Ø Όταν δίνετε να μη λέτε έδωσα, έχασα, τάϊσα. Ο Θεός σας
έδωσε τα υπάρχοντα, ο Θεός έδωσε ευλογία, για να
δίνετε· όταν έρχονται από μακριά, να φιλοξενείτε και να τα δίνετε όλα.
Ø Δώσε στους φτωχούς. Εμείς είμαστε αχόρταγοι, ανόητοι,
βλάσφημοι, λαίμαργοι.
Ø Εγώ θα φύγω, αλλά να ξέρετε· η
λαιμαργία θα χάσει τον κόσμον, η λαιμαργία και η
υπερηφάνεια.
Ø Ο Θεός περιμένει, περιμένει.
Ø Παρασκευή ημέρα έρχεται (κάποια) στην Παναγία· τα
μαλλιά λυτά, μπροστά ανοιχτά και τρώνε την Παρασκευή. Πολύ στενοχωρούμαι γι’
αυτά. Λογιών των λογιών άνθρωποι. Εσύ αγαπάς τον Θεόν και σκανδαλίζεσαι.
Ø Η Παναγία κλαίει, κάθε μέρα κλαίει. Λέει στον Υιόν
της: «Υιέ μου και Θεέ μου, δώσε στον κόσμον σοφία. Συγχώρησε τον κόσμον».
Παναγία μου, προσκυνώ την χάρη σου. Ο Κύριος λέει: «Εγώ κατέβηκα,
σταυρώθηκα, καρφώθηκα και αυτοί δεν πιστεύουν». Αναμένει
ο Θεός, αναμένει. Κάνει υπομονή.
Απόσπασμα
Αγία Σοφία της Κλεισούρας
Από το βιβλίο: Σοφία, η Ασκήτισσα της Παναγίας
(1883-1974), έκδοσις Ι. Μ. Γενεθλίου της Θεοτόκου Κλεισούρας Καστοριάς, 2002.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου