«Δὲν ὑπάρχει πιὰ λόγος, εἶπε ὁ Ἀββᾶς Φήλικας. Γιατὶ ὅταν οἱ ἀδελφοὶ
ρωτοῦσαν τοὺς γέροντες καὶ ἔκαναν ὅσα ἐκεῖνοι τοὺς συμβούλευαν, ὁ Θεὸς ἔδινε
λόγο, γιὰ νὰ ὠφεληθοῦν ἐκεῖνοι ποὺ ρωτοῦσαν.
Τώρα ὅμως, ἐπειδὴ ρωτᾶνε ἀλλὰ δὲν ἐφαρμόζουν ὅσα ἀκοῦνε, πῆρε ὁ Θεὸς τὴ χάρη τοῦ λόγου ἀπὸ τοὺς γέροντες. Δὲν
βρίσκουν πιὰ τί νὰ ποῦν, γιατὶ δὲν ὑπάρχει ἐργάτης τῆς ἀρετῆς»
«Ἀληθινοὶ θεολόγοι στὴν Ἐκκλησία εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ μισοῦν τὸν ἑαυτὸ
τους (τὰ πάθη τους). Ἂν δὲν μισήσει κανεὶς τὸν ἑαυτὸ του ἕως θανάτου, δὲν μπορεῖ
νὰ εἶναι μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ καὶ διδάσκαλος τοῦ λαοῦ»
γ. Σωφῤόνιος τοῦ Ἔσσεξ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου