Θα τα γράψω με απλά λόγια, κατανοητά και ελπίζω να με καταλάβουν όσοι διαβάσουν το άρθρο, για το πώς οι Ιδιωτικές Τράπεζες σώθηκαν με λεφτά των φορολογούμενων και δεν έκλεισαν, τη στιγμή που οι ιδιωτικές επιχειρήσεις, αν πτωχεύσουν, κλείνουν.
Θα θέσω κάποιες λέξεις κλειδιά για προβληματισμό. Οι τράπεζες που δεκαετίες έχουν μεγάλα κέρδη γιατί δεν δώσανε μέρος τους στους Έλληνες φορολογούμενους; Γιατί είναι Ιδιωτικές Επιχειρήσεις.
Τότε γιατί όταν χρεοκόπησαν, βάλανε το χέρι τους, στον Έλληνα Φορολογούμενο;
Τότε γιατί όταν χρεοκόπησαν, βάλανε το χέρι τους, στον Έλληνα Φορολογούμενο;
Η δεύτερη λέξη είναι οι ευθύνες. Μπορεί κάποιος να μου πει, μετά τη ζημία που προκάλεσαν οι τράπεζες στο οικονομικό σύστημα, στην Ελλάδα, αν κάποιος βρέθηκε ως ένοχος για το ότι δόθηκαν δάνεια χωρίς εγγυήσεις και υποθήκες τέτοιες που να μην μείνουν οι τράπεζες εκτεθειμένες σε Επισφαλείς ή και Ανεπίδεκτους Είσπραξης Πελάτες;
Δηλαδή, για την χρεοκοπία τους, δεν ευθύνεται κανένας από τις Διοικήσεις τους;
Δηλαδή, για την χρεοκοπία τους, δεν ευθύνεται κανένας από τις Διοικήσεις τους;
Οι ιδιωτικές τράπεζες είναι Ιδιωτικές Επιχειρήσεις. Είναι συγκεκριμένα Ιδιωτικές Ανώνυμες Εταιρίες. Στην Ανώνυμη Εταιρία (Α.Ε.), το κεφάλαιό της είναι χωρισμένο σε ίσα μέρη που καλούνται μετοχές. Αν π.χ. το κεφάλαιο μίας Α.Ε. είναι 1000 ευρώ, μπορεί η Α.Ε. να εκδώσει 1000 μετοχές του ενός ευρώ. Όποιος θα αγοράσει από αυτές τις μετοχές καλείται Μέτοχος.
Ο Μέτοχος σε μία Α.Ε., ευθύνεται για τις ζημίες της Α.Ε., μέχρι του ποσού που αντιστοιχεί στην αξία των μετοχών που κατέχει. Δηλαδή, αν η παραπάνω Α.Ε. με κεφάλαιο 1000 ευρώ και 1000 μετοχές του ενός ευρώ, έχει ζημίες 1200 ευρώ, οι μέτοχοι θα χάσουν τα 1000 ευρώ που έχουν δώσει για να αγοράσουν τις μετοχές της εταιρίας. Δεν χάνουν από την Προσωπική τους Περιουσία καθόλου.
Αν λοιπόν η παραπάνω ανώνυμη εταιρία, έχει ζημίες μεγαλύτερες από ότι είναι το κεφάλαιό της (1000 ευρώ στο παράδειγμά μου), θα πρέπει η μέτοχοι να προχωρήσουν σε Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου. Δηλαδή, θα βάλουν το χέρι στην τσέπη και αν αποφασίσουν να Αυξήσουν το Μετοχικό Κεφάλαιο κατά 500 ευρώ, θα πρέπει ο καθένας ανάλογα με το πόσες νέες μετοχές θα αγοράσει, να πληρώσει το ανάλογο ποσό. Ή μπορεί να αποφασίσουν να εκδώσουν νέες μετοχές και να τις διαθέσουν σε όποιον θέλει να τις αγοράσει.
Δεν είναι απαραίτητο στην αύξηση του Μετοχικού Κεφαλαίου να συμμετέχουν μόνον οι παλαιοί μέτοχοι. Ανάλογα με το τι γράφει το Καταστατικό της Α.Ε.
Η άλλη λύση είναι να μην πληρώσουν τίποτα, να χάσουν την αξία των μετοχών που έχουν στα χέρια τους και να κηρύξουν πτώχευση ή να βρούνε να πουλήσουν την εταιρία κλπ. Επαναλαμβάνω ότι δεν θα χάσουν από την προσωπική τους περιουσία. Δηλαδή αν η Α.Ε. του παραδείγματός μου, έχει ζημίες 2000 ευρώ, οι μέτοχοι θα χάσουν τα 1000 ευρώ που έχουν σε μετοχές. Δεν θα πάει κανείς να τους πάρει το σπίτι, το αμάξι, τα χωράφια, τις προσωπικές καταθέσεις που έχουν κλπ. Στην ατομική επιχείρηση και στην Ομόρρυθμη Εταιρία ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης ή ο εταίρος, ευθύνεται και με την Προσωπική του Περιουσία. Αν δηλαδή δεν φθάσουν τα λεφτά της επιχείρησης ή της εταιρίας, τότε πληρώνει και από την τσέπη του ή του παίρνουν Προσωπικά Περιουσιακά Στοιχεία. Και στην Ετερόρρυθμη Εταιρία, με την προσωπική περιουσία, ευθύνεται, ο/οι, ομόρρυθμος/οι, εταίρος/οι.
Τα αναφέρω για λόγους περισσότερο πληροφοριακούς από όσο τα θυμάμαι (το διευκρινίζω) γιατί έχω χρόνια να ασχοληθώ λεπτομερέστερα.
Τα αναφέρω για λόγους περισσότερο πληροφοριακούς από όσο τα θυμάμαι (το διευκρινίζω) γιατί έχω χρόνια να ασχοληθώ λεπτομερέστερα.
Στην Α.Ε., αν το δει κάποιος πονηρά (και το έχουν δει πάρα πολλοί τα τελευταία 20 χρόνια), την δημιουργείς, της τρως τα επιχειρηματικά δάνεια που παίρνεις τάχα για επενδύσεις, την πτωχεύεις και χάνεις μόνον το ποσό των μετοχών που έχεις, που συνήθως είναι μικρότερο από τα λεφτά που έχεις «αρπάξει» από την περιουσία της Α.Ε. Μπορεί να σε κυνηγήσει η δικαιοσύνη για Δολία Πτώχευση (και να δεσμεύσει την προσωπική σου περιουσία), αλλά ζούμε σε έναν κόσμο που μέσα βάζουν τον…..έντιμο.
Εκτός αυτού με τις Παράκτιες Εταιρίες (Offshore) και το δαιδαλώδες τραπεζικό σύστημα, μπορείς να κλέψεις και να πτωχεύσεις την Ανώνυμη Εταιρία που έχεις και να κηρύξεις πτώχευση και να μην μπορέσουν να σου την χαρακτηρίσουν Δολία.
Εκτός αυτού με τις Παράκτιες Εταιρίες (Offshore) και το δαιδαλώδες τραπεζικό σύστημα, μπορείς να κλέψεις και να πτωχεύσεις την Ανώνυμη Εταιρία που έχεις και να κηρύξεις πτώχευση και να μην μπορέσουν να σου την χαρακτηρίσουν Δολία.
Αφού με απλά λόγια (από όσα γνωρίζω και θυμάμαι) εξήγησα πως λειτουργούν όλες οι Α.Ε., έρχομαι στις Τράπεζες οι οποίες είναι και αυτές Ιδιωτικές Ανώνυμες Εταιρίες και ότι ισχύει για τις λοιπές Α.Ε., το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει και για τις Τράπεζες.
Πως λειτουργεί σε γενικές γραμμές μία Τράπεζα; Πάω εγώ ο καταθέτης και καταθέτω π.χ. 100 ευρώ. Η τράπεζα για αυτήν μου την κατάθεση, μου δίνει ένα επιτόκιο καταθέσεων π.χ. 2% κάθε μήνα. Έτσι η τράπεζα στην ουσία έχει αγοράσει το χρήμα μου, με 2%.
Στη συνέχεια για να έχει κέρδος, δίνει δάνεια. Συνήθως είναι τριών κατηγοριών τα δάνεια. Είναι τα Επιχειρηματικά, τα Στεγαστικά και τα Καταναλωτικά. Το κάθε δάνειο, έχει διαφορετικό επιτόκιο με τα καταναλωτικά να έχουν το μεγαλύτερο από όσο γνωρίζω.
Ας πούμε, ότι δίνει δάνεια με 6% επιτόκιο από τα 100 ευρώ που έχω δόσει στην τράπεζα. Εδώ να πω ότι, αν η τράπεζα έχει 100 ευρώ καταθέσεις, θα πρέπει ένα 10% (αν το θυμάμαι καλά), να το έχει στα ταμεία της σε μορφή αποθεματικών. Δηλαδή στα 100 ευρώ, θα μπορεί να δανείσει τα 90 ευρώ. Τα υπόλοιπα 10 ευρώ θα πρέπει να τα έχει φυλαγμένα.
Βλέπουμε λοιπόν ότι η τράπεζα αγοράζει το χρήμα με 3% και το πουλάει πολλαπλάσια, με 6% και παραπάνω. Ενδεικτικά είναι τα νούμερα, αλλά το ότι έχει πολλαπλάσια κέρδη είναι γεγονός.
Η Τράπεζα αν δανείσει τα χρήματά μου, δηλαδή τα 90 ευρώ που δικαιούται να δανείσει αφού τα 10 ευρώ πρέπει να τα έχει ως απόθεμα, σε επιχειρήσεις ή άτομα που δεν μπορούν να τα εξοφλήσουν, τότε δεν έχει να με πληρώσει και κανονικά, εγώ πρέπει να χάσω το ποσό των 90 ευρώ και η τράπεζα να κλείσει, όπως συμβαίνει με όλες τις Ιδιωτικές Ανώνυμες Εταιρίες.
Εδώ είναι που για εμένα, έγινε ένα οικονομικό έγκλημα εις βάρος των φορολογουμένων, στην Ελλάδα και όχι μόνο. Οι τράπεζες, δάνεισαν χρήματα σε πελάτες τους που δεν μπόρεσαν να τα επιστρέψουν είτε γιατί οι τράπεζες δεν τους «έδεσαν» με δυνατές υποθήκες, είτε γιατί δεν υπολόγισαν σωστά την ικανότητα των πελατών τους, να μπορέσουν να της επιστρέψουν τα δάνεια.
Έτσι οι τράπεζες πτώχευσαν. Είχαν πολύ μεγάλες ζημίες που δεν μπορούσαν να τις καλύψουν με τα χρήματα που είχαν στα ταμεία τους (Ταμειακά Διαθέσιμα) και με τα χρήματα που θα έπαιρναν αν ρευστοποιούσαν το ενεργητικό τους (κτίρια, ομόλογα κλπ). Αντί όμως να κλείσουν και όσοι είχαν καταθέσεις στις τράπεζες να τις χάσουν, έβαλαν τα κράτη να πληρώσουν τα χρέη τους.
Δηλαδή οι φορολογούμενοι πολίτες της Ελλάδας (και άλλων χωρών), «ανέλαβαν» και το βάζω σε εισαγωγικά γιατί το έκαναν χωρίς να ερωτηθούν, να πληρώσουν, τα χρέη Ιδιωτικών Επιχειρήσεων (των τραπεζών). Το χρέος των τραπεζών όταν ανέλαβε το Ελληνικό Κράτος να το πληρώσει, στην ουσία, από ιδιωτικό χρέος, έγινε, Δημόσιο Χρέος.
Έτσι στο ήδη μεγάλο Δημόσιο Χρέος, προστέθηκε και το ιδιωτικό χρέος των…..τραπεζών. Ο Έλληνας φορολογούμενος, πληρώνει εκτός από τα χρέη του κράτους και τα χρέη Ιδιωτικών Τραπεζών.
Οι μέτοχοι των τραπεζών αυτών που επί χρόνια έβαζαν στις τσέπες τους, τα μεγάλα κέρδη των τραπεζών, δεν έβαλαν το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν τις ζημίες.
Οι μέτοχοι των τραπεζών αυτών που επί χρόνια έβαζαν στις τσέπες τους, τα μεγάλα κέρδη των τραπεζών, δεν έβαλαν το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν τις ζημίες.
Το χέρι στην τσέπη το έβαλε ο Φορολογούμενος Έλληνας που όταν οι Τράπεζες είχαν κέρδη, στην τσέπη του Φορολογούμενου, δεν έμπαινε κανένα ποσό από τα κέρδη αυτά.
Επίσης. Οι Διοικήσεις των Τραπεζών, οι οποίες υπερδάνειζαν, χωρίς να εξασφαλίσουν με υποθήκες και εγγυήσεις τα δάνεια που έδιναν, δεν λογοδότησαν στην Ελληνική Δικαιοσύνη.
Ο καθένας ας κρίνει ποιος τελικά κυβερνάει τα κράτη.
Akrovolistis
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου