"Να ἀναπαύουμε τους ἀνθρώπους πνευματικά"

Παλιὰ στοὺς δέκα οἱ ἕξι ἦταν θεοφοβούμενοι, οἱ δύο μέτριοι καὶ οἱ δύο ἀδιάφοροι, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ εἶχαν μέσα τους πίστη. Σήμερα δὲν εἶναι ἔτσι. Δὲν ξέρω ποῦ θὰ πάη αὐτὴ ἡ κατάσταση. 

Νὰ προσπαθήσουμε τώρα, ὅσο μποροῦμε, νὰ βοηθήσουμε πνευματικὰ τοὺς ἀνθρώπους· ὅπως ἔγινε τότε μὲ τὸν κατακλυσμό, μὲ τὴν κιβωτὸ τοῦ Νῶε, ἔτσι καὶ τώρα νὰ γλυτώσουν μερικοί, νὰ μὴ σακατευθοῦν πνευματικά. Θέλει πολλὴ προσοχή, πολλὴ διάκριση, νὰ δῆ κανεὶς τὰ πράγματα ἀπὸ πολλὲς πλευρὲς καὶ νὰ ἀναπαύση τοὺς ἀνθρώπους.

+++

Τώρα ἔχουμε πόλεμο, πνευματικὸ πόλεμο. Πρέπει νὰ εἶμαι στὴν πρώτη γραμμή. Τί μαρξιστὲς ὑπάρχουν, τί μασόνοι, τί σατανιστὲς καὶ τόσοι ἄλλοι! Πόσοι δαιμονισμένοι, πόσοι ἀναρχικοί, πόσοι πλανεμένοι ἔρχονται, γιὰ νὰ τοὺς ἐπισφραγίσω τὴν πλάνη τους!

Καὶ πόσους μοῦ τοὺς στέλνουν, χωρὶς νὰ τοὺς προβληματίσουν, ἄλλοι γιὰ νὰ τοὺς ξεφορτωθοῦν, ἄλλοι γιὰ νὰ μὴ βγάλουν αὐτοὶ τὸ φίδι ἀπὸ τὴν τρύπα... Νὰ ξέρατε πόσο στριμώχνομαι καὶ ἀπὸ πόσες μεριές! Πίκρα τὸ στόμα μου ἀπὸ τὸν πόνο τῶν ἀνθρώπων. Μέσα μου ὅμως νιώθω παρηγοριά.

Ἂν φύγω, τὸ θεωρῶ σὰν νὰ φεύγω ἀπὸ τὴν πρώτη γραμμή, σὰν νὰ ὀπισθοχωρῶ. Τὸ θεωρῶ προδοσία. Ἔτσι τὸ νιώθω. Μήπως ξεκίνησα γιὰ τέτοια πράγματα ἢ ξεκίνησα γιὰ νὰ βοηθάω μοναστήρια; Γιὰ ἀλλοῦ ξεκίνησα καὶ ἀλλοῦ βρέθηκα, καὶ τώρα πῶς παλεύω!

Καὶ βλέπεις, ὁ ἄλλος δὲν μιλάει. Δὲν πάει νὰ διαλύσουν τὴν Ἐκκλησία; «Δὲν πειράζει!», λέει. Πηγαίνει καὶ μὲ τὸν ἕναν καὶ μὲ τὸν ἄλλον, ἀρκεῖ νὰ βολευτῆ. Τί νὰ βολευτῆ! Αὐτὸν τὸν βολεύει ὁ διάβολος τελικά.

Αὐτὰ εἶναι ἄτιμα πράγματα. Ἂν ἤθελα ἐγὼ νὰ κάνω αὐτὸ ποὺ μὲ εὐχαριστεῖ, οὔ, ξέρετε πόσο εὔκολο ἦταν; Σκοπὸς ὅμως εἶναι νὰ κάνω ὄχι αὐτὸ ποὺ βολεύει ἐμένα, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ βολεύει τὸν ἄλλον. Ἂν σκεφτόμουν πῶς νὰ βολευτῶ ἐγώ, ἔχω τὴν δυνατότητα νὰ βολευτῶ σὲ πολλὲς μεριές.

Γιὰ νὰ περάσης ὅμως στὴν βουλὴ τοῦ Θεοῦ, πρέπει νὰ γίνης «βουλευτὴς» τοῦ Θεοῦ, ὄχι «βολευτὴς» τοῦ ἑαυτοῦ σου.

7 Ὁ Γέροντας μετὰ ἀπὸ μιὰ ἔντονη πνευματικὴ κατάσταση ποὺ ἔζησε – ἔνιωθε νὰ λειώνη ἀπὸ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τὸν ἄνθρωπο σὰν τὴν λαμπάδα ποὺ βρίσκεται σὲ θερμὸ χῶρο – ἔλαβε τὴν πληροφορία ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀρνηθῆ τὴν βοήθειά του πρὸς τοὺς ἀνθρώπους. Ἀπὸ τότε διέθετε τὴν ἡμέρα στοὺς ἀνθρώπους ποὺ τὸν ἐπισκέπτονταν καὶ τὴν νύχτα προσευχόταν γιὰ τὰ ποικίλα προβλήματα τοῦ κόσμου. Ὅταν ὅμως τὸ πλῆθος τῶν προσκυνητῶν αὐξήθηκε κατὰ πολύ, εἶχε τὸν λογισμὸ νὰ ἀπομακρυνθῆ σὲ ἄγνωστο τόπο, γιὰ νὰ διαθέτη ὅλον τὸν χρόνο του στὴν προσευχή. Τότε γιὰ δεύτερη φορὰ εἶχε πληροφορία νὰ παραμείνη στὸ Κελλί του, στὴν «Παναγούδα», καὶ νὰ ἀναπαύη τὸν κόσμο.

8 Ἀποχὴ ἀπὸ φαγητὸ καὶ νερὸ μέχρι τὴν ἐνάτη ὥρα βυζαντινὴ (3 μ.μ.) ἢ γιὰ τρεῖς ἡμέρες.

9 Ὁ Γέροντας ἀσκήτεψε στὸ Σινᾶ, στὸ ἀσκητήριο τῆς Ἁγίας Ἐπιστήμης, τὰ χρόνια 1962‐1964.  

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Β’ «Πνευματικὴ Ἀφύπνιση»