“Η χρεοκοπία όλων των ελπίδων για έναν παράδεισο χωρίς Θεό”

(+) Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος

«Ο κόσμος αυτός εξελίσσεται σε μια θανατερή απειλή. Ενα είναι το γνώρισμα αυτού του πολιτισμού: θέλησε να θεμελιώσει την άρνηση του Θεού!

Θέλησε να θεοποιήσει τον άνθρωπο, τη δύναμη του ανθρώπου, τη σοφία του ανθρώπου, τη λογική του ανθρώπου.

Κάποτε αυτός ο ορθός λόγος, ο ορθολογισμός, θεωρήθηκε το θεμέλιο πάνω στο οποίο θα χτίζαμε τον πολιτισμό της ευτυχίας μας και έγινε το θεμέλιο που χτίσαμε τον πολιτισμό της δυστυχίας μας.

Και, τελικά, καθώς αιώνας ξεκινά, έχουμε την αίσθηση ενός κενού, μιας αποτυχίας, μιας χρεοκοπίας.

Τα μεγάλα λόγια περίσσεψαν, τα μεγάλα προγράμματα εξανεμίστηκαν και τελικά ο άνθρωπος μόνος, μέσα στην κοινότητά του, με καινούργιους πόθους μέσα στη ζωή του, αναζητά τα πάντα από την αρχή. (…)

Οταν άρχισα να μεγαλώνω και να καταλαβαίνω, τότε και εγώ, όπως και πολλοί άλλοι, βομβαρδιζόμουν από ένα σωρό μηνύματα, προσκλήσεις και προκλήσεις που μας καλούσαν να φτιάξουμε έναν κόσμο καλύτερο, έναν κόσμο δικαιότερο, έναν κόσμο ανθρωπινότερο με τη δύναμη της γνώσης και της λογικής, με τη δύναμη της επιστήμης και της μηχανής.

Ολες αυτές οι υποσχέσεις, απ’ όπου κι αν έρχονταν, είχαν ένα κοινό γνώρισμα: ήταν θεμελιωμένες στην άρνηση του Θεού. Δεν μας χρειάζεται ο Θεός – αυτό ήταν το σύνθημα.

Πάρα πολλοί ήταν εκείνοι που δεν μπορούσαν -λογικότατοι καθώς ήταν- να αποδεχτούν πράγματα αναπόδεικτα, όπως έλεγαν, με αποτέλεσμα ο αγώνας για έναν κόσμο καλύτερο να γίνει τεράστιος, αλλά μάταιος.

Και φτάνουμε στο τέλος του αιώνα και τελικά διαπιστώνουμε ότι η Γη δεν είναι ο Παράδεισος αλλά η Κόλαση.

Στην αρχή το αρνηθήκαμε, τώρα όμως πια το συνειδητοποιούμε: αυτός ο πολιτισμός χρεοκόπησε!

Ο άνθρωπος λήγοντος αυτού του αιώνα όχι μόνο δεν έφτασε στον δοξασμό του, αλλά ευτελίστηκε ακόμη περισσότερο.

Κοινό γνώρισμα των Μεσσιών της εποχής μας ήταν η άρνηση του Θεού, εκεί στηριζόταν ο μελλοντικός παράδεισος αυτών των ανθρώπων. Και αυτός ο Παράδεισος δεν ήρθε.

Ξεκινήσαμε να βάλουμε στο κέντρο τον άνθρωπο, βασιλιά στη θέση του Θεού. Τελικά, στο τέλος αυτού του αιώνα διαπιστώνουμε ότι, αντί γι’ αυτό, ο άνθρωπος και η ανθρώπινη αξία υποτιμήθηκαν τραγικά.

Και αυτό που τελειώνει μαζί με τον αιώνα είναι όλες αυτές οι ιδεολογίες και οι πάσης φύσεως «-ισμοί».

Το τέρμα αυτού του αιώνα σηματοδοτεί τη χρεοκοπία όλων των ελπίδων για έναν παράδεισο χωρίς Θεό. Στο τέλος αυτού του αιώνα, ο άνθρωπος ήταν πιο απελπισμένος από όσο ήταν στην αρχή.

Η επιστήμη υπερνικήθηκε, η λογική σοφία του δεν μπόρεσε να κάνει τον κόσμο Παράδεισο. Και αποδείχτηκε ότι η άρνηση του Θεού ήταν τελικά η άρνηση του ανθρώπου.

Σε μια εποχή που θα έπρεπε να είχαμε φτάσει στο φως, εμείς ξαναγυρίζουμε στο σκοτάδι.

Ποιος το περίμενε ότι στο τέλος αυτού του αιώνα θα είχαμε τους σύγχρονους θεούς, τα μέντιουμ και τα τοιαύτα, να μας υπόσχονται να μας λύσουν τα προβλήματά μας;

Αρα, λοιπόν, αυτός ο πολιτισμός τον οποίο κάποτε τόσο πολύ εξυψώσαμε δεν μας έλυσε κανένα πρόβλημα.

Και στο τέλος αυτού του πολιτισμού ο άνθρωπος πλέον ξαναγυρίζει στη λατρεία του Μεσαίωνα, σε σκοτεινές και απόκρυφες δυνάμεις.

Δεν θεωρεί λογικό και τιμή του να τιμά τον ζωντανό θεό, τον Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι πρόσωπο της Ιστορίας που μπήκε μέσα στην ιστορία του κόσμου».

ΠΗΓΗ

simeiakairwn.gr

Εκ του ιστολόγιου: Ο πολιτισμός αυτός αγαπητοί ήταν και είναι ένας πολιτισμός ανθρωποκεντρικός. Έχει ως κέντρο τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος όμως είναι γεμάτος πάθη. Τι πολιτισμό μπορεί να δημιουργήσει ένας άνθρωπος που νοσεί από τα πάθη; Θα δημιουργήσει ένα νοσηρό πολιτισμό, ένα πολιτισμό μακριά από το Θεό. Ένα πολιτισμό σκοτισμένο.

Εμείς οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, αναζητούμε τον Χριστοκεντρικό τρόπο ζωής. Κέντρο είναι ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός. Ζούμε για να τηρούμε καρδιακά, τις εντολές του Ιησού Χριστού. Για να είμαστε ακόλουθοι Αυτού, να είμαστε Χριστομιμητές.

Ο πολιτισμός ο ανθρωποκεντρικός είναι καταδικασμένος να καταστραφεί, να οδηγήσει τις ψυχές των ανθρώπων, στον πνευματικό θάνατο, γιατί πολύ απλά δεν τηρεί αυτό που μας είπε ο Ιησούς Χριστός πως: «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν». Όταν ο άνθρωπος από ότι κάνει, βγάζει το Χριστό, το αποτέλεσμα θα είναι η αποτυχία και η καταστροφή.

Μόνοι μας τίποτα καλό δεν μπορούμε να κάνουμε, αφού το καλό είναι ο Ιησούς Χριστός. Πως λοιπόν θα ποιήσουμε το καλό μακριά από τον Χριστό; Μαχόμενοι τον Ιησού Χριστό; Ποιος είναι αυτός που μάχεται τον Ιησού; Ο Διάβολος. Ότι και αν κάνουμε λοιπόν μακριά από τον Ιησού, θα έχει τη σφραγίδα του ανθρωποκτόνου Διαβόλου.

Θα έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της ψυχής μας και μία καταστάσεως στην κοινωνία δαιμονικής. Το ζούμε αγαπητοί έντονα στις ημέρες μας. Μακριά από τον Χριστό ζούμε τις συνέπειες. Βία, μέσα στην οικογένεια, έξω από την οικογένεια, μεταξύ παιδιών και ενηλίκων. Γάμους κατά κανόνα κατεστραμμένους, διαλυμένους με παιδιά στην ίδια κατάσταση.

Στους 10 γάμους ζήτημα είναι αν 2 κινούνται πνευματικά, Χριστιανικά Ορθόδοξα. Η γύμνια, η σαρκολατρία, η σαρκική ηδονή, ο εγωισμός, η φιληδονία, οι εκτρώσεις, η διαστροφή του Σοδομισμού και άλλα έχουν κατακλύσει την κοινωνία και πάνε να γίνουν χαρακτηριστικά ενός πολιτισμού, Θεομάχου, Αντίχριστου.

Η απομακρυσμένη από τον Τριαδικό Θεό κοινωνία, η Άθεη και Θεομάχος κοινωνία, έχει ως δεύτερη αν δεν κάνω λάθος ασθένεια, την Κατάθλιψη αγαπητοί. Ναι την απόγνωση, την βαριά και διαρκή θλίψη. Μα τι περιμένουμε όταν διώχνουμε τη Χάρη του Θεού; Η θλίψης θα έρθει.

Κάναμε είδωλα αγαπητοί: Πολιτικούς, Τραγουδιστές, Ποδοσφαιρικές Ομάδες, Παίκτες του Αθλητισμού, Καλλιτέχνες. Πάει κόσμος και σκοτώνει και σκοτώνεται για ποδοσφαιρικές ομάδες. Θυσιάζει τη ζωή του για αυτές, έχοντας κάνει αυτές αν είναι δυνατόν θρησκεία. Ναι αγαπητοί τις έχει κάνει θρησκεία.

