Αποσπάσματα:
«Η αλήθεια είναι πως το προσπάθησε. Αλλά
από Επιμηθέας να γίνεις Προμηθέας χρειάζεται... guts (γκατς) όπως λένε οι
Αμερικανοί, κοινώς χρειάζονται κότσια. Και ο Δενδιας απέδειξε πολλάκις ότι δεν
τα έχει. Πώς να το κάνουμε;
Μπορεί να έχει άλλα χαρίσματα ως ΥΠΕΞ: επικοινωνιακό χάρισμα,
ψυχραιμία, σπιρτάδα, ρητορική σαλονάτου, αλλά
κότσια δεν έχει, όπως δεν έχει και διορατικότητα. Κυρίως αυτήν, κάτι που
έχω επισημάνει κατ' επανάληψη σε άρθρα μου, γιατί αποτελεί βασικό μειονέκτημα
για έναν υπουργό Εξωτερικών να μην την έχει. Γι' αυτό και δεν τον πιάνει κανείς
στον ρόλο του Επιμηθέα, άλλωστε...
Στην περίπτωση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων έγινε κυριολεκτικά ήρωας
στο παραμύθι του Αισώπου ''ο Λαγός και η Χελώνα'', όπου ο ''Λαγός''- Δένδιας
επιδόθηκε σ' έναν αγώνα δρόμου προς άγραν συμμαχιών, αναποτελεσματικό όπως
αποδείχθηκε, επισκεπτόμενος τέσσερις φορές τα ΗΑΕ
για να ''δέσει'' τη συμμαχία να μην του φύγει.
Πλην όμως αυτή του έφυγε, γιατί την κέρδισε η ''χελώνα''
Έρντι.»
****
«Ωστόσο
όλα αυτά ξεχάστηκαν ως δια μαγείας μπροστά στη βούληση Τουρκίας-Ηνωμένων
Αραβικών Εμιράτων για γεφύρωση του χάσματος μεταξύ τους. Έτσι, δέκα χρόνια μετά
από την αρχή της διάρρηξης στις σχέσεις τους, έγινε χθες (24/11/'21) συνάντηση
μεταξύ υψηλόβαθμων Αξιωματούχων των δύο χωρών σηματοδοτώντας μια εντυπωσιακή
αλλαγή σελίδας στις σχέσεις τους.»
****
«Τι
σημαίνουν όμως όλα αυτά για την Ελλάδα; Πόσο θα μας
κοστίσει η συμφιλίωση Αμπού Ντάμπι-Άγκυρας; Θα σκληρύνει ή θα μαλακώσει
τη στάση του απέναντί μας και απέναντι στην Κύπρο; Είναι τα βασικά ερωτήματα
που πρέπει να απαντήσουμε καταληκτικά, αν και με επιφυλακτικότητα γιατί ο Ταγίπ
Ερντογάν είναι εκπληκτικός στις πιρουέτες, στη διπλωματική ευλυγισία, και ξέρει
να προσαρμόζει τη στρατηγική του στις εκάστοτε διαφοροποιήσεις των σχέσεων της
Τουρκίας με τρίτους.
Κι αυτό το τελευταίο είναι το πιο επικίνδυνο για μας, γιατί
προοιωνίζεται ''καψώνια'' μεγάλου μεγέθους με πιθανό ενδεχόμενο - μιας και
είναι καταφανής η διπλωματική αδυναμία μας
να ''δέσουμε'' τις νέες συμμαχίες στον περίγυρο της Μεσογείου, όσα ταξίδια και να κάνει ο Δένδιας - να κινδυνεύουμε
χάσουμε μέσα απ' τα χέρια μας τη συμμαχία με την Αίγυπτο.
Την Αίγυπτο με την οποία είχαμε υπογράψει το '20 τη γνωστή ημιτελή συμφωνία την οποία είχε υποσχθεί ο ΥΠΕΞ
μας να ολοκληρώσει ελληνοποιώντας την θαλάσσια ζώνη μεταξύ 28ου-32ου
Μεσημβρινού (όπου βρίσκονται το Καστελόριζο και η μισή Ρόδος), αν και δεν βλέπω
φως στο τούνελ για κάτι τέτοιο με τίποτα.
Αντίθετα, μετά τη χείρα οικονομικής βοήθειας των Εμιράτων στον
Ερντογάν, βλέπω σκλήρυνση της στάσης του απέναντί μας και απέναντι στην Κύπρο
κρίνοντας απ' την αμετάβλητα σταθερή, αποφασιστική στάση του να μην υποχωρήσει
από τη Συρία και τη Λιβύη η στρατιωτική επέμβαση στις οποίες σηματοδοτεί την
πίστη του στους επεκτατικούς σχεδιασμούς του.
Στο πλαίσιο αυτών των σχεδιασμών λοιπόν, όπου Ελλάδα και Κύπρος τον
δελεάζουν πρωτίστως, δεν αποκλείεται να δούμε
προσεχώς και την απώλεια των υπόλοιπων συμμαχιών μας (Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία,
ακόμα και Ισραήλ), προκειμένου ο Τούρκος ''σουλτάνος'' να μας αποδυναμώσει.
Να μας αποδυναμώσει και να αποκτήσει μεγαλύτερη πρόσβαση στο όνειρο της
''Γαλάζιας Πατρίδας'' του, που τον θέλει ιδανικό κλέφτη των ''χρυσών μήλων''
(Ελλάδας και Κύπρου) στον κήπο των Εσπερίδων του Αιγαίου και της Ανατολικής
Μεσογείου.
Κατά τα άλλα, μετά την αρπαγή των Εμιράτων
μέσα απ' τα χέρια μας, ΥΠΕΞ και Μαξίμου άλλαξαν πλευρό και συνεχίζουν να
καθεύδουν υπό μανδραγόραν...
Λεξιλόγιο
* Καθεύδω υπό μανδραγόρα: Κοιμάμαι ύπνο
βαθύ, αδιαφορώ τελείως...»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου