Μελέτημα
19ο
Ο
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στο λόγο του περί νήψεως και
προσευχής, λέει τα πιο κάτω: «Αδελφοί,
ν’ ασχολείσθε πάντοτε με τη νοερά προσευχή και να μην απομακρύνεστε από τον
Κύριο Ιησούν, μέχρις ότου πετύχετε τα ελέη Του και τους οικτιρμούς Του. Να μη
ζητάτε τίποτε άλλο ειμή το άπειρον αυτού έλεος και τούτο αρκεί για τη σωτηρία
σας. Ζητούντες δε το έλεος του Θεού, να βοάτε με ταπεινή και συντριμμένη καρδιά
από το πρωί μέχρι το βράδυ και αν είναι δυνατόν και όλη τη νύχτα
λέγονταςσυνέχεια «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησον ημάς».
Όθεν σας
παρακαλώ, αδελφοί, βιάζετε το νου σας στην ευχή
τούτη μέχρι θανάτου. Γιατί το έργο αυτό της
προσευχής απαιτεί βία μεγάλη, γιατί το
πολεμούν οι δαίμονες και στενή και θλιμμένη είναι η οδός, που οδηγεί
στην αιώνια ζωή και όσοι βιάζονται εισέρχονται, όπως είπε και το αψευδές στόμα
του Κυρίου μας. Και δεύτερον παρακαλώ, αδελφοί, μη ξεκόβετε την καρδιά σας και
το νου σας από τον Θεό, αλλά προσέχετε να κρατάτε την καρδιά σας καθαρή από
κάθε πονηρό λογισμό επικαλούμενοι το όνομα του Κυρίου Ιησού, έως ότου φυτευθεί στις καρδιές σας το σωτήριο και πανάγιο όνομα του
Κυρίου Ιησού και μορφωθεί μέσα σας ο Χριστός.
Τότε θα
νιώσετε μέσα στις καρδιές σας τα υπερφυσικά και ουράνια αυτού χαρίσματα και
ενεργείας και μη ξεχνάτε ποτέ ότι «η Βασιλεία των Ουρανών ανήκει σε
κείνους που βιάζουν τις θύρες της». Και
τρίτην, αδελφοί, παράκληση σας απευθύνω. Μη παύσετε μήτε ν’ αμελήσετε τον κανόνα
τούτο της νοεράς προσευχής, γιατί άκουσα να λέγουν οι Πατέρες μας: Εκείνος που αμελεί
τον κανόνα τούτον της προσευχής δεν είναι Χριστιανός! Γιατί ο Χριστιανός κι όταν τρώγει κι όταν πίνει κι όταν
κάθεται κι όταν εργάζεται κι όταν βαδίζει, οφείλει να κράζει αδιάκοπα μέσα στην
καρδιά του το «Κύριε Ιησού
Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησον με».
Κι αυτό
ίνα η συνεχής αυτή ενθύμηση του ονόματος του Κυρίου Ιησού κινήσει σε πόλεμο το δράκοντα,
που φωλιάζει στις καρδιές μας. Και τότε, είτε τα καλά και θεία χαρίσματα είτε
τα κακά και τα πάθη, που κρύβονται μέσα μας, θα βρει και θα τα γνωρίσει με τη
νοερά Προσευχή, η με αυτήν ασχολούμενη ψυχή. Και πρώτον μεν θα γνωρίσει κάθε
ρυπαρό και πονηρό μολυσμό, δεύτερον δε θα νιώσει τα καλά και θεία χαρίσματα,
διότι η ευχή θα καταβάλει όλη τη δύναμη του
διαβόλου, που ενεργεί μέσα μας, και σιγά - σιγά θα την εκμηδενίσει!
Το όνομα
του Κυρίου Ιησού κατερχόμενο στα βάθη της καρδιάς μας θα κατατροπώσει το
δράκοντα τον κρατούντα τις νομές της καρδιάς μας, θα ελευθερώσει την ψυχή μας
από την εξουσία του διαβόλου και θα ζωντανέψει αυτήν, που ήταν νεκρή από την
αμαρτία! Για τούτο συνέχεια να επικαλείσθε το όνομα
του Κυρίου Ιησού, μέχρις ότου η καρδιά καταπιεί τον Κύριον, και πάλιν ο
Κύριος καταπιεί την καρδιά, κι έτσι η καρδιά και ο Κύριος γίνουν ένα πράγμα. Αλλά
πρέπει να γνωρίζετε ότι δεν μπορείτε να πετύχετε αυτό το έργο σε μια ή δυο μέρες,
αλλά χρειάζεται και χρόνος μακρύς και αγώνας πολύς, μέχρις ότου να εξέλθει από την
καρδιά ο σατανάς, να εισέλθει δε και να ενοικήσει και κατοικήσει σ’ αυτήν ο
Δεσπότης Χριστός!.. Τούτο επιβεβαιώνει και ο Θείος
Παύλος γράφοντας: «Έχετε να
πολεμήσετε εχθρούς όχι αισθητούς και σωματικούς, αλλά ασώματους και αόρατους,
τους πονηρούς δαίμονες, τους άρχοντες του σκοτεινού τούτου και παρερχόμενου
κόσμου». Ο ίδιος Άγιος λέει
για την προσευχή: «Η προσευχή, όταν
την κάνουμε με την καρδιά μας, όσο αμαρτωλοί κι αν είμαστε, μας καθαρίζει». Η αγάπη του Θεού είναι πολύ μεγάλη,
ενώ εμείς, αν και είμαστε αμαρτωλοί, δεν θέλουμε να δώσουμε ούτε λίγη ώρα για
ευχαριστίες στον Θεό, ανταλλάσσουμε δε το χρόνο της προσευχής, που είναι ο πιο
πολύτιμος απ’ όλους, με βιοτικές και ανωφελείς φροντίδες, ξεχνώντας το Θεό και
το καθήκον και το συμφέρον μας. Εξαιτίας αυτού πολλές φορές παθαίνουμε
ατυχήματα και δυστυχήματα, τα οποία πάλι η αγάπη και η πρόνοια του Θεού τα
χρησιμοποιεί, για να μας οδηγήσει και να μας διδάξει να στρέψουμε την καρδιά σ’
Εκείνον και να πετύχουμε τη σωτηρία της ψυχής μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου