Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Πόσην ὕβριν ἔχουν νά προξενήσουν εἰς τόν Χριστόν ἐν τῇ κρίσει οἱ τούς μάγους καλέσαντες.

Ἐὰν ὅμως νικηθῆτε ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν, καὶ φιλοζωΐαν, καὶ καταφρονήσετε μὲν τὸν Χριστόν, καὶ τοὺς Ἁγίους αὐτοῦ, καὶ ἀθετήσετε τὴν πίστιν, καὶ τὴν εὐσέβειαν, προστρέξετε δὲ εἰς τοὺς δαίμονας, καὶ μάγους, καὶ μάγισσας, διὰ νὰ σᾶς ἰατρεύσουν, ἢ ἄλλην βοήθειαν νὰ σᾶς κάμουν, νὰ εἰξεύρετε ὅτι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, ἔμπροσθεν εἰς ὅλο τὸ πλῆθος τῶν Ἀγγέλων καὶ τῶν ἀνθρώπων, ἔχετε νὰ γενῆτε καύχημα μὲν εἰς τὸν διάβολον, ὀνειδισμὸς δὲ καὶ ὕβρις εἰς τὸν Χριστόν· διότι ὁ διάβολος τότε ἔχει νὰ καυχηθῇ ἐναντίον τοῦ Κυρίου, καὶ νὰ εἰπῇ· ἰδοὺ οὗτοι οἱ Χριστιανοὶ διὰ παραμικρὰν ἀσθένειαν, ὁποῦ τοὺς ἠκολούθησε, καὶ διὰ ὀλίγην ἀνάγκην ὁποῦ ἔλαβον, ἀθέτησαν μὲν ἐσένα, καὶ τὴν ἰδικήν σου πίστιν, καὶ ἀγάπην, ὅστις τοὺς ἔπλασες, καὶ τοὺς ἀνέπλασες καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ὑπέμεινας θάνατον, ἐπρόστρεξαν δέ, καὶ κατέφυγον εἰς ἐμένα, καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μου βοήθειαν, ὁποῦ οὔτε τοὺς ἔπλασα, οὔτε θάνατον διὰ λόγου τους ἔλαβον, καὶ ἐπροτίμησαν περισσότερον τὴν ἰδικήν μου ἀγάπην, ἀπὸ τὴν ἰδικήν σου· ἔτσι τὸ βεβαιοῖ ὁ Οὐρανοφάντωρ Βασίλειος· «ὁ νῦν ἀπατῶν ἡμᾶς, καὶ διὰ τῶν κοσμικῶν δελεαμάτων λήθην ἐμποιεῖν ἡμῖν τοῦ εὐεργέτου μηχανῇ πάσῃ σπουδάζων, ἐπ᾿ ὀλέθρῳ τῶν ψυχῶν ἡμῶν ἐναλλόμενος ἡμῖν καὶ ἐπεμβαίνων, εἰς ὀνειδισμὸν τότε προσοίσει τῷ Κυρίῳ τὴν ἡμετέραν καταφρόνησιν, καὶ ἐγκαυχήσεται τῇ ἀπειθείᾳ καὶ ἀποστασίᾳ ἡμῶν, ὥστε, οὔτε κτίσας ἡμᾶς, οὔτε ἀποθανὼν ὑπὲρ ἡμῶν, ὅμως ἔσχεν ἡμᾶς ἀκολουθοῦντας αὐτῷ ἐν τῇ ἀπειθείᾳ καὶ ἀμελείᾳ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ». (Ὅρα κατὰ πλάτ. β´) ὢ συμφοράν! ἢ δυστυχίαν, ὁποῦ θέλετε νὰ πάθετε ἀδελφοί! διότι αὐτὸ τὸ ὄνειδος, καὶ αὐτὸ τὸ καύχημα, ὁποῦ ἔχει νὰ κάμῃ τότε ὁ Διάβολος κατὰ τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ διὰ λόγου σας, εἶναι βαρύτερον εἰς ἐσᾶς ἀπὸ τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον, ἀπὸ τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον, ἀπὸ τὸν βρυγμὸν τῶν ὀδόντων· εἶναι βαρύτερον εἰς ἐσᾶς, ἀπὸ ὅλους τοὺς ταρτάρους, ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀκοιμήτους σκώληκας, καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀφεγγεῖς, καὶ φοβεροὺς τόπους τοῦ Ἅδου.

Μὲ ἕνα λόγον, εἶναι βαρύτερον ἀπὸ ὅλας ὅλας ὁμοῦ τὰς κολάσεις, ὁποῦ ἔχουν αἰωνίως νὰ σᾶς κολάζουν· ἔτσι ἀκολούθως τὸ λέγει ὁ αὐτὸς μέγας Βασίλειος· «τοῦτο τὸ ὄνειδος τὸ κατὰ τοῦ Κυρίου, καὶ τοῦτο τὸ καύχημα τοῦ ἐχθροῦ, βαρύτερον ἐμοὶ τῶν ἐν τῇ γεέννῃ κολάσεων φαίνεται· τῷ ἐχθρῷ τοῦ Χριστοῦ, ὕλην γενέσθαι καυχήματος, καὶ ἀφορμὴν ἐπάρσεως, κατ᾿ αὐτοῦ τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανόντος, καὶ ἐγερθέντος» (Αὐτόθι) τὸ ὁποῖον διὰ νὰ μὴ πάθετε ἀδελφοί, φυλαχθῆτε, φυλαχθῆτε, σᾶς λέγω καὶ τρίτον, φυλαχθῆτε, δι᾿ ἀγάπην Θεοῦ, καὶ διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς σας, ἀπὸ τὸ νὰ μεταχειρίζεσθε κᾀνένα εἶδος μαγείας, ἢ νὰ προστρέχετε εἰς μάγους, καὶ μάγισσας, ἀλλ᾿ εἰς ὅλας σας τὰς περιστάσεις καὶ ἀνάγκας προστρέχετε εἰς τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, εἰς τὴν προστασίαν τῆς Θεοτόκου, καὶ εἰς τὰς πρεσβείας τῶν Ἁγίων, ἵνα καὶ τῶν ἀσθενειῶν, καὶ τῶν ἀναγκῶν σας ἐλευθερωθῆτε, καὶ τῆς αἰωνίου κολάσεως λυτρωθῆτε, καὶ τῆς οὐρανίου βασιλείας ἀξιωθῆτε· ἧς γένοιτο ἀξιωθῆναι πάντας ἡμᾶς, χάριτι τοῦ Χριστοῦ.

Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης

nektarios.gr 

anavaseis.blogspot 

(†) Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης Παρθενία - γάμος - ἐκτρώσεις.

«Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας· χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτηρίας» (Ἀκάθ. ὕμν. Τ1)

Χαίρω, ἀγαπητοί μου, ποὺ σᾶς βλέπω συγκεντρωμένους στὸ ναό. Ἡ ἀκολουθία αὐτὴ τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Παναγίας, παρὰ τὴν ἀποστασία τῶν ἡμερῶν μας ἀπὸ τὴν ἁγία πίστι τῶν πατέρων μας, ἐξακολουθεῖ – εἰς πεῖσμα τῶν δαιμόνων καὶ τῶν ἀθέων – νὰ συγκινῇ καὶ νὰ ἑλκύῃ· κι αὐτὸ εἶνε παρήγορο.

Κάθε Παρασκευὴ βράδυ τῶν ἑβδομάδων αὐτῶν τῶν Νηστειῶν προσπαθοῦμε, ἀποβλέποντας στὴν ὠφέλεια τῶν πιστῶν, νὰ ἑρμηνεύουμε κάποιο ἀπὸ τὰ νοήματα τοῦ Ἀκαθίστου ὕμνου. Ὁ ὕμνος αὐτὸς ἔχει τώρα μεγαλύτερη ἀνάγκη ἑρμηνείας λόγῳ τοῦ κοσμικοῦ πνεύματος ποὺ ἐπικρατεῖ λόγῳ ἐλλείψεως ἐκκλησιαστικῆς ἀγωγῆς ἀλλὰ καὶ λόγῳ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τὴν ὡραία ἑλληνική μας γλῶσσα.

Ὁ Ἀκάθιστος ὕμνος εἶνε ἕνα ἀθάνατο μνημεῖο τῆς ὀρθοδόξου λατρείας μας. Ἔχει ὡς βάσι τὸ πρῶτο ἐκεῖνο «Χαῖρε», ποὺ εἶπε ὁ ἀρχάγγελος Γαβριὴλ στὴν Παρθένο Μαρία στὴ Ναζαρέτ (Λουκ. 1,28), καὶ τὸ ὁποῖο ἐπαναλαμβάνει 144 φορές· «Χαῖρε…», «Χαῖρε…», «Χαῖρε…».

Ὁ ποιητὴς τοῦ ὑπέροχου αὐτοῦ ποιήματος, παρ᾽ ὅλο ὅτι παραμένει ἄγνωστος σ᾽ ἐμᾶς, κατορθώνει, μὲ τὰ διάφορα λογοτεχνικὰ μέσα ποὺ χρησιμοποιεῖ (ὅπως εἶνε οἱ ὁμοιοκαταληξία στὸ στίχο, οἱ παρηχήσεις στὸ ἄκουσμα, οἱ ἀντιθέσεις στὰ νοήματα καὶ ἄλλα), κυρίως ὅμως μὲ τὴ θερμὴ πίστι του στὸν Κύριο καὶ τὴν εὐλάβειά του στὴν ὑπεραγία Θεοτόκο, νὰ μαγνητίζῃ τὶς ψυχὲς τῶν ὀρθοδόξων καὶ νὰ τὶς φέρνῃ σὲ διάθεσι προσευχῆς.

Γιὰ τὸ ἱστορικὸ τοῦ Ἀκαθίστου ὕμνου εἴπαμε καὶ ἄλλοτε. Τὸ 626 π.Χ. ἡ πόλις τῶν ὀνείρων μας, ἡ Κωνσταντινούπολις, ἐπολιορκεῖτο ἀπὸ βαρβάρους καὶ ἡ θέσι τῶν Χριστιανῶν ἦταν πολὺ δύσκολη. Διότι ὁ αὐτοκράτορας ἀπουσίαζε στὰ βάθη τῆς Ἀσίας πολεμώντας τοὺς βαρβάρους καὶ εἶχε ἀφήσει τὴ φροντίδα γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῆς Πόλεως σὲ ἐλάχιστο στρατὸ καὶ στὸν πατριάρχη. Οἱ ἐχθροὶ ἦταν ἀσυμβίβαστοι καὶ ἰταμοί. «Μόνο ἂν γίνετε πουλιὰ νὰ πετάξετε στὸν οὐρανὸ ἢ ψάρια νὰ κολυμπήσετε στὸ Βόσπορο, θὰ σωθῆτε», ἔλεγαν στοὺς Βυζαντινούς.

Ἀλλὰ ὁ Θεὸς διὰ πρεσβειῶν τῆς Παναγίας ἔκανε τὸ θαῦμα του. Τὴ νύχτα - τὰ μεσάνυχτα φύσηξε ἄνεμος σφοδρός, ὁ ὁποῖος ἔπνιξε τὰ καράβια τῶν ἐχθρῶν, κι αὐτοὶ διέλυσαν τὴν πολιορκία καὶ ἔφυγαν. Τὴν ἑπομένη ἡμέρα οἱ λυτρωμένοι Χριστιανοὶ συνέθεσαν τὸ θρυλικὸ «Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια…». Καὶ τὸ βράδυ μαζεύτηκαν στὸ ναὸ κι ὅλη τὴ νύχτα ἔψαλαν ὄρθιοι ἀπὸ εὐγνωμοσύνη στὴν Παναγία τὸν Ἀκάθιστο ὕμνο. Ἑρμηνεύσαμε ἄλλοτε ἄλλους στίχους ἀπὸ τοὺς Χαιρετισμούς. Τώρα ἂς προσπαθήσουμε νὰ ποῦμε λίγα λόγια ἐπάνω στὸ «Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας· χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτηρίας» (Ἀκάθ. ὕμν. Τ1).

+++

● Τὰ λόγια αὐτά, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἕνας ὕμνος τῆς παρθενίας στὸ πρόσωπο τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἡ Παναγία γέννησε τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ καὶ Θεό, τὸ δεύτερο πρόσωπο τῆς ἁγίας Τριάδος, χωρὶς ἄνδρα, κατὰ τρόπο ὑπερφυσικό, ἐκ Πνεύματος ἁγίου. Γι᾽ αὐτό, ἐνῷ ἔγινε Μητέρα τοῦ Θεοῦ, ἔμεινε καὶ Παρθένος.

Οἱ πρόγονοί μας τιμοῦσαν τὴν παρθενία ὄχι μόνο μὲ ὕμνους στὴν Παναγία ἀλλὰ καὶ μὲ τὴ ζωή τους. Τιμὴ τῆς κόρης ἦταν νὰ διατηρῇ τὸν ἑαυτό της ἁγνὸ καὶ καθαρὸ στὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα μέχρι τὸ γάμο. Πολλοὶ μάλιστα ἔπαιρναν τὴν ἀπόφασι νὰ μείνουν καὶ διὰ βίου ἄγαμοι. Ἀλλὰ καὶ ὅσοι ἀκολουθοῦσαν τὸν ἔγγαμο βίο ζοῦσαν μὲ σωφροσύνη καὶ δημιουργοῦσαν ὑγιεῖς οἰκογένειες. Δὲν λέμε ὅτι ἔλειπαν οἱ παρεκτροπές, ὄχι. Ὑπῆρχαν καὶ ἠθικὰ παραπτώματα καὶ σαρκικὲς πτώσεις, πορνεία καὶ μοιχεία. Ἀλλ᾽ αὐτὰ τότε ἦταν ἐξαιρέσεις. Καὶ μιὰ κοινωνία, ποὺ κατὰ κανόνα τιμοῦσε τὴν παρθενία, εἶνε αὐτονόητο ὅτι βρισκόταν σὲ ὑψηλότερο ἐπίπεδο ἀπὸ τὴ δική μας.

Σήμερα τὰ πράγματα ἄλλαξαν. Δὲν εἶνε πλέον ὅπως τὰ χρόνια ἐκεῖνα, ποὺ ἡ τιμὴ τῆς παρθενίας βρισκόταν σ᾽ ἕνα ὕψος. Σήμερα ἡ παρθενία ὄχι μόνο ἐγκαταλείπεται, ὄχι μόνο δὲν τιμᾶται, ἀλλὰ καὶ χλευάζεται, τόσο σὲ κατ᾽ ἰδίαν συνομιλίες ὅσο καὶ δημοσίως· ἡ τηλεόρασι φθείρει βαθειὰ καὶ σαπίζει τὰ ἤθη τοῦ λαοῦ.

● Οἱ συνέπειες τῆς φθορᾶς φαίνονται στὸ γάμο καὶ τὴν οἰκογένεια, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ κύταρο τοῦ σώματος τῆς κοινωνίας. Σήμερα δυστυχῶς ὁ γάμος κλονίζεται καὶ πάσχει.

Οἱ προγαμιαῖες σχέσεις καταστρέφουν τὴν ἁγνὴ ἀγάπη. Γι᾽ αὐτὸ οἱ νέοι διστά ζουν ν᾽ ἀνοίξουν οἰκογένεια καὶ ἀναβάλλουν τὸ γάμο.

Ἀλλὰ καὶ οἱ γάμοι ποὺ γίνονται δὲν ἔχουν ἀντοχὴ καὶ διάρκεια. Μεγάλο ποσοστὸ γάμων διαλύονται σύντομα. Ἐνῷ οἱ πρόγονοί μας δὲν ἤξεραν τί θὰ πῇ διαζύγιο, τώρα ἔχουμε πλῆθος διαζύγια· τόσα διαζύγια ὅσα ποτέ ἄλλοτε· οἱ δικηγόροι βρίσκουν συνεχῶς δουλειά.

Τὸ ἄλλο κακὸ μέσα στὸ γάμο εἶνε ἡ ἀποφυγὴ τῆς τεκνογονίας· κι αὐτοὶ δηλαδὴ ποὺ δὲν διαλύουν τὸ γάμο τους δὲν γεννοῦν ὅμως πλέον παιδιά· ἕνα - δυὸ παιδιά, καὶ σταματοῦν. Μὲ διάφορα πονηρὰ καὶ σατανικὰ μέσα ἀκυρώνουν τὸν φυσικὸ προορισμὸ τοῦ γάμου καὶ γίνονται ἔνοχοι σοβαροῦ ἁμαρτήματος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, στερούμενοι τὴν εὐλογία του γιὰ κάθε προκοπή. Ὅταν στὴν ἐκκλησία ψάλλουμε «Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε» ἐμπαίζουμε τὸν ἑαυτό μας.
«Φρίξον ἥλιε, ἀ ναστέναξον γῆ».

Ἡ δημογραφικὴ συρρίκνωσι εἶνε ἄλλη συμφορά, μὲ ὀλέθριες ἐπιπτώσεις στὴ ζωὴ τοῦ ἔθνους. Ἔχουμε τὰ λιγώτερα παιδιὰ στὴν περιοχή· ἡ Βουλγαρία, ἡ Σερβία, ἡ ῾Ρουμανία, ἡ ῾Ρωσία, ἡ Τουρκία ἔχουν παιδιά· ἐμεῖς δὲν ἔχουμε. Τὰ Ἑλληνόπουλα μειώνονται, τὸ γένος λιγοστεύει καὶ κλείνουν σχολεῖα.

Ἡ φιλαυτία καὶ ὁ ἐγωισμός, τέλος, εἶνε ὁ τάφος τοῦ γάμου. Εἶνε γνωστὸ ὅτι ἕνας βασιλιᾶς τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἤθελε διαλέξῃ γυναῖκα γιὰ νὰ παντρευτῇ, κι ὅταν  ἦρθαν οἱ ὑποψήφιες, κρατοῦσε ἕνα μῆλο χρυσὸ νὰ τὸ δώσῃ στὴν ἐκλεκτή του. Εἶπε λοιπὸν ὁ βασιλιᾶς σὲ μία ἀπὸ αὐτές, τὴν Κασσιανή· Εἶνε ἀλήθεια ὅτι «ἐκ γυναικὸς ἐρρύη τὰ φαῦλα»; ἐννοώντας τὴν Εὔα. Ἔξυπνη ἐκείνη, δὲν τὸ δέχθηκε αὐτὸ καὶ τοῦ ἀπήντησε· «Ἀλλὰ καὶ ἐκ γυναικὸς ἐρρύη τὰ κρείττω», δηλαδὴ τὰ ἄριστα, ἐννοώντας τὴν Παναγία ποὺ γέννησε τὸν Χριστό μας. Αὐτὸ δυσαρέστησε τὸ βασιλιᾶ καὶ ἀντ᾽ αὐτῆς προτίμησε ἄλλη. Γιατὶ εἶνε γεγονὸς ὅτι οἱ ἄντρες, ἀπὸ ἐγωισμό, δὲν θέλουν γυναῖκα ἔξυπνη, γιὰ νὰ μὴ μειονεκτοῦν κοντά της.

● Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ ἀμαυρώνει ἐγκληματικὰ τὴ συζυγικὴ ζωὴ καὶ βάφει τὰ χέρια τῶν συζύγων στὸ αἷμα τῆς παιδοκτονίας εἶνε οἱ αἱμοσταγεῖς ἐκτρώσεις. Εἶνε τὸ μεγαλύτερο ἔγκλημαποὺ συντελεῖται σήμερα στὸν κόσμο.

Δρᾶστες τοῦ ἐγκλήματος, ἀντὶ ἁ δρᾶς ἀμοιβῆς, εἶνε γιατροὶ καὶ συνεργάτες τους. Παρὰ τὶς λευκὲς στολὲς ποὺ φοροῦν καὶ τὸν ἰατρικὸ ὅρκο ποὺ ἔδωσαν, τολμοῦν νὰ ἐπεμβαίνουν στὴ ζωὴ τοῦ κυοφορουμένου ἐμβρύου καὶ θανατώνουν ἕνα ἀνυπεράσπιστο ἀθῷο πλάσμα. Πῶς ἡσυχάζουν οἱ ἴδιοι; Πῶς καθησυχάζουν καὶ ἄλλους βαφτίζοντας ἀπατηλὰ τὸ ζωντανὸ ἔμβρυο σὲ «ἀδιαμόρφωτο γενετικὸ ὑλικό»;

Συνεργοὶ βεβαίως εἶνε οἱ γονεῖς. Ἀντιμετωπίζουν τὴ νέα ζωὴ ἐχθρικὰ καὶ βλέπουν τὸ παιδὶ ποὺ τοὺς χαρίζει ὁ Θεὸς ὡς ἀντίδικο ποὺ πρέπει νὰ ἐξοντωθῇ. Κανένα ζῷο καὶ κανένα θηρίο τῆς ζούγκλας δὲν συμπεριφέρεται ἔτσι. Τί δάκρυα πρέπει χύσουν γιὰ τὴν πρᾶξι τους!

Κορυφαία εὐθύνη ἐδῶ φέρει τὸ κράτος πού, ἀντὶ νὰ πατάσσῃ, ἐπιτρέπει, ἐνθαρρύνει καὶ ἐπιχορηγεῖ μάλιστα αὐτὴ τὴ γενοκτονία.

+++

Αὐτὰ τὰ λίγα, ἀγαπητοί μου, εἶχα νὰ σᾶς πῶ ἐπὶ τοῦ χαιρετισμοῦ «Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας». Ὁ χαιρετισμὸς κλείνει μὲ τὸ «Χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτηρίας». Ἡ Παναγία ὡς Παρθένος εἶνε τὸ πρότυπο τῆς παρθενίας· ὡς Μητέρα δὲ τοῦ Θεοῦ εἶνε ἡ πύλη εἰσόδου στὴ σωτηρία· δι᾽ αὐτῆς ὁ κόσμος βρίσκει τὴ σωτηρία. Ὡς μητέρα ἀποτελεῖ πρότυπο γιὰ κάθε μάνα.

Μητέρα εἶνε ὁ τιμητικὸς τίτλος τῆς γυναίκας. Ἡ μάνα εἶνε τὸ γλυκύτερο πρόσωπο στὴ ζωή μας, ἡ ῥίζα τῆς οἰκογενειακῆς ζωῆς, ἑστία καὶ κέντρο συνοχῆς τῆς οἰ κογενείας. Ἂν οἱ γυναῖκες ἀγαποῦν τοὺς ἄντρες τους, οἱ ἄντρες ἀγαποῦν τὶς γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά τους, ἂν εἴμαστε ἐργατικοὶ καὶ φιλότιμοι, τότε ἡ μικρή μας πατρίδα θὰ εὐλογηθῇ.

Εἴθε ὁ Θεὸς νὰ μᾶς ἐλεήσῃ καὶ ἡ ὑπέρμαχος Στρατηγὸς νὰ μᾶς ἐνδυναμώσῃ. Ἐμεῖς, ποὺ ἐδῶ στὰ ἄκρα φυλάσσουμε Θερμοπύλες, νὰ ἀγαποῦμε τὴν Ἐκκλησία, νὰ ἐκκλησιαζώμεθα, νὰ ἐξομολογούμεθα, νὰ ζητοῦμε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Καὶ τότε, παρ᾽ ὅλη τὴν ἁμαρτωλότητά μου, προφητεύω καὶ λέγω· ἡ Μακεδονία μας ἦτο, εἶνε καὶ θὰ εἶνε πάντα Ἑλληνική.

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Πηγή: (Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ποὺ ἔγινε στὸν ἱ. ν. Ἁγ. Παντελεήμονος Φλωρίνης τὴν Παρασκευὴ 4-4-1997 βράδυ μὲ ἐκτενέστερο τίτλο. Καταγραφή, καλλιέργεια 13-2-2015.), scribd.com

afistemenaziso.gr

Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής. "Πρέπει έστω και αργά να σχηματίσουμε την μερίδα την Χριστιανική των εξεγερθέντων".

Τώρα τα λόγια των Ιεροκηρύκων και των Πολιτικών είναι σαν να ρίχνουν νέφτι στη φωτιά. Ο πτωχός και αμόρφωτος Λαός εγκαταλείφθηκε και τώρα δεν ακούει, θέλει έργα και ζωή Χριστιανικής αγάπης, θέλει να συμπάσχουμε ως αδελφοί.

Μόνο με την αγάπη προς αυτούς, με έργα φιλανθρωπίας θα επαναφέρουμε τους αδελφούς μας κοντά στον Χριστό. 

Και γι’ αυτό πρέπει έστω και αργά να σχηματίσουμε την μερίδα την Χριστιανική των εξεγερθέντων, να βοηθήσουμε με έργα και λόγια τα αδέλφια μας που τόσον πάσχουν σωματικά και πνευματικά…

Ο Θεός να βοηθήσει τους πιστούς και την Εκκλησία Του την Αγία. Αυτά σκέπτομαι και λυπούμαι για την ερχομένη γενική καταστροφή του κόσμου.

Η προσευχή των πιστών ας παρουσιασθεί ως πρόχωμα προ του καταστρεπτικού χειμάρρου για να συγκρατήσει κάτι.

Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής (από γράμμα του στις 17-12-1960)

πηγή:  proskynitis.blogspot.com

makkavaios.blogspot

(+) π. Αθανάσιος Μυτιληναίος. "Οι χριστιανοί μας ζούνε ανύποπτα και δεν υπάρχει φοβεροτέρα προυπόθεση καταστροφής από την ανυποψία!".

Μου λέει κάποιος πρόσφατα συνάδελφος κληρικός, απ’ άλλον τόπο - ας μην πω ποιός είναι - υπήρχε ένας μοναχός ασκητής, αυτός είχε κάποια εξέχουσα θέση κάποτε - ήταν και λόγιος κ.λπ.- όμως τα άφησε όλα για να γίνει μοναχός και μάλιστα ασκητής.
Εκοιμήθη – δηλαδή απέθανε- ο μοναχός αυτός το 1962 δηλαδή είναι πολλά χρόνια – καμιά 25αριά χρόνια.

Προσέξτε τώρα εδώ έλεγε το εξής:
Αναμένουν την εκκλησία μαρτύρια/διωγμοί που τα μαρτύρια του Νέρωνος ωχριούν! Δεν εννοεί τα μαρτύρια /διωγμούς του αντιχρίστου αλλά εννοούσε κάτι που αφορούσε τις μέρες μας..ας πούμε στην γενεά μας.
Εκείνο που είπε ο Κύριος σας βεβαιώνω κατα το “ου μη παρέλθει η γενέα αυτή έως αν τάυτα πάντα γένηνται”. 

Τι ήθελε να πει εδώ: ότι έχουμε τους διωγμούς αυτούς οι οποίοι θα είναι στον καιρό μας, στην εποχή μας…όχι στα έσχατα!
Και εδώ να κάνω μια διευκρίνηση αυτό το “ωχριούν οι διωγμοί του Νέρωνος και τα βασανιστήρια” μην σας πάει στο μυαλό σας…γιατί αν διαβάσει κανείς τα αρχαία μαρτυρολόγια θα τρομάξει!!
Τι περισσότερο μπορεί κανείς να κάνει σ’ έναν άνθρωπο; Τι περισσότερο μπορεί να τον κάνει; Θα σας πω που είναι το σημείο του ό,τι “ωχριούν” τα αρχαία μαρτύρια.
Τα αρχαία μαρτύρια απετείνονταν μόνο στο σώμα και μόνο στο σώμα ..όχι στην ψυχή.
Τα σύγχρονα μαρτυρια στρέφονται στην ψυχή. Και μπορεί βέβαια να μην είναι ένα μαρτύριο οδυνηρό με την έννοια να με τηγανίζουνε και να με γδερνουνε.

Αλλά όταν όμως μου παραλύσουν την βούληση.
Γιατί πρέπει να πούμε ότι οι χριστιανοί μας ζούνε ανύποπτα και δεν υπάρχει φοβεροτέρα προυπόθεση καταστροφής απο την ανυποψία!! Να είναι ο εχθρός απ’ έξω να ακονίζει τα μαχαίρια και εμείς να κοιμόμαστε, να γελάμε και να διασκεδάζουμε.”
(+) π. Αθανάσιος Μυτιληναίος. Ομιλία 129 «Κατηχήσεις Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων»

facebook.com

πηγή:  proskynitis.blogspot.com

makkavaios.blogspot

Εκ του ιστολόγιου:

Ο Μακαριστός πατήρ Αθανάσιος Μυτιληναίος, το λέει ξεκάθαρα, πως δεν είμαστε στον καιρό του Αντίχριστου. Όσοι τους αρέσει να φέρνουν τον Αντίχριστο, είναι σε πλάνη.

Ο σημερινός διωγμός της Ορθοδοξίας (οι Καθολικοί κλπ δεν αντιστέκονται), δεν είναι τόσο φανερός. Είναι ύπουλος. Με το προσωπείο της «αγάπης» και στο όνομα αυτής, βλέπετε πως προωθούν τον Οικουμενισμό. Όλοι να σχηματίσουν μία θρησκεία που θα είναι ένα έκτρωμα.

Από εκεί και πέρα, σε επίπεδο του καθενός μας, ο πόλεμος είναι ψυχολογικός με αιχμή του δόρατος δύο πράγματα: α) την τηλεόραση και β) την τεχνολογία.

Η τηλεόραση προηγείται, έχει σχεδόν τρεις δεκαετίες που εκπομπές, έργα, σίριαλ, τα ΜΜΕ να μαγαρίζουν την Ορθοδοξία. Προβάλλουν την ομοφυλοφιλία, χωρισμένες οικογένειες (σε έργα υπάρχουν οικογένειες χωρισμένες), τη βία (σε ταινίες και σε παιχνίδια), εκπομπές φαγητού (για να μας κάνουν δούλους της γαστριμαργίας), ταινίες και σίριαλ με ιερείς που πετάνε τα ράσα για την αγάπη προς μία γυναίκα (τα παρουσιάζουν έτσι που να συμφωνήσεις με αυτό που έκανε ο ιερέας), παρουσίαση της μόδας με όσο γίνεται περισσότερο γυμνό, εκπομπές με κουτσομπολιό, «παιχνίδια» που ο ένας πρέπει να κατηγορεί τον άλλο για να επιβιώσει, παιχνίδια όπως το Big Brother κλπ.

Αυτά αγαπητοί τα δηλητήρια περνάνε εδώ και δεκαετίες στους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Να μην ξεχάσω ξεχωριστά να αναφέρω πως όλες οι εκπομπές έχουν και τον Αστρολόγο για να μας μάθουν πως υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να «προβλέψουν» το μέλλον.

Υπήρξαν φυσικά και τα «κατάλληλα» τραγούδια και μουσική. Η Heavy Metal έδειχνε πόσο Αντίχριστη ήτανε. Όμως και Ελληνικά τραγούδια που θεωρήθηκαν προοδευτικά από τη ραπ και σήμερα αν το γράφω σωστά την τραπ μουσική.

Υπάρχει ένα τραγούδι που λέγεται….. «Μηδέν» και είναι πολύ γνωστό και πολλοί έχουν στο μυαλό τους το σύνθημα: «Βάλαμε φωτιά στα φρένα και μας έμεινε το γκάζι, με ταχύτητες μεγάλες, μοναχά η γη αλλάζει» και αλλού λέει: «Το μηδέν θα κάνω κύκλο
Κι εκεί μέσα θα χορεύω
Κι ας μην ξέρω που πηγαίνω
Κι ας μην ξέρω τι γυρεύω».

Είναι αλήθεια. Βάλανε οι προοδευτικοί φωτιά στα φρένα της Κοινωνίας. Διώξανε ό,τι κρατούσε τους ανθρώπους σε μία τάξη, σε ένα σεβασμό προς τον άλλο και φτάσαμε σε μία κατάσταση Ατομισμού χωρίς Φόβο Θεού και ας αυτοί μας λέγανε για Αλληλεγγύη (που αν τη δείξανε τη δείξανε σε δυστυχισμένους ανθρώπους από άλλες χώρες). Μηδένισαν τις αρχές και τις αξίες, την Ελληνική Οικογένεια και την αγνή Αγάπη για την Πατρίδα, αλλά όπως πάντα οι προοδευτικοί δεν ξέρανε που πηγαίνουν. Άνθρωποι δίχως στόχους, εκτός αν θεωρείται στόχος το να μην ξέρεις τι θέλεις και που πηγαίνεις.

Δεν ξέρω αν με ταχύτητες μεγάλες η γη αλλάζει, ξέρω πως πιθανόν με ταχύτητες μεγάλες ο άνθρωπος σαλτάρει. Το βλέπουμε σήμερα που οι ρυθμοί έχουν αυξηθεί και έχουν αυξηθεί και τα άγχη και τα ψυχολογικά προβλήματα. Η Βιασύνη δεν είναι αρετή. Η Υπομονή είναι. Όμως νοιάζονται οι Προοδευτικοί για τις Αρετές; Τις θεωρούν Κατεστημένο.

Πριν πάω στη ζημιά μέσω τεχνολογίας, θα ήθελα να αναφερθώ στη ζημιά μέσω Οικονομίας. Μας προβάλανε έναν δυτικό τρόπο ζωής. Η οικογένεια, να είχε κανά δύο με τρία αυτοκίνητα, ένα σπίτι με όλες τις ανέσεις και ένα εξοχικό. Οπότε πέρασαν το μήνυμα πως πρέπει να δουλεύει ο κόσμος για να αποκτήσει όσο το δυνατόν περισσότερο υλικά αγαθά, γιατί αυτά φέρνουν την ευημερία, τη χαρά και γεμίζουν τα κενά μέσα μας.

Οι διαφημίσεις, δείχνανε άνδρες και γυναίκες που από κατσούφηδες, μετατρεπόταν σε χαρούμενοι, γιατί αγόραζαν το τάδε αυτοκίνητο, το τάδε αφρόλουτρο, το τάδε αναψυκτικό, μέχρι και το κάθε ποτό, κλπ.

Η χαρά λοιπόν των πιστών μετατοπίστηκε από την πίστη στο Θεό, στην χαρά της απόκτησης υλικών αγαθών. Μια χαρά που διαρκεί λίγο, που δε γεμίζει κενά. Πέραν αυτού όμως, βάλανε τον κόσμο επειδή δεν μπορούσε στην πλειοψηφία του να αγοράσει όσα διαφήμιζαν, να παίρνει στεγαστικά δάνεια και καταναλωτικά δάνεια. Να είναι δέσμιοι των τραπεζών δεκαετίες πριν.

Μετά τεχνηέντως, οι τράπεζες δημιούργησαν κοντά στο 2008 τη φούσκα των μη εξυπηρετούμενων δανείων, αυτή η φούσκα πέρασε στις Εθνικές οικονομίες και στην παγκόσμια ύφεση. Η οικονομία παίζει ίσως πρωταγωνιστικό ρόλο στην ψυχολογία των ανθρώπων. Έτσι κατάφεραν μέσα από την παγκόσμια ύφεση, να δημιουργήσουν και μία παγκόσμια ανησυχία και ανασφάλεια στον κόσμο.

Όταν χάνεις τη δουλειά σου, το σπίτι σου, κλείνεις το μαγαζί σου, δε μπορείς να είναι χαρούμενος. Ειδικά όταν δεν ελπίζεις πραγματικά στο Θεό, αλλά τυπικά. Η έννοια «Καταναλωτικά όντα» πως έχουν γίνει οι άνθρωποι, θρησκευτικά ερμηνεύεται πως έχουν γίνει Υλιστές. Ζούνε για να καταναλώνουν, δηλαδή να αγοράζουν Υλικά αγαθά, να εξυπηρετούν τον Υλισμό τους σε βάρος της Πνευματικής Ζωής που δεν βασίζεται στην ύλη, αλλά στην πίστη και η χαρά στον πιστό έρχεται από τη λιτή ζωή, αλλά γεμάτη πίστη και κοντά στο Θεό.

Όσο βγαίνει από την καρδιά μας η ύλη, τόσο δίνουμε χώρο στον Χριστό. Εμείς όμως, χειραγωγούμενοι από το Υλιστικό Πνεύμα, γυρίσαμε την πλάτη στον Χριστό.

Η τεχνολογία ήταν αυτή που επιτάχυνε τις εξελίξεις και την επίτευξη των στόχων της Νέας Εποχής, της Νέας Τάξης. Αρχικά φάνηκε πως θα εξυπηρετούσε τον απλό χρήστη της τεχνολογίας. Αρχικά τα κινητά τηλέφωνα τα προμηθευτήκαμε με τη χαρά πως θα μπορούμε να μιλάμε από όπου θέλουμε με όποιον θέλουμε. Μετά όμως είδαμε πως δε μπορούσαμε να πάμε όπου θέλουμε έχοντάς τα κλειστά γιατί μπορεί να μας χρειαζόταν από την εργασία μας, από την οικογένειά μας. Το κινητό έγινε βραχνάς για πολλούς από εμάς.

Στη συνέχεια μπήκε και η κάμερα στο κινητό τηλέφωνο…..Αυτή η κάμερα που για πολλούς ήταν ένας τρόπος για να αποθανατίζουν ευχάριστές στιγμές, για άλλους τόσους ήταν ένα μέσο προβολής τους, Αυτοπροβολής, μέσο για να προχωρήσουν σε αδιανόητα μέχρι τότε πράγματα. Έτσι αρχίσανε τα ζευγάρια να γράφουν στα κινητά τους τηλέφωνα τις ερωτικές τους πράξεις. Έγινε μάλιστα μόδα.

Η μόδα έδιωξε την ντροπή και ξεδιάντροπα σήμερα νέοι και μεγαλύτεροι είτε φωτογραφίζουν τη γύμνια τους, είτε κάνουν βίντεο ερωτικού περιεχομένου, που παλιά αυτά τα έκαναν επαγγελματίες στο χώρο του πορνό. Η Βιομηχανία του Πορνό από Επαγγελματική έγινε…Ερασιτεχνική. Στα βίντεο δεν πρωταγωνιστούν πλέον μόνον επαγγελματίες, αλλά ο καθένας που θέλει να γυρίσει ένα τέτοιο βίντεο και που δε θα κατακριθεί, αλλά αντιθέτως θα θεωρηθεί πως είναι στο Πνεύμα της Εποχής (της Νέας Εποχής). Το Πνεύμα του Πορνό. Η πορνεία έγινε μόδα.

Μετά με την έλευση του διαδικτύου, αντικαταστάθηκε η πραγματική ζωή με την Εικονική Πραγματικότητα. Σε αυτήν πολλοί πέσανε θύματα από οικονομικές απάτες, μέχρι εγκλήματα. Άλλοι εθίστηκαν και βλέπουμε πολλούς σήμερα να είναι κολλημένοι στην οθόνη του κινητού τους. Οι Πλατφόρμες Κοινωνική Δικτύωσης, φούντωσαν την Περηφάνια, την Φιλαυτία, την Ανθραπαρέσκεια αλλά κάνανε και ένα άλλο κακό. Μέσα από αυτές γίνονται γνωριμίες παντρεμένων με ελεύθερες ή παντρεμένες και διαλύονται γάμοι και αρραβώνες.

Το χειρότερο είναι η Τεχνητή Νοημοσύνη που μπορεί να μιμηθεί τη φωνή σου και να μπλέξεις χωρίς να μπορείς να αποδείξεις πως δεν ήσουν εσύ αυτός που ακούγεται στο ηχητικό αρχείο. Πολλοί θα χάσουν τις δουλειές αφού θα αντικατασταθούν από τα ρομπότ και πολλοί θα πάψουν να σκέφτονται αφού θα σκέφτονται για αυτούς τα ρομπότ.

Πολλές κοπέλες βλέπουν τον εαυτό τους γυμνό ενώ δεν έχουν βγάλει φωτογραφία γυμνές. Για αυτό φροντίζει και πάλι η τεχνητή νοημοσύνη η οποία βασίζεται σε αλγόριθμους που μπορούν με μικρό ποσοστό απόκλισης, να εμφανίσουν μία ντυμένη κοπέλα, όπως θα ήταν αν δεν φορούσε ρούχα.

Βάσεις Δεδομένων. Υπήρχαν και τώρα βρίσκονται σε έξαρση. Μέσα σε αυτές είμαστε ηλεκτρονικά φακελωμένοι όλοι μας. Φυσικά αυτό το κάνουν για το «καλό» μας, για να πατάξουν την τρομοκρατία, το ηλεκτρονικό έγκλημα, την φοροδιαφυγή. Έτσι ο σημερινός άνθρωπος αισθάνεται όχι ελεύθερος, αλλά ηλεκτρονικά αιχμάλωτος. Παγιδευμένος από δορυφόρους που είτε μέσω καμερών είτε μέσω του κινητού τηλεφώνου, είτε μέσω της ip του υπολογιστή του, θα τον εντοπίσουν. Αν κάποιος αλλάξει στον ηλεκτρονικό σου φάκελο, τα στοιχεία σου, μπορεί να σε χαρακτηρίσει ως «καταζητούμενο» (τα έδειχναν έργα πριν 25 χρόνια και φαινόταν ως εφιάλτης) και αμέσως η αστυνομία να σε ψάχνει να σε συλλάβει.

Το χρήμα παύει να είναι σε φυσική μορφή και γίνεται ψηφιακό με τις τράπεζες να έχουν το δικό σου χρήμα, στη δική τους ηλεκτρονική τσέπη.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, κάνει θραύση η κατάθλιψη και τα αντικαταθλιπτικά. Τα εγκλήματα πάθους, η βία σε ανήλικους, η βία σε ενήλικους και δυστυχώς και στον χώρο του αθλητισμού (στα γήπεδα) και πάμε από το κακό στο χειρότερο.

Δεν ξέρω αν έχετε παρατηρήσει πόσο συμβάλουν σε αυτό το κλίμα το καταθλιπτικό πρωινές και μεσημεριανές εκπομπές που μιλάνε για εγκλήματα!! Ενώ τα εγκλήματα ήταν κάτι που «έπαιζε» νυχτερινές ώρες και ώρες που οι ανήλικοι κοιμόταν, εδώ και λίγα χρόνια από το πρωί μέχρι το απόγευμα υπάρχουν εκπομπές που αναπαράγουν διαπραχθέντα καθημερινά εγκλήματα.

Είναι τυχαίο που από το πρωί βάζουν τον κόσμο να παρακολουθεί αυτήν τη ζοφερή πλευρά της ζωής; Έγραψα πως πρόκειται για Νέα Εποχή. Μια εποχή που ο διάβολος θέλει τον πνευματικό θάνατό μας. Την ψυχική μας εξάντληση και φυσικά την απομάκρυνσή μας από το Ευαγγέλιο και τα Αγιοπατεικά κείμενα.

Ο Άγιος Παίσιος έλεγε πως όταν διαβάζει κάποιος το Λόγο του Θεού και τα  Αγιοπατερικά Κείμενα η Ψυχή Γαληνεύει. Όταν διαβάζει τα κοσμικά, αγριεύει.

Εμείς πλέον επιλέγουμε αντί για το Λόγο του Θεού, το λόγο της και του κάθε δημοσιογράφου που μας λένε και μας περιγράφουν αναλυτικά τα καθημερινά εγκλήματα.

Είναι μάλιστα τόσο αδίστακτοι που δεν τους νοιάζει πως την εκπομπή τους μπορεί να την βλέπουν παιδιά. Εδώ δε νοιάζει το κράτος που φυσικά δε θα πάει κόντρα στο εγκληματικό Πνεύμα της Νέας Εποχής.

Δε βλέπω τηλεόραση εδώ και κάποια χρόνια. Δεν ενημερώνομαι ιδιαίτερα για το τι συμβαίνει στον κόσμο τελευταία. Το τι πρόκειται να γίνει το ξέρουμε. Μας το είπε ο Άγιος Παΐσιος. Η κατάσταση θα είναι τέτοια που δε θα είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί ανθρώπινα. Το βλέπουμε. Οι άνθρωποι δεν έχουν διάθεση για να τα βρούνε μεταξύ τους είτε πρόκειται για απλούς ανθρώπους, είτε για ηγέτες κρατών.

Μόνο με Θεϊκή Επέμβαση θα δοθεί λύσει μας λέει ο Άγιος Παΐσιος. Μόνον έτσι αγαπητοί. Όμως πρέπει να είμαστε Πνευματικά έτοιμοι γιατί αυτά που έρχονται θα δοκιμάσουν τις πνευματικές μας άμυνες, την πίστη μας στον Τριαδικό Θεό. Η Τουρκία ετοιμάζεται. ΝΑΤΟ και Ε.Ε. δε μπορούν να ανεχθούν την διαφαινόμενη ήττα της Ουκρανίας και θέλουν να εμπλακούν οι ίδιες στον πόλεμο, ενώ στη Μέση Ανατολή έχει ανάψει φωτιά.

Τα γνωρίζουμε. Πίστη στο Θεό και υπακοή στο Θέλημά Του. Το δικό μας θέλημα είδαμε που μας οδήγησε. Στην Ειδωλολατρία, την Πορνεία, την Κατάθλιψη, το Άγχος, την Διαστροφή και οτιδήποτε άλλο έπεται όταν η καρδιά μας, απομακρύνεται από τον Ιησού Χριστό, την Υπεραγία Θεοτόκο και τους Αγίους μας Πατέρες.

Α.Η.

Ψυχικά Ωφέλιμα: "Όλα τα κακά μέσα μας πηγάζουν από την φιλαυτία, που είναι η αρρωστημένη αγάπη του εαυτού μας".

"Είναι εγωισμός να θέλουμε οι άλλοι να μας μιλάνε με καλοσύνη"
Αγ. Πορφύριος

«Όλα τα κακά μέσα μας πηγάζουν από την φιλαυτία, που είναι η αρρωστημένη αγάπη του εαυτού μας»
π. Γεώργιος Καψάνης

«Βεβαιώθηκα μὲ πείρα ὅτι ἡ ὑπακοὴ εἶναι ἀνωτέρα της προσευχῆς»
γ. Εφραίμ Κατουνακιώτης

orthodoxesnouthesies.blogspot

synaxipalaiochoriou.blogspot 

Αββάς Ισαάκ ο Θηβαίος. "Σήκω, σε συγχώρησε ο Θεός. Από δω κι εμπρός πρόσεξε να μην κρίνεις κανένα πριν τον κρίνει Εκείνος".

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα αποφθέγματα των Πατέρων εδώ: Μικρή Φιλοκαλία. Ιστορίες από το Γεροντικό

Αββάς Ισαάκ ο Θηβαίος

Ο ΑΒΒΑΣ Ισαάκ ο Θηβαίος επισκέφθηκε κάποτε ένα κοινόβιο και βλέποντας έναν αδελφό να αμαρτάνει, τον κατέκρινε. Όταν αναχώρησε στην έρημο ήρθε άγγελος Κυρίου και στάθηκε μπροστά στην είσοδο του κελιού του λέγοντας:

– Δεν σ’ αφήνω να μπεις μέσα.

Εκείνος τότε τον παρακαλούσε:

– Τι έκανα;

Και ο άγγελος του αποκρίθηκε:

– Μ’ έστειλε ο Θεός με την εντολή ‘’πες του, που διατάζεις να βάλω τον αμαρτωλό αδελφό που κατέκρινες;’’

Κι εκείνος, αμέσως μετανόησε και είπε:

– Αμάρτησα, συγχώρησε με.

Και ο άγγελος είπε:

– Σήκω, σε συγχώρησε ο Θεός. Από δω κι εμπρός πρόσεξε να μην κρίνεις κανένα πριν τον κρίνει εκείνος. [Γεροντικόν, α΄]

Αναδημοσίευση από

greekdownloads.wordpress 

Λάμπρος Σκόντζος, Θεολόγος. Ο αγγελικός πνευματικός κόσμος του Θεού.

Η Θεία Δημιουργία διακρίνεται στην άυλη, την αόρατη και πνευματική και στην ορατή υλική. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι άυλες αγγελικές δυνάμεις. Πρόκειται, σύμφωνα με την διδασκαλία της Εκκλησίας μας, για αναρίθμητες πνευματικές οντότητες τις οποίες δημιούργησε ο Θεός πριν την υλική δημιουργία (Ιώβ.38). Η φύση των αγγέλων, όπως αναφέρεται στην Αγία Γραφή, είναι λίγο ανώτερη από τη φύση των ανθρώπων, ως πνευματικά όντα στερούνται διάκρισης γένους (Ματθ. 22,30) και είναι κατά χάριν αθάνατοι. Άγγελος σημαίνει απεσταλμένος ή αγγελιοφόρος, διότι οι άγγελοι είναι επιφορτισμένοι να διαμηνύουν στους ανθρώπους τη βουλή και το θέλημα του Θεού.

Σκοπός της δημιουργίας τους, όπως και όλων των άλλων νοημόνων όντων, είναι να γίνουν και αυτοί μέτοχοι της θείας μακαριότητας. Ο Θεός της αγάπης θέλησε με τον τρόπο αυτό άγγελοι και άνθρωποι να γίνουν κατά χάριν θεοί. Πλημμυρισμένοι οι άγγελοι από τη μετοχή τους στη θεία μακαριότητα δοξολογούν αέναα τον Δημιουργό τους, ως έκφραση υπέρτατης ευγνωμοσύνης. Ψάλλουν ασίγαστα τον τρισάγιο ύμνο «Άγιος, Άγιος, Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης Αυτού», όπως είδε σε μεγαλειώδες όραμά του ο προφήτης Ησαΐας (6,2). Σημαντικό έργο επιτέλεσαν και επιτελούν οι άγγελοι στο έργο της εν Χριστώ σωτηρίας μας, καθ’ ότι είναι «λειτουργικά πνεύματα εις διακονίαν αποστελλόμενα δια τους μέλλοντας κληρονομείν σωτηρίαν» (Εβρ.1,14), σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο.

Οι άγγελοι στον ουρανό, δηλαδή στον πνευματικό κόσμο, είναι ανυπολόγιστοι, ως προς τον αριθμό τους, «ήν ο αριθμός αυτών μυριάδες μυριάδων και χιλιάδες χιλιάδων» (Αποκ.5,11), σύμφωνα με τον ιερό συγγραφέα της Αποκάλυψης και αποτελούν εννέα τάξεις – τάγματα, ανάλογα με το έργο και τη διακονία που επιτελούν, ήτοι: Σεραφείμ, Σερουβείμ, Θρόνοι, Κυριότητες, Δυνάμεις, Εξουσίες, Αρχές, Αρχάγγελοι, Άγγελοι.

Αρχικά τα αγγελικά τάγματα ήταν δέκα, αλλά ένα από αυτά, το τάγμα του κορυφαίου αρχαγγέλου Εωσφόρου, στασίασε κατά του Θεού. Ο αρχηγός του, κυριευμένος από εγωισμό και αρχομανία, θέλησε να στήσει το θρόνο του δίπλα από το θρόνο του Δημιουργού του Θεού, να γίνει «όμοιος τω Υψίστω» (Ησ.14,14) και να λατρεύεται ως Θεός. Πάραυτα κατακρημνίστηκε στη σκοτεινή άβυσσο, μαζί με όσους αγγέλους είχαν συμμαχήσει μαζί του, αποτελώντας μια καινούργια πνευματική ομάδα άυλων υπάρξεων, «του διαβόλου και των αγγέλων αυτού» (Ματθ.25,41), των οποίων η φύση διαστράφηκε στο κακό. Έγιναν διάβολοι, εφευρέτες και φορείς του κακού, έχοντας πλέον ως έργο τους να αντιστρατεύονται το Θεό και να καταστρέφουν τα έργα Του. Το πλέον μισητό πλάσμα κατ’ αυτούς είναι ο άνθρωπος, ως το εκλεκτότερο δημιούργημα του Θεού. Ο διάβολος τον παρέσυρε στην αμαρτία και στο κακό, αυτός πασχίζει να τον καταστρέψει.

Εκτός από το όνομα του εκπεσόντος Εωσφόρου, αναφέρονται και τα ονόματα άλλων τριών κορυφαίων αγγέλων, του Μιχαήλ, του Γαβριήλ και του Ραφαήλ, τους οποίους η Αγία Γραφή ονομάζει Αρχαγγέλους, ή Αγγέλους Κυρίου, Αρχιστράτηγους των Αγγελικών Δυνάμεων και Ταξιάρχες.

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ αναφέρεται ως ο κορυφαίος άγγελος του Θεού και ο πλέον κραταιός. Το όνομά του σημαίνει: «Ποιος είναι δυνατός σαν το Θεό». Είναι ο πιο ένδοξος Ταξιάρχης των άυλων Αγγελικών Δυνάμεων και η παρουσία του συνδέεται με κορυφαία γεγονότα στην ιστορία του κόσμου και της σωτηρίας μας. Είναι ο Μέγας εκείνος Αρχάγγελος, ο οποίος φώναξε το «Στώμεν καλώς», στην απέραντη στρατιά των αγγέλων, κατά την πτώση του Εωσφόρου, προτρέποντάς τους να μείνουν σταθεροί και αγαθοί, στην υπηρεσία του Θεού. Παρουσιάζεται πολλές φορές στην Αγία Γραφή, ως απεσταλμένος του Θεού. Παρουσιάστηκε στον Αβραάμ, κατά τη θυσία του Ισαάκ, στον Λωτ, σώζοντας αυτόν και την οικογένειά του κατά την καταστροφή των Σοδόμων και των Γομμόρων. Αυτός προπορεύονταν κατά την έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο και αργότερα παρουσιάστηκε στον Ιησού του Ναυή, καθώς και στον εθνικό μάντη Βαλαάμ.

Αλλά και στην ιστορία της Εκκλησίας μας παρουσιάστηκε πολλές φορές ποιώντας εξαίσια θαύματα. Το πιο γνωστό απ’ όλα είναι το εν Χώναις θαύμα, στις Κολοσσές της Φρυγίας προστάτεψε τους Χριστιανούς από την εκτροπή ορμητικού ποταμού, που έστρεψαν οι ειδωλολάτρες κατά της πόλεως. Ο Μέγας Αρχάγγελος άνοιξε τεράστιο χάσμα στη γη, το οποίο κατάπιε τον φονικό ποταμό!

Ο έτερος Μέγας Αρχάγγελος είναι ο Ταξιάρχης Γαβριήλ. Το όνομά του σημαίνει «άνθρωπος Θεού». Αναφέρεται και αυτός πάμπολλες φορές στην Αγία Γραφή ως διαμηνυτής του θελήματος του Θεού στους ανθρώπους. Στην Παλαιά Διαθήκη αυτός παρουσιάστηκε ως εξηγητής του ονείρου του Δανιήλ (Δαν.8,16). Αυτός φανέρωσε στον ίδιο προφήτη ότι μετά από τετρακόσια ενενήντα επτά χρόνια θα έρθει ο Μεσσίας (Δαν.9,21-25). Αλλά κυρίως ο Γαβριήλ έδρασε στην Καινή Διαθήκη. Αυτός πληροφόρησε τον Ζαχαρία για τη γέννηση του Ιωάννου Προδρόμου. Αυτός έφερε τη χαρμόσυνη είδηση στην Παρθένο Μαρία για την ενανθρώπηση του Σωτήρα του κόσμου. Αυτός απότρεψε τον Ιωσήφ να μην παρατήσει την Θεοτόκο, όταν έμαθε ότι ήταν έγκυος. Αυτός προειδοποίησε την Αγία Οικογένεια να φύγει στην Αίγυπτο. Αυτός κύλισε το λίθο του μνήματος και έφερε το μήνυμα της Αναστάσεως στις Μυροφόρες.

Ο τρίτος Αρχάγγελος ο Ραφαήλ αναφέρεται μόνο στην Παλαιά Διαθήκη, ως βοηθός και συνοδός του δίκαιου Τωβία (Τωβίτ12,15) και το όνομά του σημαίνει: «Ο Θεός θεραπεύει».

Πίστη της Εκκλησίας μας είναι ότι ο κάθε άνθρωπος έχει το φύλακα άγγελό του, ο οποίος, ως στοργικός αδελφός μας προστατεύει μέρα και νύκτα από τους κινδύνους που μας περιβάλλουν και από τις παγίδες του πονηρού. Οι άγιοι άγγελοι θα είναι παρόντες κατά τη μεγάλη Κρίση (Ματθ.25,31), πλαισιώνοντας τη δόξα του Χριστού και αδιάψευστοι μάρτυρες της δίκαιης κρίσης Του. Η Εκκλησία μας τιμά τους αγίους αγγέλους, αφιερώνοντάς τους την πρώτη ημέρα της εβδομάδος τη Δευτέρα. Τιμά δε ιδιαιτέρως τους Αρχαγγέλους στις 8 Νοεμβρίου.

alopsis.gr 

Τάγματα Αγγέλων: Τι είναι και πως δημιουργήθηκαν;

Στην αγιογραφική παράδοση αναπαριστάνονται ως ιεροπρεπείς νεανίες με φτερά. Χωρίζονται και κατατάσσονται σε εννέα τάγματα: Άγγελοι, Αρχάγγελοι, Αρχές, Εξουσίες, Δυνάμεις, Θρόνοι, Κυριότητες, Χερουβείμ, Σεραφείμ.

Όταν ο Εωσφόρος, ο λαμπρότερος άγγελος, λόγω της υπερηφάνειας του εξεγέρθηκε κατά του Θεού, θέλησε να γίνει όμοιος με το Θεό.

Οι άγγελοι είναι άυλα και ασώματα δημιουργήματα του Θεού, ανώτεροι των ανθρώπων στη γνώση, απαλλαγμένοι από πάθη. Το κύριο λειτούργημά τους είναι η δοξολογία του Τριαδικού Θεού και η γνωστοποίηση του θελήματος του Θεού στην ανθρώπινη ιστορία.

Στην αγιογραφική παράδοση αναπαριστάνονται ως ιεροπρεπείς νεανίες με φτερά. Χωρίζονται και κατατάσσονται σε εννέα τάγματα: Άγγελοι, Αρχάγγελοι, Αρχές, Εξουσίες, Δυνάμεις, Θρόνοι, Κυριότητες, Χερουβείμ, Σεραφείμ. Όταν ο Εωσφόρος, ο λαμπρότερος άγγελος, λόγω της υπερηφάνειας του εξεγέρθηκε κατά του Θεού, θέλησε να γίνει όμοιος με το Θεό.

Τον ακολούθησε ένα τάγμα Αγγέλων, το οποίο αποστάτησε από το Θεό εξαιτίας της υπερηφάνειας. Τότε εξέπεσαν και διώχτηκαν από τον ουρανό μαζί του.

Έτσι, έγιναν όλοι τους σκοτεινοί αντί φωτεινοί, δαίμονες αντί άγγελοι. Τότε ο μέγας αρχάγγελος Μιχαήλ, βλέποντας την πτώση των Αγγέλων, κατάλαβε ότι η αιτία της πτώσης τους είναι η υπερηφάνεια, γι’ αυτό με την υποταγή και την ταπείνωση την οποία έδειξε στο Δεσπότη Θεό, διεφύλαξε τόσον την δική του δόξα και λαμπρότητα, όσο και την δόξα των άλλων Αγγελικών ταγμάτων. Συγκέντρωσε και ένωσε τις τάξεις των Αγγέλων, και έτσι ύμνησε και δόξασε τον Θεό Παντοκράτορα, αναφωνώντας θείο και αγγελικό ύμνο με όλους τους Αγγέλους.

Για την υποταγή του και την ταπείνωση αυτή, διορίστηκε από το Θεό Παντοκράτορα να είναι ο πρώτος των Αγγελικών τάξεων. Αυτή είναι η σύναξη των αγγέλων την οποία εορτάζουμε στις 8 Νοεμβρίου.

Γνωστότεροι από τους αγγέλους είναι οι Αρχιστράτηγοι Αρχάγγελοι, Μιχαήλ και Γαβριήλ, οι οποίοι ονομάζονται και Ταξιάρχες ως επικεφαλής των αγγελικών δυνάμεων.

Κατά τον Πρόκλο Κωνσταντινουπόλεως, το όνομα Μιχαήλ ερμηνεύεται ως «Δύναμις Θεού» και Γαβριήλ σημαίνει «άνθρωπος Θεού». Ο αρχάγγελος Μιχαήλ εμφανίσθηκε στον Αβραάμ για να σώσει τον γιο του Ισαάκ που ετοιμαζόταν να θυσιάσει κατά εντολή του Θεού, ο οποίος θέλησε έτσι να δοκιμάσει την πίστη του.

Στον Λωτ, για να τον σώσει, όταν ο Θεός αποφάσισε να καταστρέψει τα Γόμορα, στον Πατριάρχη Ιακώβ λυτρώνοντάς τον από τα φονικά χέρια του αδελφού του, στον μάντη Βαρλαάμ, στον Ιησού του Ναυή.

Επίσης ο Μιχαήλ ήταν αυτός που οδήγησε το λαό του Ισραήλ στη φυγή από την Αίγυπτο. Ο δε Γαβριήλ ήταν αυτός που ανήγγειλε στην Παρθένο Μαρία το χαρμόσυνο γεγονός της γέννησης του Ιησού Χριστού. Και σε άλλα σημεία της Αγίας Γραφής, συναντάμε τους αγγέλους να μεταφέρουν στους ευσεβείς ανθρώπους το θέλημα του Θεού.

Πολλά είναι τα θαύματα που επιτελούνται σε ναούς αφιερωμένους στους αγγέλους.

Στη Μυτιλήνη, στο χωριό Μανταμάδες, υπάρχει το μοναστήρι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, όπου φυλάσσεται ανάγλυφη εικόνα του Αρχαγγέλου, πλασμένη από το χώμα όπου χύθηκε το αίμα των μοναχών μαρτύρων, οι οποίοι σφαγιάστηκαν στην περιοχή κατά την τουρκοκρατία. Είναι από τα σπουδαιότερα προσκυνήματα της χώρας μας, στο οποίο επιτελούνται πλήθος θαυμάτων.

Στη Λέσβο επίσης υπάρχει και ολόκληρο χωριό αφιερωμένο στον Αρχάγγελο Μιχαήλ, το χωριό Ταξιάρχης , όπου και η φερώνυμη εκκλησία, στην οποία μπορεί να δει κανείς το αποτύπωμα στο μαρμάρινο δάπεδο της εκκλησίας, που άφησε ο Αρχάγγελος όταν με τη θαυματουργική παρέμβαση του διέσωσε μια μοναχή, καταδιωκόμενη από Τούρκους.

Τον Ταξιάρχη ακόμη τιμούν με μεγάλη ευλάβεια στη Σύμη της Δωδεκανήσου, όπου και το μοναστήρι του Πανορμίτη. Με τους Αρχαγγέλους και την προστασία τους συνδέεται ιδιαίτερα η Μονή Δοχειαρίου του Αγίου Όρους.

vimaorthodoxias.gr 

Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφκυ: "Η ακτημοσύνη".

Μπορείτε να διαβάσετε και υπόλοιπα κεφάλαια του βιβλίου εδώ: Οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφκυ. Κρίνα του αγρού.

14

Η ακτημοσύνη

Ένατη αρετή είναι η ακτημοσύνη, η απόλυτη πτωχεία.

Ο ακτήμων μοναχός, σαν υψιπέτης αετός, δεν κινδυνεύει να πιαστεί σε κανένα δίχτυ της ματαιοφροσύνης «του παρόντος αιώνος» και να πληγωθεί. Ας φύγουμε μακριά, ας φύγουμε από τη φιλαργυρία και από κάθε υλικό πράγμα, όπως φεύγουμε από ένα λιοντάρι που βρυχάται.

Γιατί η φιλαργυρία μεταβάλλει μέσα στον άνθρωπο την πραότητα και την ταπείνωση σε ανοικτίρμονα οργή και κακία, και τον μεταμορφώνει σε άγριο κτήνος.

Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφκυ. Κρίνα του αγρού.

εκδ. Ιεράς Μονής Παρακλήτου, Ωρωπός 2012, 7η έκδοση

greekdownloads.wordpress 

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος. Η ελεημοσύνη μας κάνει όμοιους με το Θεό.

