"Προσοχή στους πλανεμένους"

– Εἶναι δυὸ‐τρεῖς πνευματικοὶ ποὺ ἔχουν λίγη εὐλάβεια καὶ λίγη βλάβη μαζὶ καὶ μπερδεύουν τὸν κόσμο. Καὶ ὅλους τοὺς βγάζουν δαιμονισμένους. Δὲν ἀκοῦνε κανέναν. «Εἶμαι παπᾶς, λένε, ἔχω ἐξουσία»! Ἂν σᾶς λένε γιὰ τέτοιες περιπτώσεις, νὰ προβληματίζετε τοὺς ἀνθρώπους, γιατὶ κάνουν κακὸ στὴν Ἐκκλησία. 

Νὰ τοὺς λέτε: «Νὰ βρῆτε ἕναν σωστὸ πνευματικὸ νὰ πᾶτε, γιὰ νὰ βοηθηθῆτε». Φθάνουν στὸ σημεῖο νὰ χρησιμοποιοῦν τὸ ὄνομά μου, ἀκόμη καὶ φωτογραφία μου, γιὰ νὰ δίνουν τὴν ἐντύπωση στὸν κόσμο ὅτι ἔχουν ἐπικοινωνία μαζί μου.

Αὐτοὶ βέβαια ἔχουν ἐλαφρυντικά, γιατὶ εἶναι ἐλαφρούτσικοι. Ὑπάρχουν ὅμως κάποια κακοήθη στοιχεῖα ποὺ παρουσιάζουν τὸ ξίδι γιὰ κρασί. Ἕνας ἔκανε τὸν λογιστὴ πρῶτα, κάπου δούλευε, ἀλλὰ τώρα γυρίζει ὅλη τὴν βόρεια Ἑλλάδα καὶ παρουσιάζεται ὅτι εἶναι ὑποτακτικός μου. Λέει ὅτι τοῦ ἔδωσα τὸ διορατικὸ καὶ ἄλλα τέσσερα‐πέντε χαρίσματα, καὶ ἔτσι πλανᾶ τὸν κόσμο καὶ μαζεύει χρήματα.

– Κληρικὸς εἶναι;

– Ὄχι, λαϊκός. Μὲ εἶδε μιὰ φορὰ στὴν Δάφνη καὶ κρύφθηκε, γιὰ νὰ μὴν τὸν δῶ, ἐπειδὴ εἶναι... γνήσιο τέκνο μου! Εὐτυχῶς πίνει, μυρίζει οὖζο, τὸν βλέπουν μερικοὶ ζαλισμένο, καὶ λίγο προβληματίζονται.

Πόσοι τέτοιοι ἀπατεῶνες ὑπάρχουν ποὺ ἐκμεταλλεύονται τὸν πόνο τοῦ κόσμου καὶ κάνουν ἐμπόριο!

Εἶπε κάποιος σὲ μιὰ χήρα γυναίκα: «Τὸ ἕνα χέρι τοῦ ἀνδρός σου δὲν ἔχει λειώσει, γιατὶ ἡ ψυχή του ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ προσευχή». «Τί νὰ κάνω τώρα; λέει ἡ φουκαριάρα. Ἂς τοῦ δώσω χρήματα, γιὰ νὰ προσευχηθῆ γιὰ τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνδρός μου». Ἀφοῦ τῆς πῆρε ἀρκετὰ χρήματα, μετὰ ἀπὸ λίγο τῆς λέει: «Ἄντε, ἀποφύγαμε τὸν πρῶτο κίνδυνο, τώρα εἶναι λίγο καλύτερα...». Δῶσ᾿ του‐δῶσ᾿ του χρήματα, τῆς πῆρε τὴν μισὴ περιουσία, γιὰ νὰ βρῆ ἀνάπαυση ὁ ἄνδρας της!

Εἶναι καὶ μερικοὶ πλανεμένοι ποὺ σταυρώνουν ἀρρώστους, μουρμουρίζοντας κάτι, καὶ δῆθεν τοὺς κάνουν καλά.

Ξεγελιοῦνται οἱ ἄνθρωποι καὶ δὲν πᾶνε νὰ ἐξομολογηθοῦν, νὰ πάρουν τὸν παπᾶ νὰ κάνουν ἕνα εὐχέλαιο ἢ νὰ τοὺς διαβάση μιὰ εὐχή, ἀλλὰ πᾶνε σ᾿ αὐτούς.

Δίνουν ἐν τῷ μεταξὺ καὶ ἕνα σωρὸ χρήματα. Μοῦ εἶπαν ὅτι σὲ ἕνα χωριὸ ἦταν δυὸ πλανεμένοι ποὺ εἶχαν καλὴ συνεργασία!... Ἔφερνε ὁ διάβολος σὲ κάποιον συγχωριανό τους λ.χ. ἕναν δυνατὸ πονοκέφαλο ἢ προκαλοῦσε ἕνα πιάσιμο στὴν μέση καὶ μετὰ πήγαινε στὸν ἕναν πλανεμένο καὶ τοῦ ἔλεγε: «Ὁ τάδε ἔχει δυνατὸ πονοκέφαλο γιὰ τὸν τάδε λόγο». Σὲ κάποια εὐκαιρία ἔλεγε στὸν συγχωριανό του ὁ πλανεμένος: «ἐγὼ ξέρω γιατί σοῦ πονάει τὸ κεφάλι» καὶ τοῦ φανέρωνε ἀμέσως τὴν αἰτία. «Ἀλήθεια, τί ἀποκάλυψη! ἔλεγε ἐκεῖνος. Καὶ τώρα, τί πρέπει νὰ κάνω, γιὰ νὰ μοῦ περάση;». «Νὰ πᾶς στὸν τάδε», τοῦ ἔλεγε καὶ τὸν ἔστελνε στὸν ἄλλον πλανεμένο.

Εἴδατε τί σοφίσθηκε ὁ διάβολος, γιὰ νὰ κρατάη τοὺς ἀνθρώπους στὴν πλάνη; Ἔβαλε δυὸ πλανεμένους νὰ συνεργασθοῦν, ὁ ἕνας νὰ κάνη τὴν διάγνωση καὶ ὁ ἄλλος δῆθεν νὰ θεραπεύη, γιὰ νὰ κρατάη τὸν κόσμο μακριὰ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία.

8 Στὸ μοναστήρι στὸ ὁποῖο ἐκάρη μοναχός.

9 Οἴκημα τὸ ὁποῖο περιλαμβάνει δύο‐τρία κελλιὰ καὶ μικρὸ ναὸ καὶ ἀνήκει σὲ μία ἀπὸ τὶς εἴκοσι Μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

10 Τὸ κτίριο στὶς Καρυές, τὴν πρωτεύουσα τοῦ Ἄθω, ὅπου ἑδρεύει ἡ «Ἱερὰ Κοινότητα», τὸ διοικητικὸ ὄργανο τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τὴν ὁποία συγκροτοῦν εἴκοσι μέλη, ἀντιπρόσωποι τῶν εἴκοσι Μονῶν, ἐκλεγόμενα κάθε χρόνο.

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Γ’ «Πνευματικὸς Ἀγώνας»