Λέτε ότι δεν σας απέμεινε άλλη ελπίδα εκτός από το Θεό. Πάντα έτσι να
νιώθετε. Γιατί, δίχως τη βοήθεια του Θεού, και χιλίων ανθρώπων η βοήθεια είναι
ανεπαρκής. Ωστόσο η σκέψη σας, «Είμαι
αμαρτωλή και γι’ αυτό δεν τολμώ να προσευχηθώ», είναι λαθεμένη.
Ο Κύριος γυρίζει το πρόσωπό Του μακριά από τους αμαρτωλούς, όταν
επιμένουν πεισματικά στην κακία και δεν θέλουν να μετανοήσουν. Όταν, όμως,
επιστρέφουν κοντά Του με μετάνοια και αγωνίζονται να διορθωθούν, τότε αφήνει
όλους τους δικαίους και σπεύδει να στηρίξει τους μετανοημένους στο δρόμο της
επιστροφής τους.
Μην παραμελείτε, λοιπόν, την προσευχή με την πρόφαση
της αμαρτωλότητας, γιατί έτσι απλά συγκαλύπτετε την οκνηρία σας. Όσο για
τις προσευχές των άλλων, μάθετε ότι αυτές μπορούν μόνο να ενισχύσουν τη δική
σας, όχι και να την αντικαταστήσουν. Κοινό καθήκον όλων μας είναι τούτο: Και οι
ίδιοι να προσευχόμαστε και των αδελφών μας τις προσευχές να ζητάμε, αφού, όπως
βεβαίωσε ο Σωτήρας μας, «ἐὰν δύο συμφωνήσωσιν ἐξ ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς περὶ παντὸς
πράγματος οὗ ἐὰν αἰτήσωνται, γενήσεται αὐτοὶς» (Ματθ, 18:19).
Διδαχές (Αγ. Θεοφάνη του Έγκλειστου)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου