«Γι’ αυτούς που δελεάζουν τις ψυχές προς την ασέλγεια, λέγοντας ότι δεν
είναι τίποτε το πράγμα.
Ο Θεός είπε στον προφήτη Ιεζεκιήλ· «Και εσένα, γιέ ανθρώπου, σε έχω εγκαταστήσει φρουρό
στους Ισραηλίτες, και αν ακούσεις λόγο από το στόμα μου, θα τους απειλήσεις από
μέρους μου. Όταν εγώ είπα στον ασεβή, “Θα θανατωθείς’’, εσύ δεν
διαμαρτυρήθηκες, ούτε μίλησες αυστηρά στον ασεβή για να τον παρακινήσεις να απομακρυνθεί από τις
ασέβειες του και να ζήσει. Ο ασεβής εκείνος θα πεθάνει εξαιτίας της ασέβειας
του, αλλά την ευθύνη για το θάνατο του θα ζητήσω από σένα. Εσύ όμως αν μιλήσεις αυστηρά στον ασεβή, αλλά εκείνος δεν
επιστρέψει από τις ασέβειες του, ο ασεβής εκείνος θα πεθάνει μέσα στην ασέβεια
του, εσύ όμως θα γλυτώσεις την ψυχή σου» (Ιεζ. 3, 17-19).
Αυτά μάλιστα ακούγοντας τα, αγαπητοί, ας επιδιώξουμε με φόβο και τρόμο
τη σωτηρία μας (πρβλ. Φιλιπ. 2, 12), χωρίς να αδιαφορούμε να συμβουλεύουμε ο
ένας τον άλλο, χωρίς να συζητούμε μεταξύ μας αυτά που λέγονται για χάρη της
ηδονής, αλλά αυτό που είναι κατάλληλο για τη σωτηρία του καθενός μας· διότι μ’
αυτά ευαρεστείται ο Κύριος»
Απόσπασμα
Οσίου
Εφραίμ του Σύρου. Έργα. τ. Ε΄.
μετ. Κωνσταντίνου Γ. Φραντζολά.
εκδ. Το Περιβόλι της Παναγίας, εκδ. Α΄ 1994.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου