«Όχι, «είσαι κοσμικός άνθρωπος, δεν είσαι
κοινωνικός…»
Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
«Συνάντησα τήν περασμένη ἑβδομάδα κάποιο νέο,
φοιτητή, στό δρόμο, καί ὅταν τοῦ εἶπα νά ἔχει μιά πνευματικότερη ζωή, μοῦ λέγει
ὅτι:
«Μά, ἐγώ θέλω νά εἶμαι κοινωνικός ἄνθρωπος»!
«Ὄχι», τοῦ λέγω, «εἶσαι κοσμικός ἄνθρωπος, δέν
εἶσαι κοινωνικός. Πῆγες ποτέ σέ κανένα νοσοκομεῖο, νά δεῖς τούς ἀσθενεῖς; Πῆγες
σέ κανένα φτωχό σπίτι, νά δεῖς τί κάνουν ἐκεῖνοι οἱ ἄνθρωποι; Τότε θά σέ ἔλεγα
κοινωνικό ἄνθρωπο!». Εἶναι αὐτό πού λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος:
«Τό χαίρειν μετά χαιρόντων καί κλαίειν μετά
κλαιόντων», νά χαίρεις μέ αὐτούς πού χαίρονται καί νά κλαῖς μέ αὐτούς πού κλαῖνε.
Αὐτός εἶναι ὁ ὁρισμός τοῦ κοινωνικοῦ ἀνθρώπου, ὄχι ποῦ γίνεται χορός νά
τρέξεις. Αὐτό δέ λέγεται κοινωνικότητα, αὐτό λέγεται κοσμικότητα. Κοινωνικός ἄνθρωπος
εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος συναντιλαμβάνεται τά καρδιοχτύπια, τίς χαρές καί τά
κλάματα τῆς κοινωνίας!».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου