«Αύτά άναλυτικά σού τά άναφέραμε, Πνευματικέ, στό παρόν
Κεφάλαιο καί φρόντιζε νά τά μελετάς συνέχεια, διότι έχεις μεγάλη άνάγκη τής
γνώσεώς τους· διότι γνώριζε, ότι τό δυσκολώτερο καί λεπτότερο έργο τού
επαγγέλματος σου είναι ή θεωρία καί γνώσις τών τής ψυχής λογισμών καί παθών καί
ή έπιστημονική τους θεραπεία.
Γι’ αύτό νά μή
μοιάσης μέ μερικούς άνόητους, πού ισχυρίζονται, ότι οί λογισμοί δέν
είναι άμαρτία· άπό τούς λογισμούς ό άνθρωπος δέν κολάζεται καί άλλα παρόμοια.
Άλλά νά είσαι πεπεισμένος καί πληροφορημένος, ότι κάθε άμαρτία, άλλά καί αύτή ή
ίδια κόλασις, έχει τήν άρχή καί ρίζα καί κέντρο της
στόν κακό λογισμό· καί άντίστροφα πάλι, ό κακός λογισμός είναι τής κάθε
άμαρτίας καί αύτής τής ίδιας κολάσεως άρχή καί ρίζα καί κέντρο· διότι όπως ή
μικρή ψηφίδα καί πέτρα, όταν τύχη νά πέση μέσα σέ κάποιο πηγάδι, πρώτα κάνει
έναν μικρό κύκλο, έπειτα ό μικρός κύκλος κάνει άλλον μεγάλο καί ό μεγάλος άλλο
μεγαλύτερο καί έτσι πηγαίνει μέχρι τήν άκρη τού πηγαδιού, έτσι καί ή μία προσβολή ένός κακού λογισμού γεννά
τόν έμπαθή συνδυασμό· ό συνδυασμός γεννά τήν συγκατάθεσι· ή συγκατάθεσις τήν
πράξι· ή πράξις τήν συνήθεια· ή συνήθεια τήν έξι· ή έξις τήν άμετανοησία· ή
άμετανοησία τήν κόλασε
Βλέπεις τήν μεγάλη αύτή καί άλληλένδετη άλυσίδα,
ότι τήν άρχή καί τό κέντρο της έλαβε άπό τόν κακό λογισμό; ώστε τό παν στέκεται
στόν λογισμό. Γι’ αύτό ό μέν Θεσσαλονίκης θείος Γρηγόριος είπε ότι σέ όλα τά
άμαρτήματα ό νούς είναι πρωτοπαθής, διότι
αύτός πρώτα πάσχει καί πληγώνεται άπό τόν λογισμό τής άμαρτίας (Έπιστ. στήν
Ξένη)· ό δέ συνώνυμός του Θεολόγος Γρηγόριος, πρωτότοκα τής Αίγύπτου, δηλαδή
τής άμαρτίας, ονομάζει τούς έμπαθείς λογισμούς· διότι άπό
τούς έμπαθείς λογισμούς γεννιούνται καί άλλα δεύτερα καί τρίτα καί
τέταρτα τής άμαρτίας τέκνα, σπέρμα τών Χαλδαίων, δηλαδή τών δαιμόνων· διότι άπό
τό σπέρμα αύτό τών λογισμών συλλαμβάνονται καί γεννιώνται τά πονηρά έργα νήπια
τής θυγατρός τής Βαβυλώνος, δηλαδή τής άμαρτίας, πού προέρχεται άπό τήν
σύγχυσι, όπως έρμηνεύει ό Νικήτας· διότι αύτά τά νήπια τών λογισμών αύξάνονται
καί γίνονται άνδρες μέ τήν πράξι· «Καί
θρηνεί ή Αίγυπτος τά πρωτότοκα τών δικών της λογισμών καί πράξεων· αύτό κατ’
έξαίρεσι όνομάζεται στήν Γ ραφή καί σπέρμα Χαλδαϊκό· καί νήπια Βαβυλώνια, πού
προσκρούουν στήν πέτρα καί διαλύονται» (Λόγ. στό Πάσχα).
