«λθ' Η προσοχή πρέπει να είναι
τοιουτοτρόπως δεμένη με την προσευχή και αχώριστος, καθώς είναι το σώμα δεμένο
με την ψυχή και αχώριστο.
μ' Ήγουν ο νους να φυλάττη την
καρδιά εις καιρό όπου προσεύχεται και να περιτριγυρίζη πάντοτε μέσα εις αυτή
και από εκεί μέσα από το βάθος της καρδιάς να αναπέμπει τας ευχάς εις τον Θεό,
λέγοντας συνεχώς το· Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν
με! Και αφού γευθεί εκεί μέσα εις την καρδιά και δοκιμάσει ότι χρηστός ο
Κύριος, και γλυκανθεί, δεν θέλει πλέον ο νους να μακρύνη από τον τόπο της
καρδιάς, λέγοντας με τον Απόστολο Πέτρο «καλόν
εστίν ημάς ώδε είναι». Και θέλει περιτριγυρίζει σπρώχνοντας τρόπον τινά
και διώχνοντας όλα τα νοήματα όπου σπείρονται εκεί μέσα από τον διάβολο, μη
αφήνοντας καμμία έννοια του κόσμου τούτου,
αλλά γενόμενος πτωχός τω πνεύματι, πτωχός από κάθε λογισμό κοσμικό.
μα' Το τοιούτον έργο εις εκείνους
όπου δεν το ηξεύρουν φαίνεται πως είναι πολύ κοπιαστικό και στενοχωρητικό· αμή
εκείνοι όπου εγεύθησαν την γλυκύτητα όπου έχει και απήλαυσαν την ηδονή μέσα εις
το βάθος της καρδιάς των, αυτοί φωνάζουν με τον θείο Παύλο· «Τις ημάς χωρίσει από της αγάπης του Χριστού;»».
Γέρων Εφραίμ Φιλοθεΐτης:
«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με»
Γέροντος
Εφραίμ Φιλοθεΐτου
ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΕΣ
ΔΙΔΑΧΕΣ ΜΕ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
"ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου