Κύριος ποιμαίνει με και ουδέν με υστερήσει. Εις τόπον χλόης, εκεί με
κατεσκήνωσεν, επί ύδατος αναπαύσεως εξέθρεψε με.
Την ψυχήν μου επέστρεψεν, ωδήγησε με επί τρίβους δικαιοσύνης, ένεκεν
του ονόματος αυτού.
Εάν γαρ και πορευθώ εν μέσω σκιάς θανάτου, ου
φοβηθήσομαι κακά, ότι συ μετ΄ εμού ει.
Η ράβδος σου και η βακτηρία σου αύται με παρεκάλεσαν.
Ητοίμασας ενώπιον μου τράπεζαν, εξεναντίας των θλιβόντων με. Ελίπανας
εν ελαίω την κεφαλήν μου και το ποτήριον σου μεθύσκον με ωσεί κράτιστον.
Και το έλεος σου καταδιώξει με πάσας τας ημέρας της ζωής
μου και το κατοικείν με εν οίκω Κυρίου εις μακρότητα ημερών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου