+Πρωτοπρ.
Γεώργιος Μεταλληνός
Απόσπασμα:
«Υπ’ αυτή
την προϋπόθεση, όσο κανείς είναι «εν Χριστώ», είναι «καινός άνθρωπος», και δεν
χρειάζεται καμιά ανανέωση. Το μόνο, άρα, που όλοι μας, ως το ανθρώπινο
στοιχείο του Σώματος του Χριστού, χρειαζόμασθε στη ζωή μας, είναι μια συνεχής επιστροφή στην εν Χριστώ αλήθεια, από
την οποία απομακρυνόμασθε με την κάθε λογής αμαρτία μας.
Και εδώ πρέπει να υπενθυμίσω, πως και η αίρεση είναι αμαρτία! Η
επιστροφή αυτή είναι μια διαδικασία, που συμβαίνει συνεχώς εντός της Εκκλησίας,
και που μπορούμε να την ονομάσουμε «ανανεωτική διαδικασία».
Επομένως η ανανέωση συνίσταται στην διαρκή επανένωσή μας με τον Χριστό,
την πηγή της καινής ζωής μας. Νέο είναι αυτό, που μένει (σταθερά) στο
Χριστό (2 Κορ. 5, 17. Εφεσ. 4, 22 ε.). Το να είναι κανείς «καινή κτίσις» σημαίνει να υπάρχει εν Χριστώ και
να ζει εν Αυτώ.
Υπάρχει, άρα, ουσιαστική διαφορά στον
τρόπο, με τον οποίο κόσμος και Εκκλησία εννοούν και χρησιμοποιούν τον όρο
«ανανέωση».
Για τον κόσμο το «νέο» είναι χρονική κατηγορία. Για
την Εκκλησία, όμως είναι ποιοτική και πνευματική κατηγορία. Στην
«σημαντική» του κόσμου το «νέο» έχει σχετική σημασία.
Παίρνει κάθε φορά τη θέση κάποιου άλλου, για να αντικατασταθεί και αυτό με τη
σειρά του από κάποιο άλλο, γιατί τίποτε σ’ αυτόν τον κόσμο δεν μπορεί να
ξεφύγει από το νόμο του γηρασμού.
Στην Εκκλησία, όμως, μιλούμε για το «αιώνια
νέο», και αυτό είναι ο Χριστός, ο πάντοτε «καινός
Ανθρωπος», ο νέος Αδάμ. Ο Χριστός δεν γηράσκει ποτέ, γιατί είναι το
«νέο» καθ’ εαυτό, που χρειαζόταν για να λυτρωθεί ο κόσμος, το απόλυτα «καινό»,
γιατί είναι ολότελα απαλλαγμένο από την αμαρτία.
Ό,τι ζει, άρα, εν Χριστώ, είναι και αυτό νέο. Η γνήσια, λοιπόν,
ανανέωση, όπως την νοεί η Εκκλησία, δεν είναι η αντικατάσταση του παλαιού με
κάτι νέο, αλλά η παραμονή στο Χριστό, η
συνεχιζόμενη αδιάκοπα ύπαρξη μέσα στην αλήθεια του Χριστού, ο θεούμενος άνθρωπος.
(Απόσπασμα από το βιβλίο του π. Γεωργίου «Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ», Έκδοση «Αποστολική Διακονία»)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου