«Ὄχι, τοῦ λέω, νά μήν κόψης τὰ χάπια. Νά πετάξης τόν λογισμό πού σέ βασανίζει καί ὕστερα νά τά κόψης. Ἂν δέν πετάξης τόν λογισμό, ἔτσι θά πᾶς· θά ταλαιπωρῆσαι»

Ἦρθε κάποιος νεαρὸς ἀναστατωμένος καὶ μοῦ εἶπε:
«Γέροντα, δὲν πρόκειται νὰ διορθωθῶ. Μοῦ εἶπε ὁ πνευματικός μου: ʺαὐτὰ εἶναι καὶ κληρονομικά...ʺ».
Τὸν εἶχε πιάσει ἀπελπισία. Ἐγώ, ὅταν μοῦ πῆ κάποιος ὅτι ἔχει προβλήματα κ.λπ., θὰ τοῦ πῶ:
«Αὐτὸ συμβαίνει γι᾿ αὐτὸν καὶ γι᾿ αὐτὸν τὸν λόγο· γιὰ ν᾿ ἀλλάξης, πρέπει νὰ κάνης ἐκεῖνο κι ἐκεῖνο».

Τὸν εἶχε πιάσει ἀπελπισία. Ἐγώ, ὅταν μοῦ πῆ κάποιος ὅτι ἔχει προβλήματα κ.λπ., θὰ τοῦ πῶ:
«Αὐτὸ συμβαίνει γι᾿ αὐτὸν καὶ γι᾿ αὐτὸν τὸν λόγο· γιὰ ν᾿ ἀλλάξης, πρέπει νὰ κάνης ἐκεῖνο κι ἐκεῖνο».

Ἔχει λ.χ. κάποιος ἕναν λογισμὸ ποὺ τὸν βασανίζει καὶ δὲν κοιμᾶται, παίρνει χάπια γιὰ τὸ κεφάλι, γιὰ τὸ στομάχι καὶ μὲ ρωτάει:
«Νὰ κόψω τὰ χάπια;».
«Ὄχι, τοῦ λέω, νὰ μὴν κόψης τὰ χάπια. Νὰ πετάξης τὸν λογισμὸ ποὺ σὲ βασανίζει καὶ ὕστερα νὰ τὰ κόψης. Ἂν δὲν πετάξης τὸν λογισμό, ἔτσι θὰ πᾶς· θὰ ταλαιπωρῆσαι».

Γιατί, τί θὰ ὠφελήση νὰ κόψη τὰ χάπια, ὅταν κρατάη μέσα του τὸν λογισμὸ ποὺ τὸν βασανίζει;

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Γ’ «Πνευματικὸς Ἀγώνας»