"Ὅποιος πιστεύει στόν Θεό, δέν φοβᾶται τίποτε"

– Γέροντα, οἱ παπποῦδες μας ἔλεγαν ὅτι θὰ ἔρθη καιρὸς ποὺ θὰ ἔχουμε ἀπ᾿ ὅλα τὰ ἀγαθά, ἀλλὰ δὲν θὰ μποροῦμε νὰ φᾶμε. Σήμερα οἱ ἄνθρωποι γιὰ τὶς περισσότερες τροφὲς ἔχουν ἐρωτηματικά. 

– Τί νὰ κάνουμε; Μόλυναν ὅλο τὸ περιβάλλον. Μὴ σᾶς πιάνη ὅμως φοβία. Νὰ κάνετε τὸν σταυρό σας καὶ νὰ μὴ φοβᾶσθε. Ἔχω ὑπ᾿ ὄψιν μου ἀνθρώπους ποὺ κάνουν τὴν ζωή τους μαρτύριο, γιατὶ φοβοῦνται τὰ πάντα· καὶ εἶναι Χριστιανοί, βαπτισμένοι, μυρωμένοι, κοινωνοῦν, διαβάζουν τὸ Εὐαγγέλιο, τὰ ἔχουν μάθει ἀπ᾿ ἔξω τὰ ρητά. Δὲν βλέπουν τί δύναμη ἔχει ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ; «Ὁτιδήποτε θανάσιμο κι ἂν πιῆτε, δὲν θὰ σᾶς βλάψη»15, εἶπε ὁ Χριστός, καὶ «σᾶς δίνω ἐξουσία νὰ πατᾶτε πάνω στὰ φίδια καὶ στοὺς σκορπιοὺς χωρὶς νὰ παθαίνετε κακό»16.

Ἂν ὁ ἄνθρωπος ἔχη τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, δὲν φοβᾶται τίποτε. Γι᾿ αὐτὸ πάντα νὰ ζητᾶμε τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ κάνοντας τὸν σταυρό μας. Θυμᾶστε τὸ περιστατικὸ ποὺ ἀναφέρει τὸ Λαυσαϊκό; Πῆγε ἕνας μοναχὸς νὰ πάρη νερὸ ἀπὸ τὸ πηγάδι καί, ἐπειδὴ εἶδε μέσα μιὰ ἀσπίδα17, ἔφυγε κατατρομαγμένος, χωρὶς νὰ πάρη νερό. «Πάει, Ἀββᾶ, χαθήκαμε, εἶπε στὸν Γέροντά του, μιὰ ἀσπίδα εἶναι μέσα στὸ πηγάδι!». «Καλά, τοῦ λέει ὁ Γέροντας, ἂν πᾶνε σ᾿ ὅλα τὰ πηγάδια δηλητηριώδη φίδια, τί θὰ κάνης; θὰ πεθάνης ἀπ᾿ τὴν δίψα;». Πῆγε ὁ Γέροντας, σταύρωσε τὸ πηγάδι, πῆρε νερὸ καὶ ἤπιε. «Ὅπου σταυρὸς ἐπιφοιτᾷ, τοῦ εἶπε, οὐκ ἰσχύει κακία τοῦ σατανᾶ»18.

– Γέροντα, ἔχω μέσα μου μιὰ φοβία.

– Ἡ φοβία ποὺ ἔχεις εἶναι εὐλογία ἀπὸ τὸν Θεό· εἶναι οἰκονομία Θεοῦ, γιὰ νὰ καταφεύγης πάντα σ᾿ Ἐκεῖνον διὰ τῆς προσευχῆς. Θὰ σὲ βοηθήση νὰ πιασθῆς ἀπὸ τὸν Θεό. Βλέπεις, τὸ μικρὸ παιδί, ἂν δὲν τὸ φοβερίσουν, δὲν μποροῦν νὰ τὸ συμμαζέψουν. Νὰ ἀγωνίζεσαι φιλότιμα καὶ μὲ ἐλπίδα στὸν Θεὸ καὶ τότε δὲν θὰ φοβᾶσαι τίποτε. «Τὸν δὲ φόβον ἡμῶν οὐ μὴ φοβηθῶμεν οὐδ᾿ οὐ μὴ ταραχθῶμεν, ὅτι μεθ᾿ ἡμῶν ὁ Θεός»19, δὲν ψάλλουμε στὸ Μεγάλο Ἀπόδειπνο;

15 Βλ. Μάρκ. 16, 18.

16 Βλ. Λουκ. 10, 19. 

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Ε’ «Πάθη καὶ Ἀρετὲς»