Σύντομη ἑρμηνεία τοῦ «Πάτερ ἡμῶν».

Μπορούμε να έχουμε μια σύντομη ερμηνεία της Κυριακής Προσευχής, του “Πάτερ ημών”;

Πάτερ
Η Κυριακή προσευχή αρχίζει με αυτή την επίκλησι. Μας διδάσκει ο Κύριος να ονομάζουμε τον Θεό Πατέρα. Πατέρα, γιατί είναι ο δημιουργός και πλάστης μας. Ο χορηγός του είναι, της ζωής.

Ημών
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Κύριος μας διδάσκει να προσφωνούμε τον Θεό όχι μόνο Πατέρα, αλλά Πάτερ ημών. Πατέρα μας. Όχι Πατέρα μου. Έτσι μας αποτρέπει από μια εγωιστική σχέσι με τον Θεό. Υπάρχει ο Θεός και εμείς, όχι ο Θεός και εγώ.

Ο εν τοις ουρανοίς
Ο Πανάγιος Θεός είναι Πατέρας μας, αλλά και ο μόνος εν τοις ουρανοίς Πατέρας. Διευκρινίζει ο άγιος Χρυσόστομος: Δεν περιορίζει δηλαδή τον Θεό στον ουρανό αλλά υψώνει από την γη τον προσευχόμενο και τον προσηλώνει στους ανώτερους χώρους και τις άνω κατοικίες. Την αγιότητα λοιπόν του Θεού Πατρός δηλώνει το “εν ουρανοίς” και όχι τον τόπο του πανταχού παρόντος Θεού

Αγιασθήτω το όνομά σου
Είναι το πρώτο αίτημα της Κυριακής προσευχής. Το “αγιασθήτω” σημαίνει “δοξασθήτω”, κατά τον άγιο Χρυσόστομο.
Δεν έχει ασφαλώς ο άκτιστος Θεός την ανάγκη να δοξάζεται από τα κτιστά του πλάσματα. Θέλει όμως να τον δοξάζουμε, γιατί αυτό ωφελεί εμάς τους ανθρώπους.
Μας προφυλάσσει από τον κίνδυνο να δοξάζουμε τον εαυτό μας με δόξα ψευδή, που δεν μας ανήκει. Η φιλοδοξία είναι γέννημα της φιλαυτίας.

Ελθέτω η Βασιλεία σου
Όταν ο Θεός βασιλεύη στον άνθρωπο, ο άνθρωπος ελευθερώνεται, ειρηνεύει, αναπαύεται, αγιάζεται. Όταν δεν βασιλεύη ο Θεός στον άνθρωπο, ο άνθρωπος είναι εκτεθειμένος στην τυραννία του διαβόλου που τον υποδουλώνει στα πάθη, στην φιλαυτία και τον φέρνει στην ανία, στο κενό, στην πλήξι, στην μοναξιά, κάνοντας την ζωή του κόλασι. Ο σημερινός κόσμος που αρνείται την βασιλεία του Θεού, βασανίζεται από φρικτές δαιμονικές καταστάσεις, όπως την μαγεία, τις δεισιδαιμονίες, τα ναρκωτικά, την τρομοκρατία, τα εγκλήματα, την διάλυσι της οικογενείας. Μας διδάσκει λοιπόν ο Κύριος να ζητούμε να έλθη η Βασιλεία του, που κατά τους αγίους Πατέρας είναι η Χάρις του Αγίου Πνεύματος.

Γενηθήτω το θέλημά σου ως εν ουρανώ και επί της γης
Το εγωιστικό θέλημα εχώρισε τον άνθρωπο από τον Θεό, τον εξώρισε από τον παράδεισο και έγινε αιτία όλων των κακών. Αν δεν απαρνηθή ο άνθρωπος το εγωιστικό του θέλημα και δεν υιοθετήση το άγιο θέλημα του Θεού, δεν μπορεί να θεραπευθή από την βαρειά αρρώστια της φιλαυτίας και του εγωισμού.
Την ανυπακοή του Αδάμ και της Εύας στο άγιο θέλημα του Κυρίου ήλθε να διορθώση ο νέος Αδάμ, ο Χριστός, και η νέα Εύα, η Θεοτόκος, με την τελεία υπακοή Τους.

Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον
Με το αίτημα αυτό ζητούμε, κατά τους αγίους Πατέρας, όχι μόνο τον υλικό άρτο, αλλά κυρίως τον πνευματικό Άρτο, που είναι ο Χριστός. Ο Χριστός προσφέρεται σε μας με το λόγο Του και με το Σώμα και με το Αίμα Του. Σε κάθε Θεία Λειτουργία γίνεται αυτή η προσφορά.

Και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών
Όσο ο άνθρωπος ζη εγωκεντρικά, δεν μπορεί να συγχωρήση τον συνάνθρωπό του. Ο θιγόμενος εγωισμός του δεν του το επιτρέπει. Όταν όμως αποφασίση δια της μετανοίας να ζήση θεοκεντρικά, τότε συγχωρεί όσους τον εστενοχώρησαν, αδίκησαν και έβλαψαν.
Η απαλλαγή από την μνησικακία θέλει αγώνα, γιατί ο εγωισμός δυναστεύει τον έσω άνθρωπο. Γι’ αυτό ο Κύριος μας εδίδαξε να ζητούμε την συγχώρησί μας από τον Θεό, υπό τον όρο ότι και εμείς θα συγχωρούμε τους πταίοντας σε μας.

Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού
Και μη επιτρέψης, Κύριε, να πέσωμε σε πειρασμό, αλλά γλύτωσέ μας από τον πονηρό.
Δύο ειδών είναι οι πειρασμοί κατά τον άγιο Μάξιμο. Οι ενήδονοι και οι ενόδυνοι. Αυτοί που φέρουν ηδονή και αυτοί που φέρουν οδύνη. Οι πρώτοι είναι εκούσιοι και γεννούν τα πάθη. Οι δεύτεροι είναι ακούσιοι και διώχνουν τα πάθη. Τους εκούσιους πρέπει να αποφεύγουμε. Τους ακούσιους να μη επιδιώκουμε και να απευχώμεθα, διότι είμεθα αδύνατοι και μπορεί να υποκύψουμε΄ αλλ’ όταν έλθουν, να τους υπομένουμε με γενναιότητα ως “καθαρτήριον” της ψυχής.

Ότι Σου εστίν η βασιλεία και η δύναμις και η δόξα
Είναι φυσικό να τελειώνη η Προσευχή με την δοξολογία του Θεού και όχι με την παράκλησι να ρυσθούμε από τον πονηρό. Τον τελευταίο λόγο στον κόσμο έχει ο παντοδύναμος Θεός, ο Βασιλεύς των βασιλευόντων και Κύριος των κυριευόντων, και όχι ο διάβολος που κατά παραχώρησιν φαίνεται πολλές φορές να κινή τα νήματα της ιστορίας. Ο διάβολος μπορεί να φέρη αναστάτωσι, να επικρατεί προσωρινά στον κόσμο με τα όργανά του, αλλά τελικά θα γίνη το θέλημα του Κυρίου.

Η εξουσία του Αντιχρίστου είναι προσωρινή. Ο Χριστός είναι ο Αιώνιος Κύριος και Βασιλεύς. Εις Άγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός. Αμήν.
Γι’ αυτό και μόνο στον Τριαδικό Θεό ανήκει η δόξα.

Επεξεργασία από: http://www.orthodoxfathers.com/logos/Kyriaki-Proseychi, όπου υπάρχει και το πλήρες κείμενο του Αρχιμ Γ.Καψάνη Η Κυριακή Προσευχή, Έκδοσις της Ι.Μ. Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους – Άθω
http://orthodox-answers.blogspot.com/2010/11/blog-post_25.html

hristospanagia.gr

Εκ του ιστολόγιου: Αγαπητοί, πόσα Πάτερ Ημών μπορούμε να πούμε σε μία μέρα (πολλά); Πόσα λέμε κατά τη διάρκεια του βίου μας στην εξορία μας, στη γή;

Σκεφτείτε το. Πάρα πολλά. Πόσα από αυτά είναι Καρδιακά. Γίνονται μέσα από την καρδιά μας; Με πίστη προς τον Τριαδικό Θεό και προς τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό; Πιθανόν ελάχιστα.

Λέμε το Πάτερ Ημών τυπικά πολλές φορές. Χωρίς να το πιστεύουμε, ως μία διαδικασία. Ζητάμε το Θέλημα του Θεού, χωρίς να το εννοούμε. Χωρίς να το δεχόμαστε ταπεινά, λέγοντας σε διάφορα δυσάρεστα συμβάντα, πως αυτό είναι το Θέλημα του Θεού.

Λέμε το Πάτερ Ημών, ζητώντας το Θέλημα του Θεού, λέγοντας (αν είναι δυνατόν) πως υπάρχει και η τύχη. Δεν υπάρχει τίποτα τυχαίο στη ζωή, στην ανθρωπότητα. Όλα μα όλα κινούνται από το Θέλημα του Θεού.

Υπάρχει η Θεία Πρόνοια. Η φροντίδα του Θεού προς το ποιο αγαπημένο πλάσμα του τον άνθρωπο. Δε μπορούμε λοιπόν να λέμε το Πάτερ Ημών και να μιλάμε για τύχη. Το έχω ακούσει: «βοηθάει ο Θεός, αλλά χρειάζεται και λίγη τύχη». Πως λέγονται αυτά τα πράγματα από ανθρώπους που υποστηρίζουν πως είναι Χριστιανοί;

Σε τι χρειάζεται η τύχη όταν έχεις Πατέρα τον Θεό; Τον Πανταχού παρών και τα πάντα πληρών; Σε τι χρειάζονται οι Μελλοντολόγοι, Χαρτορίχτρες, Μέντιουμ και όλα αυτά τα Σατανικά πράγματα, όταν λέμε το Πάτερ Ημών;

Αγαπητοί, όπως λέει και ο λαός. Δε μπορούμε να πατάμε σε δύο βάρκες. Δε μπορούμε να φοράμε τον Άγιο Σταυρό, αλλά να έχουμε και το φυλακτό. Είναι παράδοση λένε. Ποια παράδοση; Η Αγιοπατερική; Δεν είναι. Εμείς ακολουθούμε τον Ιησού Χριστό μας. Όχι την Παράδοση όταν αυτή, έρχεται σε αντίθεση με τον Λόγο του Θεού.

Πολλές φορές όμως, την επικαλούμαστε για να δικαιολογήσουμε τις αμαρτωλές και πλανεμένες πράξεις μας. Χάντρες και ματάκια και φυλακτά ακόμη και αν είναι «παράδοση», οι Χριστιανοί, δεν τα έχουν μαζί τους δεν τα βάζουν στο σπίτι τους.

Γίνεται να είναι στο σπίτι μας, οι εικόνες του Ιησού, της Παναγίας, των Αγίων μαζί με τα σκόρδα και τα φυλακτά; Είναι τραγικά αυτά που συμβαίνουν στα σπίτια. Έχουμε αν έχουμε, το Ευαγγέλιο, αλλά διαβάζουμε για Γιόγκα, Διαλογισμό και τα παρόμοια.

Πως γίνονται αυτά; Θέλουμε να πατάμε σε δύο βάρκες. «Πιστεύουμε» στο Θεό αλλά στέλνουμε και την Θετική μας Ενέργεια!! Θετική Ενέργεια ανατολικές θρησκείες αναφέρονται στη θετική ενέργεια. Κατανοείτε πόσο πλάνη υπάρχει στον κόσμο;

Πόσα λοιπόν αγαπητοί, Πάτερ Ημών λέμε και πόσα από αυτά που λέμε τα λέμε με πίστη; Ας λοιπόν τα λέμε με πίστη και ας κινηθούμε στο χώρο του Θελήματος του Θεού και όχι του δικού μας που μας απομακρύνει από τον Τριαδικό Θεό.

Μακριά από φυλακτά και την τύχη. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Η πλάνη που υπάρχει στον κόσμο, είναι εξαιρετικά μεγάλη. Δεν ξέρουν πολλοί τι είναι η Ορθοδοξία. Ορίστε, λένε το Πάτερ Ημών, ζητώντας το Θέλημα του Θεού, χωρίς να το εννοούν.

Μείνετε κοντά στα Αγιοπατερικά Κείμενα. Προσέξτε όμως. Διαβάζοντάς τα. Όχι μέσα από Ομάδες στο Facebook. Άλλη και αυτή μεγάλη πλάνη. Φίλοι αυτού του Αγίου και εκείνου τους Αγίου και μαλώνουν, λέει ο καθένας τα δικά του. Μα δεν υπάρχει φυσική επαφή. Δεν ξέρεις ποιος είναι ποιος εκεί μέσα. Βασικά εντελώς μακριά από τα λεγόμενα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Κοινωνικής Πλάνης είναι. Διαγράψτε τα.

Διαβάστε μόνοι σας. Ούτε από το Youtube να ακούτε τι λένε. Διαβάστε. Με την ησυχία σας να σταματήσετε να σκεφτείτε αυτό που διαβάζετε να το κατανοήσετε σωστά.

Α.Η. 

Ὁ Ἅγιος Σεραφείμ της Βίριτσα εἶπε: συχνὰ ἀρρωσταίνουμε ἐπειδὴ δὲν προσευχόμαστε πρὶν φᾶμε.

Αυτό το φαγητό μας σκοτώνει κάθε μέρα.

Ο Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα είπε: το φαγητό χωρίς προσευχή οδηγεί τον άνθρωπο στην ασθένεια και την απελπισία. Και η βρισιά στην κουζίνα είναι πνευματικό δηλητήριο που το τρως με κουτάλι.

Έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε το φαγητό απλώς ως πρωτεΐνες, λίπη και υδατάνθρακες. Αλλά οι άγιοι προειδοποίησαν: το φαγητό απορροφά τα λόγια που λέγονται πάνω του σαν σφουγγάρι. Σήμερα, το φαγητό συχνά παρασκευάζεται όχι με προσευχή, αλλά με εκνευρισμό, σκάνδαλο, θυμό και βρισιές. Και όλα αυτά καταλήγουν στο τραπέζι μας.

Ο Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα είπε: συχνά αρρωσταίνουμε επειδή δεν προσευχόμαστε πριν φάμε. Το φαγητό συχνά παρασκευάζεται με κατάρες και βρισιές. Και δεν είναι μόνο ο μάγειρας, αλλά και η ίδια η ατμόσφαιρα.

Κάποιος θα μπορούσε να πει: “Τι είδους φανατισμός είναι αυτός; Να προσεύχεστε κάθε φορά;” Υπάρχει μια ιστορία του Γέροντα Νικολάι Γκουριάνοφ. Μια μέρα, προσευχόταν για πολλή ώρα πριν φάει σε ένα γεμάτο μέρος. Κάποιος τον ρώτησε: «Όλοι στο χωριό σου προσεύχονται έτσι;» Ο γέροντας απάντησε: «Όχι, αγαπητέ μου άνθρωπε, όχι όλοι. Τα γουρούνια, τα σκυλιά και τα άλογα τρώνε έτσι ακριβώς».

Είναι σκληρό, αλλά το θέμα είναι σαφές: αν κάποιος δεν ευλογήσει το φαγητό του και δεν ζητήσει βοήθεια από τον Θεό, θολώνει τα όρια μεταξύ του εαυτού του και του ζώου.

Υπάρχει όμως κάτι ακόμα πιο τρομακτικό – η βρισιά. Μια οικογένεια αγόρασε καλό κρέας, αλλά όταν μαγειρευόταν, η μυρωδιά ήταν τόσο άσχημη που ήταν αδύνατο να φαγωθεί. Αργότερα αποδείχθηκε ότι οι ιδιοκτήτες των ζώων έβριζαν συνεχώς. Βρισκόταν κοντά σε ζώα – και ακόμη και το κρέας γινόταν αφόρητο.

Τι να κάνετε;

Πρώτον, προσευχηθείτε πριν φάτε.

Δεύτερον, ραντίστε το φαγητό με αγιασμό αν δεν ξέρετε πώς παρασκευάστηκε.

Τρίτον, μην βρίζετε και μην αφήνετε την βρισιά να μπει στο σπίτι.

Η βρισιά δηλητηριάζει το σπίτι και τον άνθρωπο. Μπορείτε να συγκεντρώσετε την οικογένειά σας γύρω από το τραπέζι και, με τα λόγια σας, να καλέσετε όχι αγγέλους, αλλά δαίμονες.

Πριν λοιπόν καθίσετε στο τραπέζι, κάντε τον σταυρό σας και πείτε την Κυριακή Προσευχή. Και μην αφήσετε τις βρισιές να δηλητηριάσουν το σπίτι σας.

Διαφορετικά, μέρα με τη μέρα, θα καταστρέψετε τον εαυτό σας.

Ρομάν Γκολόβανοφ

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_412.html

hristospanagia.gr 

Τό χέρι πού κρατοῦσε τό κομποσκοίνι, προφανῶς λέγοντας τήν εὐχή, ἦταν ἄθικτο!!! (Νέα Σκήτη Ἁγίου Ὄρους)

11 Οκτωβρίου 2021

Στη Ν. Σκήτη στο Άγιον Όρος εκοιμήθη πρόσφατα ο π. Ευσέβιος. Επειδή επί 3-4 μέρες δεν είχε φανεί, οι άλλοι πατέρες από διπλανά κελιά (σπίτια), μπήκαν στο κελί του όπου έμενε μόνος και τον βρήκανε νεκρό (υπέστη ανακοπή καρδιάς)….

Εκείνο που τους εξέπληξε και θαύμασαν ήταν ότι ενώ όλο το σώμα λόγω της σήψης είχε μαυρίσει, το χέρι που κρατούσε το κομποσκοίνι, προφανώς λέγοντας την ευχή, ήταν άθικτο!!! (Μεγάλη η δύναμη του κομποσκοινίου)…ελέησον μας Κύριε…

ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ:

Σᾶς παραγγέλω λοιπὸν τοῦτο νὰ λέγετε:

«Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱὲ καὶ Λόγε τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, διὰ τῆς Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων ἐλέησόν με τὸν ἀμαρτωλὸν καὶ ἀνάξιον δοῦλόν σου».

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2021/10/blog-post_13.html

hristospanagia.gr

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου. Ὅπως δουλεύει τό μυαλό τοῦ ἀνθρώπου, ἔτσι τά ἐρμηνεύει ὅλα..

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Πόσο συμπαθής είναι ο ταπεινός άνθρωπος και πόσο αποκρουστικός ο υπερήφανος! Τον υπερήφανο κανείς δεν τον αγαπάει, ακόμη και ο Θεός τον αποστρέφεται. Βλέπεις, και τα μικρά παιδιά, αν δουν κανένα παιδί λίγο υπερήφανο, το κοροϊδεύουν, ενώ ένα παιδί σιωπηλό, συνετό, πόσο το εκτιμούν! Ή, αν δουν κανέναν να περπατάει καμαρωτός – καμαρωτός, τον παίρνουν μυρωδιά και τον κοροϊδεύουν.

+++

Όποιος θέλει να προβάλλει τον εαυτό του, τελικά γελοιοποιείται.

Θυμάμαι, όταν ήμουν στο Σινά, είχε έρθει ένας παπάς που τον έλεγαν Σάββα. Ήταν λίγο κενόδοξος, είχε και μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του. Μια μέρα οι Βεδουΐνοι ανέβαζαν στο μοναστήρι ένα βαρύ πράγμα με το βίντσι και, καθώς το σήκωναν, φώναζαν, για να συγχρονισθούν, “σάουα-σάουα”, δηλαδή “όλοι μαζί”. Τους άκουσε ο παπα-Σάββας κι έτρεξε αμέσως έξω.

-“Βρε, ακόμη δεν ήρθα, λέει, καί “Σάββα” φωνάζουν! Και εδώ όλοι με έμαθαν!”

Νόμιζε ότι οι Βεδουΐνοι φώναζαν “Σάββα, Σάββα”!

Μόλις το άκουσα, με έπιασαν τα γέλια! Είναι να μη γελάσεις;

Όπως δουλεύει το μυαλό του ανθρώπου, έτσι τα ερμηνεύει όλα…

Άμα ο άνθρωπος είναι λίγο φαντασμένος, όλα φαντασμένα τα ερμηνεύει…

 Από το βιβλίο “Πάθη και Αρετές”

https://proskynitis.blogspot.gr/2018/04/blog-post_29.html?m=1

hristospanagia.gr 

Αγία Νόννα παράδειγμα μητέρας και συζύγου.

Δυο δρόμοι υπάρχουν στην πορεία του ανθρώπου προς την κατά χάρη θέωση. Είναι ο δρόμος του μοναχισμού, της εγκατάλειψης του κόσμου τούτου και η αφιέρωση εις τον Θεόν. Μακριά από τις μέριμνες της καθημερινότητας αφοσιώνεσαι στη δοξολογία του Σωτήρα μας Χριστού με κόπους, με νηστεία και προσευχές. Είτε σε μοναστήρι, είτε σε σκήτη, είτε σε καλύβη. Μοναδική μέριμνα η ευαρέστηση του Κυρίου με κάθε τρόπο. O άλλος δρόμος είναι ο έγγαμος βίος, η δημιουργία οικογένειας και γεννήσεως παιδιών, αν ο Θεός ευδοκήσει. Βεβαίως η εργασία για να αποκτήσομε τα απαραίτητα για να ζήσουμε, η φροντίδα για τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας αποτελούν καθημερινό μέλημα. Πολεμά και αυτούς ο αντίδικος, προσπαθεί να διαλύσει την οικογένεια. Είναι παραδεκτό ότι βασικός πυλώνας μιας σωστής οικογένειας είναι η γυναίκα ως σύζυγος και ως μάνα. Θα γίνει αντιληπτό αυτό αν θυμηθούμε αυτό που ο θυμόσοφος λαός μας λέγει: πίσω από ένα πετυχημένο άνδρα κρύβεται μια γυναίκα. Ο ρόλος της γυναίκας μέσα στην οικογένεια είναι ιερός. Συμβάλλει τα μέγιστα για να στηθεί και να μεγαλουργήσει η οικογένεια. Εφ’ όσον η κάθε οικογένεια είναι το κύτταρο της κοινωνίας αυτό σημαίνει ότι η κοινωνία θα είναι σωστή, δεν θα έχουμε προβλήματα. Θα ρίξουμε σήμερα μια ματιά για να γνωρίσουμε μια γυναίκα της οποίας η συμβολή στην δημιουργία σωστής οικογένειας ήταν πάρα πολύ σημαντική. Δημιούργησε πραγματικά, μια άγια οικογένεια. Αναφερόμαστε στην Αγία Νόννα. Θα προσπαθήσουμε να γνωρίζουμε την αγία βωτή της. Στην Καππαδοκία του Πόντου, σε ένα μικρό χωριό ονομαζόμενο Αριανζό κοντά στη πόλη Ναζιανζό το 304 μ.Χ. γεννήθηκε η Αγία Νόννα. Οι γονείς της Φιλτάτιος και Γοργονία ήταν απόγονοι ευγενών και εύπορων οικογενειών της περιοχής. Ήταν θεοσεβείς και ενάρετοι. Φοβόντουσαν τον Θεό, δηλαδή τον σέβονταν, και ήθελαν να τον ευαρεστούν. Ο Θεός στο ευσεβές αυτό ανδρόγυνο χάρισε δυο παιδιά. Τον Αμφιλόχιο και την Νόννα. Ναι, τα παιδιά είναι δώρο του Θεού ανεκτίμητης αξίας. Οι γονείς γίνονται συνδημιουργοί του Θεού στην γέννηση ενός παιδιού. Η Νόννα η ταπεινή χριστιανή νέα ήταν η χαρά της οικογένειας και ήθελε να ευαρεστεί σε καθημερινή βάση τον Θεό. Ο Άγιος Γρηγόριος ο θεολόγος λέγει για την μητέρα του Νόννα: «Βλαστὸς εκ ρίζης ιερής και ευσεβούς». Όταν έφθασε η ώρα του γάμου της νυμφεύτηκε τον συμπατριώτη της Γρηγόριο. Ο Γρηγόριος ήταν νέος, γνωστός νομικός και σώφρων. Θα λέγαμε τυχερή η Νόννα. Υπήρχε ένα πρόβλημα‧ ο Γρηγόριος ήταν χριστιανός, αλλά αιρετικός. Τώρα θα λέγαμε άτυχη η Νόννα. Ο Γρηγόριος πίστευε στην αίρεση των Υψισταρίων, δηλαδή δεχόταν τον Ύψιστο μονοπρόσωπο και δεν πίστευε στην Τριαδικότητά του. Δέχτηκε η Νόννα ως ευλογία το πρόβλημα. Γνωρίζουμε ότι ο Θεός στέλνει πειρασμούς ή επιτρέπει για την δική μας ψυχική ωφέλεια και τέτοιους που μπορούμε να αντέξουμε. Ποτέ δεν θα μας φορτώσει ο Θεός ένα σταυρό βαρύ που να μη μπορούμε να σηκώσουμε. Τα πάντα γίνονται για το δικό μας καλό αν και πολλές φορές το αμφισβητούμε. Η Νόννα σήκωσε τον σταυρό της με συνεχή προσευχή και δάκρυα για τον πλανηθέντα σύζυγο. Σιγά σιγά με συζήτηση, νουθεσία, προσευχή δακρύβρεκτη ο σύζυγός της Γρηγόριος επανήλθε στον σωστό δρόμο. Αντιλήφθηκε το λάθος του, το διόρθωσε και έγινε πιστός Ορθόδοξος Χριστιανός. Προχώρησε πνευματικά και έγινε κληρικός. Έφθασε στον βαθμό του επισκόπου και μάλιστα η Αγία μας Εκκλησία τον κατέταξε στην χορεία των Αγίων. Η μνήμη του τιμάται την πρωτοχρονιά. Το αντρόγυνο Γρηγόριος -Νόννα είχε και άλλο σταυρό να κουβαλήσει. Ο Θεός δεν τους χάριζε παιδιά, παρά το ότι ζητούσαν να τους χαρίσει. Πράγματι, η Νόννα σε προχωρημένη ηλικία γέννησε τρία παιδιά. Τον Γρηγόριο, «που τον προσφέρει δώρο στον Θεό, αυτόν που γύρευε να λάβει», τη Γοργονία και τον Καισάριο. Μεγάλη η χαρά του Γρηγορίου και της Νόννας και η δοξολογία προς τον Θεό που άκουσε τις προσευχές τους και τους δώρισε τρία παιδιά, μεγάλος και ο πόθος τους να δώσουν το παιδί τους ζωντανή προσφορά στον Θεό. Η Αγία Νόννα γίνεται η παιδαγωγός για τα τρία παιδιά. Με την Αγία Γραφή στα χέρια, με την προσευχή, τη διδασκαλία και προπάντων με το ενάρετο παράδειγμα και με την αγάπη της. Θα έλεγε κανείς ότι μέσα σε αυτή την οικογένεια επικρατούσε «παροξυσμός αγάπης». Η αγάπη, ξέρουμε, είναι πηγή χαράς και ευτυχίας στην οικογένεια. Για τα παιδιά της αφιέρωνε ολονύχτιες προσευχές για να τα αναδείξει ανθρώπους του Θεού, «χριστοφόρους ναούς», «αθλητάς επουρανίους». Γράφει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος για τη μητέρα του: «Άλλη φημίζεται για κόπους της μέσα στο σπίτι, άλλη για ομορφιά και φρονιμάδα της, άλλη για έργα ευσεβείας ή γι’ ασθένειες στο σώμα, ή για δάκρυα, για προσευχές, για περίθαλψη πτωχών. Η Νόννα καλοτυχίζεται για όλα.» Η Αγία Νόννα ήταν φιλόπτωχος και ελεήμων όπως και ο σύζυγός της. Για τις ελεημοσύνες και τις φιλανθρωπίες είχαν κοινό ταμείο. Επιθυμούσαν με τα αγαθά έργα τους να κληρονομήσουν την Βασιλεία των Ουρανών. Ήθελαν το σπίτι τους να είναι το απάνεμο λιμάνι,. Να βασιλεύει η άγια και ειρηνική ατμόσφαιρα. Προσπαθούσαν να τους κυβερνά το Άγιο Πνεύμα και όχι ο κόσμος της αμαρτίας. Μιλούσε, η Αγία, στους οικείους της για «τον απύθμενον ωκεανόν της θείας ωραιότητος! Άναβε τον πόθο για την αιωνιότητα! 

Η μνήμη της Αγίας τιμάται την 5η Αυγούστου και των τέκνων της : Αγίου Γρηγορίου Ναζιανζού ή Θεολόγου στις 25 Ιανουαρίου, του Αγίου Καισάριου στις 9 Μαρτίου και της Αγίας Γοργονίας στις 23 Φεβρουαρίου.

Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός 

Ὅταν χαθεῖ ἡ ντροπή ἀπὸ τὶς γυναῖκες..

“Μεγάλη εκτίμηση έτρεφε ο Άγιος για τις σεμνές γυναίκες, όπως η μητέρα του Ανθούσα.

Αυτές οι γυναίκες, οι Αγίες γυναίκες, κρατούν στα χέρια τους την οικογένεια και την κοινωνία κατ’ επέκταση.

Όσο για τις αναιδείς.. είναι πηγή πόνου, δυστυχίας και ισοπεδώματος των πάντων. 

Γι’ αυτό όταν πληθυνθούν αυτές οι  γυναίκες το τέλος του κόσμου θα είναι αναπόφευκτο,

διαβεβαιώνει ο Άγιος Χρυσόστομος’.

https://www.facebook.com/johnny.bee.353

https://agiopneymatika.blogspot.com/2019/04/blog-post_91.html

hristospanagia.gr

«Αὐτούς πού προσέχουν τόν ἑαυτό τους καί ἀποβλέπουν στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, συχνά ἡ θεία χάρη τούς διδάσκει τά πρέποντα μέ ἀνθρώπους ἁπλοϊκούς καί ἀμαθεῖς. Οἱ ταπεινόφρονες καταδέχονται νά διδάσκονται καί ἀπό τούς τυχόντες»

Ὑπόθεση ΛΗ΄(38)

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

 Ἀπό τόν βίο τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ

 Ὁ μέγας Ἐφραίμ ἦταν πάντοτε ἀπασχολημένος μέ ἱερές σκέψεις καί σχεδόν ἀδιάκοπα ἔβλεπε νοερά τήν ἡμέρα τῆς κρίσεως καί πενθοῦσε ἀκατάπαυστα, γι᾿ αὐτό καί ἔφευγε μακριά, ὅπως ὁ ψαλμωδός1, καί ἀπέφευγε κάθε θόρυβο καί τρικυμία καί ταραχή τῆς ζωῆς καί ἔμενε στήν ἔρημο. Πηγαίνοντας πάλι ἀπό τόπο σέ τόπο γιά νά ὠφελήσει καί νά οἰκοδομήσει ψυχές, καταπώς τόν κινοῦσε τό Ἅγιο Πνεῦμα, ἄφησε κάποτε τήν πατρίδα του μέ ἐντολή τοῦ Θεοῦ, ὅπως ὁ ἱερός Ἀβραάμ2, καί πῆγε στήν Ἐδεσσα τῆς Μεσοποταμίας, ἀπό τή μιά γιά νά προσκυνήσει τά ἱερά της λείψανα καί προσκυνήματα, καί ἀπό τήν ἄλλη γιά νά συναντήσει κανέναν ἀπό τούς μορφωμένους καί νά πάρει ἀπό αὐτόν καρπό γνώσεως. Γι᾿ αὐτό καί παρακάλεσε τόν Θεό λέγοντας:«Ἰησοῦ Χριστέ, Δέσποτα καί Κύριε τοῦ σύμπαντος, ἀξίωσέ με, μπαίνοντας στήν Ἔδεσσα, νά συναντήσω ἕναν τέτοιον ἄνθρωπο πού νά μπορεῖ νά μιλήσει μαζί μου γιά τήν οἰκοδομή καί τήν ὠφέλεια τῆς ψυχῆς».

Ἔτσι προσευχήθηκε· καί ὅταν ἔφτασε στήν εἴσοδο τῆς πόλης καί πέρασε τήν πύλη της, ἦταν σκεφτικός καί ὅλος προσοχή καί φροντίδα, καθώς συλλογιζόταν πῶς θά συναντοῦσε ἐκεῖνον τόν ἄνθρωπο καί τί θά τόν ρωτοῦσε καί ποιά ὠφέλεια θά κέρδιζε. Καθώς λοιπόν βάδιζε ἔτσι σκεφτικός, τόν συνάντησε μιά γυναίκα, καί μάλιστα πόρνη· αὐτό ὅμως ἦταν ἀπό τόν Θεό πού πολλές φορές, μέ τρόπο μυστηριώδη καί ἀνεξερεύνητο, κάνει νά βγεῖ καλό ἀπό τό κακό.

Ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ λοιπόν, μέ τό πού συνάντησε τήν πόρνη ἐντελῶς ἀντίθετα μέ ὅ, τι περίμενε, στάθηκε νά τήν κοιτάζει ἐπίμονα μέ ἀπορία, ἀνήσυχος καί ταραγμένος, ἐπειδή δέν ἔγινε αὐτό πού ζήτησε στήν προσευχή του ἀλλά τό ἔντελῶς ἀντίθετο. Ἐκείνη πάλι, βλέποντας τον νά τήν κοιτάζει ἔτσι, τόν κοιτοῦσε κα΄ιαὐτή διαπεραστικά.

Ἀφοῦ κοιτάζονταν ἔτσι γιά πολλή ὥρα, θέλησε ὁ μέγας νά τήν κάνει νά ντραπεῖ καί νά τή φέρει στή συστολή πού ταιριάζει στίς γυναῖκες. «Τί λοιπόν, γυναίκα;» τῆς εἶπε. «Δέν κοκκινίζεις νά μέ βλέπεις μέ τά μάτια ἔτσι καρφωμένα ἐπάνω μου;» Καί ἐκείνη ἀπάντησε: «Σ᾿ ἐμένα ἔτσι ταιριάζει, νά βλέπω ἐσένα, γιατί ἔχω πλαστεῖ ἀπό τή δική σου πλευρά3. Ἐσύ ὅμως δέν πρέπει νά κοιτάζεις ἐμένα, ἀλλά τό χῶμα ἀπό τό ὁποίο πλάστηκες».

Ὅταν ὁ Ἐφραίμ τό ἄκουσε αὐτό χωρίς διόλου νά τό περιμένει, εὐγνωμονοῦσε τή γυναίκα, ἐπειδή τόν ὠφέλησε πολύ, καί εὐχαριστοῦσε θερμά τόν Θεό, ὁ ὁποῖος πολλές φορές μπορεῖ νά ὠφελεῖ πολύ περισσότερο ἀπό ἐκεῖ πού δέν τό περιμένει κανείς, παρά ἀπό ἐκεῖ πού τό περιμένει.

 Ἀπό τό βίο τοῦ Ἁγίου Ἀρσενίου

 Ὁ μέγας Ἀρσένιος εἶχε πολύ μεγάλη μόρφωση, καί κοσμική καί χριστιανική, καί ξεπερνοῦσε, μποροῦμε νά ποῦμε, ὅλους τούς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς του στήν πολυμάθεια καί τήν ἀρετή, γι᾿ αὐτό καί ἀπό ὅλους διάλεξε αὐτόν ὁ βασιλιάς Θεοδόσιος γιά παιδαγωγό τῶν γιῶν του, τοῦ Ὀνωρίου καί τοῦ Ἀρκαδίου. Ὡστόσο, ἄν καί ἦταν μορφωμένος, ἀλλά καί στή Σκήτη εἶχε ἀσκητέψει πολύν καιρό καί εἶχε ἀποκτήσει περισσότερη θεϊκή γνώση, εἶχε τόση ταπείνωση, ὥστε δέν ντρεπόταν νά ρωτᾶ καί τούς πιό ἄξεστους καί νά ὠφελεῖται ὅσο γινόταν ἀπό αὐτούς.

Κάποτε τόν εἶδε κάποιος νά ρωτᾶ ἕναν Αἰγύπτιο μοναχό καί νά τόν συμβουλεύεται σχετικά μέ λογισμούς. Αὐτό τοῦ φάνηκε πολύ παράξενο καί ζήτησε νά μάθει τήν αἰτία. Ὁ Ἀρσένιος ἀποκρίθηκε: «Δέν τό ἀρνοῦμαι ὅτι ἔχω ἀξιόλογη μόρφωση. Ὁμολογῶ ὅμως ὅτι τήν ἀλφαβήτα αὐτοῦ τοῦ ἄξεστου δέν τήν ἔμαθα ἀκόμη». Μέ αὐτό πού εἶπε ἐννοοῦσε τή θεάρεστη πράξη καί γνώση.

 Κάποια ἄλλη φορά ὁ ἀξιοθαύμαστος Ἀρσένιος πῆγε στόν ποταμό γιά νά ταξιδέψει μέ τό πλοῖο, καί κάποια Αἰθιόπισσα τόν ἔπιασε ἀπό τή μηλωτή. Αὐτός τή μάλωσε πολύ αὐστηρά, καί ἐκείνη τοῦ ἀπάντησε: «Ἄν εἶσαι μοναχός, Ἀρσένιε, πήγαινε στό βουνό». Τά λόγια της αὐτά φάνηκαν ὠφέλιμα στόν Ἀρσένιο.

Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι

κράτος,αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.

hristospanagia.gr 

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς. Ἀπό τότε πού ἐμφανίσθηκαν σέ ἐμᾶς οἱ ἐφημερίδες, ἡ ἀνάγνωση τους ἔγινε ἡ πρωινή προσευχή τοῦ μοντέρνου ἀνθρώπου…

*Από τότε πού εμφανίστηκαν σε μας οι εφημερί­δες, ή ανάγνωση δηλαδή των εφημερίδων, έγιναν ή «πρωινή προσευχή του μοντέρνου ανθρώπου». Αυτός ό «μοντέρνος» άνθρωπος μεταλλάσσεται γοργά σε «υπάνθρωπο» του οποίου ό πρόγονος μα και ό έσχα­τος απόγονος είναι ό «απάνθρωπος». 

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2021/09/blog-post_814.html

hristospanagia.gr 

Γέρων Ἀμβρόσιος Λάζαρης: «Τότε θά μείνουν δύο ἑκατομμύρια Ἕλληνες πιστοί στόν Κύριο. Ἀπό αὐτούς θά βγοῦν μάρτυρες»

-Παιδί μου, οι μοναχοί είναι άνθρωποι. Υπάρχουν και καλοί και κακοί. Εμείς θα έχουμε πυξίδα στη ζωή μας τους καλούς, σαν τον Γέροντα Παΐσιο, τον Γέροντα Πορφύριο, τον Γέροντα Ιάκωβο.

Δεν είμαστε άξιοι να κρίνουμε κανέναν, ούτε τους κακούς. Μπορεί ένας αμαρτωλός να πει αύριο ένα «ήμαρτον» και να τον συγχωρήσει ο Θεός και να πάει πιο γρήγορα στον Παράδεισο από σένα. Γι’ αυτό, μην κρίνεις.

Αυτά που θα δουν τα μάτια μας και θ’ ακούσουν τ’ αυτιά μας από εδώ και πέρα, δεν θα τα έχουμε ποτέ ξαναδεί ούτε ξανακούσει. Μέσα στην επόμενη εικοσαετία (σ.σ.: αυτά ειπώθηκαν το 1997), θα γίνουν φοβερά πράγματα.

…Θα υπάρχει φτώχεια, λιμός, θα κλείσουν και τα σύνορα. Εσύ θα ζεις, εγώ δεν θα ζω (σ.σ.: Ο γέροντας κοιμήθηκε το 2006). Θα ζεις και θα το θυμάσαι. Τότε θα μείνουν δύο εκατομμύρια Έλληνες πιστοί στον Κύριο. Από αυτούς θα βγουν μάρτυρες. Ο σωστός Χριστιανός πρέπει να έχει πίστη, αγάπη, ειλικρίνεια, δικαιοσύνη, φιλανθρωπία.

Να ξέρετε ότι αοράτως πολλοί άγιοι κατεβαίνουν και μας βοηθούν. Δεν επιτρέπει ο Θεός να τους δούμε, αλλά καθημερινώς έχουμε πολλούς Αγίους κοντά μας.

Θα μιλάς σε όλους με αγάπη, αλλά θα κάνεις παρέα με ανθρώπους που είναι στην ίδια συχνότητα.

Νηστεία και προσευχή ήταν η οδός των Αγίων.

Όποιος κατορθώσει να κρατήσει αυτά τα δύο, την αλήθεια στον Κύριο και την αγάπη στον άνθρωπο, αυτός πέτυχε τον στόχο του και τον προορισμό του στη γη. Όταν έρθει ή ώρα, θα φύγει χωρίς στεναχώρια, χωρίς θλίψη, χωρίς πόνο, χωρίς φασαρία, και θα πάει εκεί που είναι γραμμένο, μέσα στη Βασιλεία των Ουρανών.

…Πάνω απ’ όλα παιδιά μου, να κρατήσουμε την πίστη μας στον Κύριο, και ας έρθουν μέρες δύσκολες και ας έρθουν μέρες δοκιμασίας… Όμως εκεί θα είναι ο Κύριος και δεν θ’ αφήσει τον άνθρωπο. Θα μας βοηθά σε ό,τι θέλουμε. Δεν θα μας αφήσει, να είστε βέβαιοι και πιστοί. Γιατί αυτό θέλει να έχουμε εκείνες τις μέρες: ΠΙΣΤΗ!“

Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης, Ο Πνευματικός της Μονής Δαδίου – εκδόσεις Ακρίτας

ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ «Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης – Ο πνευματικός της Μονής Δαδίου – Ο Επιστήθιος φίλος του Οσίου Πορφυρίου» ΔΕΙΤΕ: >> ΕΔΩ

https://simeiakairwn.wordpress.com/2021/09/04/γέρων-αμβρόσιος-λάζαρης-τότε-θα-μείνο/

hristospanagia.gr 

Τότε θά γίνει τό μεγάλο ἔλεος .. θά πιάσουμε μαζί καί οἱ δυό μας τό καράβι καί θά πᾶμε ἀπέναντι στά Φάρασα.

Άγιος Παΐσιος: Τότε θα γίνει το μεγάλο έλεος .. θα πιάσουμε μαζί και οι δυο μας το καράβι και θα πάμε απέναντι στα Φάρασα.

Ομιλεί ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος

Θα πω ένα γεγονός το οποίον τελευταία εσυνέβηκε.

Με πήρε τηλέφωνο, θα ‘χει τώρα πόσον καιρό .. μα έναν μήνα; ενάμιση μήνα; Θα έχετε ακούσει ότι έγινε στην Λεμεσό ένας μεγάλος Ναός του Αγίου Αρσενίου εκεί στον δρόμο τον υπεραστικό προς την Πάφο. Του Αγίου Αρσενίου και του Αγίου Παϊσίου. Στην ουσία είναι ο πρώτος Ναός, μεγάλος Ναός, που έγινε προς τιμήν του Αγίου Παϊσίου, και του Αγίου Αρσενίου βέβαια που παρέμεινε ο μεγάλος Γέροντας της ζωής του. Εάν του Ιακώβου ο Γέροντάς του ο ουσιαστικός ήταν ο Όσιος Δαυίδ, του Παϊσίου ήταν ο Όσιος Αρσένιος.

Με πήρε τηλέφωνο ο άγιος Λεμεσού, μου λέει, δεν έρχεσαι και συ να κάνουμε μαζί τα εγκαίνια; Του λέω, κοίταξε ρε Αθανάσιε, πονείς εσύ τα πόδια σου έκαμες εγχείρηση, πονώ κι εγώ τα πόδια μου διότι μου λείπει η Β12, δυο ανάπηροι Αρχιερείς, μείνε εσύ μόνος σου να μην μπλεχτούμε. Δεν επήγα αλλά έτσι είχα συνέχεια το νου μου εις την τελετή.

Με παίρνει τηλέφωνο ένας πολλά πολλά απλός άνθρωπος, Καρπασίτης. Μου λέει, πάτερ Νεόφυτε ευτυχώς που σε ηύρα εσένα. Ναι, του λέω, Αντρέα. Ξέρεις, μου λέει, αυτήν τη στιγμή γίνεται ένα θαύμα εδώ δίπλα από την περιοχή που κατοικώ κι έσπασα τα τηλέφωνα αλλά δεν τους ευρίσκω στην Μητρόπολη Λεμεσού κι άκουσα μέσα μου, πιάσ’ τον Μόρφου ..

Αυτός είναι πολύ απλός άνθρωπος, από αυτούς τους ανθρώπους που η προσευχή τους κρατά τον τόπο μας ζωντανό κι ελεύθερο.

Του λέω, τι έγινε Αντρέα; Μου λέει. Το ’93 έναν χρόνο πριν κοιμηθεί ο Άγιος Παΐσιος -εκοιμήθη το ’94- επήγα να τον δω. Ήταν η μοναδική φορά που τον είδα και επήγα με δύο Λεμεσιανούς. Η δουλειά μου εμένα είναι να κατεδαφίζω υψηλά κτήρια.

Είναι εργολάβος και όταν θέλουν να κατεδαφίσουν καμιά πολυκατοικία τον καλούν και την κατεδαφίζει.

Επήγαμε μου λέει με τους δυο φίλους τους Λεμεσιανούς, ο ένας ήταν λίγο περιπαίχτης. Είδε και τον Άγιο ότι ήταν αστείος.

Όχι πάντα, όταν ήθελε να σου μιλήσει αυστηρά μπορούσες να λιποθυμήσεις από την αυστηρότητα.

– Του λέει. Πως σε λένε παιδί μου εσένα;

– Αντρέα.

– Και τι δουλειά κάνεις;

– Εργολάβος είμαι.

– Του λέει ο Λεμεσιανός. Δεν σου είπε την αλήθεια Γέροντα. Εργολάβος, αλλά ξέρεις τι δουλειά κάνει; Κατεδαφίζει μεγάλα κτήρια.

Και ακούτε από ‘δω και πέρα πως συμπλήρωσε ο Γέρων Παΐσιος.

– Ναι κατεδαφίζει, αλλά απ’ ό,τι βλέπω χτίζει κιόλας.

– Όχι, του λέει, δεν χτίζω μόνο κατεδαφίζω.

– Όχι Αντρέα μου χτίζεις γιατί κάνεις υπακοή σε άγιο πνευματικό.

Πράγματι αυτός εξομολογείτο στον Γέροντα στο Σταυροβούνι.

– Και με αυτήν την υπακοή, του λέει, σιγά σιγά χτίζεις οικοδομή την οποία θα βρεις όταν πας εις τον Παράδεισο. Και ξέρεις, του λέει, εκεί που μένεις τώρα, που σ’ έριξε η προσφυγιά, σε λίγο καιρό θα ‘ρθω κι εγώ να μείνω.

– Του λέει, μα εγώ μένω στον Κάψαλο της Λεμεσού. Θα έρθεις εσύ στον Κάψαλο;

– Θα μου χτίσουν ένα μεγάλο σπίτι. Θα είναι 635 μέτρα μακριά από το σπίτι σου.

Ιερός Ναός Αγίων Αρσενίου Καππαδόκου και Παϊσίου Αγιορείτου, Λεμεσός Κύπρου. Τα εγκαίνια του ναού έγιναν στις 23/1/2015.

.. Και μην έχεις αγωνία που θα πεθάνουν οι γονείς σου, ούτε να παντρευτείς ούτε να καλογερευτείς. Δεν έχεις ανάγκη εσύ ούτε το Μοναστήρι ούτε την παντρειά. Να μείνεις έτσι.

– Γέροντα φοβούμαι την μοναξιά, του είπε, που θα πεθάνουν οι γονείς μου.

– Μην έχεις έννοια γιέ μου, του λέει. Θα έρχομαι από το μεγάλο σπίτι που θα μου χτίσουν στη Λεμεσό και θα σου κάνω παρέα, και όποτε χάνεις το κουράγιο σου θα έρχεσαι στο μεγάλο σπίτι να με συναντάς. Αλλά ξέρεις, ούτε εσύ είναι να μείνεις πολύ καιρό στην προσφυγιά, ούτε κι εγώ στο μεγάλο σπίτι. Μετά, του λέει, θα γίνει το μεγάλο έλεος και θα έρθεις και θα φύγουμε μαζί και θα πάμε εκεί που γεννήθηκες, στην Γιαλούσα -την περιοχή της Γιαλούσας να μην τα πούμε όλα με ακρίβεια. .

Η Γιαλούσα βρίσκεται στη Βόρεια κατεχόμενη από τους Τούρκους Κύπρο.

… Εκεί, του λέει, οι τουρκαλάδες θα χτίσουν ένα μεγάλο λιμάνι και απ’ εκεί θα πιάσουμε μαζί και οι δυο μας το καράβι και θα πάμε απέναντι στα Φάρασα.

– Του λέει, μα δεν έχει λιμάνι η περιοχή μας.

– Τώρα δεν έχει, θα κάμουν οι Τούρκοι.

Τώρα αν πάτε στον Απόστολο Αντρέα όσοι πηγαίνετε, θα δείτε ότι έκαναν μια μεγάλη Μαρίνα, τη μεγαλύτερη της Ανατολικής Μεσογείου οι Τούρκοι. Και την έβλεπε από το ’93.

Η Μαρίνα (Karpaz Gate Marina) βρίσκεται κοντά στην περιοχή της Γιαλούσας. Άνοιξε τον Ιούνιο του 2011, τα έργα ολοκληρώθηκαν αργότερα.

Σημασία έχει εμείς πως θα διαχειριστούμε αυτά τα γεγονότα και το είχε έγνοια αυτό ο Άγιος. Έβλεπε ότι εμείς έχουμε έτσι μία μανία μόνο εις το θαύμα, στην προφητεία και εις την εύκολη λύση. Στη διαχείριση των πραγμάτων και στη συμπόνοια των ανθρώπων έχουμε πολλή έλλειψη. Και όταν λέω ανθρώπων δεν εννοώ μόνο των δικών μας, εννοώ και τους Τούρκους. Έχει κανέναν Χριστιανό που παρακαλεί να γίνει πόλεμος; Έχει κανέναν Χριστιανό που θέλει ακόμα και την καταστροφή του εχθρού του; Εγώ προσωπικά δεν την εύχομαι κι ας είμαι άνθρωπος πονεμένος, κι ας έχασα το χωριό μου, τον αδερφό μου στη διάρκεια του πολέμου, τον πατέρα μου πιο πριν, αυτό δεν το εύχομαι σε κανέναν.

Όμως, η έγνοια μας θα πρέπει να είναι πως μέσα από αυτά τα γεγονότα που οι άνθρωποι θα προκαλέσουν και ο Θεός θα τα ανεχτεί και θα τα αξιοποιήσει, πως εμείς θα τα ζήσουμε εν μετανοία, εν προσευχή με πολύ συμπόνοια για τον κάθε συνάνθρωπό μας. Αυτό νομίζω είναι ένα ζητούμενο της εποχής μας. Τώρα ζητούμενο της οικονομικής κρίσης είναι να μοιραστούμε το φαΐ μας, τα χρήματά μας, τον καλό μας λόγο στον πονεμένο μας συνάνθρωπο.

Δεν είναι μόνο αυτά. Αυτή είναι η προπόνηση που γίνεται τώρα. Τα μεγάλα έπονται.

Απομαγνητοφώνηση & επιμέλεια, Φαίη.

https://wra9.blogspot.com/2021/07/blog-post_98.html

hristospanagia.gr 

Δημήτριος Παναγόπουλος. Ιεροκήρυκας (1916 – 1982). Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ προτελευταία ὑπόθεση τῆς Δευτέρας Παρουσίας.

Λέει ο άλλος:

– Την ημέρα της Αναλήψεως, αρχίζουνε τα μπάνια…

Αυτό βλέπει ο άνθρωπος… Πέρα από τη σάρκα του, πέρα από τις ηδονές του κ.λπ. δεν βλέπει. Τί είναι η Ανάληψη; Τί εορτάζεται; Τί υπενθυμίζετε; Αυτά ο κόσμος δεν τα ξέρει. Και το ότι δεν τα ξέρει, βαθμολογείται λίγο, αλλά το ότι δεν θέλει να τα μάθει, αυτό τον μηδενίζει.

Η Ανάληψη του Κυρίου είναι η προτελευταία υπόθεση της Δευτέρας Παρουσίας. Διότι ένα ακόμη γεγονός υπολείπεται για όλη αυτήν την υπόθεση, το ότι ήρθε ο Θεός στον κόσμο για τον άνθρωπο. Ποιό γεγονός; Το «και πάλιν ερχόμενος μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς». Και εκεί κλείνει όλη η υπόθεση της ενσάρκου οικονομίας.

Η Ανάληψη του Κυρίου έγινε 40 ημέρες μετά από την Ανάσταση του Χριστού. Την 40η λοιπόν ημέρα έβγαλε του Μαθητές Του στη Βηθανία και εκεί καθώς τους ευλογούσε, μία νεφέλη άρχισε να τον σηκώνει προς τον Ουρανό και έφυγε από μπροστά τους και πήγε και κάθισε στα δεξιά του Θεού Πατέρα, όπως μας αποκάλυψε ο πρωτομάρτυρας Στέφανος, όταν λιθοβολούνταν.

Και θα ξαναέρθει ο Χριστός μίαν ημέρα και αλίμονο σε εκείνους, οι οποίοι δεν θα είναι εντάξει και δεν θα αντέχουνε στην δικαιοσύνη Του.

Βέβαια ορισμένοι δεν θα προλάβουν τη Δευτέρα Παρουσία. Διότι θα έχουν πάει γρηγορότερα να συναντήσουν τον Χριστό.

Το μέρος που πάτησε ο Χριστός μας και Αναλήφθηκε το έχουνε μουσουλμάνοι, οι οποίοι μας απαγορεύουν να μπούμε μέσα. Είναι ένα χώρος 20 τετραγωνικά μέτρα και εκεί μέσα υπάρχει το πέλμα του αριστερού ποδός του Χριστού μας. Θα κρεμάσεις το κεφάλι σου στο βάθος να ασπαστείς και θα έχει το άρωμα του Παναγίου Τάφου.

Δημήτριος Παναγόπουλος /Ιεροκήρυκας (1916 – 1982)

https://proskynitis.blogspot.com/2022/06/blog-post_12.html

hristospanagia.gr 

Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης. Ἀφοῦ ξέρεις πὼς σὲ ἀγαπᾶ ὁ Θεὸς καὶ ὁ Πνευματικός σου, δὲν πρέπει νὰ φοβᾶσαι!.

Έλεγε ο σοφός μακαριστός Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης: «Αφού ξέρεις πως σε αγαπά ο Θεός και ο Πνευματικός σου, δεν πρέπει να φοβάσαι!»

Να σκέφτεσαι ότι:

“Κι αν δεν μου απομείνει τίποτα στον κόσμο να στηριχθώ, να ακουμπήσω, να σταθώ, όμως υπάρχει ο πανταχού παρών Θεός!! Γι’ αυτό και δεν μπορώ ν’ απελπισθώ. Κοντά μου, ευρίσκεται και ο πνευματικός μου, και μπορώ να στηριχθώ”.

“Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; Θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα;” (Ρωμ. Η’35’)

Τίποτε δεν μπορεί να μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού, όταν έχωμε την πίστη και ελπίδα μας σ’ Αυτόν

Όταν έχεις ανάγκη να δεις τον Πνευματικό σου, και αναλογίζεσαι πως είναι πολύ μακριά, και είναι δύσκολο να τον συναντήσεις τη στιγμή εκείνη, που έχεις ανάγκη, τότε να έχεις υπόψη σου, και να το πιστεύεις, πως ο Πνευματικός σου πατέρας, αν και είναι “απών τω σώματι”, είναι όμως “παρών τω πνεύματι” (Α’ Κορ. Ε’3’), δηλαδή, αν και απουσιάζει σωματικά, είναι όμως παρών πνευματικά, και παρακαλεί τον Θεόν να σε ενδυναμώνει και να σε σώζει.»!

Πηγή: «Απάνθισμα πατρικών παραινέσεων» Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη»

https://proskynitis.blogspot.com/2024/12/blog-post_901.html

hristospanagia.gr 

Μέγας Βασίλειος. Ἐὰν στὴν Ἐκκλησία μοίραζαν χρυσό…

Εάν στην Εκ­κλη­σία μοί­ρα­ζαν χρυ­σό, δεν θα μου έλε­γες θα έρθω αύ­ριο στην Εκ­κλη­σία, αλλά θα ερ­χό­σουν σή­με­ρα στην Εκ­κλη­σία τρέ­χον­τας! Επει­δή όμως δεν σου προ­σφέ­ρει ο με­γά­λος Δω­ρη­τής ”ύ­λη”, αλλά κα­θα­ρό­τη­τα ψυ­χής, πλά­θεις ένα σωρό δι­καιο­λο­γί­ες και προ­φά­σεις για να μην πας στην Εκ­κλη­σία, ενώ έπρε­πε να προ­στρέ­ξεις να πά­ρεις το Δώρο αυτό.

Μέγας Βασίλειος

https://proskynitis.blogspot.com/2025/01/blog-post_3.html

hristospanagia.gr