Απόσπασμα:
π. Χρ.: Γέροντα, μέσα από την ευχή υπάρχει
εκδοχή να δημιουργηθούν πλάνες;
π. Στ.: Ασφαλώς.
π. Χρ.: Έχουμε παραδείγματα και περιστατικά;
π. Στ.: Πολλά περιστατικά, τα οποία τα
βλέπομε κατά κύριο λόγο στο Άγιον Όρος. Γενικά στους μοναχικούς χώρους. Αλλά
και εδώ όμως μέσα στον κόσμο, όταν ο ευχόμενος, αυτός που κάνει προσευχή, θέλει
να λέει το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» και δεν έχει πεπειραμένο και
διακριτικόν οδηγό. Γιατί, αυτός που θα δώσει οδηγίες για την ευχή, πρέπει να
’χει περάσει μέσα απ’ το καμίνι της ευχής. Πρέπει δηλαδή να έχει ξεπεράσει, το
τρίτο στάδιο, όπου ο νους αρπάζει την ευχή και έχουμε μία, αίσθηση εσωτερική
πνευματική, ότι η ευχή λέγεται μέσα στο νου, κάπου μέσα στο κεφάλι, τρόπον
τινά. Και τότε επικαλούμεθα την θείαν χάρη η οποία έρχεται βοηθός και αρωγός,
και κατεβάζει την ευχή μες στην καρδιά, αλλά
όλες οι πρωτοβουλίες όμως, ανήκουν σε μας.
Εμείς λέμε «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Εμείς ζητάμε το έλεος του Θεού,
εμείς ζητούμε βοήθεια και συμπαράσταση και παρηγοριά. Εμείς τα ζητούμε αυτά τα
πράγματα. Γι’ αυτό ακόμα, και η λατρεία που κάνομε εμείς, ως ορθόδοξοι
κληρικοί, αυτή η λατρεία μας είναι λογική. Συμμετέχουμε εμείς με
πλήρη αυτοσυνειδησία στην ευχή, ακόμα και στη θεία λειτουργία και στην ευχή.
Έχομε αυτοσυνειδησία. Είμαστε δηλαδή και λειτουργούμε ως πρόσωπα. Έρχεται
κάποια στιγμή, όπου «το Άγιον Πνεύμα όπου θέλει πνεί και την φωνήν αυτού
ακούεις». Ακούεις. Ακούς την φωνήν του Θεού. Πώς την ακούς; Να κράζει μέσα
στην καρδιά σου και στην καρδιά μου, «Αββά, ο Πατήρ», είσαι ο Πατέρας μου,
είσαι ο σωτήρας μου, είσαι ο λυτρωτής μου, αυτός είσαι. Θεέ μου βοήθησέ με,
ελέησέ με, αλλά πλέον, δεν ομιλεί ο άνθρωπος, αλλά ομιλεί το Άγιον Πνεύμα. Και
τότε έχομε «το πέμπτο και τελειωτικό στάδιο», που είναι η χαρισματική προσευχή,
εκεί τέμνεται πλέον η προσευχή, σταματάει η προσευχή, δεν προσεύχεται πλέον ο
άνθρωπος, και έρχεται όλος ο νους του ανθρώπου σε έκσταση και θεωρία. Από κει
αρχίζει η όρασις, από κει αρχίζει η θεοπτία, από κει είναι ο φωτισμός και η
χάρις και οι αποκαλύψεις και τα απόρρητα του Αγίου Θεού.
Σ’ αυτή την πορεία, υπάρχει πλάνη.
π. Χρ.: Φθάσαμε τώρα σ’ αυτό το οριακό σημείο
γέροντα, έτσι; Δηλαδή μπορεί ο διάβολος να μεταμορφωθεί σε άγγελον φωτός;
π. Στ.: Βεβαίως, το λέει και ο Απόστολος
Παύλος. Ανά πάσαν στιγμήν. Και μπορεί, επειδή στερούμεθα πείρας, να μας
παρουσιάσει πράγματα τα οποία θα τα θεωρήσομε ότι είναι ευεργετικές επιδράσεις
ή ενέργειες της θείας χάριτος, ενώ είναι ενέργειες της μαύρης χάριτος.
π. Χρ.: Του Διαβόλου… Μας λέτε παραδείγματα;
π. Στ.: Ε, τώρα, είναι λιγάκι δύσκολο αυτό,
γιατί πρέπει ο καθένας από μας που ασχολείται λιγάκι με την ευχή, να αναφέρει
τι ακριβώς του συμβαίνει, για να του πει ο διακριτικός πνευματικός, «Πρόσεξε
παιδί μου, αυτό δεν είναι της θείας χάριτος». Παραδείγματος χάριν κάνομε ευχή
και μας λέγει κάτι μέσα μας, μια φωνή όπως την ακούμε: «Έσβησε το καντήλι,
πήγαινε να το σβήσεις». Αυτό δεν μπορεί να
είναι της χάριτος. Δεν μπορεί να σου πει ο Θεός διέκοψε την προσευχή σου
για να πας να ανάψεις το καντήλι, παρόλο που το καντήλι για να το ανάψομε είναι
ιερή πράξις. Θα καθίσουμε εκεί και θα πούμε «Όταν τελειώσω θα πάω να ανάψω το
καντήλι». Εάν, όμως, σηκωθώ και πιστέψω στη φωνή αυτή, αυτή η φωνή δεν είναι
του Θεού αλλά είναι εκ δεξιών του πονηρού. Έφερα δηλαδή ένα πτωχό παράδειγμα
για να πω. Οι θόρυβοι, οι κρότοι, που δημιουργούνται. Καμιά φορά μπορεί να μας
δημιουργηθεί και ένα είδος ρίγους, λέμε ιερόν ρίγος. Και το ρίγος δεν είναι καλό,
στην ευχή δεν είναι καλό. Τα δάκρυα ακόμη πολλές φορές, καμιά φορά, μπορεί να
’ναι συναισθηματικά, μπορεί να προέρχονται από άλλη αιτία, και να μην είναι της
χάριτος, να μην είναι τα λεγόμενα γλυκήρροα δάκρυα, της μετανοίας,
και ειδικότερα της χάριτος, διότι τα δάκρυα της χάριτος από τα δάκρυα της
μετανοίας διαφέρουν. Άλλο πονώ για τις αμαρτίες μου, και άλλο έρχεται η χάρις
του Θεού, και με πλένει με τα ίδια τα δικά μου τα δάκρυα. Υπάρχει μία διαφορά
σ’ αυτά, σ’ αυτά τα δύο είδη δακρύων. Διότι υπάρχει και θεολογία ολόκληρη των
δακρύων, όπως μας αναφέρουν οι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Αφού φτάσαμε σε αυτό
το σημείο…
Μας συγχωρείτε για το μονοτονικό και τυχόν λάθη ορθογραφίας.
Η ομιλία αυτή έχει ήδη δημοσιευτεί
σαν video στο Internet, στην παρακάτω διεύθυνση http://www.youtube.com/watch?v=ocJR7zgxmj8&feature=related
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου