Κάθε προσευχή στην οποία δεν μοχθήσει το σώμα και δεν έχει θλίψη η καρδιά, έκτρωμα θεωρείται

Απόσπασμα:

«Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

ΛΟΓΟΣ ΟΣΤ’: ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ
Άλλοτε πάλι πήγα σε έναν παλιό γέροντα, καλό και ενάρετο που με αγαπούσε πολύ. Ήταν φωτισμένος στη γνώση και με βάθος καρδιάς και έλεγε αυτά που του χορηγούσε η ΘείαΧάρη. Δεν έβγαινε συχνά από το κελί του παρά μόνο στις άγιες συνάξεις. Ζούσε δε ησυχαστικά προσέχοντας τον εαυτό του.

Σε αυτόν είπα κάποτε: “Πάτερ μου, μού ήρθε ένας λογισμός να πάω την Κυριακή στη στοά της Εκκλησίας και εκεί να καθίσω από νωρίς και (φαγείν έωθεν), ώστε ο κάθε εισερχόμενος και εξερχόμενος βλέποντάς με να με εξευτελίσει.

Σε αυτά μου απάντησε ο γέροντας:
“Έχει γραφτεί ότι ο καθένας που δημιουργεί σκάνδαλο στους κοσμικούς δεν θα δει φως”. Εσένα κανένας δεν σε γνωρίζει στη χώρα αυτή, ούτε γνωρίζουν τη ζωή σου αλλά θα πούνε ότι να οι μοναχοί από το πρωί τρώνε. Και μάλιστα βρίσκονται εδώ μοναχοί αρχάριοι, οι οποίοι είναι ασθενείς στους λογισμούς τους και πολλοί που σου έχουν εμπιστοσύνη και ωφελούνται από σένα, όταν σε δούνε να κάνεις αυτά θα ζημιωθούν.

Οι αρχαίοι πατέρες τα έκαναν αυτά εξαιτίας των πολλών θαυμάτων που έκαναν και για την τιμή που είχαν και για το μεγάλο όνομα. Και τα έκαναν για να χάσουν την εκτίμηση του κόσμου και να αποκρύψουν τη μεγάλη δόξα της βιοτής του και για να διώξουν μακριά τους τις αιτίες της υπερηφάνειας.

Εσένα δες τι είναι αυτό που σε αναγκάζει να κάνεις κάτι τέτοιο; Δεν γνωρίζεις ότι κάθε πράξη έχει τη δική της τάξη και τον δικό της καιρό; Εσύ όμως δεν έχεις τέτοιο όνομα και τέτοια φήμη για να κάνεις κάτι τέτοιο. Έτσι ούτε τον εαυτό σου ωφελείς και τους άλλους βλάπτεις.

Και πάλι αυτή η οικονομία δεν είναι σε όλους ωφέλιμη παρά μόνο στους τελείους και στους μεγάλους, διότι σε αυτή βρίσκεται η υπέρβαση των αισθήσεων.
Στους μεσαίους και στους αρχάριους είναι επιζήμια, διότι έχουν ανάγκη από πολλή προσοχή για την υποταγή των αισθήσεων.
Οι γέροντες όμως πέρασαν τον καιρό της φύλαξης του νου και με όλα όσα καταπιάνονται έχουν ωφέλεια.
Διότι οι άπειροι έμποροι στα μεγάλα θέματα μεγάλες προξενούν ζημιές στον εαυτό τους, ενώ οι άπειροι στα ευτελέστερα πράγματα γρήγορα επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους.

Και πάλι όπως είπα για κάθε έργο υπάρχει τάξη και για κάθε δράση η κατάλληλη ώρα. Καθένας που αρχίζει πριν την ώρα του και πάνω από τα μέτρα του διπλασιάζει για τον εαυτό του τη ζημιά και δεν κερδίζει. Εάν επιθυμείς κάτι τέτοιο υπόμεινε την όποια ατιμία σου έρθει κατ΄ οικονομίαν (Θεού) και μη θορυβηθείς ούτε να μισήσεις αυτόν που σε ατιμάζει.

Συνέπεσε κάποτε να βρίσκομαι με εκείνον τον ευφυή άνδρα που γεύτηκε το φυτό της ζωής, με τον ψυχικό ιδρώτα από την πρώιμη νεότητά του μέχρι τη δύση των γηρατειών του. Και αφού με δίδαξε με πολλούς τρόπους μου είπε:
“Κάθε προσευχή στην οποία δεν μοχθήσει το σώμα και δεν έχει θλίψη η καρδιά, έκτρωμα θεωρείται. Διότι χωρίς ψυχή γίνεται αυτή η προσευχή”.

Και πάλι μου είπε:
“Με άνθρωπο που φιλονικεί και θέλει να επιβάλει τον λόγο του με διάνοια πονηρή και αναίδεια ως προς τις αισθήσεις του ούτε να δώσεις ούτε να λάβεις κάτι (να μην έχεις δοσοληψίες) για να μην απομακρύνεις από σένα την καθαρότητα, την οποία έχεις αποκτήσει με πολύ κόπο και γεμίσεις την καρδιά σου σκοτάδι και ταραχή.»

πηγή