Η μνήμη
του θανάτου είναι φυσικό φαινόμενο, είναι έργο εύκολο και συνάμα επωφελέστατο.
Βλέπεις έναν άνθρωπο ο όποιος μπορεί να συγκεντρώσει τόσες ιδιοφυΐες, ώστε να
μπορεί να κυβέρνηση όλη τη Γή, να επινόηση τόσους τρόπους για να ευκολύνει την
ζωή των ανθρώπων και να κάνη τόσα καλά, ώστε να ξεκούραση ολόκληρα έθνη και
φυλές, και τον βλέπεις, μπροστά στον θάνατο, αμέσως να σκύβει, να υποκύπτει και
να διαλύεται! Όλα αυτά πραγματικά συγκλονίζουν τον άνθρωπο και τον βοηθούν στο
να προχώρηση επιτυχώς στον θείο φόβο.
Αυτή η
εργασία όμως θέλει επίνοιες συνεχώς και κυρίως φαίνεται αποτελεσματική στις
κατάλληλες στιγμές πού οι επίνοιες λειτουργούν και αποδίδουν διότι έρχεται η
αμαρτία υπό τη μορφή της πλάνης και της απάτης για να ερεθίσει ιδίως την
νεανική ηλικία στον ηδονισμό. Και παριστάνει στον άνθρωπο την ηδονή ως ένα
χρήσιμο και όμορφο πράγμα, πού είναι κρίμα να το στερείται, και σέρνει τον νου
του εκεί. Αυτή την ώρα πού γαργαλίζει ο διάβολος και αρπάζει την φαντασία και
την θέτει πάνω στην ηδονή φέρνοντας τα πάντα στο ζενίθ για να λυγίσει την
προαίρεση, άρπαξε εσύ την μορφή του θανάτου και θέσε την αντίκρυ. Μόλις
πλησίαση η μορφή του θανάτου εκεί, όλα χάνονται. Διότι εκείνα είναι ψεύδη, δεν
είναι πραγματικά. Είναι επίνοιες επίπλαστες υπό την μορφή της απάτης, όπως
συνηθίζει ο διάβολος [που είναι ψεύτης] να παρουσιάζει την αμαρτία. Αντιθέτως,
η μορφή του θανάτου είναι πραγματικότης, δεν είναι επίνοια.
Αλήθεια,
πού είναι οι ένδοξοι; Πού είναι οι πλούσιοι; Πού είναι οι τίμιοι; Το βεβαιότερο
πράγμα στην ζωή του ανθρώπου είναι ο θάνατος. Όλα τα άλλα αποτυγχάνουν. Ο
θάνατος όμως ποτέ, ποτέ! Διότι τα άλλα όλα πού προβάλλει η ποικίλη μορφή της
απάτης, της αμαρτίας είναι ψευδή.
ΠΗΓΗ: ΨΥΧΩΦΕΛΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΑ 9. Έκδοσις Ιεράς Μεγίστης Μονής
Βατοπαιδίου, Άγιον Όρος 1999
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου