Τί σχέση μπορεί να έχει ο
σταυρωθείς και αναστάς Ιησούς Χριστός, τον οποίο διατείνεται ότι υπηρετεί ο
Πάπας και οι ιερωμένοι του Βατικανού, με τη διεθνή του καπιταλισμού, που
συνιστά η Μασονία;
του δημοσιογράφου Riccardo
Cascioli
Μια συνάντηση που πραγματοποιήθηκε αυτές τις
μέρες στο Μιλάνο, παρουσία του Αρχιεπισκόπου Delpini και
των μεγάλων Διδασκάλων των τριών βασικών ιταλικών μασονικών Στοών
φαίνεται να πηγαίνει καλά προς αυτή την κατεύθυνση της
«συναδέλφωσης». Και ως συνήθως, η Εκκλησία - «ποιος είμαι εγώ να κρίνω;» - θα
κληθεί να αναγνωρίσει το mea culpa της (άλλωστε, αν ανοίγει την αγκαλιά της
στους γκέι, γιατί όχι και στους μασόνους;).
Όλα αυτά προφανώς χωρίς την επίσημη έγκριση του
Πάπα και μάλιστα με κάποιο προπέτασμα απροθυμίας από την πλευρά του. Αλλά ο κύριος αρχιτέκτονας μιας προσέγγισης είναι o
μονσινιόρ Stagliano, ο επίσκοπος της Καλαβρίας, τον οποίο ο ίδιος
διόρισε το 2022 επικεφαλής της Ποντιφικής Ακαδημίας Θεολογίας και ο οποίος,
στην ομιλία του, θρυμμάτισε τη δογματική προσέγγιση και προετοίμασε το δρόμο
για το άνοιγμα στο όνομα του Ελέους.
Αρκούσε μόνο η πρόταση του Καρδινάλιου
Coccopalmerio για ένα «μόνιμο τραπέζι» αντιπαράθεσης μεταξύ της Εκκλησίας και
των μασονικών στοών: κατά τη διάρκεια της συνάντησης του Μιλάνου, ο μονσινιόρ
Staglianò θρυμμάτισε τη δογματική προσέγγιση και προετοίμασε το δρόμο για το
άνοιγμα στο όνομα του Ελέους.
Ο διάλογος, ακόμη και η συνεργασία, μεταξύ της
Εκκλησίας και του Τεκτονισμού πρέπει να συνεχιστεί, ίσως με ένα «μόνιμο τραπέζι»
όπως ελπίζει ο καρδινάλιος Francesco Coccopalmerio. Αλλά είναι ακόμη πιο
ενδιαφέρον να γνωρίζουμε ότι το νόημα του διαλόγου έγκειται στο γεγονός
ότι η Καθολική Εκκλησία πρέπει να αλλάξει, πρέπει να αναγνωρίσει
ότι έχει κάνει μια εσφαλμένη κρίση για τον Τεκτονισμό και έτσι να αφαιρέσει το στίγμα που εμποδίζει πολλούς μασόνους να
λάβουν τη θεία κοινωνία.
Αυτή είναι η ουσία της «ιστορικής συνάντησης»
που διοργάνωσε το GRIS [ Gruppo di Ricerca e Informazione Socio-religiosa] – με
επιλεγμένο κοινό και κλειστή για τα Μέσα Ενημέρωσης – που πραγματοποιήθηκε την
περασμένη Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου, στο Μιλάνο παρουσία ειδικευμένων
εκπροσώπων της Εκκλησίας και του Τεκτονισμού: αφενός, οι τρεις Μεγάλοι
Διδάσκαλοι των τριών Ιταλικών Στοών – Stefano Bisi για τη Μεγάλη Ανατολή της
Ιταλίας (GOI), Luciano Romoli για τη Μεγάλη Στοά της Ιταλίας του ALAM (GLDI)
και Fabio Venzi (σε τηλεδιάσκεψη από τη Ρώμη) για την Κανονική Μεγάλη Στοά της
Ιταλίας (GLRI) - από την άλλη, ο Αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου Mario Delpini, ο ήδη
αναφερόμενος Καρδινάλιος Coccopalmerio, ο Φραγκισκανός θεολόγος Zbigniew
Suchecki και, κυρίως, ο μονσινιόρ Antonio Staglianò, πρόεδρος της Ποντιφικής
Ακαδημίας Θεολογίας και πραγματικός σταρ της συνάντησης.
Οι τρεις Ελευθεροτέκτονες – δύο από τους
οποίους δημοσιοποίησαν την ομιλία τους – με διαφορετικές αποχρώσεις
υπερασπίστηκαν όλοι τη συμβατότητα του Τεκτονισμού με την Καθολική πίστη:
Ο Bisi εξιστόρησε
πώς όσο μεγάλωνε η πίστη του στην Καθολική Εκκλησία τόσο εισχωρούσε στη Μεγάλη
Ανατολή. Ο Romoli ανέπτυξε ένα πανόραμα από τον Άγιο Anselm στον Καρδινάλιο
Zuppi. Ο Venzi τόνισε πώς τα αγγλικά τελετουργικά της Στοάς ήταν
χριστιανικά από την αρχή τους.
Κατά συνέπεια, οι επανειλημμένες καταδίκες
της Εκκλησίας (σχεδόν 600 σε τρεις αιώνες) ήταν το αποτέλεσμα της
αδυναμίας της Εκκλησίας να καταλάβει τι ακριβώς είναι ο Τεκτονισμός. Ο Bisi έδειξε
επίσης την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι ο Πάπας Φραγκίσκος άνοιξε την
πόρτα στους ομοφυλόφιλους και μετά στους διαζευγμένους, αλλά ξέχασε ότι μεταξύ
των Ελευθεροτέκτονων υπάρχουν επίσης πολλοί Καθολικοί που δεν μπορούν να λάβουν
θεία κοινωνία και όταν επρόκειτο για τη χορήγηση διαπιστευτηρίων σε έναν
Ελευθεροτέκτονα πρεσβευτή, είπε «όχι».
Συνοψίζοντας, είναι δυνατόν «Ποιος είμαι εγώ να
κρίνω;» και «Todos, todos» [Όλοι, Όλοι] δεν ισχύουν για τους Τέκτονες;
Αλλά ο Μέγας Διδάσκαλος πρέπει να ξέρει με
ποιον έχει να κάνει και μετά την επίπληξη έρχεται ενθάρρυνση, εκτιμώντας
εκείνους στην Εκκλησία που ασκούν το διάλογο και είναι πάντα έτοιμοι να κάνουν
ερωτήσεις: έτσι, εν κατακλείδι, παραθέτει τον Καρδινάλιο Carlo Maria Martini στη συνέχεια ελπίζει ότι " Μια μέρα, ένας
Πάπας και ένας Μέγας Διδάσκαλος θα μπορέσουν να συναντηθούν και να περπατήσουν
ένα μέρος της διαδρομής μαζί, στο φως του ήλιου», ακόμη και «υπό το φως του
Μεγάλου Αρχιτέκτονα του σύμπαντος».
Αντιμέτωπη με αυτές τις σαφείς και στοχαστικές
παρεμβάσεις, η καθολική πλευρά ανησύχησε. Στο κλίμα συνεργασίας της συνάντησης,
η παρέμβαση του απλοϊκού π. Sucheki, ο οποίος είχε ετοιμάσει μια επιστημονική
έκθεση για τις θέσεις της Εκκλησίας κατά του Τεκτονισμού, φάνηκε μόνο ως τυπική
ενέργεια, άλλωστε χλευάστηκε εν μέρει από τον μονσινιόρ Staglianò, ο οποίος
φαινόταν να μην ανέχεται τις υπενθυμίσεις του δόγματος.
Σημεία των
καιρών: Επί τρεις αιώνες το Βατικανό εξέδωσε 600 (!!!) καταδίκες της Μασονίας,
ώσπου τελικά υποτάχτηκε σ’ αυτήν. Απόδειξη: Ο μονσινιόρ Staglianò κρύβει
επιμελώς το Σταυρό του μπροστά στον εκπρόσωπο της Στοάς!...
Ο Αρχιεπίσκοπος Delpini – ο οποίος, αφού
επέβαλε την ημερομηνία, την ώρα και τους όρους της συνάντησης, εμφανίστηκε με
καθυστέρηση 45 λεπτών – και ο καρδινάλιος Coccopalmerio προσποιήθηκαν ότι
δεν γνώριζαν τίποτα για τον Τεκτονισμό, αλλά με διαφορετικά λόγια είπαν τα ίδια
πράγματα, δύο συγκεκριμένα: ικανοποίηση για αυτή τη «συνάντηση μεταξύ ανθρώπων»
και όχι μεταξύ των αντίθετων αρκτικόλεξων και την ανάγκη να συνεχιστούν και να
ενταθούν αυτές οι συναντήσεις, ίσως με ένα «μόνιμο τραπέζι», όπως τόνισε η
Coccopalmerio.
Όταν ήρθε η σειρά του μονσινιόρ Staglianò να
ανέβει στη σκηνή, - και μάλιστα μακρηγόρησε -, έθεσε τα θεμέλια για το μέλλον:
υποτίθεται να εξηγήσει τους λόγους του ασυμβίβαστου μεταξύ Εκκλησίας και
Τεκτονισμού, στην πραγματικότητα έκανε μια μακρά θεαματική
ομιλία καταρρίπτοντας τη δογματική προσέγγιση της καθολικής πλευράς
και ευθυγραμμιζόμενος επί της ουσίας με την κατεύθυνση των απαιτήσεων των
μασόνων ομιλητών.
Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι ο Staglianò επιμένει πάντα να δείχνει άσχετος με το
θέμα και επομένως είναι παρών μόνο
για να δώσει μαρτυρία πίστεως. Μάλιστα, όχι μόνο είχε ήδη παρευρεθεί
τουλάχιστον σε μία τέτοια συνάντηση
το 2017, όταν ήταν επίσκοπος του Noto της Σικελίας, αλλά κατά την άφιξή του
στην αίθουσα συνεδριάσεων έδειξε
μεγάλη εξοικείωση με αρκετούς εκπροσώπους τέκτονες. Και μπορεί να είναι
σύμπτωση, αλλά ο επισκοπικός του σταυρός μετακινήθηκε (κρύφθηκε;) στην
εσωτερική αριστερή τσέπη στο στήθος του, μη ορατός στο κοινό (όπως φαίνεται στη
φωτογραφία): ένας περίεργος τρόπος μαρτυρίας πίστεως.
Επιστρέφοντας όμως στην ομιλία του, η γραμμή
του διαλόγου είναι ξεκάθαρη. Ο
Staglianò εγκαταλείπει το δογματικό κυκεώνα: το δόγμα, λέει συνοπτικά, δεν
είναι η μόνη προϋπόθεση συμμετοχής στην Εκκλησία, είναι στην πραγματικότητα
πρώτα και κύρια η ζωή, επιβεβαίωση με την οποία θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε
αν δεν ήταν κόλπο για να γίνει η πίστη «ρευστή». Και μάλιστα, ο Staglianò
συνεχίζει: «Με ενδιαφέρει το χριστιανικό γεγονός, όχι το δόγμα». Και πώς
μπορούμε να ορίσουμε το χριστιανικό γεγονός; Ως εκδήλωση εν Ιησού Χριστώ του «Θεού
που είναι αγάπη, μόνο και πάντα
αγάπη». Και επομένως Έλεος: εάν ο
κόσμος διαφθείρεται από το προπατορικό αμάρτημα, το Έλεος έρχεται πριν από το προπατορικό αμάρτημα «επί
δικαίους και αδίκους», σε όλους. Και ιδού το απόσπασμα που αφορά τον ισχυρισμό του Bisi:
Αν, παράδειγμα,
ένα
ζευγάρι ομοφυλόφιλων δεν πρέπει να λάβει ευλογία, αποφασίζει ο Θεός, όχι εγώ.
«Ποιος είμαι εγώ να κρίνω; » σημαίνει ακριβώς αυτό: (…) ποιος είμαι εγώ που θα κρίνω ότι μια ανθρώπινη κατάσταση είναι
τέτοια που, όταν το έλεος του Θεού «βρέχει» σε δίκαιους και άδικους, δεν τον
αγγίζει καν με την υγρασία του, γιατί μερικές φορές η υγρασία του νερού του Ελέους του Θεού είναι αρκετή
να αναγεννήσει τη ζωή του.
Είναι λοιπόν σαφές ότι αυτός είναι και ο τρόπος να ξεπεραστεί η
ασυμβατότητα με τον Τεκτονισμό. Και
ετοιμάζεται και ad hoc θεολογία. Μάλιστα, ο Staglianò επέκρινε και το έγγραφο
του Δικαστηρίου για το Δόγμα και την Αλήθεια το οποίο τον περασμένο Νοέμβριο επανέλαβε την απαγόρευση των Καθολικών να
ενταχθούν σε μασονικές στοές, επειδή είναι
απαγορευτικό, παραμένει σε επίπεδο
δογματικής αντιπαράθεσης. Χρειαζόμαστε όμως άλλες κατηγορίες, «χρειαζόμαστε μια
υγιή θεολογία», αυτή που ο Πάπας Φραγκίσκος ζήτησε να αναπτύξει η Ποντιφική
Ακαδημία Θεολογίας με επικεφαλής τον Staglianò.
Τι σημαίνει αυτό;
«Μια θεολογία ικανή να σκέφτεται κριτικά για τα πάντα,
να ανταποκρίνεται και στις κρίσιμες περιπτώσεις της καθολικής λογικής, γιατί
ζούμε σε έναν κόσμο όπου αν δεν κάνεις διάλογο, κινδυνεύεις να είσαι εντελώς
έξω από τον κόσμο. Βιβλική σοφία σημαίνει ότι ξέρεις πώς να ενώνεις την επιστήμη και τη σοφία
της ζωής».
Δεν είναι ξεκάθαρο;
πηγή: http://aktines.blogspot.com
https://makkavaios.blogspot.com/2024/02/blog-post_3.html
Εκ του ιστολόγιου: Συγνώμη που άλλαξα τον τίτλο, όμως η αγανάκτηση είναι μεγάλη με τη
διαστροφή των Οικουμενιστών.
Είδατε αγαπητοί πόσο όμορφα τα τακτοποιεί ο Διάβολος τα πράγματα; «Στο
όνομα του Ελέους» ας αγαπήσουμε και τους…..Μασόνους! Τους ορκισμένους εχθρούς
του Χριστιανισμού να τους……Αγαπήσουμε!
Αν ήταν έτσι τα πράγματα, οι Άγιοί μας, όταν κλήθηκαν από τους διώκτες
του Χριστιανισμού να προσκυνήσουν τα Είδωλα, έπρεπε να τα προσκυνήσουν στο
όνομα του Ελέους. Οι Άγιοί μας όμως κάνανε κάτι άλλο. Κάνανε Ομολογία Πίστεως,
δήλωσαν πως πιστεύουν στον έναν και αληθινό Θεό και ζητούσαν μέσα τους ο Θεός
να συγχωρέσει τους διώκτες τους. Δεν τους προσκύνησαν. Αντίθετα κήρυξαν τον
Λόγο του Θεού και τους κάλεσαν εκείνοι δηλαδή οι
Διώκτες τους, να αλλάξουν πίστη και
να σταματήσουν να προσκυνούν τα Είδωλα, δηλαδή το Διάβολο.
Χώρια που ενώ οι διώκτες τους, τους έβαζαν σε φρικτά βασανιστήρια τη
μία μέρα και την άλλη μέρα, με τη Χάρη του Θεού, εμφανιζόταν χωρίς καμία πληγή
στο σώμα τους, πράγμα που αποδείκνυε πως ήταν πιστοί στον έναν και αληθινό
Τριαδικό Θεό.
Θα τα ξεχάσουμε αυτά; Θα τα πετάξουμε στο καλάθι των αχρήστων; Δεν
ντρέπεστε λιγάκι; Σήμερα οι Καθολικοί, αύριο οι κεφαλές της Ορθοδοξίας θα αρχίσουν
διάλογο με τους Μασόνους στα πλαίσια της Πανθρησκείας.
Οι Βίοι των Αγίων εσείς
οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι Οικουμενιστές που θέλετε να αγαπήσετε όλους μαζί με τον
Διάολο σας είναι γνωστοί; Πως αγίασαν οι Άγιοί μας; Φιλώντας τα Είδωλα και
γινόμενοι φίλοι με τους αμετανόητους ειδωλολάτρες; Όχι! Ζητούσαν από τον Θεό να
τους συγχώρεση, αλλά ΔΕΝ πρόδωσαν την πίστη τους στον Τριαδικό Θεό. Παρέμειναν
πιστοί σε Εκείνον μέχρι θανάτου, μαρτυρικού.
Εσείς ζητάτε από τους Αιρετικούς να μετανοήσουν και να έρθουν στην
Ορθοδοξία, ή τελικώς πάτε εσείς σε αυτούς που προσκυνούν τον Διάβολο; Γιατί
μακριά από τον Θεό, ένας υπάρχει. Ο Διάβολος. Η «αγάπη» σας, είναι αγάπη Αρρωστημένη
και όχι η γνήσια αγάπη προς τον Θεάνθρωπο. Αντί να ζητήσετε εκείνοι να
μετανοήσουν και να έρθουν στην Ορθοδοξία που διατηρεί ανόθευτο το Λόγο του Θεού
πάτε σε αυτούς που τον έχουν μαγαρίσει και αλλάξει όπως τους συμφέρει.
Πάτε σε αυτούς που ούτε έναν πραγματικό Άγιο δεν έχουν να παρουσιάσουν,
αφού ακολουθούν το δρόμο του σκότους. Μόνον η Ορθοδοξία έχει Αγίους, διότι
ακολούθησαν με ζωή Ασκητική και Αδιάληπτη Καρδιακή Προσευχή και Καρδιακή αγάπη,
τον Ιησού. Έτσι λάβανε την Χάρη του Αγίου Πνεύματος και κάνανε και κάνουν μέχρι
σήμερα πλήθος θαυμάτων.
Αυτοί που πάτε εσείς και συμπροσεύχεστε ποιανού χάρη έχουν λάβει;
Η καρδιά
είναι αυτή που μας ενώνει με τον Χριστό.
Πρέπει να τον έχουμε στην καρδιά μας. Αυτοί και εσείς τι έχετε στην καρδιά σας;
Ο άλλος κρύβει τον Ιερό Σταυρό από τους Μασόνους! Αν είναι δυνατόν!!
Ποιος αγαπητοί δε θέλει να βλέπει τον Σταυρό; Ο Διάβολος γιατί εκεί ηττήθηκε.
Το μήνυμα της Νέας Εποχής ποιο είναι; Να αφαιρεθεί ο Σταυρός, για να μην
ενοχλούνται όσοι πιστεύουν αλλού. Αυτό δε λένε; Από
που πήραν αυτήν την εντολή;
«Ποιος είμαι εγώ να κρίνω». Ο Κληρικός ποιος είναι; Δεν είναι εκπρόσωπος
του Θεανθρώπου; Δεν άφησε ως διαδόχους του ο Ιησούς Χριστός τους Αποστόλους για
να πράξουν ως μιμητές του δασκάλου τους, του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού;
Ο Ιησούς είπε στους μαθητές του:
«Αληθώς σας λέγω, Όσα εάν
δέσητε επί της γης, θέλουσιν είσθαι δεδεμένα εν τω ουρανώ, και όσα εάν λύσητε
επί της γης, θέλουσιν είσθαι λελυμένα εν τω ουρανώ»
Τους δίνει το δικαίωμα της κρίσης. Εσείς το απορρίπτεται και
λέτε «Ποιο είμαι εγώ να κρίνω».
Είσαι κληρικός και υπερασπιστής του Λόγου του Θεού και με εξουσία
από τον Ιησού Χριστό του «δεσμείν και λύειν».
Εσείς δεν είσθε Εξομολόγοι; Στο πλαίσιο αυτό δεν κρίνετε την
Πνευματική πορεία του πιστού και του λέτε τι πρέπει να κάνει; Δε βάζετε Κανόνες
στους πιστούς που έρχονται για εξομολόγηση;
Πως βάζετε Κανόνα, αφού δεν
«είσθε ικανοί να κρίνετε»; Σα δε ντρέπεστε!!
Εξομολόγοι δέχεστε να είσθε, αλλά με τους
Μασόνους, πετάτε την δικαιολογία: «Ποιος είμαι εγώ να κρίνω».
Διαστρέφετε το ρόλο σας οι Καθολικοί και θα το κάνουν και όσοι από τους
Ορθοδόξους Κληρικούς συναναστρέφονται με τους Καθολικούς. Θα ακούμε να μας λένε
τέτοιες παρερμηνείες, για να δικαιολογήσουν, τα αδικαιολόγητα.
Α.Η.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου