+Πρωτοπρ.
Γεώργιος Μεταλληνός
Αποσπάσμα:
«Επειδή
όμως το ανθρώπινο στοιχείο στην Εκκλησία δεν σώζεται ασυνείδητα και
μαγικά, αλλά συνειδητά, με την «συνεργεία του», μπορεί κανείς να κάνει λόγο για
μια συνεχή ανανέωση, όχι όμως «της Εκκλησίας», αλλά των «εν τη Εκκλησία»,
δηλ. της ζωής των πιστών, του ανθρώπινου στοιχείου της Εκκλησίας.
Τούτο συμβαίνει, γιατί η Εκκλησία έχει δύο πλευρές. Είναι «Εκκλησία του Θεού», που αποτελείται όμως (και) από
ανθρώπους, και μάλιστα ευπρόσβλητους από την αμαρτία.
Ζει μέσα στον τόπο και χρόνο, και συνιστά όχι μόνο θεία πραγματικότητα,
αλλά και ιστορικό μέγεθος, και έτσι, όσο είναι μέσα στον κόσμο, δεν φθάνει ποτέ
την τελειότητα της «βασιλείας των ουρανών», αλλά μένει «αρραβών της μελλούσης κληρονομίας, η απαρχή των αιωνίων αγαθών»
(Λειτουργία Μ. Βασιλείου, ευχή της Αναφοράς).
Η Ορθοδοξία όμως δεν ομιλεί για ανανέωση της ίδιας της Εκκλησίας, ή της
ζωής της Εκκλησίας, διότι η Εκκλησία μένει πάντα νέα «εν Χριστώ», και η ζωή
της Εκκλησίας είναι η ίδια η ζωή του Χριστού (Χριστοζωή). Ό,τι υπάρχει
αυθεντικά μέσα στην Εκκλησία, ζει εν Χριστώ, και συνεπώς είναι «καινή κτίσις», που δεν χρειάζεται καμιά ανανέωση (πρβλ.
Εφεσ. 5, 27).
Εκείνο που μπορεί να μας παλαιώσει, είναι η αμαρτία, γιατί μας οδηγεί
στη φθορά του θανάτου. Έτσι, εν χριστιανική εννοία, ανανέωση σημαίνει την
συνεχή απελευθέρωση μας από την τυραννία της αμαρτίας. Επειδή δε μέσα στην
Εκκλησία αυτή η δυνατότητα προσφέρεται συνεχώς με τον πνευματικό αγώνα και
με τα άγια Μυστήρια και την μέσω αυτών ενεργούσα θεία και άκτιστη χάρη, η αμαρτία —η πηγή της φθοράς και
παλαιώσεώς μας— δεν είναι παρά ένα απλό συμβεβηκός, επεισόδιο θεραπεύσιμο, που
κάθε στιγμή της ζωής μας μπορεί να υπερβαθεί.
Αυτό σημαίνουν τα λόγια του Αποστόλου Παύλου: «ανανεούσθε
δε τω πνεύματι του νοός υμών και ενδύσασθε τον καινόν άνθρωπον, τον κατά Θεόν
κτισθέντα, εν δικαιοσύνη και οσιότητι και αληθεία» (Εφεσ. 4, 23-24).».
(Απόσπασμα από το βιβλίο του π. Γεωργίου «Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ», Έκδοση «Αποστολική Διακονία»)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου