι αὐτοὶ δηλαδὴ ποὺ δὲν διαλύουν τὸ γάμο τους δὲν γεννοῦν ὅμως πλέον παιδιά· ἕνα - δυὸ παιδιά, καὶ σταματοῦν. Μὲ διάφορα πονηρὰ καὶ σατανικὰ μέσα ἀκυρώνουν τὸν φυσικὸ προορισμὸ τοῦ γάμου καὶ γίνονται ἔνοχοι σοβαροῦ ἁμαρτήματος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, στερούμενοι τὴν εὐλογία του γιὰ κάθε προκοπή. Ὅταν στὴν ἐκκλησία ψάλλουμε «Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε» ἐμπαίζουμε τὸν ἑαυτό μας.
«Φρίξον ἥλιε, ἀ ναστέναξον γῆ».

Ἡ δημογραφικὴ συρρίκνωσι εἶνε ἄλλη συμφορά, μὲ ὀλέθριες ἐπιπτώσεις στὴ ζωὴ τοῦ ἔθνους. Ἔχουμε τὰ λιγώτερα παιδιὰ στὴν περιοχή· ἡ Βουλγαρία, ἡ Σερβία, ἡ ῾Ρουμανία, ἡ ῾Ρωσία, ἡ Τουρκία ἔχουν παιδιά· ἐμεῖς δὲν ἔχουμε. Τὰ Ἑλληνόπουλα μειώνονται, τὸ γένος λιγοστεύει καὶ κλείνουν σχολεῖα.

Ἡ φιλαυτία καὶ ὁ ἐγωισμός, τέλος, εἶνε ὁ τάφος τοῦ γάμου. Εἶνε γνωστὸ ὅτι ἕνας βασιλιᾶς τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἤθελε διαλέξῃ γυναῖκα γιὰ νὰ παντρευτῇ, κι ὅταν  ἦρθαν οἱ ὑποψήφιες, κρατοῦσε ἕνα μῆλο χρυσὸ νὰ τὸ δώσῃ στὴν ἐκλεκτή του. Εἶπε λοιπὸν ὁ βασιλιᾶς σὲ μία ἀπὸ αὐτές, τὴν Κασσιανή· Εἶνε ἀλήθεια ὅτι «ἐκ γυναικὸς ἐρρύη τὰ φαῦλα»; ἐννοώντας τὴν Εὔα. Ἔξυπνη ἐκείνη, δὲν τὸ δέχθηκε αὐτὸ καὶ τοῦ ἀπήντησε· «Ἀλλὰ καὶ ἐκ γυναικὸς ἐρρύη τὰ κρείττω», δηλαδὴ τὰ ἄριστα, ἐννοώντας τὴν Παναγία ποὺ γέννησε τὸν Χριστό μας. Αὐτὸ δυσαρέστησε τὸ βασιλιᾶ καὶ ἀντ᾽ αὐτῆς προτίμησε ἄλλη. Γιατὶ εἶνε γεγονὸς ὅτι οἱ ἄντρες, ἀπὸ ἐγωισμό, δὲν θέλουν γυναῖκα ἔξυπνη, γιὰ νὰ μὴ μειονεκτοῦν κοντά της.

● Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ ἀμαυρώνει ἐγκληματικὰ τὴ συζυγικὴ ζωὴ καὶ βάφει τὰ χέρια τῶν συζύγων στὸ αἷμα τῆς παιδοκτονίας εἶνε οἱ αἱμοσταγεῖς ἐκτρώσεις. Εἶνε τὸ μεγαλύτερο ἔγκλημαποὺ συντελεῖται σήμερα στὸν κόσμο.

Δρᾶστες τοῦ ἐγκλήματος, ἀντὶ ἁ δρᾶς ἀμοιβῆς, εἶνε γιατροὶ καὶ συνεργάτες τους. Παρὰ τὶς λευκὲς στολὲς ποὺ φοροῦν καὶ τὸν ἰατρικὸ ὅρκο ποὺ ἔδωσαν, τολμοῦν νὰ ἐπεμβαίνουν στὴ ζωὴ τοῦ κυοφορουμένου ἐμβρύου καὶ θανατώνουν ἕνα ἀνυπεράσπιστο ἀθῷο πλάσμα. Πῶς ἡσυχάζουν οἱ ἴδιοι; Πῶς καθησυχάζουν καὶ ἄλλους βαφτίζοντας ἀπατηλὰ τὸ ζωντανὸ ἔμβρυο σὲ «ἀδιαμόρφωτο γενετικὸ ὑλικό»;

Συνεργοὶ βεβαίως εἶνε οἱ γονεῖς. Ἀντιμετωπίζουν τὴ νέα ζωὴ ἐχθρικὰ καὶ βλέπουν τὸ παιδὶ ποὺ τοὺς χαρίζει ὁ Θεὸς ὡς ἀντίδικο ποὺ πρέπει νὰ ἐξοντωθῇ. Κανένα ζῷο καὶ κανένα θηρίο τῆς ζούγκλας δὲν συμπεριφέρεται ἔτσι. Τί δάκρυα πρέπει χύσουν γιὰ τὴν πρᾶξι τους!

Κορυφαία εὐθύνη ἐδῶ φέρει τὸ κράτος πού, ἀντὶ νὰ πατάσσῃ, ἐπιτρέπει, ἐνθαρρύνει καὶ ἐπιχορηγεῖ μάλιστα αὐτὴ τὴ γενοκτονία.

+++

Αὐτὰ τὰ λίγα, ἀγαπητοί μου, εἶχα νὰ σᾶς πῶ ἐπὶ τοῦ χαιρετισμοῦ «Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας». Ὁ χαιρετισμὸς κλείνει μὲ τὸ «Χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτηρίας». Ἡ Παναγία ὡς Παρθένος εἶνε τὸ πρότυπο τῆς παρθενίας· ὡς Μητέρα δὲ τοῦ Θεοῦ εἶνε ἡ πύλη εἰσόδου στὴ σωτηρία· δι᾽ αὐτῆς ὁ κόσμος βρίσκει τὴ σωτηρία. Ὡς μητέρα ἀποτελεῖ πρότυπο γιὰ κάθε μάνα.

Μητέρα εἶνε ὁ τιμητικὸς τίτλος τῆς γυναίκας. Ἡ μάνα εἶνε τὸ γλυκύτερο πρόσωπο στὴ ζωή μας, ἡ ῥίζα τῆς οἰκογενειακῆς ζωῆς, ἑστία καὶ κέντρο συνοχῆς τῆς οἰ κογενείας. Ἂν οἱ γυναῖκες ἀγαποῦν τοὺς ἄντρες τους, οἱ ἄντρες ἀγαποῦν τὶς γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά τους, ἂν εἴμαστε ἐργατικοὶ καὶ φιλότιμοι, τότε ἡ μικρή μας πατρίδα θὰ εὐλογηθῇ.

Εἴθε ὁ Θεὸς νὰ μᾶς ἐλεήσῃ καὶ ἡ ὑπέρμαχος Στρατηγὸς νὰ μᾶς ἐνδυναμώσῃ. Ἐμεῖς, ποὺ ἐδῶ στὰ ἄκρα φυλάσσουμε Θερμοπύλες, νὰ ἀγαποῦμε τὴν Ἐκκλησία, νὰ ἐκκλησιαζώμεθα, νὰ ἐξομολογούμεθα, νὰ ζητοῦμε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Καὶ τότε, παρ᾽ ὅλη τὴν ἁμαρτωλότητά μου, προφητεύω καὶ λέγω· ἡ Μακεδονία μας ἦτο, εἶνε καὶ θὰ εἶνε πάντα Ἑλληνική.

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Πηγή: (Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ποὺ ἔγινε στὸν ἱ. ν. Ἁγ. Παντελεήμονος Φλωρίνης τὴν Παρασκευὴ 4-4-1997 βράδυ μὲ ἐκτενέστερο τίτλο. Καταγραφή, καλλιέργεια 13-2-2015.), scribd.com

afistemenaziso.gr

Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής. "Πρέπει έστω και αργά να σχηματίσουμε την μερίδα την Χριστιανική των εξεγερθέντων".

Τώρα τα λόγια των Ιεροκηρύκων και των Πολιτικών είναι σαν να ρίχνουν νέφτι στη φωτιά. Ο πτωχός και αμόρφωτος Λαός εγκαταλείφθηκε και τώρα δεν ακούει, θέλει έργα και ζωή Χριστιανικής αγάπης, θέλει να συμπάσχουμε ως αδελφοί.

Μόνο με την αγάπη προς αυτούς, με έργα φιλανθρωπίας θα επαναφέρουμε τους αδελφούς μας κοντά στον Χριστό. 

Και γι’ αυτό πρέπει έστω και αργά να σχηματίσουμε την μερίδα την Χριστιανική των εξεγερθέντων, να βοηθήσουμε με έργα και λόγια τα αδέλφια μας που τόσον πάσχουν σωματικά και πνευματικά…

Ο Θεός να βοηθήσει τους πιστούς και την Εκκλησία Του την Αγία. Αυτά σκέπτομαι και λυπούμαι για την ερχομένη γενική καταστροφή του κόσμου.

Η προσευχή των πιστών ας παρουσιασθεί ως πρόχωμα προ του καταστρεπτικού χειμάρρου για να συγκρατήσει κάτι.

Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής (από γράμμα του στις 17-12-1960)

πηγή:  proskynitis.blogspot.com

makkavaios.blogspot

(+) π. Αθανάσιος Μυτιληναίος. "Οι χριστιανοί μας ζούνε ανύποπτα και δεν υπάρχει φοβεροτέρα προυπόθεση καταστροφής από την ανυποψία!".

Μου λέει κάποιος πρόσφατα συνάδελφος κληρικός, απ’ άλλον τόπο - ας μην πω ποιός είναι - υπήρχε ένας μοναχός ασκητής, αυτός είχε κάποια εξέχουσα θέση κάποτε - ήταν και λόγιος κ.λπ.- όμως τα άφησε όλα για να γίνει μοναχός και μάλιστα ασκητής.
Εκοιμήθη – δηλαδή απέθανε- ο μοναχός αυτός το 1962 δηλαδή είναι πολλά χρόνια – καμιά 25αριά χρόνια.

Προσέξτε τώρα εδώ έλεγε το εξής:
Αναμένουν την εκκλησία μαρτύρια/διωγμοί που τα μαρτύρια του Νέρωνος ωχριούν! Δεν εννοεί τα μαρτύρια /διωγμούς του αντιχρίστου αλλά εννοούσε κάτι που αφορούσε τις μέρες μας..ας πούμε στην γενεά μας.
Εκείνο που είπε ο Κύριος σας βεβαιώνω κατα το “ου μη παρέλθει η γενέα αυτή έως αν τάυτα πάντα γένηνται”. 

Τι ήθελε να πει εδώ: ότι έχουμε τους διωγμούς αυτούς οι οποίοι θα είναι στον καιρό μας, στην εποχή μας…όχι στα έσχατα!
Και εδώ να κάνω μια διευκρίνηση αυτό το “ωχριούν οι διωγμοί του Νέρωνος και τα βασανιστήρια” μην σας πάει στο μυαλό σας…γιατί αν διαβάσει κανείς τα αρχαία μαρτυρολόγια θα τρομάξει!!
Τι περισσότερο μπορεί κανείς να κάνει σ’ έναν άνθρωπο; Τι περισσότερο μπορεί να τον κάνει; Θα σας πω που είναι το σημείο του ό,τι “ωχριούν” τα αρχαία μαρτύρια.
Τα αρχαία μαρτύρια απετείνονταν μόνο στο σώμα και μόνο στο σώμα ..όχι στην ψυχή.
Τα σύγχρονα μαρτυρια στρέφονται στην ψυχή. Και μπορεί βέβαια να μην είναι ένα μαρτύριο οδυνηρό με την έννοια να με τηγανίζουνε και να με γδερνουνε.

Αλλά όταν όμως μου παραλύσουν την βούληση.
Γιατί πρέπει να πούμε ότι οι χριστιανοί μας ζούνε ανύποπτα και δεν υπάρχει φοβεροτέρα προυπόθεση καταστροφής απο την ανυποψία!! Να είναι ο εχθρός απ’ έξω να ακονίζει τα μαχαίρια και εμείς να κοιμόμαστε, να γελάμε και να διασκεδάζουμε.”
(+) π. Αθανάσιος Μυτιληναίος. Ομιλία 129 «Κατηχήσεις Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων»

facebook.com

πηγή:  proskynitis.blogspot.com

makkavaios.blogspot

Εκ του ιστολόγιου:

Ο Μακαριστός πατήρ Αθανάσιος Μυτιληναίος, το λέει ξεκάθαρα, πως δεν είμαστε στον καιρό του Αντίχριστου. Όσοι τους αρέσει να φέρνουν τον Αντίχριστο, είναι σε πλάνη.

Ο σημερινός διωγμός της Ορθοδοξίας (οι Καθολικοί κλπ δεν αντιστέκονται), δεν είναι τόσο φανερός. Είναι ύπουλος. Με το προσωπείο της «αγάπης» και στο όνομα αυτής, βλέπετε πως προωθούν τον Οικουμενισμό. Όλοι να σχηματίσουν μία θρησκεία που θα είναι ένα έκτρωμα.

Από εκεί και πέρα, σε επίπεδο του καθενός μας, ο πόλεμος είναι ψυχολογικός με αιχμή του δόρατος δύο πράγματα: α) την τηλεόραση και β) την τεχνολογία.

Η τηλεόραση προηγείται, έχει σχεδόν τρεις δεκαετίες που εκπομπές, έργα, σίριαλ, τα ΜΜΕ να μαγαρίζουν την Ορθοδοξία. Προβάλλουν την ομοφυλοφιλία, χωρισμένες οικογένειες (σε έργα υπάρχουν οικογένειες χωρισμένες), τη βία (σε ταινίες και σε παιχνίδια), εκπομπές φαγητού (για να μας κάνουν δούλους της γαστριμαργίας), ταινίες και σίριαλ με ιερείς που πετάνε τα ράσα για την αγάπη προς μία γυναίκα (τα παρουσιάζουν έτσι που να συμφωνήσεις με αυτό που έκανε ο ιερέας), παρουσίαση της μόδας με όσο γίνεται περισσότερο γυμνό, εκπομπές με κουτσομπολιό, «παιχνίδια» που ο ένας πρέπει να κατηγορεί τον άλλο για να επιβιώσει, παιχνίδια όπως το Big Brother κλπ.

Αυτά αγαπητοί τα δηλητήρια περνάνε εδώ και δεκαετίες στους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Να μην ξεχάσω ξεχωριστά να αναφέρω πως όλες οι εκπομπές έχουν και τον Αστρολόγο για να μας μάθουν πως υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να «προβλέψουν» το μέλλον.

Υπήρξαν φυσικά και τα «κατάλληλα» τραγούδια και μουσική. Η Heavy Metal έδειχνε πόσο Αντίχριστη ήτανε. Όμως και Ελληνικά τραγούδια που θεωρήθηκαν προοδευτικά από τη ραπ και σήμερα αν το γράφω σωστά την τραπ μουσική.

Υπάρχει ένα τραγούδι που λέγεται….. «Μηδέν» και είναι πολύ γνωστό και πολλοί έχουν στο μυαλό τους το σύνθημα: «Βάλαμε φωτιά στα φρένα και μας έμεινε το γκάζι, με ταχύτητες μεγάλες, μοναχά η γη αλλάζει» και αλλού λέει: «Το μηδέν θα κάνω κύκλο
Κι εκεί μέσα θα χορεύω
Κι ας μην ξέρω που πηγαίνω
Κι ας μην ξέρω τι γυρεύω».

Είναι αλήθεια. Βάλανε οι προοδευτικοί φωτιά στα φρένα της Κοινωνίας. Διώξανε ό,τι κρατούσε τους ανθρώπους σε μία τάξη, σε ένα σεβασμό προς τον άλλο και φτάσαμε σε μία κατάσταση Ατομισμού χωρίς Φόβο Θεού και ας αυτοί μας λέγανε για Αλληλεγγύη (που αν τη δείξανε τη δείξανε σε δυστυχισμένους ανθρώπους από άλλες χώρες). Μηδένισαν τις αρχές και τις αξίες, την Ελληνική Οικογένεια και την αγνή Αγάπη για την Πατρίδα, αλλά όπως πάντα οι προοδευτικοί δεν ξέρανε που πηγαίνουν. Άνθρωποι δίχως στόχους, εκτός αν θεωρείται στόχος το να μην ξέρεις τι θέλεις και που πηγαίνεις.

Δεν ξέρω αν με ταχύτητες μεγάλες η γη αλλάζει, ξέρω πως πιθανόν με ταχύτητες μεγάλες ο άνθρωπος σαλτάρει. Το βλέπουμε σήμερα που οι ρυθμοί έχουν αυξηθεί και έχουν αυξηθεί και τα άγχη και τα ψυχολογικά προβλήματα. Η Βιασύνη δεν είναι αρετή. Η Υπομονή είναι. Όμως νοιάζονται οι Προοδευτικοί για τις Αρετές; Τις θεωρούν Κατεστημένο.

Πριν πάω στη ζημιά μέσω τεχνολογίας, θα ήθελα να αναφερθώ στη ζημιά μέσω Οικονομίας. Μας προβάλανε έναν δυτικό τρόπο ζωής. Η οικογένεια, να είχε κανά δύο με τρία αυτοκίνητα, ένα σπίτι με όλες τις ανέσεις και ένα εξοχικό. Οπότε πέρασαν το μήνυμα πως πρέπει να δουλεύει ο κόσμος για να αποκτήσει όσο το δυνατόν περισσότερο υλικά αγαθά, γιατί αυτά φέρνουν την ευημερία, τη χαρά και γεμίζουν τα κενά μέσα μας.

Οι διαφημίσεις, δείχνανε άνδρες και γυναίκες που από κατσούφηδες, μετατρεπόταν σε χαρούμενοι, γιατί αγόραζαν το τάδε αυτοκίνητο, το τάδε αφρόλουτρο, το τάδε αναψυκτικό, μέχρι και το κάθε ποτό, κλπ.

Η χαρά λοιπόν των πιστών μετατοπίστηκε από την πίστη στο Θεό, στην χαρά της απόκτησης υλικών αγαθών. Μια χαρά που διαρκεί λίγο, που δε γεμίζει κενά. Πέραν αυτού όμως, βάλανε τον κόσμο επειδή δεν μπορούσε στην πλειοψηφία του να αγοράσει όσα διαφήμιζαν, να παίρνει στεγαστικά δάνεια και καταναλωτικά δάνεια. Να είναι δέσμιοι των τραπεζών δεκαετίες πριν.

Μετά τεχνηέντως, οι τράπεζες δημιούργησαν κοντά στο 2008 τη φούσκα των μη εξυπηρετούμενων δανείων, αυτή η φούσκα πέρασε στις Εθνικές οικονομίες και στην παγκόσμια ύφεση. Η οικονομία παίζει ίσως πρωταγωνιστικό ρόλο στην ψυχολογία των ανθρώπων. Έτσι κατάφεραν μέσα από την παγκόσμια ύφεση, να δημιουργήσουν και μία παγκόσμια ανησυχία και ανασφάλεια στον κόσμο.

Όταν χάνεις τη δουλειά σου, το σπίτι σου, κλείνεις το μαγαζί σου, δε μπορείς να είναι χαρούμενος. Ειδικά όταν δεν ελπίζεις πραγματικά στο Θεό, αλλά τυπικά. Η έννοια «Καταναλωτικά όντα» πως έχουν γίνει οι άνθρωποι, θρησκευτικά ερμηνεύεται πως έχουν γίνει Υλιστές. Ζούνε για να καταναλώνουν, δηλαδή να αγοράζουν Υλικά αγαθά, να εξυπηρετούν τον Υλισμό τους σε βάρος της Πνευματικής Ζωής που δεν βασίζεται στην ύλη, αλλά στην πίστη και η χαρά στον πιστό έρχεται από τη λιτή ζωή, αλλά γεμάτη πίστη και κοντά στο Θεό.

Όσο βγαίνει από την καρδιά μας η ύλη, τόσο δίνουμε χώρο στον Χριστό. Εμείς όμως, χειραγωγούμενοι από το Υλιστικό Πνεύμα, γυρίσαμε την πλάτη στον Χριστό.

Η τεχνολογία ήταν αυτή που επιτάχυνε τις εξελίξεις και την επίτευξη των στόχων της Νέας Εποχής, της Νέας Τάξης. Αρχικά φάνηκε πως θα εξυπηρετούσε τον απλό χρήστη της τεχνολογίας. Αρχικά τα κινητά τηλέφωνα τα προμηθευτήκαμε με τη χαρά πως θα μπορούμε να μιλάμε από όπου θέλουμε με όποιον θέλουμε. Μετά όμως είδαμε πως δε μπορούσαμε να πάμε όπου θέλουμε έχοντάς τα κλειστά γιατί μπορεί να μας χρειαζόταν από την εργασία μας, από την οικογένειά μας. Το κινητό έγινε βραχνάς για πολλούς από εμάς.

Στη συνέχεια μπήκε και η κάμερα στο κινητό τηλέφωνο…..Αυτή η κάμερα που για πολλούς ήταν ένας τρόπος για να αποθανατίζουν ευχάριστές στιγμές, για άλλους τόσους ήταν ένα μέσο προβολής τους, Αυτοπροβολής, μέσο για να προχωρήσουν σε αδιανόητα μέχρι τότε πράγματα. Έτσι αρχίσανε τα ζευγάρια να γράφουν στα κινητά τους τηλέφωνα τις ερωτικές τους πράξεις. Έγινε μάλιστα μόδα.

Η μόδα έδιωξε την ντροπή και ξεδιάντροπα σήμερα νέοι και μεγαλύτεροι είτε φωτογραφίζουν τη γύμνια τους, είτε κάνουν βίντεο ερωτικού περιεχομένου, που παλιά αυτά τα έκαναν επαγγελματίες στο χώρο του πορνό. Η Βιομηχανία του Πορνό από Επαγγελματική έγινε…Ερασιτεχνική. Στα βίντεο δεν πρωταγωνιστούν πλέον μόνον επαγγελματίες, αλλά ο καθένας που θέλει να γυρίσει ένα τέτοιο βίντεο και που δε θα κατακριθεί, αλλά αντιθέτως θα θεωρηθεί πως είναι στο Πνεύμα της Εποχής (της Νέας Εποχής). Το Πνεύμα του Πορνό. Η πορνεία έγινε μόδα.

Μετά με την έλευση του διαδικτύου, αντικαταστάθηκε η πραγματική ζωή με την Εικονική Πραγματικότητα. Σε αυτήν πολλοί πέσανε θύματα από οικονομικές απάτες, μέχρι εγκλήματα. Άλλοι εθίστηκαν και βλέπουμε πολλούς σήμερα να είναι κολλημένοι στην οθόνη του κινητού τους. Οι Πλατφόρμες Κοινωνική Δικτύωσης, φούντωσαν την Περηφάνια, την Φιλαυτία, την Ανθραπαρέσκεια αλλά κάνανε και ένα άλλο κακό. Μέσα από αυτές γίνονται γνωριμίες παντρεμένων με ελεύθερες ή παντρεμένες και διαλύονται γάμοι και αρραβώνες.

Το χειρότερο είναι η Τεχνητή Νοημοσύνη που μπορεί να μιμηθεί τη φωνή σου και να μπλέξεις χωρίς να μπορείς να αποδείξεις πως δεν ήσουν εσύ αυτός που ακούγεται στο ηχητικό αρχείο. Πολλοί θα χάσουν τις δουλειές αφού θα αντικατασταθούν από τα ρομπότ και πολλοί θα πάψουν να σκέφτονται αφού θα σκέφτονται για αυτούς τα ρομπότ.

Πολλές κοπέλες βλέπουν τον εαυτό τους γυμνό ενώ δεν έχουν βγάλει φωτογραφία γυμνές. Για αυτό φροντίζει και πάλι η τεχνητή νοημοσύνη η οποία βασίζεται σε αλγόριθμους που μπορούν με μικρό ποσοστό απόκλισης, να εμφανίσουν μία ντυμένη κοπέλα, όπως θα ήταν αν δεν φορούσε ρούχα.

Βάσεις Δεδομένων. Υπήρχαν και τώρα βρίσκονται σε έξαρση. Μέσα σε αυτές είμαστε ηλεκτρονικά φακελωμένοι όλοι μας. Φυσικά αυτό το κάνουν για το «καλό» μας, για να πατάξουν την τρομοκρατία, το ηλεκτρονικό έγκλημα, την φοροδιαφυγή. Έτσι ο σημερινός άνθρωπος αισθάνεται όχι ελεύθερος, αλλά ηλεκτρονικά αιχμάλωτος. Παγιδευμένος από δορυφόρους που είτε μέσω καμερών είτε μέσω του κινητού τηλεφώνου, είτε μέσω της ip του υπολογιστή του, θα τον εντοπίσουν. Αν κάποιος αλλάξει στον ηλεκτρονικό σου φάκελο, τα στοιχεία σου, μπορεί να σε χαρακτηρίσει ως «καταζητούμενο» (τα έδειχναν έργα πριν 25 χρόνια και φαινόταν ως εφιάλτης) και αμέσως η αστυνομία να σε ψάχνει να σε συλλάβει.

Το χρήμα παύει να είναι σε φυσική μορφή και γίνεται ψηφιακό με τις τράπεζες να έχουν το δικό σου χρήμα, στη δική τους ηλεκτρονική τσέπη.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, κάνει θραύση η κατάθλιψη και τα αντικαταθλιπτικά. Τα εγκλήματα πάθους, η βία σε ανήλικους, η βία σε ενήλικους και δυστυχώς και στον χώρο του αθλητισμού (στα γήπεδα) και πάμε από το κακό στο χειρότερο.

Δεν ξέρω αν έχετε παρατηρήσει πόσο συμβάλουν σε αυτό το κλίμα το καταθλιπτικό πρωινές και μεσημεριανές εκπομπές που μιλάνε για εγκλήματα!! Ενώ τα εγκλήματα ήταν κάτι που «έπαιζε» νυχτερινές ώρες και ώρες που οι ανήλικοι κοιμόταν, εδώ και λίγα χρόνια από το πρωί μέχρι το απόγευμα υπάρχουν εκπομπές που αναπαράγουν διαπραχθέντα καθημερινά εγκλήματα.

Είναι τυχαίο που από το πρωί βάζουν τον κόσμο να παρακολουθεί αυτήν τη ζοφερή πλευρά της ζωής; Έγραψα πως πρόκειται για Νέα Εποχή. Μια εποχή που ο διάβολος θέλει τον πνευματικό θάνατό μας. Την ψυχική μας εξάντληση και φυσικά την απομάκρυνσή μας από το Ευαγγέλιο και τα Αγιοπατεικά κείμενα.

Ο Άγιος Παίσιος έλεγε πως όταν διαβάζει κάποιος το Λόγο του Θεού και τα  Αγιοπατερικά Κείμενα η Ψυχή Γαληνεύει. Όταν διαβάζει τα κοσμικά, αγριεύει.

Εμείς πλέον επιλέγουμε αντί για το Λόγο του Θεού, το λόγο της και του κάθε δημοσιογράφου που μας λένε και μας περιγράφουν αναλυτικά τα καθημερινά εγκλήματα.

Είναι μάλιστα τόσο αδίστακτοι που δεν τους νοιάζει πως την εκπομπή τους μπορεί να την βλέπουν παιδιά. Εδώ δε νοιάζει το κράτος που φυσικά δε θα πάει κόντρα στο εγκληματικό Πνεύμα της Νέας Εποχής.

Δε βλέπω τηλεόραση εδώ και κάποια χρόνια. Δεν ενημερώνομαι ιδιαίτερα για το τι συμβαίνει στον κόσμο τελευταία. Το τι πρόκειται να γίνει το ξέρουμε. Μας το είπε ο Άγιος Παΐσιος. Η κατάσταση θα είναι τέτοια που δε θα είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί ανθρώπινα. Το βλέπουμε. Οι άνθρωποι δεν έχουν διάθεση για να τα βρούνε μεταξύ τους είτε πρόκειται για απλούς ανθρώπους, είτε για ηγέτες κρατών.

Μόνο με Θεϊκή Επέμβαση θα δοθεί λύσει μας λέει ο Άγιος Παΐσιος. Μόνον έτσι αγαπητοί. Όμως πρέπει να είμαστε Πνευματικά έτοιμοι γιατί αυτά που έρχονται θα δοκιμάσουν τις πνευματικές μας άμυνες, την πίστη μας στον Τριαδικό Θεό. Η Τουρκία ετοιμάζεται. ΝΑΤΟ και Ε.Ε. δε μπορούν να ανεχθούν την διαφαινόμενη ήττα της Ουκρανίας και θέλουν να εμπλακούν οι ίδιες στον πόλεμο, ενώ στη Μέση Ανατολή έχει ανάψει φωτιά.

Τα γνωρίζουμε. Πίστη στο Θεό και υπακοή στο Θέλημά Του. Το δικό μας θέλημα είδαμε που μας οδήγησε. Στην Ειδωλολατρία, την Πορνεία, την Κατάθλιψη, το Άγχος, την Διαστροφή και οτιδήποτε άλλο έπεται όταν η καρδιά μας, απομακρύνεται από τον Ιησού Χριστό, την Υπεραγία Θεοτόκο και τους Αγίους μας Πατέρες.

Α.Η.

Τι σημαίνει ''κοσμικό φρόνημα'';

Και είπε ο αδελφός: "Τι σημαίνει κόσμος; Κόσμος είναι - απάντησε ο Γέροντας, το να διασπάται κανείς σε πολλές και διάφορες υποθέσεις....