«Το ισχυρότερο όπλο του είναι η δική μας απόγνωση

Απόσπασμα:

«Το ισχυρότερο όπλο του είναι η δική μας απόγνωση

Τίποτε δεν είναι τόσο ισχυρό όπλο στο διάβολο, όσο η απόγνωσή μας. Γι’αυτό δεν τον ευχαριστούμε τόσο πολύ όταν αμαρτάνουμε, όσο όταν κυριευόμαστε από απελπισία.

Έτσι και στην περίπτωση εκείνου που πόρνευσε, ο Παύλος φοβάται πολύ περισσότερο από την αμαρτία την απόγνωση.

Πρόσεχε, λοιπόν, πώς ο Παύλος φοβάται την απόγνωση σαν μεγάλο όπλο του διαβόλου. Διότι αφού είπε στους γύρω του «επιβεβαιώστε (δείξτε καθαρά) την αγάπη σας προς αυτόν που αμάρτησε», προσθέτει και την αιτία: «για να μην τον καταπιεί ο διάβολος εξαιτίας της υπερβολικής λύπης που αυτός έχει» (Β’ Κορ. 2,7).

Μέσα στο φάρυγγα του λύκου, λέγει, βρίσκεται το πρόβατο. Ας προλάβουμε λοιπόν, να το αρπάξουμε, προτού το καταστρέψει ο διάβολος και καταπιεί το μέλος μας.

Μέσα σε τρικυμία βρίσκεται τώρα το πλοίο. Ας προσπαθήσουμε να το σώσουμε προτού ναυαγήση. Διότι, όπως καταβυθίζεται το σκάφος όταν φουσκώνη η θάλασσα και τα κύματα υψώνονται από παντού, έτσι και η ψυχή, όταν την περιτυλίγει από παντού η λύπη, πνίγεται γρήγορα, εάν δεν έχη κάποιον να απλώση το χέρι και να τη βοηθήση. Και η λύπη, που είναι σωτήρια για τα αμαρτήματα (αφού όταν έρχεται μετά από μια αμαρτία που πράξαμε μας οδηγεί στη Θεάρεστη ταπείνωση και στη σωτήρια μετάνοια), γίνεται καταστρεπτική εξαιτίας της άμετρης χρήσεως (όταν αφήσουμε να μας κυριεύει σε υπερβολικό βαθμό).

Μας κόβει την ελπίδα στο Θεό

Γι’αυτό ο διάβολος μάς βάζει τους λογισμούς της απογνώσεως, για να μας κόψη την ελπίδα στο Θεό, αυτή την ασφαλή άγκυρα, το στήριγμα της ζωής μας, την χειραγωγό της οδού που οδηγεί προς τον ουρανό, τη σωτηρία των ψυχών που αυτός θέλει να χάνονται. «Διότι η Αγία Γραφή λέγει, με την ελπίδα σωθήκαμε» (Ρωμ. 8,24).

Αυτή λοιπόν η ελπίδα, που σαν ισχυρό σχοινί έχει κρεμασθεί από τον ουρανό, βαστάει τις ψυχές μας, και ανεβάζοντας σιγά - σιγά στο ύψος εκείνο αυτούς που την κρατούν σφικτά, τους εξυψώνει πάνω από τα κύματα των συμφορών της ζωής.

Εάν λοιπόν, κάποιος αποχαυνωθή και αφήση αυτή την ιερή άγκυρα, τότε αμέσως θα πέση και θα πνιγή στην άβυσσο της κακίας.

Αυτό γνωρίζοντας καλά ο πονηρός, μόλις αντιληφθή ότι έχουμε κάποιο βάρος στη συνείδησή μας από τις κακές πράξεις, έρχεται και αυτός και μας προσθέτει το λογισμό της απελπισίας, που είναι πιο βαρύς κι από το μολύβι. Κι αν τον δεχθούμε, τότε αναγκαστικά, αφού παρασυρθούμε από το βάρος μας προς τα κάτω, θα κοπούμε από το σχοινί και θα έλθουμε στο βάθος των κακών.»

Υπό Βενεδίκτου Ιερομονάχου Αγιορείτου 

Έκδοσις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου 
Νέα Σκήτη Αγίου Όρους (2010) 

Έκδοσις 14^η

Αποσπάσματα 

Κείμενο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

πηγή