Τα χαμένα παιδιά είναι πολλαπλάσια από τα γεννημένα.
Σύμφωνα με έκθεση(1) που δημοσιεύθηκε την άνοιξη του 2025 από την
Εταιρεία Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγικής Τεχνολογίας (SART) των ΗΠΑ, υπάρχει μια
σκοτεινή πραγματικότητα που αφορά την εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF): στην
προσπάθεια των ενηλίκων να δημιουργηθούν παιδιά, τα περισσότερα από τα παιδιά
που δημιουργούνται χρησιμοποιώντας εξωσωματική γονιμοποίηση δεν θα επιβιώσουν.
Όσο ο αριθμός των κύκλων εξωσωματικής αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο,
τόσο αυξάνεται και ο αριθμός των ζωών που χάνονται κατά την διαδικασία – και
αυτό είναι συγκλονιστικό. Ο συνολικός αριθμός των ζωών που χάνονται ως
αποτέλεσμα της εξωσωματικής γονιμοποίησης ξεπερνά πλέον τον αριθμό των ζωών που
χάνονται από την προκλητή, προγραμματισμένη έκτρωση κάθε χρόνο. Τα
στατιστικά στοιχεία έρχονται από τις ΗΠΑ, και είναι ανάλογα και για την Ελλάδα,
καθώς οι τεχνικές και οι μέθοδοι της IVF είναι κοινές.
Βασικά Συμπεράσματα(2) :
Περισσότερα παιδιά πεθαίνουν στην διαδικασία της εξωσωματικής
γονιμοποίησης από ό,τι πεθαίνουν στην έκτρωση.
Το 2023, έγιναν 432.641 κύκλοι εξωσωματικής σε 371 κλινικές
αναφοράς,(ΗΠΑ) αλλά γεννήθηκαν μόνο 95.860 μωρά.
Την ίδια χρονιά, εκτιμάται ότι 1.946.884 έμβρυα δεν έζησαν για να
εμφυτευτούν και άλλα 1.759.664 είτε καταψύχθηκαν, είτε καταστράφηκαν σκόπιμα,
είτε δωρίστηκαν για έρευνα, είτε δόθηκαν για υιοθεσία εμβρύων.
Συγκριτικά, το 2023 στις ΗΠΑ πραγματοποιήθηκαν 1.037.000 αμβλώσεις.
Λεπτομέρειες:
Σύμφωνα με την Society for Assisted Reproductive Technology (SART), η
οποία είναι θυγατρική της American Society for Reproductive Medicine, που
τάσσεται υπέρ των αμβλώσεων, ο αριθμός των κύκλων εξωσωματικής
γονιμοποίησης που πραγματοποιούνται στις ΗΠΑ εξακολουθεί να αυξάνεται, με
ταχύτερο ωστόσο ρυθμό από τον αριθμό των ζωντανών γεννήσεων που σχετίζονται με
την εξωσωματική.
Το 2023, ο αριθμός των κύκλων IVF που πραγματοποιήθηκαν στις 371
κλινικές – μέλη της SART, έφτασε τις 432.641, αύξηση σχεδόν 11% από το
2022 (389.993). Ο αριθμός των μωρών, όμως, που γεννήθηκαν μέσω
εξωσωματικής γονιμοποίησης, ανήλθε σε μόλις 95.860, σημειώνοντας αύξηση
μόνο 4,45% σε σχέση με το 2022 (91.771 το 2022) — το οποίο αποτελεί ένα
μικρό κλάσμα του αριθμού των εμβρύων που δημιουργήθηκαν. Πού βρίσκονται
όλα τα υπόλοιπα παιδιά;
Η Reproductive Medicine Associates δίνει το παρακάτω διάγραμμα για να
περιγράψει με λεπτομέρεια μία αντιπροσωπευτική περίπτωση:
Πώς χάνονται τα έμβρυα στην εξωσωματική (Βήμα-Βήμα);
Σενάριο: 19 ωάρια ελήφθησαν κατά την ωοληψία
15 εξ αυτών ήταν ώριμα
12 εξ αυτών γονιμοποιήθηκαν (δημιουργήθηκαν έμβρυα)
6 εξ αυτών έφτασαν στο στάδιο της βλαστοκύστης
3 εξ αυτών ήταν φυσιολογικά (μετά από έλεγχο PGT-A)
Φωτογραφία: Reproduction Medicine Associates.
Για λόγους σύγκρισης, η εταιρεία εξωσωματικής
γονιμοποίησης Alfie προσέφερε την εξής ανάλυση:
Με βάση τα διαθέσιμα διαγράμματα, κατά μέσο όρο δημιουργούνται 10-12
έμβρυα ανά κύκλο εξωσωματικής, οι επιχειρήσεις γονιμότητας συχνά αναφέρουν από
7 έως και 17 έμβρυα ανά κύκλο. Χρησιμοποιώντας τον συντηρητικό αριθμό των
9 εμβρύων ως μέσο αριθμό ανά κύκλο, σε 432.641 κύκλους, αντιστοιχούν περίπου
3.893.769 έμβρυα που δημιουργήθηκαν μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης μόνο μέσα
στο 2023. Ωστόσο, γεννήθηκαν μόνο 95.860 μωρά.
Δείτε πώς κατανέμονται αυτοί οι αριθμοί εμβρύων.
Έως και τα μισά από τα αρχικά 3.893.769, πιθανότατα δεν
επέζησαν πέρα από τα επόμενα δύο στάδια: το στάδιο της βλαστοκύστης και το στάδιο του γενετικού ελέγχου. Τα
έμβρυα βαθμολογήθηκαν και χαρακτηρίσθηκαν ως προς την ποιότητα κατά τους
ελέγχους και όσα δεν κρίθηκαν αρκετά υγιή καταστράφηκαν άμεσα.
Αυτό σημαίνει περίπου 1.946.884 έμβρυα, τα οποία πέθαναν ή θανατώθηκαν
σκόπιμα χωρίς να τους δοθεί καν η ευκαιρία να εμφυτευτούν.
Από την υπόλοιπη εκτίμηση των 1.946.884, η SART αναφέρει ότι
91.360 «αποθηκεύτηκαν» άμεσα για «μελλοντική χρήση», όπως ήταν το σχέδιο των
γονέων όταν ξεκινούσαν την διαδικασία. Γνωρίζουμε επίσης ότι μετά την
ταξινόμηση, τη βαθμολόγηση, την επιλογή και τη μεταφορά τους, μόνο 95.860
επέζησαν και οδήγησαν σε γέννηση.
Αυτό αφήνει 1.759.664 ανθρώπινα έμβρυα αγνοούμενα. Επέζησαν μέχρι
το στάδιο της βλαστοκύστης και πέρασαν τον γενετικό έλεγχο, αλλά στη συνέχεια
είτε αποβλήθηκαν από τη μήτρα, είτε καταστράφηκαν σκοπίμως, είτε
δωρίστηκαν σε ερευνητές (και τελικά καταστράφηκαν), είτε παραχωρήθηκαν για
υιοθεσία εμβρύων (μόλις 1-6%), είτε καταψύχθηκαν (με ασαφείς προοπτικές) επ’
αόριστον.
Τα δεδομένα δεν δίνουν ακριβή στοιχεία, αλλά μπορούμε να εκτιμήσουμε
ότι τουλάχιστον 1,9 εκατομμύρια πέθαναν πριν καν φτάσουν στο στάδιο εμφύτευσης
ή κατάψυξης της ivf και άλλα 1,7 εκατομμύρια δεν καταγράφηκαν στατιστικά. Σε
σύγκριση, σύμφωνα με τον Ινστιτούτο Guttmacher, 1.037.880 αμβλώσεις
πραγματοποιήθηκαν στις ΗΠΑ μέσα στο 2023, αριθμός πολύ χαμηλότερος από τα
χαμένα έμβρυα της εξωσωματικής.
Στην χώρα μας, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Εθνικής Αρχής
Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, γίνονται κατά μέσο όρο 30.000 κύκλοι
(προσπάθειες) εξωσωματικής ανά έτος και γεννιούνται περίπου 5.000 παιδιά. Χαρακτηριστικά
το 2018 έγιναν στην Ελλάδα 30.871 κύκλοι υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και
γεννήθηκαν 5.521 παιδιά, το 2019 έγιναν 29.064 κύκλοι και γεννήθηκαν 4.290
παιδιά και το 2020 έγιναν 37.028 κύκλοι και γεννήθηκαν 6.193 παιδιά.(3) Με
βάση αυτούς τους αριθμούς, και με τις κατάλληλες αναγωγές μπορούμε να έχουμε
ένα μέτρο για το πόσα παιδιά χάνονται στην εξωσωματική στην πατρίδα μας. Ως
προς τον αριθμό των εκτρώσεων φαρμακευτικών και χειρουργικών ο ακριβής αριθμός
τους δεν έχει καταγραφεί, όμως με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία οι απώλειες της
εξωσωματικής ανταγωνίζονται με τις απώλειες της άμβλωσης.
Γιατί αυτό έχει σημασία:
Από ό,τι φαίνεται, αριθμός των απωλειών κατά την διάρκεια της
διαδικασίας εξωσωματικής κάθε χρόνο, στις ΗΠΑ, ξεπερνά τον αριθμό των ανθρώπων
που πεθαίνουν από τις αμβλώσεις. Στην Ελλάδα κρίνουμε πως οι απώλειες της
εξωσωματικής υπερτερούν εκείνων της έκτρωσης σε μεγάλο βαθμό.
Το απλό γεγονός ότι τα μισά από τα έμβρυα εξωσωματικής δεν θα
επιβιώσουν πέρα από τα αρχικά βήματα ανάπτυξης, μετά τη γονιμοποίηση,
συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου υγείας τους, είναι αρκετό για να αποδείξει
ότι η εξωσωματική γονιμοποίηση δεν αφορά τη δημιουργία ζωής, αλλά τον έλεγχό της, καθορίζοντας
ποιες ζωές γίνονται αποδεκτές ως πολύτιμες και άξιες και ποιες καταστρέφονται
εκ των προτέρων επειδή θεωρούνται «κατώτερες».
Μια διαδικασία που διαφημίζεται ως «υπέρ της ζωής» δεν μπορεί ποτέ
να περιλαμβάνει την σκόπιμη καταστροφή της ανθρώπινης ζωής. Κανένας
άνθρωπος δεν αξίζει να βαθμολογείται, να χαρακτηρίζεται και να καταστρέφεται
επειδή δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες ή να αντιμετωπίζεται ως
εμπόρευμα που στοχεύει στην εκπλήρωση της υπόσχεσης μιας κλινικής γονιμότητας
να προσφέρει στους πελάτες της ένα «ποιοτικό προϊόν».
Παραπομπές:
https://www.liveaction.org/news/shocking-number-lives-lost-ivf-surpasses-abortion
(Από το «Αφήστε με
να ζήσω!»)
Εκ του ιστολόγιου: Εδώ είναι το δράμα της ιατρικής και η μεγάλη βλασφημία επιστημόνων και
δική μας. Η ιατρική σκοπό έχει να γιατρεύει τον ασθενή. Δεν έχει σκοπό να
δημιουργεί ζωή. Ένας μόνον δημιουργεί ζωή και αυτός είναι ο Τριαδικός Θεός.
Όμως οι επιστήμονες οι άθεοι, από τη στιγμή που δεν πιστεύουν στο Θεό πάνε
να γίνουν θεοί. Δεν είναι όμως μόνον αυτοί. Είμαστε και εμείς. Εμείς που κοσμικά
και όχι πνευματικά σκεπτόμενοι, ενώ ο Θεός στα πλαίσια της Θείας Πρόνοιας, δε μας
επιτρέπει να αποκτήσουμε παιδί, εμείς δε δεχόμαστε το θέλημά του και προχωρούμε
πεισματικά και εγωιστικά στο δικό μας θέλημα.
Αν αγαπητέ και αγαπητή ο Θεός ήθελε να αποκτήσετε παιδί, γιατί να μην σας
το έδινε; Γνωρίζετε καλύτερα από το Θεό. Θα σας πω έναν λόγο που ο Θεός δε μας δίνει
παιδί σε κάποια ανδρόγυνα. Για να αυξήσουμε το χρόνο προσευχής μας, για να
θερμάνουμε περισσότερο την καρδιά μας με την προσευχή. Όμως υπάρχει ακόμη ένα
λόγος. Για να κάνουμε παιδιά μας όσα είναι ορφανά.
Εμείς όμως, ούτε την προσευχή σκεπτόμαστε, ούτε την υπακοή στο θέλημα
του Θεού, ούτε τα ορφανά. Βάζουμε τον εαυτό μας, οι γυναίκες, σε μία διαδικασία
με ορμόνες και ότι άλλο υπάρχει σε αυτήν την νοσηρή διαδικασία, για να
αποκτήσουμε παιδί. Για να αποκτήσουμε ένα παιδί, γινόμαστε συμμέτοχοι στη
δολοφονία πολλών άλλων κατά την αυτή διαδικασία της Εξωσωματικής Γονιμοποίησης.
Αγαπητοί, αυτή δεν είναι εξωσωματική Γονιμοποίηση. Είναι εξωσωματική
Έκτρωση. Τυφλωμένοι εμείς από το θέλω μας είμαστε ικανοί να ματώσουμε την ψυχή μας
με το αίμα των αγέννητων παιδιών που δολοφονούνται για να γεννηθεί ένα παιδί.
Αυτό μάλιστα που θα γεννηθεί θα είναι καρπός του θελήματός μας. Του εγωισμού μας.
Μέσω μιας διαδικασίας που δεν είναι κατά φύση. Δηλαδή φυσιολογική αλλά παρά φύση
δηλαδή μη φυσιολογική. Ενώ γνωρίζουμε πως γίνεται η κατά φύση αναπαραγωγή εμείς
λέμε ένα μεγάλο όχι και προχωρούμε στην παρά φύση.
Να μέναμε εδώ. Δε μένουμε μόνον εδώ. Προχωράμε την παρα φύση
αναπαραγωγή ακόμη ποιο πέρα. Σε ακόμη μεγαλύτερη βλασφημία κατά την οποία
άνδρας δίνει το σπέρμα του, εξωσωματικά ενώνεται με ωάριο και μια δανεική
γυναίκα αναλαμβάνει στην κοιλιά της την κύηση και την γέννηση του παιδιού το
οποίο μετά δύο άντρες θα μεγαλώσουν σαν ζευγάρι.
Μα είναι δυνατόν ο Θεός να ανεχθεί αυτήν την εντελώς διεστραμμένη
κατάσταση και διαδικασία; Και μόνον που τα γράφω ντρέπομαι. Ποιες εξωσωματικές;
Δε ντρεπόμαστε λιγάκι; Βουτάμε μέσα στη διαστροφή και λέμε πως δημιουργούμε
ζωή; Εμείς που χώρια που δεν δεχόμαστε τον κατά φύση τρόπο αναπαραγωγής μεταξύ
ανδρός και γυναικός, προχωρούμε και μέσα από μία παρα φύση ιατρική διαδικασία
στη δημιουργία ζωής σε ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων. Αυτό το λέμε πρόοδο.
Δεν είναι πρόοδος. Είναι το κατάντημα της ειδωλοποίησης του εγώ μας και
του θελήματός μας. Είναι η απομάκρυνσή μας από τον Εσταυρωμένο Ιησού Χριστό.
Που Εκείνος θυσιάστηκε για εμάς και εμείς δε μπορούμε να κάνουμε μία θυσία για
εκείνον. Λησμονούμε πως πέραν της παρούσας ζωής, έχουμε την Κρίση. Τι θα πούμε
στο Δημιουργό μας; Πως επιλέξαμε να κάνουμε παιδί μέσω αυτής της διαστροφής;
Οφείλουμε να ακολουθήσουμε τον δρόμο της υπακοής στο θέλημα του Θεού.
Αν το θέλημά του είναι να μην κάνουμε παιδί, αυτό να γίνει. Στα πλαίσια της Θείας
Πρόνοιας για τη σωτηρία της ψυχής μας, γνωρίζει καλύτερα από εμάς το γιατί δε μας
δίνει παιδί.
Ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός και η Υπεραγία Θεοτόκος κάνανε υπακοή στο
θέλημα του Θεού για τη σωτηρία μας από την αμαρτία και εμείς κάνουμε το θέλημά μας;
Τόσο καλύτεροι είμαστε; Δε ντρεπόμαστε λίγο;
Να ζητήσουμε συγχώρεση, να εξομολογηθούμε και να είμαστε κοντά στο Θεό.
Σε ότι λέει ο Λόγος, ο Ιησούς Χριστός και οι Άγιοι Πατέρες μας. Όχι ότι μας λέει
ο σκοτισμένος από την αμαρτία νους μας.
Α.Η.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου