Ἐκεῖνοι ποὺ ἐλέγχουν μὲ ἀδιακρισία ἔχουν πνευματική σκότιση καὶ κακία καὶ βλέπουν τούς ἀνθρώπους δυστυχῶς σάν
κούτσουρα. Καὶ ἐνῶ τούς πελεκάνε ἀλύπητα καὶ ὑποφέρουν οἱ ἄνθρωποι, αὐτοί χαίρονται
γιὰ τὸ τετραγώνισμα ποὺ τούς κάνουν, γιὰ «τὸν κυβισμό»!
Μόνο σὲ ἄνθρωπο ποὺ ἔχει δαιμόνιο ἀρχικό δικαιολογεῖται νὰ θεατρίζη τούς
ἀνθρώπους μπροστὰ στὸ κόσμο, νὰ τούς λέη τὸ παρελθόν τους (σὲ ὅσους βέβαια ἔχει
δικαιώματα τὸ δαιμόνιο), γιὰ νὰ κλονίζη ἀδύνατες ψυχές. Τὸ ἀκάθαρτο πνεῦμα,
φυσικά, δὲν βγάζει στὴν φόρα τὶς ἀρετές τῶν ἀνθρώπων ἀλλὰ τὶς ἀδυναμίες τους, ἐπειδή
δὲν ἔχουν κακία, τὸ κακό τὸ διορθώνουν μὲ καλωσύνη. Ἄν δοῦν καμμιά φορὰ κάπου λίγη
ἀκαθαρσία ποὺ δὲν καθαρίζεται, τὴν σκεπάζουν μὲ καμμιά πλάκα, γιὰ νὰ μήν ἀηδιάση
καὶ ὁ ἄλλος ποὺ θὰ τὴν δή. Ἐνῶ ἐκεῖνοι ποὺ ξεσκαλίζουν σκουπίδια μοιάζουν μὲ τὶς
κότες…
Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Α’ «Μὲ Πόνο καὶ Ἀγάπη»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου