"Τα φθηνά χαρίσματα των πλανεμένων"

– Γέροντα, γιατί οἱ ἄνθρωποι καταφεύγουν γιὰ κάποιο πρόβλημά τους συχνὰ σὲ πλανεμένους; 

– Γιατὶ ὁ διάβολος ἔχει φθηνὰ τὰ χαρίσματα καὶ τὰ παίρνουν εὔκολα. Αὐτὰ ποὺ τοὺς λένε νὰ κάνουν, δὲν εἶναι δύσκολα καὶ τοὺς ἀναπαύουν στὰ πάθη τους. Ἀντὶ νὰ μετανοήσουν γιὰ τὶς ἁμαρτίες ποὺ κάνουν ὡς ἄνθρωποι καὶ νὰ πᾶνε σὲ ἕναν πνευματικὸ νὰ ἐξομολογηθοῦν, βρίσκουν κάτι πλανεμένους, δηλαδὴ τὸν διάβολο, καὶ ζητοῦν ἀπὸ ἐκεῖνον νὰ τοὺς λύση τὸ πρόβλημά τους. Ὕστερα βασανίζονται καὶ δὲν καταλαβαίνουν ὅτι τοὺς ἔχει δέσει ὁ διάβολος καὶ τοὺς κάνει κουμάντο.

– Καὶ πῶς τοὺς πιστεύουν, Γέροντα;

– Εἶναι ζαλισμένοι οἱ ἄνθρωποι. Πόσοι λένε ὅτι ὁδηγοῦν τοὺς ἀνθρώπους στὸν σωστὸ δρόμο, ἐνῶ κουβαλοῦν στὸν ὦμο τους ἕνα τσουβάλι καὶ ἔχουν κρυμμένο μέσα τὸν διάβολο! Ὁ Καλὸς Θεὸς ὅμως δὲν τὸν ἀφήνει νὰ κρυφθῆ τελείως. Καμμιὰ φορὰ βγάζει ὁ διάβολος κάποιο κέρατο ἢ τὴν οὐρά του, τὰ βλέπουν οἱ ἄνθρωποι καὶ φωνάζουν τρομαγμένοι: «Τί εἶναι αὐτό; Κέρατο; Οὐρά;». «Ὄχι, τί λέτε; Μελιτζάνα εἶναι!», τοὺς λένε ἐκεῖνοι, γιὰ νὰ τοὺς ἐξαπατήσουν καὶ νὰ παρουσιάσουν διαβολικὰ πράγματα γιὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα.

Κι ἐδῶ μιὰ μέρα ἦρθε κάποιος μὲ μιὰ συντροφιὰ ποὺ ἦταν πλανεμένος. Εἶχε μαζί του καμμιὰ δεκαριὰ ἄτομα καὶ ἔκανε τὸν Γέροντα.
Τοὺς ρωτάω: «Ἀνήκετε σὲ καμμιὰ ὀργάνωση;». Δὲν ἀπαντοῦσαν. «Σὲ κανέναν σύλλογο;». Δὲν ἀπαντοῦσαν. «Ἔχετε κανέναν πνευματικό;». Τίποτε. Ἄρχισαν, ἔβαζαν μετάνοιες. Τοὺς ἔφερε ἐδῶ, γιὰ νὰ τοὺς πλανάη.
Νὰ λέη μετά: «πήγαμε καὶ στὸν πατέρα Παΐσιο καὶ συμφωνεῖ μαζί μας»! Κατάλαβες; Δὲν ἔπρεπε νὰ τὸν δῶ, γιατὶ τὸ ἐκμεταλλεύεται μετά. Φαινόταν ὕποπτος ἐκεῖνος. Οἱ ὀπαδοί του φαίνονταν παρασυρμένοι. Οἱ καημένοι ἔπεσαν κάτω, γονατιστοί.

– Τοὺς εἴπατε τίποτε, Γέροντα;

– Τοὺς εἶπα, ἀλλὰ ὁ πονηρός, ὅταν φεύγουν ἀπὸ ᾿δῶ, τοὺς λέει ἄλλα· ἀπὸ ᾿δῶ ‐ ἀπὸ ᾿κεῖ τοὺς πάει, καὶ τοὺς φέρνει πάλι στὸν δρόμο του.

– Πῶς θὰ προφυλαχθῆ, Γέροντα, κανεὶς ἀπὸ τοὺς πλανεμένους;

– Μένοντας μέσα στὴν μάνδρα τῆς Ἐκκλησίας μας. Βέβαια, ἂν κάποιος ἀκολουθήση ἀπὸ ἄγνοια ἕναν πλανεμένο, δὲν θὰ τὸν ἀφήση ὁ Θεός. Θὰ τὸν βοηθήση νὰ καταλάβη τὸ λάθος του καὶ νὰ ἐπιστρέψη στὴν ἀλήθεια.

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Γ’ «Πνευματικὸς Ἀγώνας»