Η Ρωσία αναπτύχθηκε
περισσότερο από όλες τις χώρες του G7!
Θεόφραστος
Ανδρεόπουλος | email: andreopoulos@pronews.gr
Οι δυτικές κυρώσεις δεν έχουν κάνει τίποτα για να αποτρέψουν τη Ρωσία
από τη συνέχιση της επιχείρησή της στην Ουκρανία ενώ βλάπτουν
τη Βρετανία και την Ευρώπη περισσότερο από τη Μόσχα, αναφέρει
το δημοσίευμα της βρετανικής Daily Mail.
Πάνω από δύο χρόνια αφότου ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν δήλωσε ότι «το
ρούβλι θα μετατραπεί σε συντρίμμια» λόγω των κυρώσεων, η ρωσική οικονομία
φαίνεται να είναι πιο ανθεκτική με την
αύξηση του ΑΕΠ να φτάνει στο 3,6% το 2023, ξεπερνώντας κάθε χώρα της G7!
Αντίθετα, οι δυτικές προσπάθειες να ακρωτηριάσουν την πολεμική
προσπάθεια του Κρεμλίνου με πάγωμα κεφαλαίων, αποβολή ρωσικών τραπεζών από
διεθνή συστήματα πληρωμών και διακοπή του εμπορίου ώθησαν
τη Μόσχα να οικοδομήσει καλύτερες σχέσεις με άλλους διεθνείς εταίρους,
συμπεριλαμβανομένης της Κίνας και του Ιράν.
Τώρα, οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου,
προειδοποιώντας ότι η Βρετανία και οι Ευρωπαίοι εταίροι της θα γίνουν πιο
αδύναμοι απέναντι στους εχθρούς τους και πιο υποτελείς στις ΗΠΑ εάν οι κυρώσεις
συνεχιστούν.
Μιλώντας αποκλειστικά στο MailOnline, η Dr. Ksenia Kirkham, ειδικός στον οικονομικό πόλεμο στο King’s College του
Λονδίνου, είπε ότι η Ευρώπη «πυροβολείται στα
πόδια» με τη στρατηγική κυρώσεων και
έχει ωθήσει τη Ρωσία να «ξεφύγει από τους δυτικούς μηχανισμούς ελέγχου» και
να γίνει πιο αυτοδύναμη.
Και ο Alan W. Cafruny, καθηγητής διεθνών υποθέσεων στο Hamilton College
των ΗΠΑ, υποστήριξε ότι η απόφαση της Ευρώπης να διακόψει τις ρωσικές εισαγωγές
πετρελαίου και φυσικού αερίου δεν έχει κάνει τίποτα άλλο από το να βλάψει τις
δικές της οικονομίες και να καλύπτει τις τσέπες των αμερικανικών εταιρειών –
όλα αυτά ενώ η Ρωσία συνεχίζει να εξάγει τους υδρογονάνθρακές της αδιατάρακτα.
Η αδίστακτη δέσμευση της Δύσης να τιμωρήσει τη Ρωσία
με οικονομικό πόλεμο, άρχισε πριν μια δεκαετία.
Η Αμερική και η ΕΕ επέβαλαν κυρώσεις σε ρωσικές οντότητες ήδη από το
2014 μετά την ενσωμάτωση της Κριμαίας.
Η Dr. Kirkham πιστεύει ότι αυτές οι τακτικές έχουν απλώς επισπεύσει τις
ρωσικές προσπάθειες να υπονομεύσει την κυριαρχία της Δύσης στα παγκόσμια
πολιτικά και οικονομικά φόρουμ.
«Η απομόνωση της Ρωσίας είναι μύθος», είπε κατηγορηματικά.
«Η Μόσχα έχει σχηματίσει ισχυρές συμμαχίες με τους εταίρους της BRICS
και ορισμένα άλλα κράτη στη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική,
με στόχο τη δημιουργία μιας νέας παγκόσμιας ισορροπίας δυνάμεων.
Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι η ανάπτυξη aπό την Ρωσία, εναλλακτικών
εμπορικών οδών, συστημάτων πληρωμών και ζωνών αφορολογήτων ειδών που
παρακάμπτουν τις κυρώσεις και διαφεύγουν των δυτικών μηχανισμών ελέγχου.
Ο πιο ανησυχητικός παράγοντας για τη Δύση είναι ότι, μακροπρόθεσμα, η
υπερβολική της εξάρτηση από τη συμμόρφωση με τις κυρώσεις θα υπονομεύσει τους ίδιους τους μηχανισμούς μέσω των
οποίων λειτουργούν αποτελεσματικά οι κυρώσεις, δηλαδή την ηγεμονία του δολαρίου
και τον έλεγχο των αλυσίδων εφοδιασμού».
Οι υποστηρικτές του καθεστώτος των κυρώσεων της Δύσης ισχυρίζονται ότι
η τρέχουσα οικονομική ισχύς της Ρωσίας δεν θα διαρκέσει, υποστηρίζοντας ότι ο
πραγματικός αντίκτυπος θα γίνει αισθητός τους επόμενους μήνες και χρόνια καθώς
ο πόλεμος συνεχίζεται.
Αλλά η Dr. Kirkham αμφιβάλλει για αυτό, υποστηρίζοντας ότι η Ρωσία τους
τελευταίους μήνες έχει αρχίσει να ενισχύει τις ελλείψεις της.
«Το 2022-2024, με ρεκόρ υψηλές αμυντικές δαπάνες (7,5% του ΑΕΠ), έχουμε
δει μια ώθηση στις στρατιωτικές ικανότητες της Ρωσίας – η χώρα διαθέτει όλους
τους απαραίτητους φυσικούς πόρους, εργατικό δυναμικό και γνώσεις για να
ανταποκριθεί στις ανάγκες της».
«Τα κενά σε ορισμένους τομείς όπως τα
ηλεκτρονικά και τα μηχανήματα έχουν καλυφθεί με επιτυχία από τους εταίρους της
Ρωσίας που τώρα όχι μόνο αναπληρώνουν τις ελλείψεις της Ρωσίας σε
ορισμένα βασικά στοιχεία, αλλά μοιράζονται επίσης την τεχνογνωσία και τις
γνώσεις τους για να εξασφαλίσουν τη μελλοντική αυτάρκεια και την εγχώρια
παραγωγή της Ρωσίας.
Θα ήταν λάθος να υποστηρίξουμε ότι η οικονομία του «Καλάσνικοφ»
εξαρτάται από τη συνέχιση του πολέμου».
Ο Cafruny προχώρησε ακόμη παραπέρα, υποδηλώνοντας ότι ο αντίκτυπος του
πολέμου και οι επακόλουθες κυρώσεις μπορεί να είναι ακόμη και καθαρό όφελος για
τη Μόσχα.
«Σίγουρα, η στρατιωτικοποίηση της οικονομίας μπορεί να οδηγήσει σε
συμφόρηση στον δρόμο, αλλά αν μη τι άλλο, ο συνολικός αντίκτυπος του πολέμου
στη ρωσική οικονομία ήταν γενικά θετικός», δήλωσε.
Συνέχισε εξηγώντας πώς η Ευρώπη σημείωσε
αυτογκόλ με την απόφασή της να απομακρυνθεί από τις ρωσικές εισαγωγές ενέργειας,
παλεύοντας με τις αυξανόμενες τιμές, ενώ εταιρείες όπως η Κίνα και η Ινδία
αγοράζουν το αργό πετρέλαιο της Μόσχας με αξιοζήλευτη έκπτωση.
Και η διάτρητη φύση των κυρώσεων επέτρεψε στη Ρωσία να παρακάμψει τους
περιορισμούς, με τρίτες χώρες απλώς να μπορούν να αγοράσουν το προϊόν της
Μόσχας και να το πουλήσουν.
Εκ του ιστολόγιου: Η κήρυξη Οικονομικού Πολέμου σε μία υπερδύναμη που έχει ορυκτό πλούτο
αλλά και εναλλακτικές εμπορικές συναλλαγές και με άλλες χώρες, είναι κάτι πολύ
σοβαρό.
Η Ε.Ε. χωρίς να έχει δεχθεί επίθεση από τη Ρωσία, στα πλαίσια της υποστήριξης
της Ουκρανίας, κήρυξε Οικονομικό Πόλεμο στην πρώτη. Βασικά επειδή το γεγονός
αυτό είναι πολύ σοβαρό, δε θα έπρεπε να ζητήσουν οι ηγέτες της Ε.Ε. τη γνώμη
των πολιτών τους; Δε γνώριζαν πως αυτή η οικονομική κίνησή τους, θα οδηγούσε στην
αύξηση των τιμών των προϊόντων με ταυτόχρονη μείωση του βιοτικού επιπέδου των
Ευρωπαίων πολιτών;
Οι επιπτώσεις από τον οικονομικό πόλεμο προς τη Ρωσία, είναι από την
πρώτη μέρα αισθητές σε όλους μας, με τις αυξήσεις στις τιμές όχι μόνον του
πετρελαίου αλλά και προϊόντων διατροφής. Το χειρότερο είναι πως ΔΕΝ υπάρχει
προοπτική για μείωση στις τιμές των αγαθών και των προσφερόμενων υπηρεσιών!
Μην ξεχνάμε πως το πετρέλαιο και τα παράγωγά του, είναι αναγκαία για
την παραγωγή άλλων αγαθών, αλλά και για τη μεταφορά τους από την παραγωγή στην
κατανάλωση. Η αύξηση μόνον του πετρελαίου, οδήγησε σε μία αλυσιδωτή αύξηση πολλών
αγαθών και υπηρεσιών. Δε μπορούν οι υπηρεσίες να μείνουν σταθερές ως προς την
τιμή, όταν το κόστος ζωής αυξάνεται.
Η Δημοκρατική Ευρώπη, χωρίς να έχει λαϊκή
εντολή, οι ηγέτες της, αποφάσισαν τη
μείωση του βιοτικού επιπέδου των λαών τους. Το χειρότερο είναι πως προχωράνε οι
χώρες της Ε.Ε. σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς, δηλαδή τα χρήματα που ήταν να δοθούν
για αμυντικές δαπάνες (από τους εθνικούς προϋπολογισμούς των Κρατών – Μελών της
Ε.Ε.) αυξάνονται. Αυξάνονται τα χρήματα που θα δοθούν για αγορά όπλων, εις
βάρος κάποιων άλλων δαπανών.
Δηλαδή με απλά λόγια. Τα Κράτη – Μέλη της Ε.Ε., θα ξοδεύσουν
περισσότερα χρήματα για να αγοράσουν όπλα, άρματα μάχης, αεροπλάνα κλπ.,
δίνοντας όμως λιγότερα χρήματα για κοινωνικές ανάγκες (παιδεία, υγεία, έργα
υποδομής). Αυτό το κάνουν γιατί λένε πως η Ρωσία μετά την Ουκρανία θα επιτεθεί
και σε άλλες χώρες. Που; Στην Πολωνία, στη Σουηδία κλπ;
Νομίζω πως αυτά είναι δικαιολογίες για να δοθούν χρήματα στις βιομηχανίες
όπλων και στις Η.Π.Α. που είναι οι μόνες κερδισμένες. Εμείς εδώ στην Ελλάδα, έχουμε
δύο προβλήματα. Το ένα είναι πως δώσαμε μεγάλες ποσότητες στρατιωτικού
οπλισμού, ενώ απέναντί μας έχουμε την Τουρκία, κάνοντας έτσι το χατίρι της.
Προχωρήσαμε σε μία έμμεση αποστρατικοποίηση των νησιών μας. Το δεύτερο πρόβλημα
που μπορεί να αντιμετωπίσουμε είναι μην τυχόν στα πλαίσια της αύξησης των
αμυντικών δαπανών των κρατών – μελών της Ε.Ε., θα δίνουν λιγότερα πλέον χρήματα
στο κοινό ταμείο της Ε.Ε. (τα γράφω χονδρικά) και αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα
να έχουμε λιγότερα χρήματα (κονδύλια) από την Ε.Ε.
Η Ε.Ε. και οι Η.Π.Α. γνωρίζοντας το μέγεθος της Ρωσίας και στρατιωτικά,
αλλά και σε επίπεδο ορυκτού πλούτου, πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα
παραγωγής (δεν έχει ανάγκη η Ρωσία να ξοδέψει χρήματα για να αγοράσει
πετρέλαιο, φυσικό αέριο και μεταλλεύματα, να παράγει προϊόντα, όπως δεν έχει
ανάγκη σε σιτηρά, τρόφιμα κλπ), αντί να παρέμβουν Πυροσβεστικά και να βρεθεί
μία Διπλωματική λύση, θέλησαν να οξύνουν την κατάσταση και συνεχίζουν να το
θέλουν με τους πολίτες θεατές σε μία κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει σε έναν
Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο με τη χρήση Πυρηνικών από την πλευρά που θα δει πως
χάνει τον πόλεμο.
Επίσης. Δεν έχει ακόμη εμπλακεί η Κίνα.
Μπορεί να κάνω και λάθος,
Α.Η.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου