«Προσέχετε εαυτοίς και παντί τω ποιμνίω εν ω το Πνεύμα το Άγιον έθετο υμάς επισκόπους και πρεσβυτέρους, ποιμένειν την Εκκλησίαν του Κυρίου και Θεού»

Κυριακή 23 Μαΐου 1999

Οι εξωτερικοί καί οι εσωτερικοί εχθροί τής Εκκλησίας. Οι προβατόσχημοι λύκοι καί η ευθύνη ποιμένων καί ποιμενομένων

155-γ
Κυρ. Αγ.Πατέρων, 1999.

«Προσέχετε εαυτοίς και παντί τω ποιμνίω εν ω το Πνεύμα το Άγιον έθετο υμάς επισκόπους και πρεσβυτέρους, ποιμένειν την Εκκλησίαν του Κυρίου και Θεού» από το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα.
Εδώ χριστιανοί μου γίνεται λόγος από τον Απόστολο Παύλο για την Εκκλησία και τους ποιμένας. Η Εκκλησία είναι το μυστικό σώμα του Χριστού και κοινωνία θεώσεως. Η Εκκλησία είναι η μάντρα του Χριστού. Αυτή την εικόνα δίνει ο Παύλος στους πρεσβυτέρους της Εφέσου. Εκκλησία δηλαδή είναι μια ποίμνη, ένα μαντρί με πρόβατα λογικά. Ένα μαντρί που μπορεί να χωρέσει όλους τους ανθρώπους όλης της γης. Ένα πνευματικό μαντρί που φυλάσσει και σώζει όσους καταφεύγουν μέσα σ’ αυτό.
Μαντρί λοιπόν η Εκκλησία, λογικά πρόβατα όλοι οι χριστιανοί που έχουν ορθή πίστη και ποιμένες οι επίσκοποι και οι ιερείς.

Βέβαια ο πρώτος ποιμένας, ο μέγας ποιμένας, ο αρχιποιμένας είναι ο Χριστός. Αυτός που όταν είδε πολύ τον όχλον «εσπλαχνίσθη επ’ αυτοίς ότι ήσαν πρόβατα μη έχοντα ποιμένα» όπως μας τονίζει το κατά Μάρκον Ευαγγέλιον.
Πρώτοι ποιμένες μετά τον Κύριον υπήρξαν οι Απόστολοι ως φυσικοί διάδοχοι του Σωτήρος Χριστού. Οι Απόστολοι όπως είναι γνωστόν μαθήτευσαν εις πάντα τα έθνη, σε ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο. Όπου πήγαιναν ίδρυαν εκεί και μια τοπική Εκκλησία όπου σε αυτήν εγκαταστούσαν και σαν ποιμένες επισκόπους και πρεσβυτέρους ιερείς, όπως αποδεικνύεται από τις Πράξεις των Αποστόλων, το πέμπτο κατά σειρά βιβλίον της Καινής Διαθήκης αλλά όμως και από τις επιστολές του Παύλου, του Ιωάννου, του Ιακώβου, του Πέτρου και λοιπά.

Ποιμένες λοιπόν οι επίσκοποι αλλά ποιμένες και όλοι οι ιερείς. Οι παπάδες, οι πρεσβύτεροι, οι πνευματικοί εξομολόγοι και γενικά όλοι οι κληρικοί. Κάθε παπάς, και ο πιο απλός, στην ενορία του, στο ναό του και ιδιαιτέρως στο ιερό εξομολογητήριον είναι και ένας μικρός επίσκοπος όπου στέκεται ακοίμητος φρουρός εκεί όπου τον έταξε ο Θεός, δηλαδή φρουρό και τσοπάνο στο μαντρί της Εκκλησίας. Γι’ αυτό και πολύ βαριά η ευθύνη στους ώμους των πρεσβυτέρων και στους δικούς μου. Αλίμονό του αν χαθεί ένα πρόβατο εξαιτίας της αδιαφορίας του ή της απροσεξίας του ή ακόμα και της αταξίας του. Πολύ πολύ βαρύ το πετραχήλι.
Αλλά και τα λογικά πρόβατα, σεις δηλαδή οι χριστιανοί, οφείλετε και πρέπει να αναγνωρίζετε την ιδιαιτερότητα, αλλά την κυριότητα και την πατρότητα του ιερέως, του πνευματικού, του πνευματικού πατρός, κάνοντας διακριτική πνευματική υπακοή. Αυτό σημαίνει ότι η σωτηρία δεν είναι μόνο θέμα πνευματικής μέριμνας των ποιμένων, ημών δηλαδή των ιερέων, αλλά και ενδιαφέρον από μέρους των χριστιανών για άσκηση και αγώνα πνευματικό. Έχουμε κι εμείς τις ευθύνες μας αλλά έχετε κι εσείς τις δικές σας. Για την τήρηση των ευαγγελικών εντολών, για την καλλιέργεια των θειοτάτων αρετών, για τη συμμετοχή στα δύο σωστικά μυστήρια και ιδιαιτέρως για την πνευματική καλλιέργεια του ταπεινού φρονήματος και της καθημερινής μετανοίας.
Θα κάμουν οι ιερείς τον αγώνα τους και μάλιστα μερικές φορές χρειάζεται και μέχρι αυτοθυσίας. Αλλά θα κάνετε κι εσείς τον δικό σας αγώνα.

+++

Χριστιανοί μου, συγχωρήσατέ μοι το ύψωμα της φωνής. Σαν τσοπάνος σας, σαν ποιμένας σας και σαν πνευματικός σας, σας βεβαιώνω ότι οι διωγμοί, οι εξορίες και τα βασανιστήρια σκοτώνουν μόνον το σώμα αλλά χαρίζουν στην ψυχή το στεφάνι του μαρτυρίου και τον Παράδεισο. Οι αιρέσεις όμως με τις πνευματικές τους διαστροφές γύρω από τις αλήθειες του Ευαγγελίου σκοτώνουν την ψυχή και την κολάζουν μια για πάντα στους αιώνας των αιώνων.

Σαν ποιμένας σας λέγω ότι έξω απ’ το μαντρί της Εκκλησίας δεν υπάρχει σωτηρία, αλλά και μέσα στο μαντρί χρειάζεται υπακοή στο Ευαγγέλιο και τήρηση των εντολών.
Μέσα στο μαντρί υπάρχει η τράπεζα, η αγία τράπεζα, που χορηγεί δωρεάν Σώμα και Αίμα Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον.
Μέσα στο μαντρί της Εκκλησίας βρίσκεται το πετραχήλι του πνευματικού για να ξεπλυθούν και συγχωρεθούν οι αμαρτίες όλων όσων μετανοούν και προστρέχουν σ’ αυτό.
Μέσα στο μαντρί της Εκκλησίας βρίσκεται το φως, η ζωή, η χαρά, η ειρήνη, η αληθινή ευτυχία. Το δήλωσε και ο ίδιος «Εγώ ειμί το φως του κόσμου. Ο ακολουθών εμοί, ο μη περιπατήσει εν τη σκοτία αλλ’ έξει το φως της ζωής». «Εγώ ειμί η Ανάστασις και η ζωή», δήλωσε στις αδερφές του Λαζάρου, Μάρθα και Μαρία, για να πει ύστερα από λίγο «Λάζαρε, δεύρο έξω». «Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια» δήλωσε αλλού. «Εγώ είμαι ο λαλών συ» είπε στη Σαμαρείτιδα. Ο Χριστός, ο Σωτήρας.
Γι’ αυτό αδερφοί μου, εκείνο το οποίο σας παρακαλώ πάρα πολύ είναι να είστε κοντά σε έναν πνευματικό. Εσείς θα τον διαλέγετε, όπως διαλέγετε τον γιατρό σας. Αλλά μέσα στο μαντρί της Εκκλησίας. Μόνον μέσα στην Εκκλησία υπάρχει η σωτηρία και σ’ αυτήν να βρισκόμαστε και μέσα σ’ αυτήν να κλείσουμε τα μάτια μας.

Αμήν

Απομαγνητοφωνημένα (και ηχητικά) κηρύγματα του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

πηγή