"Η σχέση του ανθρώπου με τα ζώα πριν και μετά την πτώση"

– Γέροντα, δῶστε μου μιὰ εὐχὴ γιὰ τὰ Χριστούγεννα. 

– Εὔχομαι ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Παναγία νὰ σὲ ἔχουν κοντά τους σὰν τὸ ἀρνάκι ποὺ εἶναι δίπλα στὴν φάτνη. Νομίζω, περνάει καλά, ὅπως καὶ τὸ βοϊδάκι καὶ τὸ γαϊδουράκι ποὺ ζεσταίνουν τὸν Χριστὸ στὴν φάτνη... «Ἔγνω βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ»1, λέει ὁ Προφήτης Ἠσαΐας. Γνώρισε δηλαδὴ τὸ βοϊδάκι τὸ ἀφεντικό του καὶ τὸ γαϊδουράκι τὴν φάτνη τοῦ Κυρίου του. Γνώρισαν τί ἦταν μέσα στὴν φάτνη καὶ μὲ τὰ χνῶτα τους τὸ ζέσταιναν! Κατάλαβαν τὸν Δημιουργό τους! Ἀλλὰ καὶ τὸ γαϊδουράκι, τί μεγάλη του τιμὴ νὰ πάη τὸν Χριστὸ μετὰ στὴν Αἴγυπτο! Οἱ ἄρχοντες εἶχαν ἅρματα χρυσοκέντητα, καὶ ὁ Χριστὸς τί χρησιμοποίησε! Τί καλὰ νὰ ἤμουν αὐτὸ τὸ γαϊδουράκι!

Μέσα στὸν Παράδεισο τὰ ζῶα αἰσθάνονταν τὴν εὐωδία τῆς Χάριτος καὶ ἀναγνώριζαν τὸν Ἀδὰμ γιὰ ἀφέντη τους2. Μετὰ τὴν παράβαση ὅμως βγῆκαν καὶ αὐτὰ ἀπὸ τὸν Παράδεισο, χωρὶς νὰ φταῖνε, καὶ δὲν ἀναγνώριζαν τὸν Ἀδὰμ γιὰ ἀφεντικό τους, ἀλλὰ ὁρμοῦσαν νὰ τὸν ξεσχίσουν. Ἦταν σὰν νὰ τοῦ ἔλεγαν: «Εἶσαι κακός· δὲν εἶσαι ἀφεντικό μας».

Τώρα, ὅταν ὁ ἄνθρωπος μὲ τὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ πλησιάζη ξανὰ στὸν Θεό, ντύνεται καὶ πάλι τὴν θεία Χάρη, ὁπότε ἐπανέρχεται στὴν κατάσταση ποὺ εἶχε πρὸ τῆς πτώσεως καὶ τὰ ζῶα τὸν ἀναγνωρίζουν γιὰ ἀφεντικό τους. Τότε κινεῖται ἄφοβα ἀνάμεσα στὰ ἄγρια ζῶα, τὰ ὁποῖα παύουν πιὰ νὰ εἶναι ἄγρια, ἀφοῦ τὸ ἀφεντικό τους ἔχει ἡμερέψει.

1 Ἠσ. 1, 3.

2 Βλ. Γέν. 1, 28.  

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Ε’ «Πάθη καὶ Ἀρετὲς»