Μέσα στα γήπεδα συμπεριφέρονται σαν αφηνιασμένοι. Χωρίς λογική, χωρίς αυτοκυριαρχία, σε μία κατάσταση δαιμονιώδη…..Είναι ικανοί να θυσιαστούν για την ομάδα αλλά όχι για την πίστη τους στον Εσταυρωμένο. Ο Θεός θα μας κάψει.

Γίνονται παρελάσεις Περηφάνειας του Σοδομισμού και των Οπαδών της Ομοφυλοφιλίας και της επιθυμίας δύο άντρες να έχουν παιδί!!

Όταν αγαπητοί δεν υπάρχει Φόβος Θεού αυτά θα γίνονται. Άνθρωποι αφηνιασμένοι, παθιασμένοι, με εωσφορικό εγωισμό θα είναι ο κανόνας στην κοινωνία και όχι η εξαίρεση αυτής.

Πανηγύρια, μέθη, άφθονο φαγητό οδηγούν στην λαιμαργία και γαστριμαργία που φουντώνουν τις σαρκικές επιθυμίες και καταστάσεις ανεξέλεγκτες. Το αποτέλεσμα, ψυχές σακατεμένες.

Δεν προλαβαίνουν οι Ψυχίατροι να βλέπουν ανθρώπους με κατάθλιψη. Πότε άλλοτε υπήρχε αυτό το βαρύ και θλιβερό κλίμα στην κοινωνία μας; Ποτέ. Μακριά από την Εκκλησία και τα Μυστήρια αυτής, από την Εξομολόγηση που ανανεώνει την ψυχή και το σωτήριο Σώμα και Αίμα του Ιησού Χριστού τι περιμένουμε να υπάρχει στην ψυχή μας; Χαρά; Χαρά με σύντομη ημερομηνία λήξης θα υπάρχει αγαπητοί. Γιατί η ανθρώπινη χαρά δεν είναι η πραγματική χαρά.

Μέσα στις Εκκλησίες έχει μπει το κοσμικό πνεύμα με κληρικούς που φιλοξενούν μουσικές παραστάσεις!! Αν είναι δυνατόν. Πολιτικούς που μιλάνε για τη δράση τους. Όλα αυτά μπροστά στις ιερές εικόνες του Χριστού, της Παναγίας μας, στην Αγία Τράπεζα. Μπήκαν όλοι αυτοί μέσα στον Οίκο του Θεού.

Εμείς επιθυμούμε και η ψυχή μας διψάει για τη χαρά που αισθάνεται κοντά στο Δημιουργό της, τον Ιησού Χριστό. Εκείνος είναι η Ατελείωτη Χαρά. Πνευματική Χαρά. Όχι αυτή των πανηγυριών. Αγαλλίαση της ψυχής και μιας ανέκφραστης χαράς όπως του παιδιού κοντά στον Πατέρα, στον Αδελφό στον Φίλο που όλα αυτά είναι για εμάς ο Εσταυρωμένος για εμάς Ιησούς Χριστός.

Δε θέλω να κουράσω. Αγαπητοί, έχουμε την Αγία Τριάδα, την Παναγία μας, τους Αγίους μας και τους Φύλακες Άγγελους μας που είναι δίπλα μας. Επιζητούν και μάχονται ακούραστα για τη σωτηρία της ψυχής μας. Από εμάς χρειάζεται η Πίστης πως ναι είναι δίπλα μας και μας αγαπούν Ανιδιοτελώς.

Μας προσφέρει ο Ιησούς Χριστός και τα όπλα και μέσα Σωτηρίας. Την Μετάνοια, την Εξομολόγηση, τη Νηστεία, την Προσευχή και ειδικά τη Νοερά Προσευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με». Μας προσφέρει τη Θεία Κοινωνία, το πανάγιο Σώμα και Αίμα του.

Δεν πρέπει να θλιβόμαστε όταν ο Παντοδύναμος και Πανταχού Παρών, είναι κοντά μας, αρκεί να του ζητήσουμε το Έλεός του και τη βοήθειά του. Να το ζητήσουμε γιατί ο Ιησούς σέβεται το Αυτεξούσιό μας.

Έχουμε τους φίλους του Ιησού. Τους Άγιους Πατέρες μας και τα Αγιοπατερικά Κείμενα Αυτών. Ένα βήμα ζητάει από εμάς ο Γλυκύς Ιησούς Χριστός και τα άλλα 99 θα τα κάνει εκείνος.

Κοντά στην Αγία Τριάδα, στην Υπεραγία Θεοτόκο και τους Άγιους Πατέρες.

Στα Μυστήρια της Εκκλησίας μας, του Πνευματικού Θεραπευτηρίου της Ψυχής μας.

Α.Η.