Απόσπασμα:
+++
Πάσχιζε να
περικόπτη την εγωιστική αυτάρκεια και τις διχαστικές διακρίσεις μεταξύ των
συνανθρώπων, αλλά - και τούτο αξίζει να το
προσέξουμε ιδιαιτέρως - χωρίς και να εξισώνη συγκρητιστικά την
Ορθόδοξο πίστι με τα διάφορα θρησκεύματα, που «αλώνιζαν» τότε στην σκλαβωμένη
πατρίδα. Έτερον εκάτερον.
«Όλοι οι
άνθρωποι», έλεγε, «είνε από ένα πατέρα και από μίαν μητέρα, και διά τούτο
είμεθα όλοι οι άνθρωποι αδελφοί· μόνον η πίστις μας χωρίζει» (Κ. 128). Δηλαδή·
συμβιώνουμε μεν ανεκτικά και με αλληλοσεβασμό
όλοι μαζί στον παρόντα κόσμο - σιτάρι και ζιζάνια κατά την παραβολή του Κυρίου -,
αλλά δεν ξεχνάμε ότι με κάποιους διαφέρουμε
στην πίστι.
Αλλοίμονο αν, εν ονόματι
μιας ειρηνικής συνυπάρξεως, είμαστε έτοιμοι να νοθεύσουμε, έστω και λίγο, την
πίστι μας.
Και αυτό που κήρυττε το εννοούσε και το τηρούσε.
Αν
δεν υπήρχε πράγματι αυτή η στερεά προσήλωσι στην Ορθόδοξο πίστι, ούτε ο ίδιος ο
άγιος Κοσμάς θα ετιμάτο σήμερα ως ιερομάρτυς ούτε το πλήθος των άλλων νεομαρτύρων της
τουρκοκρατίας θα είχαν αγιάσει.
Θα
μπορούσαν και εκείνοι, επικαλούμενοι τις όντως έκτακτες και αφόρητες συνθήκες, να επινοήσουν
συναινετικές «φόρμουλες» και άγνωστα ως τότε θρησκευτικά σχήματα και μορφώματα,
εκκλησιολογικώς αθεμελίωτα και αστήρικτα, ώστε να δικαιολογούν συμβιβασμούς και υποχωρήσεις,
και να μη εμφανίζωνται στους κατακτητάς Οθωμανούς και στους κυριάρχους εβραίους
ανυπότακτοι και στους ασύδοτους δυτικούς (παπικούς και προτεστάντες)
αντιδραστικοί, διχαστικοί, ασύμβατοι με το κατεστημένο και τελικά οβελιστέοι,
ήγουν άξιοι μαρτυρικού θανάτου.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ» ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου