Ξαφνικά ο κόσμος δεν έχει αρκετά παιδιά. Και έχει σημάνει παγκόσμιος συναγερμός

Σχόλιο «Αφήστε με να ζήσω!»: Ενώ ο κόσμος καταρρέει πληθυσμιακά και η κοινωνία μας σβήνει, τα μέτρα που έκρινε ως κατάλληλα η πολιτεία είναι η προώθηση της ομόφυλης οικογένειας, η προώθηση των αμβλώσεων και ο πόλεμος στα σωματεία που υποστηρίζουν τα παραδοσιακά ήθη. Απτό παράδειγμα η αφαίρεση της αφίσας του «Αφήστε με να ζήσω!», πριν από λίγα χρόνια, που έλεγε πως το αγέννητο μωρό είναι ένας ζωντανός, καινούργιος άνθρωπος! Ντροπή σε όλους όσους συνεργάζονται με αυτές τις εθνοκτόνες κινήσεις.

__________________________

Αναλυτικό ρεπορτάζ της WSJ για το πώς η υπογεννητικότητα αναδεικνύεται σε κορυφαία ανησυχία για μεγάλες ανεπτυγμένες και αναδυόμενες οικονομίες

Ο κόσμος βρίσκεται σε ένα τρομακτικό δημογραφικό ορόσημο. Κάποια στιγμή, σύντομα, το παγκόσμιο ποσοστό γεννήσεων, θα πέσει κάτω από το σημείο που απαιτείται για να διατηρηθεί σταθερός ο πληθυσμός. Μπορεί μάλιστα αυτό να έχει ήδη συμβεί, προειδοποιεί σε αναλυτικό ρεπορτάζ της η Wall Street Journal.

Η γονιμότητα μειώνεται σχεδόν παντού για τις γυναίκες σε όλα τα επίπεδα εισοδήματος, εκπαίδευσης και συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό. Και η πτώση του ποσοστού γεννήσεων έχει τεράστιες συνέπειες για τον τρόπο ζωής των ανθρώπων, τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται οι οικονομίες και τη θέση των υπερδυνάμεων του κόσμου, εξηγεί η WSJ.

Οι δημογραφικές τάσεις υποτίθεται ότι συνιστούν μια δύναμη που κινείται αργά, αλλά η υπογεννητικότητα εξαπλώνεται τόσο γρήγορα, που έχει εκπλήξει πολλούς. Το παγκόσμιο ποσοστό αναπλήρωσης είναι στα 2,2 παιδιά ανά γυναίκα. Στις ΗΠΑ είναι ήδη χαμηλότερο. Το ποσοστό της Νότιας Κορέας, το χαμηλότερο στον κόσμο, ήταν κάποτε αδιανόητο.

Στις χώρες υψηλού εισοδήματος, η γονιμότητα έπεσε κάτω από το ποσοστό αναπλήρωσης στη δεκαετία του 1970 και κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Σήμερα υποχωρεί και στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η Ινδία ξεπέρασε την Κίνα ως η πιο πυκνοκατοικημένη χώρα πέρυσι, ωστόσο η γονιμότητά της είναι τώρα κάτω από την αντικατάσταση. «Ο δημογραφικός χειμώνας πλησιάζει», προειδοποιεί στη WSJ ο Χεσούς Φερνάντεζ - Βιλαβέρντε, οικονομολόγος που ειδικεύεται στα δημογραφικά στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια.
Ακόμη και οι υπερδυνάμεις φοβούνται τον «δημογραφικό χειμώνα»

​Πολλές κυβερνήσεις το αντιμετωπίζουν ως σοβαρό εθνικό πρόβλημα. Ανησυχούν για τη συρρίκνωση του εργατικού δυναμικού, την επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης, τις ισχυρές πιέσεις στο ασφαλιστικό σύστημα και τη ζωτικότητα μιας κοινωνίας με όλο και λιγότερα παιδιά. Οι μικρότεροι πληθυσμοί σημαίνουν μειωμένη παγκόσμια επιρροή, εγείροντας ερωτήματα στις ΗΠΑ, την Κίνα και τη Ρωσία σχετικά με τη μακροπρόθεσμη θέση τους ως υπερδυνάμεις.

Ορισμένοι δημογράφοι πιστεύουν ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα μπορούσε να αρχίσει να συρρικνώνεται μέσα σε τέσσερις δεκαετίες – μία από τις ελάχιστες φορές που έχει συμβεί στην ιστορία.

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει προσδιορίσει την υπογεννητικότητα ως μεγαλύτερη απειλή για τον δυτικό πολιτισμό από τη Ρωσία. Πριν από ένα χρόνο ο Ιάπωνας πρωθυπουργός, Φούμιο Κισίντα, δήλωνε ότι η κατάρρευση του ποσοστού γεννήσεων «μας οδηγεί στα όρια του αν μπορούμε να συνεχίσουμε να λειτουργούμε ως κοινωνία». Η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, έχει δώσει προτεραιότητα στην αύξηση του «δημογραφικού ΑΕΠ» της χώρας.

Οι κυβερνήσεις έχουν αναπτύξει προγράμματα για να φρενάρουν αυτή την τάση, αλλά προς το παρόν δεν έχουν καταφέρει κάτι.
Η πραγματικότητα χειρότερη από τις προβλέψεις

Το 2017 όταν το παγκόσμιο ποσοστό γεννήσεων ήταν 2,5, παιδιά ανά γυναίκα, τα Ηνωμένα Έθνη πίστευαν ότι θα πέσει στο 2,4 στα τέλη της δεκαετίας του 2020. Ωστόσο ήδη από το 2021 είχε μειωθεί στο 2,3 – κοντά σε αυτό που οι ειδικοί της δημογραφικής επιστήμης θεωρούν το παγκόσμιο ποσοστό αναπλήρωσης (2,2). Ειδικότερα, τΤο ποσοστό αναπλήρωσης, που διατηρεί σταθερό τον πληθυσμό με την πάροδο του χρόνου, είναι 2,1 στις πλούσιες χώρες και ελαφρώς υψηλότερο στις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου γεννιούνται λιγότερα κορίτσια από αγόρια και περισσότερες μητέρες πεθαίνουν κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής ηλικίας τους.

Ο ΟΗΕ δεν έχει ακόμη δημοσιεύσει επίσημα στοιχεία για το 2022 και το 2023, αλλά τα στοιχεία που ανακοινώνει η κάθε χώρα χτυπούν πραγματικά καμπανάκι.

Η Κίνα ανέφερε 9 εκατομμύρια γεννήσεις πέρυσι, 16% λιγότερες από ό,τι προβλέπεται στο κεντρικό σενάριο του ΟΗΕ. Στις ΗΠΑ, 3,59 εκατομμύρια μωρά γεννήθηκαν πέρυσι, 4% λιγότερα από το σενάριο του ΟΗΕ. Σε άλλες χώρες, η απόσταση της εκτίμησης από την πραγματικότητα είναι ακόμη μεγαλύτερη: Η Αίγυπτος ανέφερε 17% λιγότερες γεννήσεις για το 2023 και η Κένυα ανέφερε 18% λιγότερες για το 2022. Ο Ντιν Σπίαρς, οικονομολόγος, ειδικός σε θέματα πληθυσμού, στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, είπε στη WSJ πως «έχουμε αρκετά στοιχεία για να είμαστε αρκετά σίγουροι πως το σημείο καμπής δεν είναι μακριά».

Το 2017 ο ΟΗΕ προέβλεπε ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός, τότε 7,6 δισεκατομμύρια, θα συνεχίσει να αυξάνεται, σκαρφαλώνοντας στα 11,2 δισεκατομμύρια έως το 2100. Μέχρι το 2022 είχε αναθεωρήσει την εκτίμησή του, βλέποντας κορύφωση στα 10,4 δισεκατομμύρια στη δεκαετία του 2080. Και αυτό είναι πιθανότατα πια ξεπερασμένο. Το Ινστιτούτο Μετρήσεων και Αξιολόγησης Υγείας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον πιστεύει τώρα ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα κορυφωθεί γύρω στα 9,5 δισεκατομμύρια το 2061 και στη συνέχεια θα αρχίσει να μειώνεται.
Μια δεύτερη δημογραφική μετάβαση;

Οι ιστορικοί αναφέρονται στην υπογεννητικότητα του 18ο αιώνα στις βιομηχανικές χώρες ως δημογραφική μετάβαση. Καθώς η διάρκεια ζωής επεκτεινόταν και περισσότερα παιδιά επιβίωναν μέχρι την ενηλικίωση, ενώ περισσότερες γυναίκες μορφώνονταν και εντάσσονταν στο εργατικό δυναμικό, ο γάμος και ο τοκετός καθυστερούσε και οι οικογένειες αποκτούσαν λιγότερα παιδιά.

Στις ΗΠΑ, ορισμένοι πίστευαν αρχικά ότι οι γυναίκες απλώς καθυστερούσαν τον τοκετό λόγω της παρατεταμένης οικονομικής αβεβαιότητας από την οικονομική κρίση του 2008. Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2021 από το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, οι συγγραφείς αναζήτησαν πιθανές εξηγήσεις για τη συνεχιζόμενη πτώση. Διαπίστωσαν ότι οι διαφορές στους νόμους για τις αμβλώσεις, την ανεργία, την πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, το κόστος στέγασης, τη χρήση αντισυλληπτικών, τη θρησκευτικότητα, το κόστος φροντίδας παιδιών και το χρέος των μαθητών δεν μπορούσαν να εξηγήσουν την πτώση στις γεννήσεις. «Αυτή η αλλαγή αντανακλά ευρείες κοινωνικές αλλαγές που είναι δύσκολο να μετρηθούν ή να ποσοτικοποιηθούν», κατέληξαν.

Εν τω μεταξύ, τα δεδομένα αποκαλύπτουν ότι τόσο οι μητέρες όσο και οι πατέρες, ειδικά εκείνοι που έχουν υψηλή εκπαίδευση, περνούν περισσότερο χρόνο με τα παιδιά τους από ό,τι στο παρελθόν. «Η ένταση της ανατροφής των παιδιών είναι ένας περιορισμός», αναφέρει η έρευνα. Πολλοί επιλέγουν να κάνουν για παράδειγμα μόνο ένα παιδί, καθώς θεωρούν ότι δεν έχουν τον απαιτούμενο χρόνο να αφιερώσουν σε περισσότερα.

Η υποσαχάρια Αφρική ήταν κάποτε η περιοχή που αντιστεκόταν σθεναρά στην παγκόσμια διολίσθηση της γονιμότητας, αλλά και αυτό αλλάζει. Το ποσοστό όλων των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία που χρησιμοποιούν σύγχρονη αντισύλληψη στην περιοχή αυξήθηκε από το 17% το 2012 σε 23% το 2022, σύμφωνα με τον Family Planning 2030, έναν διεθνή οργανισμό.

Πηγή: Ναυτεμπορική  afistemeanziso.gr

orthodoxostypos.gr

Εκ του ιστολόγιου: Ο δυτικός τρόπος ζωής είναι συνδεδεμένος με τον υλισμό. Ίσως ακολουθεί τη θεωρία «ζούμε για να υπερκαταναλώνουμε». Είναι ένας υπερκαταναλωτικός τρόπος ζωής. Ως προτεραιότητα έχει την όσο καλύτερα γίνεται επαγγελματική αποκατάσταση. Το «όσο καλύτερα γίνεται» έχει ως αποτέλεσμα, τη μακροχρόνια προετοιμασία των νέων, προκειμένου να μπούνε στην αγορά εργασίας.

Δηλαδή, οι νέοι, θέλουν να περάσουν στο πανεπιστήμιο, να πάρουν το πτυχίο τους, να πάρουν μεταπτυχιακό και μετά να βρούνε μια καλή θέση εργασίας. Όλα αυτά όμως γιατί τα επιθυμούν; Για να έχουν μία όσο γίνεται καλύτερη ζωή. Πως όμως προσδιορίζουν την καλύτερη ζωή; Την προσδιορίζουν με υλικά αγαθά. Καλό σπίτι, αυτοκίνητο, ρούχα κλπ.

Η οικογένεια πέφτει θύμα αυτού του τρόπου ζωής μιας και μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Ο δυτικός τρόπος ζωής θέλει πολίτες, καταναλωτές. Πολίτες, αγοραστές. Να δουλεύουν για να αγοράζουν. Από τη στιγμή που οι επιχειρήσεις πέρασαν στη Μαζική Παραγωγή, χρειαζόταν και Μαζική Κατανάλωση. Δηλαδή να αγοράζουν όσο γίνεται περισσότεροι τα προϊόντα τους και όσο γίνεται περισσότερα ο καθένας.

Για να μπορέσουν να δημιουργήσουν Μαζική Κατανάλωση, επιστρατεύτηκε το Μάρκετινγκ. Το Μάρκετινγκ για τους επικριτές του, δημιουργεί καταναλωτικές ανάγκες ενώ δεν υπάρχουν. Πράγματι, δεν έχει κάποιος ανάγκη να αγοράζει κινητό κάθε χρόνο. Το Μάρκετινγκ απαντάει πως δε δημιουργεί καταναλωτικές ανάγκες, αλλά «ενεργοποιεί» καταναλωτικές ανάγκες που τις έχουμε και «κοιμούνται».

Με την πλύση εγκεφάλου που γίνεται μέσω του Μάρκετινγκ, οι άνθρωποι βάζουν ως προτεραιότητα την απόκτηση όσο το δυνατόν περισσότερων αγαθών. Για να το πετύχουν αυτό, θα πρέπει να εργάζονται με πολύ καλές αποδοχές. Αν αυτές δε φτάνουν, έρχονται οι Τράπεζες που σου δίνουν δάνεια βάζοντάς σου ακόμη μία προτεραιότητα που είναι η αποπληρωμή τους.

Έτσι, οι επιχειρήσεις με το μάρκετινγκ και τις τράπεζες, σου έχουν βάλει τη θηλιά στο λαιμό. Από τη μία σε έχουν μάθει να θες να αγοράζεις όσο γίνεται περισσότερα προϊόντα, οι τράπεζες σε βοηθούν σε αυτό δανείζοντάς σου και η ζωή σου περιορίζεται στο πως «θα δουλεύω για να καταναλώνω και να αποπληρώσω». Εδώ είναι που ο άνθρωπος, ζει πλέον υλιστικά. Ζει για να καταναλώνει και πιθανότατα να ξεχρεώνει τις τράπεζες. Μέσα σε αυτόν τον τρόπο ζωής, η οικογένεια αποτελεί ένα επιπλέον έξοδο.

Από τη στιγμή που η αφετηρία δεν είναι να κάνω οικογένεια, αλλά να βρω καλή δουλειά για να ζω καλά υλιστικά (καταναλώνοντας), τότε φυσικό είναι να μην γεννιούνται πολλά παιδιά.

Ο Δυτικός – Υλιστικός τρόπος ζωής, απομάκρυνε τον άνθρωπο από τον Θεό και θεοποίησε την ύλη. Όλα τα έκανε εμπόριο που στόχο έχει το κέρδος. Οι Αμερικάνοι έχουν δώσει το σύνθημα εδώ και δεκαετίες: «Όλα είναι Business».  Οι άντρες αντιμετωπίζονται ως εργατικό δυναμικό. Το ίδιο και οι γυναίκες. Υπάρχει μία τεχνοκρατική θεώρηση του ανθρώπου. Αποτελείς κάτι που θέλω να αγοράζει όσο γίνεται περισσότερα προϊόντα από αυτά που παράγω. Η γυναίκα στα πλαίσια αυτής της αντίληψης, «βομβαρδίστηκε», από «έρευνες» που προωθούν την αντισύλληψη, τις εκτρώσεις (φόνους αγέννητων παιδιών), τις εξωσωματικές (δε γεννηθήκαμε για να κάνουμε παιδιά εξωσωματικά), τις παρένθετες μητέρες. (Φυσικά πίσω από αυτά υπάρχει η διεστραμμένη και ανθρωποκτόνος ιδεολογία της Νέας Εποχής η οποία εμφανίζεται ως εμπόριο, ως ευκαιρία για κέρδος, για χρήμα και έτσι καμουφλάρεται ο στόχος της που είναι η δυστυχία του ανθρώπου και φυσικά η απομάκρυνσή του από τον Δημιουργό του, τον Τριαδικό Θεό).

Μετά με «έρευνες» (όλες αυτές χρηματοδοτούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις), φτιάξανε τράπεζες ωαρίων κλπ. Οι έρευνες που λένε πόσο κακό κάνουν στην υγεία οι εξωσωματικές, οι εκτρώσεις κλπ, αποσιωπώνται. Θα ρίξουν τις πωλήσεις όλων των παραπάνω προϊόντων και παροχών υπηρεσιών. Βοηθός σε αυτήν την νοοτροπία είναι ο κινηματογράφος που δείχνει πως είναι καλό πράγμα ο φόνος του αγέννητου παιδιού, καθώς και τα ΜΜΕ που προσκαλούν άτομα που μιλάνε για το δικαίωμα της γυναίκας στο σώμα της, ακόμη και αν πρόκειται να σκοτώσει μία αγέννητη ψυχή.

Θα το γράφω συνέχεια. Ζούμε σε μία Παγκόσμια «Δημοκρατία» που όλοι έχουν δικαιώματα, εκτός από τα Αγέννητα Παιδιά.

Η ιατρική επιστήμη εξυπηρετεί σε μεγάλο βαθμό την επιχειρηματικότητα. Πλαστικές εγχειρήσεις, μπότοξ, κρέμες ανάπλασης για να φαίνονται όλοι νέοι, λιποαναρροφήσεις. Γιατροί δεν παράγουν όλα αυτά τα σκευάσματα που παίρνουν όσοι γυμνάζονται; Πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, αμινοξέα, προϊόντα με αναβολική δράση μέχρι και τα απαγορευμένα αναβολικά;

Διαφημίζουν και γυναίκες και άντρες με σώματα γυμνασμένα, πείσανε τον κόσμο πως πρέπει να είναι «καλά» γυμνασμένος και έτσι πουλάνε όλα τα παραπάνω. Ο καλά γυμνασμένος δεν είναι αυτός που έχει μυώδες σώμα. Είναι αυτός που γυμνάζεται με υγιή τρόπο. Χωρίς «σκευάσματα», χωρίς χημεία. Μέσα από αυτήν τη διαδικασία θεοποίησαν το σώμα.

Ο υλιστικός τρόπος θεώρησης της ζωής, έδιωξε τον Χριστό από τις καρδιές των ανθρώπων και έβαλε προϊόντα, έβαλε το σώμα, έβαλε το «εγώ» του καθενός στην υψηλότερη βαθμίδα σεβασμού. Οι άνθρωποι πλέον δεν έχουν Φόβο Θεού. Έχουν φόβο μην το σώμα τους δεν είναι όμορφο, μην τυχόν πούνε οι άλλοι τίποτα αρνητικό για αυτούς. Έχουν φόβο του τι θα πει ο Κόσμος. Ο Κόσμος και το Κοσμικό Πνεύμα θεοποιήθηκαν. Μέσα σε αυτόν τον κόσμο και μέσω των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, όλοι δίνουν αγώνα ταχύτητας για το ποιος είναι ομορφότερος, εξυπνότερος, πλουσιότερος, ποιο ριψοκίνδυνος, ποιο νταής (βγαίνουν βίντεο με ανήλικους και ενήλικους που δέρνονται) κλπ.

Αυτές οι πλατφόρμες με βίντεο χειραγωγούν τον κόσμο στο πως να ζει. Όπως και τα Μέσα Μαζικής Δικτύωσης. Ζει ο κόσμος σε μία Εικονική Πραγματικότητα, με εικονικούς φίλους, εικονικές χαρές αλλά πραγματικές λύπες. Βασικά ζει με το κινητό τηλέφωνο στο χέρι που για πολλούς είναι η ζωή τους. Αν τους το στερήσεις θα κάνουν όπως οι εξαρτημένοι από τα ναρκωτικά.

Είναι ναρκωμένοι στην ψηφιακή «πρέζα», το ψηφιακό ναρκωτικό. Ζούνε σε μία φανταστική κατάσταση και όχι πραγματική. Εκτός αν κάποιος έχει 4000 φίλους και μόλις βγει από το σπίτι του, μπορεί να τους δει από κοντά και να περάσουν καλά από κοντά, με Φυσική Παρουσία.

Βέβαια υπάρχουν και άλλα. Το ξεβράκωμα έχει γίνει μόδα σε όλες τις ηλικίες και οι γονείς δεν ενοχλούνται να φοράνε τα κορίτσια όσο γίνεται λιγότερα ρούχα. Μιλούσα με έναν γονιό και μου λέει «είναι μόδα όμως». Άνθρωπέ μου μόδα είναι, δεν είναι εντολή του Θεού. Και όμως η μόδα είναι ένας άγραφος νόμος.

Σε αυτήν την κοινωνία, η Θρησκεία και για εμάς η Ορθοδοξία, αποτελούν την εξαίρεση. Δεν ζούμε Χριστιανικά Ορθόδοξα. Κάνουμε γάμους, βαφτίσεις, κηδείες με τρόπο κοσμικό. Κάμερες, ρούχα που δεν είναι για τους Ιερούς Ναούς και χαχανητά. Το Θρησκευτικό σκέλος των Μυστηρίων δεν αγγίζει τις ψυχές μας. Γύρω από τα Μυστήρια των Γάμων και των Βαφτίσεων υπάρχουν εταιρίες που αναλαμβάνουν την οργάνωσή τους.

Αυτά γινόταν στην Αμερική, στις Η.Π.Α., που εκεί δεν έχουν τη δική μας Ιερή Παράδοση και το δέσιμο με την Ορθοδοξία. Θελήσαμε να ανήκουμε στη Δύση. Αυτά που ζούμε σήμερα, είναι τα αποτελέσματα. Εδώ και δεκαετίες στις Η.Π.Α. έχουν τον ψυχίατρό τους και παίρνουν φάρμακα για το άγχος και την κατάθλιψη.

Το καλύτερο βιοτικό επίπεδο που μας παπαγάλιζαν πως θα έχουμε, σήμαινε, υλισμός, άγχος και κατάθλιψη αφού όταν από την ψυχή του ανθρώπου φεύγει ο Δημιουργός του, ο Ιησούς Χριστός, μάλλον τον διώχνουμε, τότε μόνον θλίψη μπορεί να υπάρχει. Παγκοσμίως η κατάθλιψη είναι δεύτερη ή τρίτη ασθένεια σε αριθμό νοσούντων.

Κάτι ακόμη. Η Ε.Ε. που προσκυνάτε όσοι είστε με το «Μένουμε Ευρώπη», έχει δεκάδες εκατομμύρια ευρωπαίους πολίτες άνεργους. Γιατί αυτή η Ε.Ε. των λαών κλπ κλπ αντί να προσλάβει άνεργους ευρωπαίους πολίτες, προσλαμβάνει λαθρομετανάστες; Για λόγους εργατικού κόστους. Είπαμε «όλα είναι business». Μόνον που στις business το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό κανονικά και με το νόμο, γιατί το ξέρουμε πως ότι είναι νόμιμο δε σημαίνει πως είναι και ηθικό. Μην το ξεχνάμε αυτό.

Η Ηθική, ιδεολογικά και επιχειρηματικά, χτυπήθηκε για να επικρατήσει το κέρδος και το χάος.  

Α.Η.