Σε δεχόταν και σε αγαπούσε, όποιος και να ήσουν, όπως και να ήσουν. Δίπλα
του, ακόμη και η πιο μεγάλη αμαρτία έπαιρνε άλλες διαστάσεις. Δεν κλονιζόσουν, Δε
σε καταλάμβαναν η απόγνωση και η απελπισία. Μόνο θλιβόσουν, γιατί διέπραξες το ένα
ή το άλλο, γιατί δεν εφάρμοσες το λόγο του Θεού. Όχι μόνο δε σ’ άφηνε ν’ απογοητεύεσαι
από τις πτώσεις σου, αλλά, αντίθετα, σε βοηθούσε ν’ αξιοποιείς κάθε πτώση σου, ώστε
να τη χρησιμοποιήσεις ως μια έπαλξη για ένα νέο ξεκίνημα, για μια νέα πνευματική
κατάκτηση. Και τότε σου έδειχνε ακόμη περισσότερη αγάπη, ακόμη περισσότερη αποδοχή.
Έπαιρνε το χέρι σου μέσα στο δικό του κι άρχιζε να σου μαθαίνει πώς να περπατάς
στο δρόμο του Θεού. [Ί 261]
Διδαχές Αγίου Πορφυρίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου