"Άρρωστα παιδάκια"

– Γέροντα, αὐτὸ τὸ ἄρρωστο παιδάκι, ποὺ ἔφεραν σήμερα οἱ γονεῖς του, πολὺ ταλαιπωρεῖται. 

– Ἔ, σιγὰ‐σιγὰ θὰ ξεπεράση τὴν ἀρρώστια του, ἀλλὰ θὰ τοῦ μείνη μιὰ εὐαισθησία, γιὰ νὰ θυμᾶται τὴν ἀρρώστια του, καὶ αὐτὴ ἡ εὐαισθησία θὰ τὸ βοηθάη πνευματικά.

– Καὶ τὰ παιδάκια, Γέροντα, ποὺ ἔχουν λευχαιμία πολὺ ὑποφέρουν.

– Αὐτὰ πολὺ τὰ βοηθάει ἡ Θεία Κοινωνία. Πολλὰ παιδάκια ξεπέρασαν τὴν ἀρρώστια τους μὲ τὴν Θεία Κοινωνία. Ὅταν διαβάζουμε τὸν 145ο Ψαλμό12, μὲ τὸν ὁποῖο παρακαλοῦμε τὸν Θεὸ νὰ σταματήσουν οἱ αἱμορραγίες, νὰ προσευχώμασε νὰ βοηθήση ὁ Θεὸς τὰ παιδάκια ποὺ ἔχουν λευχαιμία, ἀλλὰ καὶ νὰ ὑπάρχη αἷμα στὰ νοσοκομεῖα γιὰ τὰ παιδιὰ ποὺ ἔχουν μεσογειακὴ ἀναιμία.
Τὰ παιδιὰ αὐτὰ περνοῦν μαρτύριο μεγαλύτερο καὶ ἀπὸ τὸ μαρτύριο τῶν παιδιῶν ποὺ ἔσφαξε ὁ Ἡρώδης13. Τὰ παιδάκια ἔχουν καθαρὸ μισθὸ ἀπὸ τὴν ταλαιπωρία τῆς ἀρρώστιας, γιατὶ δὲν ἔχουν ἁμαρτίες. Πόσα μικρούτσικα παιδιὰ θὰ δοῦμε στὴν ἄλλη ζωὴ νὰ εἶναι μὲ τὸ μαρτυρικό, τὸ ἀγγελικό, τάγμα ἐκείνων τῶν νηπίων! Μωρὰ δύο μηνῶν, νὰ τὰ ἐγχειρίζουν, νὰ τοὺς βάζουν ἐνέσεις, ὀρούς! Ποῦ νὰ βροῦν φλέβα στὰ καημένα! Τὰ τρυποῦν ἀπὸ ᾿δῶ‐ἀπὸ ᾿κεῖ... Νὰ βλέπης παιδάκι νὰ ἔχη ὄγκο στὸ κεφάλι καὶ νὰ τοῦ κάνουν ἀκτίνες, νὰ βάζουν κάτι καλώδια σὲ ἕνα τόσο δὰ κεφαλάκι. Ἐδῶ ἕνας μεγάλος δὲν μπορεῖ νὰ ἀντέξη, ποῦ νὰ ἀντέξουν τὰ παιδάκια!

– Αὐτὰ τὰ παιδάκια, Γέροντα, τελικὰ θεραπεύονται ἢ πεθαίνουν;

– Ἔ, πολλὰ φυσικὰ πεθαίνουν, ἀλλὰ καὶ οἱ γονεῖς πῶς νὰ τὰ ἀφήσουν;

– Γέροντα, ἀξίζει τὸν κόπο οἱ παιδίατροι νὰ προσπαθοῦν νὰ διατηρήσουν στὴν ζωὴ τὰ πρόωρα βρέφη;

– Οἱ γιατροὶ πρέπει νὰ κάνουν ὅ,τι μποροῦν καὶ παράλληλα νὰ προσεύχωνται γι᾿ αὐτά. «Θεέ μου, νὰ λένε, ἂν εἶναι αὐτὸ τὸ παιδὶ νὰ ζήση καὶ νὰ ὑποφέρη σὲ ὅλη του τὴν ζωή, τότε, Σὲ παρακαλῶ, νὰ τὸ πάρης». Νὰ φροντίζουν ὅμως νὰ βαπτίζωνται τὰ βρέφη, καὶ τότε θὰ τοὺς προϋπαντήσουν στὸν Παράδεισο μὲ ἀναμμένη λαμπάδα.

Καὶ ὅταν εἶναι μεγαλύτερα τὰ παιδιά, πρέπει οἱ γιατροὶ πολὺ νὰ προσέξουν πῶς θὰ ποῦν τὴν διάγνωση. Ὀκτὼ χρονῶν παιδάκι τοῦ εἶπε ὁ γιατρός: «Θὰ τυφλωθῆς». Ἔρχεται καὶ μοῦ λέει καὶ ὁ πατέρας μπροστὰ στὸ παιδί: «Τὸ πήγαμε στὸ ἐξωτερικὸ γιὰ ἐξετάσεις καὶ μᾶς εἶπαν ὅτι θὰ τυφλωθῆ». Καὶ καλὰ νὰ εἶναι τὸ παιδί, ἡ στενοχώρια μπορεῖ νὰ τὸ χτυπήση ὅπου ἔχει εὐαισθησία, πόσο μᾶλλον ἂν εἶναι ἄρρωστο!

12 Ὁ Ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης διάβαζε τὸν 145ο Ψαλμὸ γι᾿ αὐτὴν τὴν περίπτωση.

13 Βλ. Ματθ. 2, 16.  

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Δ’ «Οἰκογενειακή Ζωή»