Σάββατο, 4 Αυγούστου 2018

Γδάρε εσύ αυτό και εγώ πάω για άλλο

Κάποιος Ευρωπαίος τυχοδιώκτης γυρνούσε τα χωριά σε μια περιοχή της Αφρικής και προσπαθούσε να βρει ανθρώπους να δουλέψουν για αυτόν. Όταν ιθαγενείς τον ρωτούσαν τι είδους δουλειά θα κάνω τους έλεγε ότι θέλει γδάρτες λιονταριών. Όπως είναι φυσικό και μόνο στο άκουσμα της λέξης κανένας δεν ήταν πρόθυμος.
Μετά από πολλές μέρες βρήκε επιτέλους κάποιον. Τον πήρε μαζί του και μπήκαν στη ζούγκλα. Κάποτε έφτασαν σε ένα ξέφωτο. Έστησαν μια μεγάλη σκηνή και είπε ο Ευρωπαίος στον ιθαγενή:
--Κάτσε εδώ μέσα στη σκηνή ετοίμασε τα μαχαίρια σου και εγώ πάω να φέρω λιοντάρια.
Μετά από αρκετή ώρα ακούστηκε βρυχηθμός λιονταριού. Από την πόρτα της σκηνής ο ιθαγενής είδε μακριά ένα λιοντάρι να κυνηγάει τον Ευρωπαίο. Φοβήθηκε και έκλεισε την πόρτα της σκηνής.
Ο Ευρωπαίος έφτασε τρέχοντας έξω από τη σκηνή και το λιοντάρι τον πλησίαζε απειλητικά. Έτρεχε ο Ευρωπαίος γύρω από τη σκηνή και το λιοντάρι από κοντά του.
--Άνοιξε την πόρτα! φωνάζει τον ιθαγενή. Εκείνος όμως φοβόταν να ανοίξει την πόρτα. Φωνάζει και δεύτερη και τρίτη φορά ο Ευρωπαίος. Επιτέλους ο ιθαγενής άνοιξε την πόρτα και αμέσως το λιοντάρι πηδάει μέσα στη σκηνή.
Τότε ο Ευρωπαίος φωνάζει:
--Γδάρε εσύ αυτό και εγώ πάω για άλλο. 
Πόσοι άνθρωποι ξεσηκώνουν τα μυαλά συνανθρώπων, υπόσχονται πολλά και στο τέλος τους μπλέκουν σε διάφορα προβλήματα και τους αφήνουν αβοήθητους πάνω στη δυσκολότερη στιγμή.
Λαοπλάνοι και εκμεταλλευτές, αγύρτες και απατεώνες, υπόσχονται κέρδη, θέσεις, εξουσίες και κάποια στιγμή αυτή που τους πίστεψαν βλέπουν ότι είχαν να κάνουν με έναν επιτήδειο που τους έφαγε τα λεφτά, το χρόνο, τη δύναμη, το όνομα και στο τέλος τους έμπλεξε σε άλυτα προβλήματα και εξαφανίστηκε χωρίς ντροπή και φιλότιμο και μάλιστα κάποιες φορές κομπάζει με αδιαντροπιά: εγώ σε βοήθησα! Αντί να πει ζητώ συγνώμη που σε έμπλεξα.
Προσοχή υπάρχουν πολλοί τέτοιοι κυνηγοί λιονταριών που ψάχνουν για γδάρτες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Από την μια το θυμιατό και από την άλλη το πούρο

Πως να μιλήσουμε για τα πνευματικά, όταν η ζωή μας είναι τόσο ρυπαρή; Κι όμως το κάνουμε. Και το κάνουμε φωνακτά, το κάνουμε επιδεικτι...