Ἐρώτηση: Πάτερ Ραφαήλ Νόικα ἀναφέρατε πολλές φορές τήν ἀληθινή ἀγάπη, στήν ὁποία ἐμπεριέχονται ἡ συγχώρηση, νηστεία, ἡ θυσία. Πῶς ἐξηγεῖτε τό ὅτι αὐτή ἡ ἀγάπη κατάντησε νά γίνει ἐμπαθής;

«Το ίδιο συμβαίνει και με την αγάπη - που είναι το ερώτημά σας. Ο Θεός είναι αγάπη! Το περασμένο καλοκαίρι επισκέφτηκα τρεις φορές τον γέροντα Διονύσιο τον Αγιορείτη, έναν ενάρετο Ρουμάνο γέροντα.  Ανάμεσα στα άλλα, τρεις φορές είπε αυτόν τον λόγο: «Αδελφοί, φυλάτε την αγάπη - διότι η αγάπη είναι από τον Θεό!» Και βέβαια είναι από τον Θεό, αφού είναι ο ίδιος ο Θεός!

  Επομένως ο άνθρωπος, αυτή η εικόνα και ομοίωση του Θεού, τι άλλο μπορεί να είναι, αν όχι αγάπη; Και αν η αγάπη στον άνθρωπο πεθάνει, αυτός και πάλι την αγάπη θα αναζητά. Και αν δεν τη βρει «εν πνεύματι καί άληθεία», όπως λέει ο Κύριος, τότε ο άνθρωπος, μέσα στην απελπισία και στο σκοτάδι του, θα ζητήσει να τη βρει σε λάθος μέρος και με λάθος τρόπους, αλλά ακόμη και έτσι την αγάπη θα αναζητά.

Όταν ο άνθρωπος δεν έχει θεϊκή αγάπη, τότε πορνεύει και θεωρεί ότι αυτό είναι αγάπη. Κάποια στιγμή απογοητεύεται, και τότε, σαν τον άσωτο υιό, ίσως συνέλθει και γυρίσει να αναζητήσει την αλήθεια - αλλά - Θεός φυλάξοι!- μπορεί και όχι. Πάντως ο άνθρωπος δεν μπορεί χωρίς αγάπη• όπως δεν μπορεί και χωρίς τον λόγο του Θεού. Ο Θεός μάς δίνει τις εντολές Του, που όπως μας λέει ο απόστολος, δεν είναι βαριές, δεν μας δυσκολεύουν. Όταν ο Θεός μάς δίνει εντολή για κάτι, μας φανερώνει αυτό που είμαστε ή αυτό που πρέπει να γίνουμε.

 Το συμπέρασμά μας είναι: μέσα στο σκοτάδι της αμαρτίας, έστω και χωρίς επίγνωση, ο άνθρωπος ποθεί την αλήθεια. Πεινάει και διψάει για την αλήθεια• και μη γνωρίζοντας πού πραγματικά βρίσκεται, την αναζητά αλλού. Και  έτσι γεύεται την παραμορφωμένη αγάπη».

Απόσπασμα

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2015/03/blog-post_33.html

hristospanagia.gr