"Να παραδειγματιζόμαστε από τα ζώα"

– Γέροντα, τί εἶναι αὐτὸ τὸ βουητὸ ποὺ ἀκούγεται; 

– Ἕνα μελίσσι ἐγκαταστάθηκε στὸ παράθυρό μου10 καὶ τώρα ἐργάζεται ἐντατικά. Τί τραβάω τὸ βράδυ μὲ τὶς φωνές τους! Ἐλᾶτε νὰ σᾶς δείξω τὴν κυψέλη μου. Νὰ δῆτε μὲ τί ἀρχιτεκτονικὴ ἐργάζονται οἱ μέλισσες, ἐνῶ δὲν ἔχουν οὔτε ἀρχιτέκτονα οὔτε ἐργολάβο! Εὔχομαι νὰ δουλέψετε καὶ ἐσεῖς σωστά, πνευματικά, νὰ φτιάξετε πνευματικὴ κυψέλη, νὰ βγάζη μέλι πνευματικό, νὰ ἔρχωνται οἱ λαϊκοὶ νὰ τρῶνε καὶ νὰ γλυκαίνωνται πνευματικά.

– Τί σημαίνει, Γέροντα, αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Ψαλμωδός: «Ἀνθρώπους καὶ κτήνη σώσεις, Κύριε»11;

– Ἐννοεῖ ὅτι ὁ Θεὸς βοηθάει καὶ τὰ ζῶα. Πόσοι Ἅγιοι εἶναι προστάτες τῶν ζώων! Ἀλλὰ καὶ τί τραβᾶνε τὰ καημένα! Ἐμεῖς οὔτε μιὰ ἑβδομάδα δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ κάνουμε τὴν ὑπακοὴ ποὺ κάνουν αὐτὰ στὸν ἄνθρωπο. Ἂν τὰ ταΐσουν, τὰ τάισαν· διαφορετικὰ μένουν νηστικά. Ἂν δὲν κάνουν αὐτὸ ποὺ θέλει τὸ ἀφεντικό τους, τὰ χτυποῦν. Καὶ τί κόπο κάνουν, χωρὶς νὰ περιμένουν κανέναν μισθό. Ἐμεῖς ἕνα «Κύριε ἐλέησον» νὰ ποῦμε, Παράδεισο ἔχουμε νὰ λάβουμε. Μικρὸ πράγμα εἶναι αὐτό; Μᾶς πέρασαν ἑπομένως καὶ στὴν ἀκτημοσύνη καὶ στὴν ὑπομονὴ καὶ στὴν ὑπακοή.

Ὅλα νὰ τὰ παρακολουθῆτε, γιατὶ ὅλα βοηθοῦν. Παρατηρῶ τὰ μυρμήγκια πόσο φιλότιμα ἐργάζονται, χωρὶς νὰ ἔχουν ἐπιστάτη. Ἐγὼ δὲν βρῆκα σὲ κανέναν ἄνθρωπο τὴν λεπτότητα ποὺ εἶδα στὰ μυρμήγκια. Τὰ νέα μυρμηγκάκια πᾶνε καὶ κουβαλοῦν στὴν φωλιὰ ξυλάκια καὶ ἕνα σωρὸ ἄλλα ἄχρηστα πράγματα, ἐπειδὴ ἀκόμη δὲν ξέρουν τί πρέπει νὰ φέρουν. Τὰ παλιὰ μυρμήγκια τὰ ἀφήνουν νὰ τὰ κουβαλήσουν, χωρὶς νὰ τοὺς κόβουν τὴν προθυμία, καὶ μετὰ τὰ βγάζουν ἔξω ἀπὸ τὴν φωλιά. Ὕστερα, σιγὰ‐σιγὰ τὰ νέα βλέπουν τί κουβαλοῦν τὰ παλιὰ καὶ μαθαίνουν τί πρέπει νὰ φέρνουν. Ἂν ἤμασταν ἐμεῖς, θὰ λέγαμε: «Ἔλα ἐδῶ ἐσύ, τί εἶναι αὐτὰ ποὺ κουβαλᾶς; Πέταξέ τα γρήγορα ἔξω!».

Τὰ ζῶα τὰ ἔκανε ὁ Θεός, γιὰ νὰ ἐξυπηρετῆται ὁ ἄνθρωπος, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ παραδειγματίζεται. Ὁ ἄνθρωπος, ἂν εἶναι ἄνθρωπος, ἀπὸ ὅλα ὠφελεῖται.

10 Τὸ μελίσσι εἶχε μπῆ ἀπὸ τὶς τρύπες τοῦ κλειστοῦ παντζουριοῦ καὶ εἶχε φτιάξει τὴν κυψέλη του ἀνάμεσα στὸ κλειστὸ παντζούρι καὶ στὸ τζάμι. Ὁ Γέροντας εἶχε συνέχεια κλειστὸ αὐτὸ τὸ παράθυρο τοῦ κελλιοῦ του καὶ τραβηγμένη τὴν κουρτίνα. (Συνέβη στὸ Ἡσυχαστήριο τὸν Ἰούνιο τοῦ 1993).

11 Ψαλμ. 35, 7.  

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Ε’ «Πάθη καὶ Ἀρετὲς»