Απόσπασμα:
Οι
πλανεμένοι
π. Χρ.: Μπορεί να πέσει γέροντα, ο ασκούμενος
στην ευχή, να πέσει σε πλάνη ότι έχει και αποκαλύψεις και ότι βλέπει αγγέλους,
ότι συνομιλεί με την Παναγία;
π. Στ.: Βεβαίως γι’ αυτό έχομε αυτή την
κατηγορία των φωτισμένων, των λεγομένων φωτισμένων, που είχαν ταλαιπωρήσει κατά
πολύ την Αθήνα, την εκκλησία, κατά το μάλλον ή ήττον από ένα πρόσωπο της κυρίας
Ζολώτα ή ενός περιφήμου μεγάλου ανθρώπου εκεί δεν ξέρω τι ακριβώς ποια ήταν η
ιδιότητά του πάντως… Κατάφερνε αυτό ακριβώς που
συμβαίνει και με τους Πεντηκοστιανούς: κατά την διάρκεια των κραυγών
τους, να ’χουν αίσθηση ότι μιλούν ξένες γλώσσες, και βλέπουν αγγέλους ή οράματα
ή οτιδήποτε άλλο.
π. Χρ.: Εκεί έχομε δαιμονικές παρεμβάσεις;
π. Στ.: Έχουμε δαιμονικές παρεμβάσεις
καθαρές. Και αυτό φαίνεται βέβαια από την ακαταστασία των λογισμών που
έχουμε στη συνέχεια, από την ασυνέπεια που διακρίνεται στη ζωή τους, από την
ταραχή που τους διακρίνει, και από τον θυμόν που διεγείρεται όταν θέλουν να
υπερασπιστούν το δίκαιο ή το καλό. Σ’ αυτές τις
περιπτώσεις διακρίνεται ότι ο άνθρωπος έχει πλάνη. Και φαίνονται οι
πλάνες που έχουν οι πλανεμένοι ας πούμε, από πολλά άλλα, από πολλά άλλα
εξωτερικά στοιχεία, ενδείξεις μεν, δεν μπορώ ακριβώς να σας τις πω τώρα, αλλά
φανερές όμως, ότι ο άνθρωπος αυτός βρίσκεται υπό την επίδραση της πλάνης.
Ενδεικτικά δηλαδή ότι επηρεάζεται από το διάβολο.
π. Χρ.: Και γιατί οι άνθρωποι αφήνουν την
εκκλησία μας την Αγία, την ορθόδοξο, την ταμιούχο της θείας χάριτος, και
πηγαίνουν στα βουρκόνερα των Πεντηκοστιανών, τι αναζητούν εκεί; Είναι η πλάνη
του διαβόλου και θα φωτιστούν με το Πνεύμα το Άγιο;
π. Στ.: Αυτό που επιδίωξε ο διάβολος, να
φτάσει να γίνει όμοιος με τον Θεόν, αυτό επιδιώκει και το Εγώ μας. Ε,
διαβάζουμε τον βίο ενός Αγίου και θέλουμε να του μοιάσουμε από σήμερα μέχρι
αύριο.
π. Χρ.: … Δε γίνεται…
π. Στ.: Ε δε γίνεται, γι’ αυτό, επειδή δεν
γίνεται, και επειδή αυτό χρειάζεται πολύς αγώνας και πολλή πάλη,
γι’ αυτό ακριβώς έρχεται και η πλάνη. Αν δεν καλλιεργηθεί το πνεύμα το
ταπεινόν, το ταπεινό φρόνημα, η ταπείνωσις, και αν δεν κυριαρχήσει σαν
βεβαιότητα μέσα στην ψυχή μας ότι «τοις ταπεινοίς
δίδωσι χάριν», δεν θα μας βοηθήσει ο Θεός, και θα πέφτουμε από την μία
πλάνη στην άλλη. Χρειάζεται να μάθουμε να έχουμε καθαρή εξαγόρευση των
λογισμών. Το λέω γι’ αυτούς που κάνουν προσευχή, ή γι’ αυτούς που είδαν ή
άκουσαν ή αισθάνθηκαν κάτι. Ο παππούλης που δεν θα έχει, ας το πούμε τρόπον
τινά, το ειδικό αυτό χάρισμα, ή που δεν θα είναι γνώστης κάποιων τοιούτων
πνευματικών καταστάσεων, αν έχει και κείνος το ταπεινό φρόνημα, και πει από
μέσα του Θεέ μου βοήθησέ με τώρα, να του δώσω μια σωστή απάντηση, θα φωτιστεί.
Θα του δώσει τέτοια απάντηση που θα αποστομώσει το δαίμονα, και τον διάβολο της
πλάνης, και θα δείτε ποία ταραχή θα δημιουργηθεί τότε στον άνθρωπο. Θα το
διαπιστώσετε. Εσείς, κατόπιν εγώ, οποιοσδήποτε άλλος, δεν θα ενθυμούμεθα ύστερα
από καιρό, την απάντηση που εδώσαμε, σ’ αυτόν τον ευλογημένο άνθρωπο, ο οποίος
όμως μπορεί με την απάντησή μας να έχει σωθεί.
Μας συγχωρείτε για το μονοτονικό και τυχόν λάθη ορθογραφίας.
Η ομιλία αυτή έχει ήδη δημοσιευτεί
σαν video στο Internet, στην παρακάτω διεύθυνση http://www.youtube.com/watch?v=ocJR7zgxmj8&feature=related
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου