Για την Αγιοτάτην Ιεροσύνη: "Προηγείται η εσωτερική εργασία. «Αγιασθήvαι πρώτον, είτα αγιάσαι». Αλλιώς εύκολη είναι η μετάπτωση στον επαγγελματισμό, όσο καλή διάθεση κι αν υπήρχε στο ξεκίνημα."

Απόσπασμα:

«Ο σημερινός άνθρωπος, ο τηλεοψιό­θρεπτος σημερινός άνθρωπος, ζη με την εικόνα, τρέφεται με την εικόνα, σκέπτεται με την εικόνα. Θεωρητική και άλλη προσφορά του είναι δυσα­πόδεκτη. Ό,τι είναι ζωντανό και απτό, ό,τι θεατό και συγκεκριμένο και βιούμενο, ό,τι μεταμορ­φούμενο σε ζωή, τον εντυπωσιάζει, το καταλα­βαίνει, του μιλάει στην ψυχή και, αν έχη κατά βάθος καλή διάθεση, αν είναι «εκ της αληθείας» (Ιω. ιη' 37), συγκλονίζεται και δέχεται τη σώζου­σα αλήθεια, που ο ιερεύς του προβάλλει.

Γι' αυ­τό το έργο μας είναι πρώτιστα εσωτερικό και δευτερευόντως εξωτερικό. Όχι πως η εξωτερική δραστηριότης είναι εξοβελιστέα και απορριπτέα. Κάθε άλλο! Όμως πριν από αυτήν, όσο αναγκαία κι αν είναι - και είναι! - προηγείται η εσωτερική εργασία. «Αγιασθήvαι πρώτον, είτα αγιάσαι». Αλλιώς εύκολη είναι η μετάπτωση στον επαγ­γελματισμό, όσο καλή διάθεση κι αν υπήρχε στο ξεκίνημα.
Το έργο του ιερέως είναι πρώτιστα εσωτερι­κό, μυστικό, πνευματικό. Η ζωή του «κέκρυπται συν τω Χριστώ εν τω Θεώ» (Κολασ. γ' 2). Και αυτήν καλλιεργεί διαρκώς και αφανώς, «εαυτώ προσέχων» (Πράξ. κ' 28) και έπειτα «παντί τω ποιμνίω» (αυτ.).

Χωρίς την εργασία αυτή «ουδέν εστι γενέσθαι των δεόντων», όσο κι αν προσπα­θήσει. Το έργο του θα είναι χωρίς ρίζες και βά­θος και γι' αυτό και χωρίς αξία στα μάτια του Θεού.»

ιερομ. Β.Ν.Ε.

Έκδοσις «ΟΡΘΟΔ0ΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ» Θεσσαλονίκη

πηγή