"Ἡ γνώση δίχως θεῖο φωτισμό εἶναι καταστροφή"

Ἐὰν οἱ ἄνθρωποι τὴν ταχύτητα τοῦ μυαλοῦ τούς τὴν φρενάρανε λίγο, καὶ τὸ μυαλό τους θὰ ἦταν ξεκούραστο, ἀλλὰ καὶ ἡ θεία Χάρις θὰ τούς πλησίαζε εὔκολα. 

Ἡ γνώση δίχως φωτισμό εἶναι καταστροφή. Ὅταν κανεὶς κάνη πνευματική δουλειά στὸν ἑαυτό του, ὅταν ἀγωνίζεται, τότε φωτίζεται ἀπὸ τὸν Θεό. Ἔχει θεῖο φωτισμό, θεῖες ἐμπειρίες, καὶ ὄχι δικές του σκέψεις, Γι’ αὐτὸ καὶ βλέπει μακριά.

Ἕνας ποὺ ἔχει μυωπία, ἀπὸ κοντά βλέπει τὰ πράγματα καλά, ἀλλὰ μακριά δὲν βλέπει. Καὶ ἕνας ποὺ δὲν ἔχει μυωπία, ἔ, τὸ πολύ ‐ πολύ θὰ δή λίγο μακρύτερα, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ δὲν λέει τίποτε.

Τὰ σωματικά μάτια εἶναι δύο, τὰ πνευματικά εἶναι πολλά.

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Α’ «Μὲ Πόνο καὶ Ἀγάπη»