Θέλεις να έχεις πνευματική κοινωνία με το Θεό και να απολαύσεις εκείνη την ηδονή που είναι ελεύθερη από τις σωματικές αισθήσεις; Ακολούθησε την εντολή της ελεημοσύνης. Αυτή η ελεημοσύνη του Θεού, όταν βρεθεί μέσα στην καρδιά σου, εικονίζει μέσα σου εκείνο το άγιο κάλλος του Θεού, ως προς το οποίο ήδη έγινες όμοιος με αυτόν. (6)

+++

Αδελφέ μου ασκητή, αν σου περισσεύει κάτι απ’ αυτά που σου χρειάζονται για σήμερα, δώσ’ το στους φτωχούς και πήγαινε να προσφέρεις τις προσευχές σου στο Θεό με παρρησία. Μίλησε δηλαδή με το Θεό σαν γιος με πατέρα. Τίποτε δεν μπορεί να φέρει την καρδιά μας κοντά στο Θεό, όσο η ελεημοσύνη. Και τίποτε δεν προκαλεί στο νου τόση γαλήνη, όση η θεληματική φτώχεια. Καλύτερα να σε λένε οι πολλοί άνθρωποι αμαθή για την απλότητα των τρόπων σου, παρά να δοξάζεσαι ως σοφός και πανέξυπνος. Εάν ένας άνθρωπος είναι πάνω σε άλογο και απλώσει προς το μέρος σου το χέρι του για να πάρει ελεημοσύνη, μην τον αφήσεις να φύγει με άδεια χέρια, διότι οπωσδήποτε εκείνη την ώρα είναι ενδεής, όπως ένας φτωχός. Όταν λοιπόν δίνεις, να δίνεις μεγαλόψυχα, και με ιλαρό πρόσωπο, και να δίνεις περισσότερο απ’ όσο σου ζητάνε. Διότι λέει ο λόγος του Θεού: «Στείλε το ψωμί σου στο φτωχό και σε λίγο θα βρεις την ανταπόδοση».

Μην ξεχωρίσεις τον πλούσιο από το φτωχό και μη θέλεις να μάθεις ποιος είναι άξιος και ποιος ανάξιος, αλλά να είναι για σένα όλοι οι άνθρωποι ίσοι, προκειμένου να τους κάνεις το καλό. Γιατί μ’ αυτό τον τρόπο θα μπορέσεις να ελκύσεις στο καλό και αυτούς που δεν αξίζουν να τους ελεήσεις· διότι η ψυχή γρήγορα έλκεται από τις σωματικές ευεργεσίες στο φόβο του Θεού. Ο Κύριος καθόταν και έτρωγε στα τραπέζια με τους τελώνες και τις πόρνες, και δεν ξεχώριζε τους ανάξιους, για να τους ελκύσει όλους, με το έλεός του, στο φόβο του Θεού, και για να μπορέσουν να πλησιάσουν στα πνευματικά μέσω των υλικών αγαθών. Γι’ αυτό το λόγο, στην ελεημοσύνη και στην τιμή, εξίσωσε όλους τους ανθρώπους, είτε είναι κάποιος Ιουδαίος, είτε άπιστος, είτε φονιάς, και μάλιστα διότι είναι αδελφός σου και έχει την ίδια ανθρώπινη φύση με σένα και πλανήθηκε από την αλήθεια χωρίς να το καταλάβει.

Όταν κάνεις ένα καλό σε κάποιον, μην περιμένεις ανταμοιβή από μέρους του και, έτσι, θα λάβεις αμοιβή από το Θεό και για τα δυο: και για το καλό που έκανες και γιατί δε ζήτησες αναγνώριση. Και αν σου είναι δυνατό, ούτε για τη μέλλουσα ανταμοιβή να κάνεις το καλό, γιατί η αληθινή αγάπη του Θεού δε γνωρίζει τι θα πει ανταμοιβή. (99-100).

Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

Από το βιβλίο: Κωνσταντίνου Καρακόλη, Ανθολόγιο από την ασκητική εμπειρία του Αγίου Ισαάκ του Σύρου. Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη», σελ. 25.

(Οι αριθμοί στο τέλος κάθε λήμματος αντιστοιχούν στις σελίδες του ελληνικού κειμένου: «Του Οσίου Πατρός ημών Ισαάκ, Επισκόπου Νινευΐ, του Σύρου, Τα Ευρεθέντα Ασκητικά», Λειψία 1770, Ανατυπούμενα επιμελεία Ιωακείμ Σπετσιέρη, Ιερομονάχου. Αθήναι.)

koinoniaorthodoxias.org 

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Θανάτωσε το θέλημα σου και θα αρέσεις στον Θεό περισσότερο.

Λοιπόν, εσύ αδελφέ, που επιθυμείς να φθάσεις στο ύψος αυτής της τελειότητας, επειδή είναι ανάγκη να κάνεις μια ακατάπαυστη πάλη με τον εαυτό σου, για να νικήσης γενναία και να εξουδετερώσης όλα τα θελήματα, μεγάλα και μικρά, αναγκαστικά πρέπει να ετοιμασθείς με κάθε προθυμία της ψυχής σου σε αυτό τον πόλεμο (γιατί το στεφάνι δεν δίνεται σε άλλον, παρά μόνο στο γενναίο πολεμιστή).

Αυτός ο πόλεμος, καθώς είναι δυσκολότερος από κάθε άλλο πόλεμο (γιατί πολεμώντας εναντίον του εαυτού μας, πολεμούμαστε από τον ίδιο τον εαυτό μας), έτσι και η νίκη που πετυχαίνουμε σε αυτόν, θα είναι ενδοξότερη από κάθε άλλη, και περισσότερο ευπρόσδεκτη στον Θεό.

Γιατί αν θελήσης να θανατώσεις τα άτακτα πάθη σου, και τις επιθυμίες και θελήματά σου, θα αρέσεις στον Θεό περισσότερο και θα τον υπηρετήσεις καλύτερα, παρά αν μαστιγώνεσαι, μέχρι να βγάλεις αίμα, και αν νηστεύης περισσότερο από τους παλιούς ερημίτες, και αν επιστρέψεις στο καλό χιλιάδες ψυχές, όντας εσύ κυριευμένος από τα πάθη.

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου 

(Ο αόρατος πόλεμος)

romfea.gr 

Εκ του ιστολόγιου:

Αγαπητοί ένα πράγμα μας απομακρύνει από τον Τριαδικό Θεό, από τον Σωτήρας μας Ιησού Χριστό. Αυτό είναι ο Εγωισμός μας. Δηλαδή το Δικό μας Θέλημα και οι Επιθυμίες μας.

Στο Πάτερ Ημών, λέμε «γενηθήτω το θέλημά σου ως εν ουρανώ και επί της γης.». Πρέπει αγαπητοί να γνωρίζουμε τι ζητούμε από τον Ουράνιο Πατέρα μας και Τριαδικό Θεό όλων μας. Δε μπορούμε να λέμε ξερά και τυπικά το Πάτερ Ημών, αλλά να το λέμε Καρδιακά. Με πραγματική επιθυμία να συντελεστεί το Θέλημα του Θεού.

Ζητούμε λοιπόν από τον Δημιουργό μας, που μας γνωρίζει καλύτερα από όλους την πραγματοποίηση του Θελήματός Του για την Σωτηρία της ψυχής μας, για να βαδίσουμε στον ασφαλή δρόμο όσο είμαστε εδώ στην Εξορία του ανθρώπου στη γη.

Σε αντιδιαστολή του Θελήματος του Θεού, βρίσκεται το Δικό μας θέλημα, όταν αυτό δεν ταυτίζεται, με εκείνο του Πατρός μας. Ο Πατέρας λέει στο παιδί τι να κάνει και το παιδί υπακούει, γιατί γνωρίζει πως αυτό είναι για το καλό του. Κάνει Υπακοή. Όταν όμως εμείς με τον Εγωισμό μας δεν πράττουμε το Θέλημα του Θεού, αλλά το δικό μας θέλημα τότε ταΐζουμε τον εγωισμό μας. Απομακρυνόμαστε από το Θεό και βαδίζουμε το δικό μας δρόμο δια του εγωιστικού μας θελήματος. Όμως στη ζωή υπάρχουν δύο δρόμοι.

Ο ένας οδηγεί στη Βασιλεία των Ουρανών και ο άλλος στο Διάβολο. Όταν λοιπόν ποιούμε το δικό μας θέλημα, βαδίζουμε προς το Διάβολο. Πρέπει να κόψουμε το δικό μας σκοτισμένο από τα πάθη μας και τις αδυναμίες μας, ίδιο θέλημα και να ακολουθήσουμε το Θέλημα του Θεού, ποιώντας όσα μας έχει πει ο Θεός δια του Ευαγγελίου και για των Φωτισμένων του Αγίων Πατέρων.

Το δικό μας θέλημα προκαλεί πάθη και αμαρτίες. Το Θέλημα του Θεού αρετές. Δεν είναι εύκολο. Πρέπει να βγάλουμε αυτά τα πάθη. Όμως έχουμε συμπαραστάτες σε αυτήν την προσπάθεια, τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό, την μητέρα μας την Παναγία και τους Αγίους.

Κάνοντας το δικό μας θέλημα γινόμαστε δούλοι του εαυτού μας, του εγωισμού μας και του Διαβόλου. Ο Αδάμ μας το έδειξε αυτό, όταν δεν έκανε υπακοή στο θέλημα του Θεού και έκανε υπακοή στο Διάβολο. Έφυγε από την Ελευθερία του Θεού και πήγε στην τυραννία του Διαβόλου από την οποία μας ελευθέρωσε με τα Πάθη και την Σταύρωσή του ο Σωτήρας μας Χριστός.

Ο καθένας μας κατά το μέτρο των δυνατοτήτων να προσπαθεί όσο μπορεί να κόψει το Ίδιο Θέλημα. Ζητώντας το Έλεος του Ιησού: «Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με». Έτσι έχοντας για βοηθό τον Ιησού, τον Νικητή επί του θανάτου, θα αρχίσει να σταματάει το Δικό του θέλημα και να πορεύεται προς το Σωτήριο Θέλημα του Χριστού. Τότε θα αρχίσει να αισθάνεται μια γλυκύτητα στην ψυχή του από τον Γλυκύ Ιησού Χριστό που θα τον απελευθερώνει από τα αγκάθια των δικών μας επιθυμιών που μας απομακρύνουν από Αυτόν.

Ας λοιπόν αγωνιστούμε σταδιακά, προς την Εκοπή του Δικού μας θελήματος, του Εγωισμού μας και ας κατευθύνουμε τις σκέψεις μας και την καρδιά μας προς το θέλημα του Εσταυρωμένου που πρώτος εκείνος έκανε Υπακοή προς το Θέλημα του Πατρός του και Τριαδικού Θεού όλων μας. Αλλά και η Παναγία μας έκανε υπακοή προς το θέλημα του Θεού όταν είπε στον Αρχάγγελο Γαβριήλ στον Ευαγγελισμό της, «ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά τὸ ῥῆμά σου».

Ο Ιησούς Χριστός και η Υπεραγία Θεοτόκος έκαναν Τέλεια Υπακοή προς το θέλημα του Θεού και είδατε πως μας έσωσαν από την Τυραννία του Σατανά.

Ας λοιπόν σώσουμε και εμείς τις ψυχές μας από αυτόν τον μισάνθρωπο το διάβολο δια της Υπακοής προς τις εντολές του Ιησού Χριστού όσο μπορεί ο καθένας μας.

Α.Η.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης. Πῶς θά καταλάβουμε ἂν τά ἐμπόδια εἶναι ἀπό τόν Θεό;

Ο ΘΕΟΣ ΑΞΙΟΠΟΙΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ (αγίου Παϊσίου)

–Μερικὲς φορὲς ξεκινᾶμε νὰ κάνουμε μιὰ δουλειὰ καὶ παρουσιάζονται ἕνα σωρὸ ἐμπόδια. Πῶς θὰ καταλάβουμε ἂν τὰ ἐμπόδια εἶναι ἀπὸ τὸν Θεό;

–Νὰ ἐξετάσουμε ἂν φταῖμε ἐμεῖς. Ἂν δὲν φταῖμε, τὸ ἐμπόδιο θὰ εἶναι ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ τὸ καλό μας. Γι’ αὐτὸ δὲν πρέπει κανεὶς νὰ στενοχωριέται, ἂν δὲν ἔγινε ἡ δουλειὰ ἢ ἂν καθυστέρησε νὰ τελειώση.

Μιὰ φορὰ κατέβαινα βιαστικὸς ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Στομίου, νὰ πάω στὴν Κόνιτσα γιὰ μιὰ ἐπείγουσα δουλειά. Σὲ ἕνα δύσκολο σημεῖο τοῦ δρόμου – Γολγοθᾶ τὸ ἔλεγα – συνάντησα ἕναν γνωστὸ τοῦ μοναστηριοῦ, τὸν μπαρμπα –Ἀναστάση, μὲ τρία ζῶα φορτωμένα. Ἀπὸ τὴν πολλὴ ἀνηφόρα εἶχαν ἀναποδογυρισθῆ τὰ σαμάρια τους καὶ ἕνα ζῶο ἦταν κοντὰ στὸν γκρεμὸ καὶ κόντευε νὰ πέση κάτω. «Ὁ Θεὸς σ’ ἔστειλε, Πάτερ», μοῦ εἶπε ὁ μπαρμπα –Ἀναστάσης. Τὸν βοήθησα νὰ τὰ ξεφορτώσουμε καὶ νὰ τὰ ξαναφορτώσουμε, τὰ βάλαμε καὶ στὸν δρόμο καὶ τὸν ἄφησα. Ὅταν προχώρησα ἀρκετά, ἔφθασα σὲ ἕνα σημεῖο ὅπου μόλις πρὶν λίγο εἶχε γίνει κατολίσθηση σὲ μῆκος τριακόσια μέτρα καὶ εἶχε φαγωθῆ τὸ μονοπάτι. Δένδρα καὶ πέτρες εἶχαν κατεβῆ στὸ ποτάμι. Ἂν δὲν καθυστεροῦσα, θὰ βρισκόμουν ἐκεῖ τὴν ὥρα ἀκριβῶς ποὺ ἔγινε ἡ κατολίσθηση. «Μπαρμπα - Ἀναστάση, εἶπα, μ᾿ ἔσωσες. Ὁ Θεὸς σ᾿ ἔστειλε».

Ὁ Χριστὸς ἀπὸ ψηλὰ βλέπει τὸν καθένα μας πῶς ἐνεργεῖ καὶ ξέρει πῶς καὶ πότε θὰ ἐνεργήση γιὰ τὸ καλό μας. Ξέρει πῶς καὶ ποῦ θὰ μᾶς ὁδηγήση, ἀρκεῖ ἐμεῖς νὰ ζητοῦμε βοήθεια, νὰ τοῦ λέμε τὶς ἐπιθυμίες μας καὶ νὰ ἀφήνουμε Ἐκεῖνον ὅλα νὰ τὰ κανονίζη.

Ἐγώ, ὅταν ἤμουν στὴν Ἱερὰ Μονὴ Φιλοθέου, ἤθελα νὰ πάω στὴν ἔρημο· σκεφτόμουν νὰ φύγω σὲ ἕνα ἐρημονήσι. Εἶχα συμφωνήσει μάλιστα μὲ ἕναν βαρκάρη νὰ ἔρθη νὰ μὲ πάη, ἀλλὰ τελικὰ δὲν ἦρθε. Ἦταν οἰκονομία Θεοῦ, γιατὶ ἤμουν ἀκόμη ἄπειρος καὶ θὰ πάθαινα μεγάλη ζημιὰ στὸ ἐρημονήσι· θὰ μὲ ἀφάνιζαν οἱ δαίμονες. Ἀφοῦ δὲν μπόρεσα νὰ πάω ἐκεῖ, στράφηκα πρὸς τὰ Κατουνάκια. Ἀγάπησα τὴν ἔρημο τῶν Κατουνακίων καὶ προσευχόμουν καὶ ἑτοιμαζόμουν νὰ πάω ἐκεῖ. Ἤθελα νὰ ἀσκητέψω κοντὰ στὸν Γερο - Πέτρο (1), ἕναν πολὺ πνευματικὸ Πατέρα. Μοῦ συνέβη ὅμως ἕνα γεγονὸς ποὺ μὲ ἀνάγκασε νὰ πάω στὴν Κόνιτσα καὶ ὄχι στὰ Κατουνάκια. Ἕνα βράδυ μετὰ τὸ Ἀπόδειπνο εἶχα ἀποσυρθῆ στὸ κελλί μου καὶ προσευχόμουν ὣς ἀργά. Κατὰ τὶς ἕνδεκα τὴν νύχτα ξάπλωσα νὰ ἡσυχάσω λίγο. Μιάμιση ἡ ὥρα ξύπνησα μὲ τὸ σήμαντρο τῆς μονῆς ποὺ μᾶς καλοῦσε στὸν Ναό. Ἔκανα νὰ σηκωθῶ, ἀλλὰ ἦταν ἀδύνατο. Μιὰ ἀόρατη δύναμη μὲ κρατοῦσε ἀκίνητο. Κατάλαβα ὅτι κάτι συμβαίνει. Ἔμεινα καθηλωμένος στὸ κρεββάτι μέχρι τὶς δώδεκα τὸ μεσημέρι. Μποροῦσα νὰ προσεύχωμαι, νὰ σκέφτωμαι, ἀλλὰ δὲν μποροῦσα νὰ κινηθῶ καθόλου.

Ἐνῶ βρισκόμουν σ’ αὐτὴν τὴν κατάσταση, εἶδα σὰν σὲ τηλεόραση ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ τὰ Κατουνάκια καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη τὴν Μονὴ Στομίου στὴν Κόνιτσα. Ἐγὼ μὲ λαχτάρα γύρισα τὰ μάτια μου πρὸς τὰ Κατουνάκια. Μιὰ φωνὴ τότε – ἦταν τῆς Παναγίας – μοῦ εἶπε καθαρά: «Δὲν θὰ πᾶς στὰ Κατουνάκια· θὰ πᾶς στὴν Μονὴ Στομίου». «Παναγία μου, ἐγὼ ἔρημο Σοῦ ζητοῦσα καὶ Ἐσὺ μὲ στέλνεις στὸν κόσμο;», εἶπα. Ἄκουσα ξανὰ τὴν ἴδια φωνὴ νὰ μοῦ λέη αὐστηρά: «Θὰ πᾶς νὰ συναντήσης τὸ τάδε πρόσωπο, τὸ ὁποῖο θὰ σὲ βοηθήση πολύ». Ἀμέσως λύθηκα ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ἀόρατο δέσιμο καὶ πλημμύρισε ἡ καρδιά μου ἀπὸ τὴν θεία Χάρη.

Μετὰ πῆγα καὶ τὸ εἶπα στὸν Πνευματικό. «Αὐτὸ εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, μοῦ εἶπε ὁ Πνευματικός. Μὴν κάνης ὅμως λόγο γιὰ τὸ γεγονός. Πὲς πὼς γιὰ λόγους ὑγείας – ἔβγαζα αἷμα ἐκείνη τὴν ἐποχὴ – θὰ χρειασθῆ νὰ βγῆς ἀπὸ τὸ Ὄρος καὶ πήγαινε». Ἄλλο ἤθελα ἐγώ, ἀλλὰ ὁ Θεὸς εἶχε τὸ σχέδιό Του. Σκέφθηκα ὅτι ἦταν θέλημα Θεοῦ νὰ ἀνακαινίσω αὐτὸ τὸ μοναστήρι, καὶ ἔτσι θὰ ἐκπληρωνόταν καὶ ἕνα τάμα ποὺ εἶχα κάνει στὴν Παναγία, ὅταν ὑπηρετοῦσα στὸν στρατό, τότε μὲ τὸν πόλεμο. «Παναγία μου, εἶχα πεῖ τότε, βοήθησέ με νὰ γίνω καλόγερος καὶ θὰ δουλέψω τρία χρόνια νὰ Σοῦ φτιάξω πάλι τὸ καμένο Σου μοναστήρι». Ὅπως ἀποδείχθηκε ὅμως ἐκ τῶν ὑστέρων, ὁ κύριος λόγος ποὺ ἡ Παναγία μὲ ἔστειλε ἐκεῖ ἦταν, γιὰ νὰ βοηθηθοῦν οἱ ὀγδόντα οἰκογένειες ποὺ εἶχαν γίνει προτεσταντικὲς νὰ ἐπιστρέψουν στὴν Ὀρθοδοξία.

Ὁ Θεὸς συχνὰ ἐπιτρέπει νὰ γίνη αὐτὸ ποὺ εἶναι γιὰ τὸ συμφέρον τῶν πολλῶν. Δὲν κάνει ποτὲ ἕνα καλὸ μόνο του, ἀλλὰ τρία - τέσσερα καλὰ μαζί. Οὔτε ποτὲ ἐπιτρέπει νὰ γίνη ἕνα κακό, ἐὰν δὲν βγοῦν ἀπὸ αὐτὸ πολλὰ καλά. Ὅλα τὰ ἀξιοποιεῖ γιὰ ὄφελός μας, καὶ τὰ στραβὰ καὶ τὰ ἐπικίνδυνα. Τὸ καλὸ μὲ τὸ κακὸ εἶναι ἀνακατεμένα· καλὰ θὰ ἦταν νὰ εἶναι χωρισμένα, ἀλλὰ μπαίνουν τὰ προσωπικὰ συμφέροντα καὶ ἀνακατεύονται. Ὁ Θεὸς ὅμως καὶ αὐτὸ τὸ μπερδεμένο τὸ ἀξιοποιεῖ. Γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ πιστεύουμε ὅτι ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει νὰ γίνεται μόνον ὅ,τι μπορεῖ νὰ βγῆ σὲ καλό, γιατὶ ἀγαπᾶ τὸ πλάσμα Του. Μπορεῖ λ.χ. νὰ ἐπιτρέψη ἕναν μικρὸ πειρασμό, γιὰ νὰ μᾶς προστατέψη ἀπὸ ἕναν μεγαλύτερο.

1 ) Βλ. Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου, Ἁγιορεῖται Πατέρες καὶ  Ἁγιορείτικα, σ. 64-73.

ηλ. πηγή κειμένου: εδώ

από το βιβλίο: Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Β’, Πνευματική Αφύπνιση, εκδόσεις Ι. Ησυχ. άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, Σουρωτή Θεσσαλονίκης

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 3, 2015 ΑΠΟ ΤΟΝ/ΤΗΝ A.X.T.

antexoume.wordpress