"Ἀντίθετος τῆς φιλαυτίας εἶναι ἡ φιλοθεΐα καί ἡ φιλαδελφία"

+Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης,
Καθηγούμ. Ι. Μονής Οσίου Γρηγορίου

«……Κατά τόν ὅσιο Πέτρο τόν Δαμασκηνό, «ὁ ἄφρων φίλαυτός ἐστι καί οὐ δύναται φιλάδελφος εἶναι, οὐδέ φιλόθεος». Δέν μπορεῖ νά εἶναι κανείς φίλαυτος καί συγχρόνως φιλάδελφος καί φιλόθεος. Ὅταν εἶναι φίλαυτος, δέν θά εἶναι οὔτε φιλάδελφος οὔτε φιλόθεος. 

Ὅταν πάλι εἶναι φιλόθεος καί φιλάδελφος, δέν θά εἶναι φίλαυτος. Καί ὁ ἄνθρωπος ποῦ εἶναι φίλαυτος, «οὔτε ἐγκράτειαν τῶν ἡδονῶν, ἤτοι τῶν θελημάτων τῶν ἀρεσκόντων αὐτῶ ἔχει», βλέπετε δέν ἔχει ἐγκράτεια ἀπό τίς ἡδονές, «οὔτε ὑπομονήν τῶν ὀδυνηρῶν», καί ἡ ἔλλειψις τῆς ὑπομονῆς εἶναι δεῖγμα φιλαυτίας, «ἀλλά ποτέ μέν ἐπιτυγχάνοντι τοῦ ἰδίου θελήματος, αὔξεται ἐν αὐτῶ ἡδονή καί ἔπαρσις, «ὅταν ἐπιτυγχάνη, λέει, τό ἐγωϊστικό του θέλημα, αὐξάνει μέσα του ἡ ἡδονική διάθεσις καί ἡ ἔπαρσις, ποτέ δέ ἀποτυχών», ὅταν δέ ἀποτυγχάνῃ, «καί ὑπέρ τῆς τούτου ὀδύνης τυραννούμενος», δηλαδή τυραννεῖται ἀπό μία ὀδύνη, διότι ἀποτυγχάνει,  «ἔρχεται εἰς μικροψυχίαν καί πνιγμόν τῆς ψυχῆς, ἥτις ἐστίν ἀρραβών τῆς γεέννης». 

Δηλαδή, ἐκεῖνος πού δέν μπορεῖ νά ἱκανοποιήσῃ τά πάθη του, ἔρχεται σέ μικροψυχία, σέ δειλία ψυχική καί πνιγμό τῆς ψυχῆς, σάν νά πνίγεται ἡ ψυχή του, καί αὐτή ἡ κατάστασις ποῦ ζῆ εἶναι ἀρραβών τῆς κολάσεως, εἶναι κόλασις πρό τῆς κολάσεως.

Εἶναι ἀξιοπρόσεκτο πῶς οἱ Πατέρες ἐμελέτησαν καί γνωρίζουν τήν ψυχολογία τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου!.....»

Απόσπασμα

(Ἀπόσπασμα ἀπό τήν Ἐτήσια Ἔκδοση της Ι. Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὅρους, Περίοδος Β΄, Ἔτος 2010, Ἀριθμός 35, σελίδες 85 -119)

alopsis.gr