‘Οπότε, έάν έσύ, Πνευματικέ, θανατώσης τούς
έμπαθείς λογισμούς τού μετανοούντος μέ τήν συμβουλή σου, γίνεσαι άλλος Άγγελος, πού έξολοθρεύει τά πρωτότοκα τής
Αίγύπτου, γιά τόν όποίο γίνεται άναφορά στήν “Εξοδο (Κεφ. 12,23).
Γίνεσαι όμοιος μέ τόν Θεό, ό όποίος λέει νά έξαλείψη τό σπέρμα τών Χαλδαίων·
«’Επειδή σέ άγάπησα, έκανα τό θέλημά σου στήν Βαβυλώνα, ώστε νά έξολοθρεύσω
τούς άπογόνους τών Χαλδαίων» (Ήσ. 48,14)· καί άξιώνεσαι τού Μακαρισμού έκείνου,
πού λέει ό θείος Δαυίδ, έπειδή συντρίβεις αύτά τά νήπια τών κακών λογισμών, πρό
τού νά μεγαλώσουν· «Μακάριος, όποίος συλλάβει τά νήπιά σου καί τά ρίξη έπάνω
στήν πέτρα» (Ψαλμ. 136,9). Όχι μόνον έσύ, άλλά καί
έκείνος πού μετανοεί γίνεται μακάριος, διότι μέ τήν έξομολόγησι[47]
συντρίβει τούς κακούς του λογισμούς στήν Πέτρα, δηλαδή στόν Χριστό,
προστρέχοντας σ’ αύτόν μέ τήν προσευχή καί επικαλούμενος τήν βοήθειά του.
Τί νά περιττολογώ; Όποιος έχει στήν καρδιά του
έμπαθείς καί κακούς λογισμούς, βρίσκεται ένώπιον τού Θεού, πού έξετάζει καρδίας
καί νεφρούς, συχαμερός καί μοιχός καί άκάθαρτος· έτσι τό άποφάσισε ό ίδιος ό
Θεός, λέγοντας γιά τούς πονηρούς λογισμούς· «αύτά είναι έκείνα πού κάνουν
άκάθαρτο τόν άνθρωπο» (Ματθ. 15,20). Καί ό Σολομών λέει· «Συχαμερός είναι στόν
Κύριο ό άδικος λογισμός» (Παρ. 15,26).
Έάν όμως έσύ, Πνευματικέ, έλευθερώσης τόν
μετανοούντα άπό τούς παρόμοιους λογισμούς, καθαρίζεις τά έσωτερικά τής ψυχής
του άπό τήν άκαθαρσία καί, όταν γίνουν αύτά καθαρά, σίγουρα θά είναι καθαρά καί
όλα τά έξωτερικά έργα καί οί πράξεις του, όπως είπε ό Κύριος· «Καθάρισε πρώτα τό έντός τού ποτηριού καί τού πινακίου,
γιά νά γίνη καθαρό καί τό έκτος αυτών» (Ματθ. 23,26)· καί άν άγιάσης τήν
ρίζα, πού είναι ή καρδιά του, άγιοι βέβαια θά γίνουν καί οί κλάδοι, πού είναι
τά άποτελέσματα καί τά έργα του· «Καί άν είναι ή ρίζα άγια, άγιοι θά είναι καί
οί κλάδοι» (Ρωμ. 11,16).
Απόσπασμα
Εισαγωγή κειμένων σε πρώτη
αποκλειστική δημοσίευση στο Ορθόδοξο Διαδίκτυο από το Βιβλίο :
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
«ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΑΡΙΟΝ»
Σύντομη διδασκαλία πρός τόν
Πνευματικό πώς νά έξομολογή μέ βοηθό τούς Κανόνες τού άγίου Ίωάννου τού
Νηστευτού έξηγημένους μέ άκρίβεια, γλαφυρή συμβουλή πρός τόν μετανοούντα πώς νά
έξομολογήται, καί λόγο ψυχωφελή περί μετάνοιας.
Η ηλεκτρονική επεξεργασία
ψηφοποίηση σκανάρισμα, μορφοποίηση κειμένου και εικόνων έγινε από τον Ν.Β.Β
ΠΗΓΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου