«…..Ὁ φίλαυτος εἶναι ἀδιάφορος ἀπέναντι τῶν συνανθρώπων
του. Λέγει ὁ Μ.Βασίλειος στούς «Ὅρους κατ’ ἐπιτομήν»:
«Φίλαυτος οὖν ἐστιν ὁ ἑαυτόν δῆθεν φιλῶν».
Πράγματι, κατά βάθος ἡ φιλαυτία εἶναι ψευδοαγάπη τοῦ ἑαυτοῦ μας,
δέν εἶναι ἡ ἀληθινή ἀγάπη, διότι ὁ φίλαυτος
τελικά ἀδικεῖ καί τόν ἑαυτό του. Χαρακτηριστικό, ὅπως εἴπαμε,
τοῦ φιλαύτου ἀνθρώπου εἶναι ὅτι δέν θέλει νά θυσιάσῃ τίποτε ἀπό
τόν ἑαυτό του χάριν τῆς ἀναπαύσεως τοῦ συνανθρώπου του.
Τό λέγει ὁ Μ.Βασίλειος:
«Διότι τό νά παραλείψῃ χάριν τῆς ἀναπαύσεως τοῦ ἑαυτοῦ του
κάτι ποῦ ἔχει ἀνάγκη ὁ ἀδελφός, εἴτε ψυχικό εἴτε σωματικό,
φανερώνει καί στούς ἄλλους τήν κακία τῆς φιλαυτίας, τῆς ὁποίας τό
τέλος εἶναι ἡ ἀπώλεια….».
Απόσπασμα
+Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης,
Καθηγούμ. Ι. Μονής Οσίου Γρηγορίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου