Οί βουβές γεννεές

Στό βιβλίο τού Μητροπολίτου Κισάµου καί Σελίνου Είρηναίου «ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΕΥΘΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ», σελ. 83, διαβάζουµε:
«Οί βουβές γεννεές...»

Δανείζοµαι τη φράση αυτή από το Νομπελίστα λογοτέχνη της έποχής μας Σολτζενίτσυν καί τήν αναφέρω στα νειάτα τού τόπου µας καί τού λαού μας.

Στά νειάτα τού τόπου καί της έποχής μας πού μαθαίνουν ξένες γλώσσες κι όμως μένουν βουβά στή γλώσσα τής ανθρώπινης ψυχής.

Στα νειατα της εποχης και του τοπου μας, πού μαθαινουν γλώσσες επιστημών και ιδεολογιών κι όµως µένουν βουβά στή γλώσσα τής ψυχής καί τής ζωής τους.

Βουβές γεννεές: Παιδιά καί νειάτα πού δέ μιλούν τή λέξη γονιός (µητέρα, πατέρα), γιατί τούς είπαν πώς αύτό σηµαίνει καταπίεση.

Βουβές γεννεές: Παιδιά καί νειάτα πού δέ µιλούν τή λέξη αρετή, γιατί τούς είπαν πώς τή Θέση της πήρε ή δύναµη καί ή βία.

Βουβές γεννεές: Παιδιά καί νειάτα πού δέ μιλούν τή λέξη καλωσύνη καί θυσία, γιατί τούς είπαν πώς αύτό είναι αδυναµία.

Βουβές γεννεές: Παιδιά καί νειάτα πού τραυλίζουν τήν ελευθερία καί τήν κάνουν αναρχία.

Βουβές γεννεές: Παιδιά καί νειάτα πού κραυγάζουν τή Δηµοκρατία καί τήν κάνουν κοµματοκρατία καί αναρχία.

Ποιός δένει λοιπόν τίς γλώσσες τών παιδιών µας καί καταστρέφει τό ούσιαστικότερο κεφάλαιο τής ανθρώπινης κληρονοµιάς;

Ποιός δένει τίς γλώσσες τών παιδιών µας καί φέρνει στόν κόσµο µιά βουβαμάρα, πού κανείς δέν µπορεί νά προβλέψει τίς συνέπειές της;

Γιατί έκεϊνοι πού θέλουν τάχα νά σπρώξουν µπροστά τούς δείχτες τής ίστορίας, γυρίζουν πίσω τούς δείχτες τής ανθρώπινης ψυχής καί τής γλώσσας πού τήν εκφράζει;

Γιατί εκείνοι πού µιλούν γιά τήν έλευθερία τού λόγου καί τήν ποιότητα τής ζωής, έµποδίζουν τό λόγο στίς βαθύτερες καί ώραιότερες άξίες της;

Είναι όλα αύτά τάχα µιά λαθεµένη θεωρία παιδείας, ή είναι (ένα σχέδιο µέ σκοτεινούς σκοπούς καί στόχους;

Ας τό κρίνουν οί παιδαγωγοί καί οί δάσκαλοί µας.

Οί γονείς τών παιδιών καί τά ίδια τα παιδία

Εµείς τό καταγγέλλοµε σαν έγκλημα εναντίον τού ανθρώπου. Σαν έγκλημα εναντίον του λαου μας.

Καί έγκλημα εναντίον τής ανθρωπότητας.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Π. Ιγνατίου Καπνίση «Ο Μεσσίας και οι Εχθροί του»
Δε γνωρίζω πότε εκδόθηκε. Το είχα αγοράσει το 1992