*Η απελπισία είναι η μεγαλύτερη χαρά
του διαβόλου. Είναι αμαρτία θανάσιμη.
*Προτού ακούσεις τον άλλον δεν πρέπει να απαντάς. «Ος αποκρίνεται
λόγον πριν ακούσαι, αφροσύνη αυτώ εστί και όνειδος» (Παροιμ. ιηʼ, 13).
*Όταν ο άνθρωπος δεχθεί κάτι το θεϊκό μέσα του, η καρδιά του χαίρεται.
Όταν αντιθέτως δεχθεί κάτι το διαβολικό τότε συγχύζεται και ταράζεται.
*Όποιος υποφέρει την ασθένεια του με υπομονή
και ευγνωμοσύνη προς τον Θεό,
στεφανώνεται σαν μάρτυς και αγωνιστής.
*Πρέπει να προσπαθούμε να είμεθα ελεύθεροι από τους ακάθαρτους
λογισμούς, ιδιαιτέρως όταν προσευχόμεθα προς τον Θεό. Διότι δεν είναι δυνατόν
να συνυπάρχουν η δυσοσμία με την ευωδία.
*Εάν εμείς δεν συμφωνούμε με τους κακούς λογισμούς, που προέρχονται από
τον διάβολον, κάνουμε πολύ καλά. Διότι το ακάθαρτο πνεύμα μόνον στους εμπαθείς
ανθρώπους ασκεί αποτελεσματικά την επίδρασή του. Ενώ τους απαθείς προσπαθεί να
τους επηρεάσει από μακριά.
*Ο νέος άνθρωπος είναι αδύνατο να
μην ταράσσεται από σαρκικούς λογισμούς. Πρέπει γιʼ αυτό να προσεύχεται επίμονα στον Θεό, για να σβήσει εγκαίρως την σπίθα
των αισχρών επιθυμιών μόλις εμφανισθεί. Τότε δεν θα δυναμώσει ποτέ η φλόγα.
Απόσπασμα
Αγίου Σεραφείμ τού Σαρώφ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου