Η χυδαία αφίσα με την εσταυρωμένη «Μαντόνα» είναι αδέσποτη αθλιότητα Η βλασφημία στα Θεία έγινε το διαβατήριο επιτυχίας του κάθε ατάλαντου

«Αδέσποτα Κορμιά»: Μια αδέσποτη εικαστική αλητεία 

Η βλασφημία στα Θεία έγινε το διαβατήριο επιτυχίας του κάθε ατάλαντου

Η βλασφημία και ο χριστιανοφοβικός ρατσισμός στην υπηρεσία της «τέχνης» – Η χυδαία αφίσα με την εσταυρωμένη «Μαντόνα» είναι αδέσποτη αθλιότητα

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης 

Ο κάθε ατάλαντος ή ο κάθε «πουθενάς» του καλλιτεχνικού στερεώματος, χρησιμοποιεί τη βλασφημία προς τα Θεία (ή την προσβολή εθνικών συμβόλων) ως μέσο εγγυημένης και φθηνής διαφήμισης. Ως διαβατήριο επιτυχίας για να εκτοξευθούν κατακόρυφα οι μετοχές του κάθε εικαστικού εκτρώματος. Όσο πιο ακραία η βλασφημία, τόσο πιο εξασφαλισμένη η προβολή.

Χιλιάδες «καλλιτέχνες» της κακιάς ώρας έχουν ακολουθήσει αυτήν την εύκολη πεπατημένη, εδώ και δεκαετίες. Μετά από μισό αιώνα όπου έχουν στηθεί ολόκληρες βιομηχανίες πάνω στο αντιχριστιανικό marketing (σε μουσική, κινηματογράφο, εικαστικές τέχνες, video games κ.λπ) θα περίμενε κανείς ότι ακόμα και η πρόκληση στην τέχνη, θα όφειλε να έχει εξελιχθεί σε πιο πρωτότυπες ιδέες. Όχι όμως. Όλα τριγύρω μας αλλάζουν, όλα παίρνουν την «politically correct» μορφή τους, αλλά (όχι) περιέργως η βλασφημία παραμένει πάντα «παραδοσιακή» και αμετάβλητη.

Την κλασσική συνταγή της χυδαίας βλασφημίας των Θείων, ακολούθησε και το ντοκιμαντέρ της Ελίνας Ψύκου: «Αδέσποτα Κορμιά», για την αφίσα του οποίου έχουν ξεσπάσει σφοδρές αντιδράσεις. Ένας πιο αρμόζων τίτλος για το εν λόγω τερατούργημα, θα ήταν «Αδέσποτη Εικαστική Αλητεία» ή σκέτο «Αδέσποτη Αλητεία», διαλέγετε και παίρνετε.

Με μια προφανέστατη έλλειψη έμπνευσης, ταλέντου και καλλιτεχνικού στίγματος, ο δημιουργός της εμετικής αφίσας συμπεριέλαβε στο «έργο» του, τα πιο τετριμμένα συστατικά της βλασφημίας. «Πέταξε» στον ψηφιακό καμβά ένα σταυρό με μία σταυρωμένη και ημίγυμνη γυναίκα με πρόσωπο παπικής «Μαντόνας», η οποία φαίνεται να είναι και έγκυος.

Καταπληκτική σύλληψη. Την έχουμε δει σε διάφορες παραλλαγές της, μόνο μισό εκατομμύριο φορές τις τελευταίες δεκαετίες. Το ντοκιμαντέρ πραγματικά ποιεί «επανάσταση». Αδημονούμε για το επόμενο promotion της κας Ψύκου, που πραγματικά «τάραξε» τα νερά του θεάματος με το αδέσποτο και χιλιοπαιγμένο πανηγύρι της.

Το να ασελγείς στην πίστη εκατομμυρίων ανθρώπων, επειδή το σύστημα σου έχει δώσει το «ελευθέρας» στην κατάχρηση συμβόλων με το πρόσχημα της «ελευθερίας της τέχνης», και επειδή ηδονίζεσαι να ασχημονείς στα σεβάσματα των χριστιανών, είναι καθαρός κρετινισμός. Είναι ανηθικότητα. Είναι παλιανθρωπιά. Δεν έχει καμία σχέση με τις αληθινές αξίες της τέχνης.

Ο σωστός καλλιτέχνης οφείλει να ισορροπεί το έργο του μεταξύ ελευθερίας έκφρασης και σεβασμού στον (όποιον) θεατή. Εδώ πέρα όμως η ελευθεριότητα και η αποθράσυνση στην τέχνη έχει γίνει αυτοσκοπός, για να μπορεί ο καθένας να καταθέσει όποιο τερατούργημα κατεβάζει η γκλάβα του. Αδιαφορώντας για τους συνανθρώπους του που μπορεί να προσβάλλονται από αυτό. Και δεν κατάλαβα γιατί η ελευθερία στην τέχνη έχει περισσότερο συνταγματικό εκτόπισμα από το σεβασμό στο θρησκευτικό συναίσθημα. Από που και ως που;

Όλοι αυτοί οι υποκρίταροι (πολιτικοί και καλλιτέχνες) που σκίζουν τα ιμάτια τους για την «προστασία της ελευθερίας της τέχνης», άμα τους θίξεις τον πολιτικό αρχηγό τους ή ένα ίνδαλμά τους ή ένα συγγενικό τους πρόσωπο, θα γίνουν θηρία ανήμερα και θα κινήσουν γη και ουρανό για να τιμωρηθεί ο υπεύθυνος. Όταν όμως βλασφημείται ο Τίμιος και Ζωοποιός Σταυρός και η Μητέρα όλων, η Παναγία μας, εμείς δεν πρέπει να αντιδρούμε γιατί είμαστε… «σκοταδιστές»; Σοβαρά; Και περιμένουν ότι ο χριστιανοφοβικός ρατσισμός τους, θα περάσει έτσι στο «ντούκου»; Και όχι απλά το περιμένουν, αλλά το απαιτούν κιόλας;

Ειρηνικά και δημοκρατικά μεν, αλλά δυναμικά δε, θα τους ταράζουμε στην «πολιτική ορθότητα», αντιστρέφοντας την προπαγάνδα τους. Η Παναγία και ο Σταυρός δεν είναι αξεσουάρ για τον κάθε εικαστικό «φανφάρα» που θέλει να νεκραναστήσει την καριέρα του παίζοντας με τα ιερά και τα όσια.

Οι αδέσποτες εκτρώσεις…

Το ντοκιμαντέρ της κας Ψύκου που θα προβληθεί και στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ασχολείται με «τα δικαιώματα των γυναικών πάνω στο σώμα τους» και μεταξύ άλλων προπαγανδίζει υπέρ της άμβλωσης, αφού όπως λέει η κα Ψυκού «έκπληκτη πρωτοάκουσα πως στη Μάλτα οι αμβλώσεις είναι καθολικά απαγορευμένες και πως συχνά γυναίκες ταξιδεύουν στην Αγγλία ή στην Ιταλία για να υποβληθούν σε άμβλωση».

Επομένως η αφίσα και το περιεχόμενο του ντοκιμαντέρ ταυτίζονται απόλυτα στο μίσος κατά του ανθρώπου και του Θεανθρώπου, εφόσον αυτά τα 2 πάντοτε συνυπάρχουν και αλληλοσυμπληρώνονται. Τα «Αδέσποτα Κορμιά» κυριαρχούν ιδεολογικά πάνω στα κατακρεουργημένα κορμάκια των αμβλώσεων. Ίσως θα ήταν πιο συνεπές για τους συντελεστές του ντοκιμαντέρ να έβαζαν ένα σταυρωμένο μωράκι στην αφίσα τους, μιας και αυτός που θανατώνεται στην πράξη της έκτρωσης δεν είναι η μητέρα, αλλά τα έμβρυα που ετησίως δολοφονούνται κατά εκατοντάδες χιλιάδες στην Ελλάδα.

Αγέννητα μωρά που δεν τους αναγνωρίζεται κανένα δικαίωμα στο να σώσουν το δικό τους σωματάκι, διότι αυτό εξουσιάζεται από τα δικαιώματα των ισχυρότερων (τη μητέρα και τον πατέρα) και διαμελίζεται ζωντανό στα πλαίσια της «ελευθερίας» των γονέων.

Και τέλος πάντων, αν η κα Ψύκου κοπτόταν όντως για την παραβίαση των δικαιωμάτων της γυναίκας, θα όφειλε να θίξει με το promotion της (όχι τον δημοκρατικότατο χριστιανισμό αλλά) μια άλλη θρησκεία που συντηρεί νόμους όπως η κλειτοριδεκτομή, ο δημόσιος λιθοβολισμός γυναικών, η υποχρεωτική χρήση μπούρκας και άλλες απάνθρωπες πρακτικές, οι οποίες έχουν μπολιαστεί πλέον και στην Ευρώπη.

Εκεί θα προέκυπτε όμως ένα… προβληματάκι για το ντοκιμαντέρ, στο να σχεδιάσει μια αφίσα με τα ανάλογα θρησκευτικά σύμβολα αυτής της θρησκείας. Έτσι προσέφυγε στην εύκολη λύση της βλασφημίας του πάντα ανεκτικού χριστιανισμού, που μπορεί να γίνεται «μπαλάκι» στα χέρια των ατάλαντων και εμπαθών. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζουν.

Το χειρότερο είναι ότι αυτό το βλάσφημο και μισάνθρωπο ντοκιμαντέρ επιχορηγήθηκε από το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης με το 40%, από το σύνολο του προϋπολογισμού του φιλμ. Με χρήματα δηλαδή του ελληνικού λαού, επιδοτείται η βλασφημία της Παναγίας και ο χλευασμός του Σταυρού και του Εσταυρωμένου, για να κάνει το κομμάτι της η κα Ψύκου και οι υπόλοιποι συντελεστές αυτού του αίσχους. Λαμβάνοντας χρήματα από όλους τους πολίτες, η κα Ψύκου και όλο το βλάσφημο σινάφι, κατηγορούν για λογοκρισία τους χριστιανούς που αποτελούν το 85% του πληθυσμού της Ελλάδας. Αυτό και αν είναι αδέσποτη αθλιότητα…

Υ.Γ: Για λόγους σεβασμού στα Θεία και μη αναπαραγωγής της κατάπτυστης αφίσας, σκοπίμως δεν την παραθέτουμε πουθενά σε αυτό το άρθρο.

sportime.gr

agiosioannisprodromos.blogspot

Εκ του ιστολόγιου: Το ίδιο κάνει και το παρόν ιστολόγιο. Δε θα γίνει αναπαραγωγή της αφίσας.

Θεωρώ πως δεν είναι διαφορετικά τα πράγματα απ’ ότι περιγράφονται στο παραπάνω άρθρο.

Η «τέχνη», η κακοτεχνία και βλασφημία, έχει δεκαετίες (στα πλαίσια της Νέας Εποχής) που εντός και εκτός Ελλάδος προβάλει κάθε τι που προσβάλει τον Χριστιανισμό. Θέλετε να σας θυμίσω μία καλλιτέχνιδα που μάλιστα ονομάζεται και….Μαντόνα, με το βίντεο κλιπ της στο τραγούδι: «Like a Prayer»; Το τραγούδι αυτό κυκλοφόρησε το 1989, δηλαδή, πριν 35 χρόνια. Το ίδιο και το βίντεο κλιπ του. Η απήχησή του πολύ μεγάλη, έγινε επιτυχία δηλαδή. Αυτά που έδειχνε το βίντεο κλιπ, δεν αποτελούσαν καθόλου τέχνη.

Ξεκίνησαν δεκαετίες πριν να μαγαρίζουν τον Χριστιανισμό με την τέχνη, τη μουσική, τη τηλεόραση και φυσικά τη μόδα (καθώς και με άλλα). Το τραγικό είναι πως αυτό, έλαβε χώρα και στην Ελλάδα που διατηρεί τον Χριστιανισμό Ανόθευτο μέσα από την Ορθοδοξία και οπωσδήποτε για τους εχθρούς της θεωρείται μεγάλη επιτυχία η απήχηση του τρόπου Ζωής και Σκέψης που άλλοτε «πέρασε» και άλλοτε Επέβαλλε, «Δημοκρατικά» φυσικά η Νέα Εποχή. Όπως μεγάλη επιτυχία θεώρησαν που η Ορθόδοξη Ελλάδα, υιοθέτησε πρώτη το Γάμο των Ομοφυλόφιλων.

Έκαναν είδωλα τους καλλιτέχνες, έκαναν τον κόσμο να τους αγαπά σαν θεούς με αφίσες στα δωμάτιά τους (τραγουδιστές, αθλητές, ηθοποιούς, παρουσιάστριες), τρέχοντας στις συναυλίες και στα έργα και άρχισαν να βγάζουν τον Θεό από τις καρδιές τους. Να αντικαθιστούν τον Θεάνθρωπο με τον πτωτικό, κοσμικό (υλιστικό, φίλαυτο, με ανθραπαρέσκεια και κενοδοξία, φιλάργυρο) άνθρωπο.

Το ίδιο έκαναν και για τους πολιτικούς όπως και για τον αθλητισμό. Δημιούργησαν φανατικούς ψηφοφόρους και οπαδούς που σκοτώνονταν εντός και εκτός εισαγωγικών (στο ποδόσφαιρο ακόμη συμβαίνει). Χαρακτήρισαν τη μπάλα του ποδοσφαίρου αν δεν κάνω λάθος ως «θεά μπάλα» αλλά και την τύχη ως «θεά τύχη» στα παιχνίδια αυτά που παλιά έπαιζες το ΠΡΟ-ΠΟ και σήμερα Στοιχήματα. Δεν είναι τυχαία αυτά.

Ο αθλητισμός είναι κάτι καλό όταν γίνεται με τρόπο συνετό και χωρίς φανατισμό. Να αναφέρω από πλευράς αθλητών την ευρεία χρήση αναβολικών; Τα υπέρογκα ποσά των συμβολαίων τους; Όμως και μόνον η χρήση αναβολικών, μετατρέπει τον αθλητισμό από κάτι που κάνει καλό στην υγεία, σε κάτι που την καταστρέφει.

Δεν είναι μόνον οι ατάλαντοι καλλιτέχνες. Είναι και ταλαντούχοι, που για να ανέλθουν, θα πρέπει να δείξουν την απέχθειά τους προς τον Χριστιανισμό. Στο εξωτερικό αλλά και στην Ελλάδα, έχει παιχτεί σίριαλ με τον Ιερέα που ερωτεύτηκε κλπ κλπ. Φυσικά παίχτηκε με τέτοιο τρόπο που ο κόσμος χειραγωγημένος από την σκηνοθεσία, λυπήθηκε τον Ιερέα, τον ερωτευμένο Ιερέα όχι για το ότι παραστρατούσε αλλά γιατί εμποδιζόταν να ερωτευθεί.

Γενικότερα όμως, τραγούδια όπως το «Πότε Βούδας, πότε Κούδας….» κλπ τα ακούνε Χριστιανοί Ορθόδοξοι και χορεύουν κι όλας γεμάτοι ευχαρίστηση. Υπάρχουν βέβαια και άλλα κυρίως στο εξωτερικό τραγούδια βασικά από το χώρο της Heavy Metal. Υπάρχει και η Μόδα. Ρούχα, μαγιό, με Σταυρούς κεντημένους και παπούτσια με Σταυρούς στη σόλα τους.

Υπάρχει με λίγα λόγια, μία συντονισμένη επίθεση, προς τον Χριστιανισμό και στην Ελλάδα, προς την Ορθοδοξία, με την Εκκλησία, σε ρόλο θεατή. Σχετικά με την Πολιτεία, οι Βουλευτές που ψηφίζετε (έχω δηλώσει πως στην υποκριτική, πλασματική Δημοκρατία δε συμμετέχω), πάνε στην Εκκλησία αλλά ταυτόχρονα υπηρετούν και την βλασφημία της Ορθοδοξίας, δίνοντας θετική «ψήφο» μέσω της τέχνης.

Υπήρξαν σίριαλ που συνετέλεσαν στο να προωθείται η ομοφυλοφιλία, οι χωρισμοί, η παρένθετη μητέρα και σε ένα μάλιστα, όλα αυτά γινόταν σε μία Πολυκατοικία και γελούσαμε ενώ θα έπρεπε να κλαίμε.

Το αναφέρει και το παραπάνω άρθρο. Δε σας κάνει εντύπωση που τόσες δεκαετίες η επίθεση είναι κατά του Χριστιανισμού και όχι άλλων θρησκειών; Άρα ποιο είναι το καλό δέντρο με καρπούς που το χτυπάνε με λύσσα;

Έλληνες Βουλευτές που πιθανόν πολλοί να γεννήθηκαν από μητέρες με βαθιά πίστη όπως έγραφα, αφήνουν ανενόχλητη την βλάσφημη τέχνη (όχι όλοι οι βουλευτές), δίνοντας με αυτόν τον τρόπο, έμμεσα θετική ψήφο στη βλασφημία της και δείχνουν την καλή τους διαγωγή προς την Ελίτ της Νέας Εποχής με την ανοχή τους γενικότερα σε κάθε τι βλάσφημο.

Χώρια που εκτός της ανοχής τους σε κάθε τι βλάσφημο, ψηφίζουν και βλάσφημους νόμους, τη στιγμή που Κατήργησαν τον Νόμο που Απαγόρευε τη Βλασφημία!!

Μπορεί κάποιος να διανοηθεί για το πόσο μεγάλο μένος έχουν κατά του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, της Υπεραγίας Θεοτόκου, της Παναγίας μας και των Αγίων!;

Έγραψα τη λέξη (για τους….Έλληνες…Βουλευτές….) «γεννήθηκαν». Τους άρεσε που γεννήθηκαν και δεν φονεύθηκαν όταν ήταν έμβρυα, όπως φονεύονται χιλιάδες έμβρυα μέσω των εκτρώσεων;

Αυτοί λοιπόν οι Βουλευτές (δε θα κουραστώ να τα γράφω και ας γίνω γραφικός γιατί υποστηρίζω τα Δικαιώματα του Αγέννητου Παιδιού, της Αγέννητης Ψυχής), ειδικά όσοι ψήφισαν κατά του Γάμου των Ομοφυλόφιλων, δεν δίνουν Δυναμικό αγώνα (ή και καθόλου δεν αγωνίζονται) για να σταματήσουν οι Εκτρώσεις. Αν κάποιοι δίνουν να είναι καλά. Θα ήθελα να ξέρω ποιοι είναι αυτοί.

Ο Αγώνας για την Υπεράσπιση του Αγέννητου Παιδιού και Ψυχής, γίνεται από τους Πολίτες, κάποιους, σε μία «Δημοκρατία», όπου ακόμη και τα τετράποδα (και καλώς) προστατεύονται με νόμο, αλλά τα Αγέννητα Παιδιά δεν προστατεύονται.

Είναι επειδή η γυναίκα έχει δικαίωμα στο σώμα της. Σαρκολατρεία. Αυτό είναι φυσικά και το μήνυμα της Εποχής. Αγαπήστε το σώμα σας, ή μάλλον Λατρέψτε το σώμα σας περισσότερο από την Ψυχή που ήρθε στη ζωή και στη κοιλιά σας και θανατώστε αυτήν την ψυχή γιατί το σώμα σας ανήκει!!

Συγνώμη, η ψυχή που ήρθε στη ζωή και είναι μεν αγέννητη, αλλά είναι μία ζωντανή ψυχή, σε ποιον ανήκει; Σε Ποιον ανήκει η Αγέννητη Ψυχή; Δεν ανήκει στο Δημιουργό όλων μας;

Πως μπορείτε εσείς οι Προοδευτικοί να λέτε κάποιοι από εσάς πως πιστεύτε πως υπάρχει μία ανώτερη δύναμη και ταυτόχρονα να πηγαίνετε κόντρα σε αυτήν την ανώτερη δύναμη; Λέτε πως δεν πιστεύετε στον Τριαδικό Θεό. Δικαίωμά σας, αλλά λέτε πως πιστεύετε σε κάτι ανώτερο κλπ.

Αυτό το ανώτερο που πιστεύετε, επιθυμεί όπως και εσείς τις εκτρώσεις;

Γιατί το θάνατο της ψυχής με πρωτοβουλία του ανθρώπου μόνον ο διάβολος τον επιθυμεί. Εκείνος είναι Ανθρωποκτόνος. Όταν ο άνθρωπος βάζει τέλος στη δική του ζωή, ή στη ζωή κάποιου άλλου, εντός και εκτός κοιλιάς, δεν κάνει κάτι που είναι αποδεκτό από τον Δημιουργό μας.

Εκκλησία και Βουλευτές, σιωπάτε σε αυτήν τη μαζική δολοφονία Αγέννητων Παιδιών. Εκατοντάδες είναι οι Εκτρώσεις που γίνονται κάθε μέρα.

Σε αυτό το κλίμα της Νέας Εποχής, που πολλοί νομίζουν πως είναι Δημοκρατικό (και παπαγαλίζουν στο να πάμε να ψηφίσουμε για να νομίζουμε πως εκλέγουμε ανθρώπους που θα υπηρετήσουν εμάς και όχι τα «μεγάλα κεφάλια» της Νέας Εποχής), αντί οι Βουλευτές να υπερασπίζονται τη ζωή, την υπερασπίζονται πολίτες. Μιλάμε για Ψυχές αγέννητες που δε συγκινούν Κλήρο και Πολιτεία σε βαθμό που να τις Υπερασπιστούν.

Όμως τι να λέμε για την αξία της ανθρώπινης ζωής, όταν στην Ελλάδα τα ισόβια για την αφαίρεσή της, είναι 15 χρόνια και έχουν το θράσος να μας λένε οι Πολιτικοί πως αυτά είναι……ισόβια!!

Η αξία της ανθρώπινης ζωής σκοντάφτει στην αναξιότητα της πολιτικής «Ζωής» αυτού του τόπου. Την πολιτική όμως «ζωή» οι βουλευτές εδώ και δεκαετίες αν και είναι γεμάτη με σκάνδαλα και αναξιότητα (αν ήταν άξιοι θα φαινόταν στα εθνικά, θρησκευτικά, κοινωνικά, οικονομικά θέματα) την διατηρούν ζωντανή.

Ξέρειτε πως διατηρούν οι βουλευτές της Ελληνικής «Δημοκρατίας» την Πολιτική Ζωή ζωντανή; Λαμβάνοντας εδώ και δεκαετίας δάνεια από το εξωτερικό κυρίως, εκδίδοντας Ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου, κάνοντας δηλαδή εξωτερικό δανεισμό, τα λεφτά του οποίου πάνε στην Κομματοκρατία τους. Πάνε σε κομματικές προσλήψεις, σε προμήθειες από αγορές που γίνονται για την υγεία, την παιδεία, την εθνική άμυνα, από δημόσια έργα.

Όμως αντί να εκδόσουν Ομόλογα στο όνομα των Κομμάτων τους  αφού τα δάνεια πάνε για να μένουν ζωντανά αυτά τα Κόμματα, πάνε και εκδίδουν τα ομόλογα στο όνομα του Ελληνικού Δημοσίου (δηλαδή των Ελλήνων Πολιτών). Υπερχρέωσαν έναν ολόκληρο λαό, για να μπορούν να ζούνε αυτοί και οι πέριξ αυτών, σαν Άρχοντες και να ψηφίζουν νόμους που στρέφονται κατά της Ορθοδοξίας και του απλού υπερχρεωμένου πολίτη λόγω οικονομικής κρίσης.

Την ίδια στιγμή ψηφίζουν νόμους που να προστατεύονται οι ίδιοι και είναι ο γνωστός περί Βουλευτικής Ασυλίας!! Στη «Δημοκρατία» αυτοί έχουν ασυλία (ίσως και κάποιοι ασυδοσία) και σκοτώνονται από τη σύγκρουση των τρένων 57 πολίτες και κανένας Υπουργός ΔΕΝ φταίει και αν φταίξει, είπαμε, υπάρχει η βουλευτική ασυλία.

Έτσι ζει το Πολιτικό – Κομματικό σύστημα που αφήνει τους δρόμους να είναι σε μαύρα χάλια, τα αστικά λεωφορεία μηχανικά το ίδιο, αλλά και μέσα όταν μπαίνεις πάλι το ίδιο, την παιδεία και την υγεία και αυτές σε μαύρα χάλια.

Το τραγικό είναι πως αυτοί είναι εκλεγμένοι…..

Μακριά από το Θεό, από το Φόβο Θεού, θα βρούμε τη βλασφημία, το κακό, την «ανθρωποφαγία». Σε όσους στρέφονται κατά της Ορθοδοξίας και πλέον το κάνουν με πρωτοφανές μένος και εντελώς απροκάλυπτα αλλά και με την προστασία του νόμου, θα πρέπει να υπάρξει αντίσταση και αντίδραση δυναμική και όπως λέει το άρθρο που παραθέτω, ειρηνική. Σε όλα τα επίπεδα. Από τον απλό πιστό, μέχρι την Κεφαλή της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Οι Εχθροί της Ορθοδοξίας, βασικά δεν έχουν θέση στην Εκκλησία. Είναι δυνατόν να βάζεις στην πόλη σου, αυτόν που θέλει να σου την κυριέψει να σου την ισοπεδώσει; Όμως και σε προσωπικό επίπεδο, με σοβαρότητα να εκφράσουμε τη δυσαρέσκειά μας. Η φωνή πρέπει να ακουστεί και να δυναμώνει. Χωρίς φανατισμό, χωρίς απρεπείς χαρακτηρισμούς. Δεν είμαστε Χούλιγκαν.

Εχθροί της Ορθοδοξίας δεν είναι μόνον οι εκτός αυτής. Είναι και όσοι θέλουν να την «εκσυγχρονίσουν», να περπατάνε οι Ιερείς με κουστούμι όπως οι Καθολικοί, είναι αυτοί που μιλάνε τη δική τους γλώσσα για τον Χριστιανισμό, μία γλώσσα που δεν είναι στο Πνεύμα των Αγίων Πατέρων μας.

Δε θέλουν να κάνουν αναφορές εκτεταμένες στους Άγιους Πατέρες γιατί ο λόγος των Αγίων Πατέρων μας τους ξεσκεπάζει.  

Κοντά σε ό,τι λένε οι Άγιοι Πατέρες μας.

Κατά το λογισμό μου.

Α.Η.